Γιατί τα ελαστικά των αυτοκινήτων είναι μαύρα;

 Με κάποιες πιθανές εξαιρέσεις, τα περισσότερα ελαστικά είναι μαύρα.

 

 

Το φυσικό καουτσούκ έχει μια υπόλευκη απόχρωση και τα ελαστικά των πρώιμων αυτοκινήτων έφεραν αυτό το πιο ανοιχτό χρώμα. Επίσης, οι πρώτοι κατασκευαστές ελαστικών πρόσθεταν συχνά οξείδιο ψευδαργύρου στο φυσικό καουτσούκ για να ενισχύσουν το υλικό, με αποτέλεσμα τα λευκά ελαστικά.

 

Κάποια στιγμή όμως, οι κατασκευαστές ελαστικών αποφάσισαν να γίνουν πιο σκούρα.

Η απορία δημιουργήθηκε στον δημοσιογράφο Ντέιβιντ Τρέισι όταν επισκέφτηκε το Μουσείο Ford Piquette Avenue του Ντιτρόιτ και είδε τα λευκά λάστιχα ενός Ford Model T, του οχήματος που ξεκίνησε να παράγεται το 1908. Ο Τρέισι έθεσε το ερώτημα στην Michelin, η οποία τον πληροφόρησε ότι, γύρω στο 1917, τα ελαστικά άλλαξαν χρώμα όταν οι κατασκευαστές άρχισαν να προσθέτουν μαύρο άνθρακα.

Οι λόγοι δεν ήταν αισθητικοί. Ο μαύρος άνθρακας -ένας στοιχειώδης άνθρακας που παράγεται από την ατελή καύση αερίου ή λαδιού και συλλέγεται ως σωματίδια- αυξάνει την ανθεκτικότητα του ελαστικού, εν μέρει εμποδίζοντας τις βλαβερές ακτίνες UV που μπορούν να προκαλέσουν ρωγμές στο καουτσούκ και βελτιώνοντας την πρόσφυση στο δρόμο. Βελτιώνει επίσης την αντοχή στο τέντωμα, κάνοντας τα ελαστικά πιο ανθεκτικά στη φθορά του δρόμου.

Τα παλαιότερα ελαστικά, που δεν είχαν υποστεί επεξεργασία με άνθρακα, προτού χρειαστεί να αντικατασταθούν, μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για 5000 μίλια. Τα επεξεργασμένα όμως με άνθρακα, άντεχαν για 50.000 μίλια ή και περισσότερο.

Ωστόσο, την εποχή που τα ελαστικά άλλαξαν χρώμα υπήρξε και κάτι ακόμη. Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος οδήγησε σε έλλειψη οξειδίου του ψευδαργύρου, καθώς χρειαζόταν για την κατασκευή πυρομαχικών και αντικαταστάθηκε από τον άνθρακα -αν και το οξείδιο του ψευδαργύρου εξακολουθεί να παίζει ρόλο στη διαδικασία κατασκευής ελαστικών σήμερα.

Η εξέλιξη όμως του χρώματος των ελαστικών δεν σταμάτησε εκεί. Από νωρίς, οι εταιρείες προσπάθησαν να περιορίσουν το κόστος παραγωγής, προσθέτοντας μόνο άνθρακα στα πέλματα, δημιουργώντας έτσι άθελά τους τα ελαστικά με το λευκό πλαϊνό τοίχωμα και τα σκούρα πέλματα, μια εμφάνιση που εξακολουθεί να είναι δημοφιλής στους συλλέκτες κλασικών αυτοκινήτων σήμερα.

 

από: mental floss

Τα διάτομα αποκαλύπτουν την ομορφιά τους στο μικροσκόπιο!

Tα διάτομα αποτελούν μια πολύ σημαντική ομάδα φυτοπλαγκτικών οργανισμών και είναι άφθονα τόσο στα θαλάσσια οικοσυστήματα όσο και στα εσωτερικά νερά. Πρόκειται για μονοκύτταρα φύκη με κυτταρικό τοίχωμα που εμφανίστηκαν την Ιουρασική περίοδο, πριν από περίπου 185 εκατομμύρια χρόνια. Ο αριθμός των ειδών που ανήκουν στα διάτομα δεν είναι απόλυτα γνωστός, αλλά πιστεύεται ότι σήμερα υπάρχουν περίπου 100.000 είδη, τα μισά από τα οποία είναι θαλάσσια.

Αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί είναι από τους μικρότερους στον πλανήτη, αλλά και από τους πιο όμορφους. Προστατευμένοι από το κέλυφός τους, μοιάζουν με κοσμήματα ή φανταχτερά κουμπιά πάνω από έμβια όντα, και συχνά βρίσκονται στο νερό. Στο μικροσκόπιο η ομορφιά τους αποκαλύπτεται με τον καλύτερο τρόπο…

Μια συγκινητική ιστορία γιατρού-ασθενή!

Το 1987, ο φωτογράφος Τζέιμς Στάνφιλντ βρισκόταν στην Πολωνία και έψαχνε να βρει την τέλεια φωτογραφία, που θα απεικόνιζε την παρακμή του ιατρικού τομέα της χώρας. Έκανε βόλτες στο νοσοκομείο, μέχρι που εντόπισε τα ανήσυχα μάτια ενός καρδιολόγου. Τον έλεγαν Ζμπινιέβ Ρελίγκα και ήταν ο άνθρωπος που έκανε την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς στη χώρα, το 1985. Είχε σπουδάσει στο εξωτερικό, όπου δούλευε για πολλά χρόνια, πριν επιστρέψει στην Πολωνία, για να αναλάβει τη διεύθυνση της καρδιοχειργουργικής κλινικής στο Zabrze. Στις 4 Αυγούστου του 1987, ο Ρελίγκα τηλεφώνησε στον ασθενή του, Ταντέους Ζίτκεβιτς και τον ενημέρωσε ότι βρέθηκε η καρδιά που περίμεναν. Ο Ζίτκεβιτς ήταν 61 χρονών και κανείς γιατρός δεν δεχόταν να τον εγχειρήσει, μέχρι τον Ρελίγκα. Ο κίνδυνος ήταν μεγάλος λόγω της ηλικίας του και δεν υπήρχαν πολλές ελπίδες ανάρρωσης. Ο Ρελίγκα διαφώνησε και τον Αύγουστο του ’87, έσωσε τη ζωή του Ζίτκεβιτς. Ο Ρελίγκα, το 2004.

Χειρουργούσε για 23 ώρες, όταν τον εντόπισε ο φωτογράφος Στάνφιλντ. Ο βοηθός του κοιμόταν στη γωνία του δωματίου. Ο Ρελίγκα όμως, έμεινε ξύπνιος και παρακολουθούσε την πορεία του Ζίτκεβιτς, στο μόνιτορ της περασμένης δεκαετίας που τους παρείχε η πολωνική κυβέρνηση. Την επόμενη μέρα, ο ασθενής Ζίτκεβιτς ξύπνησε και αισθανόταν περδίκι. Η καρδιά χτυπούσε και ο γιατρός Ρελίγκα είχε ολοκληρώσει με επιτυχία τη δεύτερη μεταμόσχευση καρδιάς στην Πολωνία. Η φωτογραφία του Στάνφιλντ κατέληξε στο περιοδικό National Geographic και έγινε μία απ’ τις διασημότερες εικόνες στον κόσμο. Ο Ρελίγκα συνέχισε την πορεία του, πρώτα ως καθηγητής και έπειτα ως Υπουργός Υγείας στις κυβερνήσεις του Καζιμίεριτς Μαρτσίνκεβιτς, το 2005 και του Γιροσλάβ Κατζίνσκι, το 2006. Ο Ζίτκεβιτς, μετά τη μεταμόσχευση, επέστρεψε στη δουλειά του ως καθηγητής Ιστορίας και αποφάσισε να αποκτήσει επιτέλους δίπλωμα οδήγησης. Στα 61 του χρόνια, ξεκινούσε τη ζωή του για δεύτερη φορά.

Το 2009, ο γιατρός που του έσωσε τη ζωή, πέθανε από καρκίνο στους πνεύμονες. Ο 70χρονος Ρελίγκα ήταν μανιακός καπνιστής επί 50 χρόνια. Ο Ζίτκεβιτς, σε ηλικία 83 ετών, παρευρέθηκε στην κηδεία, όπως και ο φωτογράφος Στάνφιλντ. Αργότερα, ο Ζίτκεβιτς φωτογραφήθηκε να κρατάει τη διάσημη φωτογραφία, όπου ο συγχωρεμένος γιατρός ξαγρυπνούσε δίπλα στο κρεβάτι του. Ο Ζίτκεβιτς είναι 88 χρονών, ζει στη Βαρσοβία και ίδρυσε το Σύνδεσμο Μεταμοσχεύσεων Καρδιάς, προς τιμήν της περιπέτειάς που έζησε.

πηγή: madata.gr

Δημιουργήθηκε μήλο «με ανθρακικό»

Το πρώτο μήλο με ανθρακικό, το οποίο αφρίζει στο στόμα μόλις δαγκωθεί, δημιουργήθηκε από ελβετική εταιρεία.
Από την πρώτη δαγκωνιά, τεράστια κύτταρα στη σάρκα του μήλου της νέας ποικιλίας, με το όνομα Paradis Sparkling, απελευθερώνουν αναβράζοντες χυμούς, παρόμοιους με την αίσθηση που αφήνει μία γουλιά αναψυκτικό.
Η αίσθηση αυτή βιώνεται μόνο όταν το μήλο δαγκώνεται και ο χυμός του δεν είναι αφρώδης όταν το φρούτο στύβεται.
Η νέα ποικιλία χρειάστηκε αρκετά χρόνια για να αναπτυχθεί, και αποτελεί συνδυασμό δύο ποικιλιών, της Ρέζι από την Ανατολική Γερμανία και της Πιρουέτ από τη Δανία. Η ποικιλία Ρέζι είναι γνωστή για τη γλυκύτητα και την υφή της αλλά τα χρόνια πριν την πτώση του τείχους του Βερολίνου η πρόσβαση σε αυτήν ήταν περιορισμένη.
Αντιπρόσωποι της εταιρείας Lubera στην Ελβετία κατάφεραν πριν από λίγες δεκαετίες να εξασφαλίσουν ευκολότερη πρόσβαση στην ανατολικογερμανική ποικιλία και ξεκίνησαν τις προσπάθειες συνδυασμού της με την Πιρουέτ, μέχρι να καταφέρουν να δημιουργήσουν την επιθυμητή γεύση ανθρακικού.
«Όσον αφορά μήλα για κατανάλωση, πιστεύω ότι πρόκειται για την καλύτερη ποικιλία μήλων που είχαμε ποτέ», δήλωσε ο Ρόμπερτ Μαϊερχόφερ, διευθυντής παραγωγής της εταιρείας. «Είναι σίγουρα διαφορετική από οτιδήποτε άλλο στην αγορά, ενώ η υφή αποτελεί κάτι πρωτόγνωρο για κάθε καταναλωτή», πρόσθεσε.
Σύμφωνα με τον Μαϊερχόφερ, η διαδικασία ανάπτυξης της ποικιλίας περιλάμβανε τη μακροχρόνια γενετική επιλογή των πλουσιότερων στα επιθυμητά στατιστικά μήλων, και στη συνέχεια τη διασταύρωση μεταξύ τους. Τα τελικά προϊόντα απέκτησαν τα κύτταρα που απελευθερώνουν μεγάλη οξύτητα αλλά και ζάχαρη με κάθε δαγκωνιά, που δημιουργούν την αίσθηση κατανάλωσης αναψυκτικού ποτού.
πηγή: naftemporiki.gr

Φωτογραφίες αλκοολούχων ποτών από μικροσκόπιο...

Εντυπωσιακές φωτογραφίες αλκοολούχων ποτών από «πολύ κοντά», που αποκαλύπτουν τα στοιχεία εκείνα που συνθέτουν μερικά από τα αγαπημένα σας «Δηλητήρια».

Παρόμοιες με φωτογραφίες από νιφάδες χιονιού, κάθε ποτό, όπως θα ανακαλύψετε και εσείς στην συνέχεια, είναι μοναδικό. Η σειρά δημιουργήθηκε από την αμερικανική εταιρεία Bevshots με την χρήση μικροσκοπίου και παρουσιάζει εικόνες αλκοολούχων ποτών όπως Τεκίλα, Βότκα, Μπύρα μεγεθυσμένες κατά 1000 φορές.
Οι φωτογραφίες είναι διαθέσιμες, ως έργα τέχνης σε υποψήφιους αγοραστές που θα αναγνωρίζουν την κρυφή ομορφιά των αλκοολούχων ποτών.

Σαμπάνια

Ουίσκι

Βότκα

Τεκίλα

Σάκε

Κόκκινο Κρασί

Μαρτίνι

Πίνα Κολάντα

Βότκα με Τόνικ

Γερμανική Μπύρα

Κόκα Κόλα

Ντράι Μαρτίνι

http://www.ofono.gr

Ανθρώπινοι εγκέφαλοι επικοινώνησαν μέσω διαδικτύου

Απείχαν μεταξύ τους περίπου 8.000 χλμ

Για πρώτη φορά μια διεθνής ομάδα νευροεπιστημόνων και μηχανικών ρομποτικής έδειξε ότι είναι δυνατή η άμεση επικοινωνία μεταξύ ανθρωπίνων εγκεφάλων μέσω διαδικτύου. Οι ερευνητές πέτυχαν να μεταφέρουν απευθείας πληροφορίες από τον έναν εγκέφαλο στον άλλο, που απείχαν μεταξύ τους περίπου 8.000 χιλιόμετρα. Ένας άνθρωπος σκέφτηκε τη λέξη «γεια» στη μια άκρη της Γης και ένας άλλος την «άκουσε» μέσα στο δικό του κεφάλι στην άλλη άκρη του πλανήτη.
Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον Αλβάρο Πασκουάλ-Λεόνε, ερευνητή του Ιατρικού Κέντρου «Μπεθ Ίσραελ» και καθηγητή νευρολογίας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «PLoS One», δήλωσαν ότι το πείραμά τους έδειξε πως είναι εφικτό να «διαβαστεί» η εγκεφαλική δραστηριότητα ενός ανθρώπου και μετά να μεταβιβαστεί διαδικτυακά σε έναν άλλο εγκέφαλο σε μεγάλη απόσταση, χωρίς να χρειάζεται να προηγηθεί πληκτρολόγηση ή εκφώνηση κάποιου κειμένου.
Οι ερευνητές μετέφεραν από εγκέφαλο σε εγκέφαλο τις λέξεις «hola» και «ciao» («γεια» στα ισπανικά και ιταλικά) από μία τοποθεσία στην Ινδία σε μια άλλη στη Γαλλία, χρησιμοποιώντας ασύρματες συσκευές ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος και ρομποτικές συσκευές διακρανιακής μαγνητικής διάγερσης, οι οποίες συνδέονταν μέσω του Ίντερνετ.
Στο παρελθόν τέτοιου είδους διάδραση αφορούσε την επικοινωνία μεταξύ ανθρωπίνου εγκεφάλου και ηλεκτρονικού υπολογιστή. Σε αυτές τις έως τώρα προσπάθειες, ηλεκτρόδια προσαρτούνταν στο κρανίο ενός ανθρώπου καταγράφοντας τα ηλεκτρικά ρεύματα του εγκεφάλου του, κάθε φορά που σκεφτόταν να κάνει κάτι, όπως να κουνήσει το χέρι του. Στη συνέχεια, το ηλεκτρικό σήμα-εντολή, που αντιστοιχούσε σε αυτή τη σκέψη, μεταφερόταν σε έναν υπολογιστή, ο οποίος το «διάβαζε» και το «μετέφραζε» στην ανάλογη ενέργεια, π.χ. στην κίνηση ενός αναπηρικού αμαξιδίου.
Όμως, στη νέα έρευνα, οι επιστήμονες πρόσθεσαν και άλλους ανθρώπινους εγκέφαλους και μάλιστα πολύ απομακρυσμένους από τον πρώτο. Συγκεκριμένα, συμμετείχαν τέσσερις εθελοντές ηλικίας 28 έως 50 ετών. Ο ένας ήταν ο «πομπός» του εγκεφαλικού μηνύματος και οι άλλοι τρεις οι «δέκτες» του.
Αρχικά, μέσω ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος, οι ερευνητές «μετέφρασαν» τις λέξεις «hola» και «ciao» σε δυαδικό κώδικα πληροφορικής και έστειλαν τα αποτελέσματα, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, από την Ινδία στη Γαλλία. Εκεί, ένας υπολογιστής μετέφερε το μήνυμα στον εγκέφαλο των «δεκτών» μέσω μη επεμβατικής διακρανιακής διέγερσης.
Οι εθελοντές αντιλήφθηκαν αρχικά το μήνυμα ως λάμψεις φωτός στην περιφερειακή όρασή τους. Οι «δέκτες» τελικά αποκωδικοποίησαν σωστά την πληροφορία του μηνύματος και κατάλαβαν τις σκέψεις-λέξεις που τους έστειλαν από την άλλη άκρη του κόσμου. Ένα δεύτερο παρόμοιο πείραμα διεξήχθη μεταξύ Γαλλίας και Ισπανίας.
Για ένα «αξιοσημείωτο βήμα στην ανθρώπινη επικοινωνία» έκανε λόγο ο Πασκουάλ-Λεόνε, το οποίο ανοίγει το δρόμο, όπως είπε, για την υπέρβαση της παραδοσιακής ανθρώπινης επικοινωνίας που βασίζεται στη γλώσσα και στις κινήσεις. Αν και η σχετική νευρο-τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε αρχικά στάδια, ο απώτερος φιλόδοξος στόχος της -που θυμίζει επιστημονική φαντασία- είναι ουσιαστικά η μεταφορά της σκέψης από τον έναν άνθρωπο στον άλλο οπουδήποτε στον κόσμο.

Πηγή : newsbeast.gr

Δρόμοι που φωσφορίζουν στο σκοτάδι!

Ένας «έξυπνος αυτοκινητόδρομος»  στην Ολλανδία, στα πλαίσια ενός πιλοτικού προγράμματος που θα επεκταθεί στις Κάτω Χώρες. Ο δρόμος θα λάμπει στο σκοτάδι ενώ θα μπορεί να προειδοποιεί τους οδηγούν για τυχόν πάγο στο οδόστρωμα, εμφανίζοντας νιφάδες χιονιού που θα φωσφορίζουν στο πέρασμα των οχημάτων. Οι γραμμές θα φορτίζουν κατά τη διάρκεια της μέρες με ειδικούς λαμπτήρες και θα ενεργοποιούνται τη νύχτα, εχώ το φως θα διαρκεί για πάνω από 10 ώρες.

Αυτό θα μπορέσει να μειώσει ή και να καταργήσει την ανάγκη για φωτισμό στο δρόμο ενώ οι ερευνητές εργάζονται και προς την εξοικονόμηση επιπλέον  με ειδικά φώτα που θα ανάβουν λίγο πριν περάσουν τα αυτοκίνητα, όταν δεν υπάρχει ιδιαίτερη κίνηση στο δρόμο και δεν απαιτείται κατά συνέπεια ο διαρκής φωτισμός.


Τα φώτα αυτά μάλιστα θα ανάβουν με αιολική ενέργεια από τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Επιπλέον, ένα χρώμα ειδικό για δρόμους ευαίσθητο στην θερμοκρασία θα εμφανίζει στο οδόστρωμα κρυστάλλους πάγου, όταν η θερμοκρασία πέφτει κάτω από το μηδέν, προειδοποιώντας τους οδηγούς για τις ολισθηρές συνθήκες.

Το πρώτο βιβλίο που «διαβάζει» προηγουμένως τον υποψήφιο αναγνώστη

Ολλανδοί ερευνητές δημιούργησαν ένα βιβλίο που στο εξώφυλλό του διαθέτει μια κάμερα με λογισμικό αναγνώρισης των χαρακτηριστικών του προσώπου. Αν ο υποψήφιος αναγνώστης που παίρνει το βιβλίο του στα χέρια του, πιάνεται «στα πράσα» ότι τρέφει αρνητικά συναισθήματα για το βιβλίο, αυτό απλούστατα αρνείται να ανοίξει και κλειδώνει τον εαυτό του σαν στρείδι!
Η ενσωματωμένη μικροσκοπική κάμερα «σκανάρει» το πρόσωπο του αναγνώστη και αν ανιχνεύσει σημάδια προκατάληψης ή αρνητικών διαθέσεων, ενεργοποιεί το κλείδωμα του βιβλίου. Μόνο εφόσον ο δυνητικός αναγνώστης έχει ουδέτερη έκφραση στο πρόσωπό του, τότε μέσω ενός ακουστικού σήματος ενεργοποιείται το ξεκλείδωμα του βιβλίου. Το βιβλίο θα παραμείνει κλειδωμένο ακόμη και αν το λογισμικό ανιχνεύσει υπερβολική έξαψη και συγκίνηση εκ μέρους του υποψήφιου αναγνώστη ή έντονο σκεπτικισμό.
Το καινοτομικό προϊόν με την εύγλωττη ονομασία «Το εξώφυλλο που σας κρίνει», είναι δημιούργημα του σχεδιαστή Θις Μπιερστέκερ του «στούντιο ντιζάιν» Moore του Άμστερνταμ, σύμφωνα με τη βρετανική «Ντέιλι Μέιλ».

Επιστημονικές… γκάφες που άλλαξαν τον κόσμο

Όσο και αν είναι δύσκολο πολλές φορές να το πιστέψουμε, πολλές ανακαλύψεις στην ιστορία της επιστήμης, έγιναν τυχαία. Οι περισσότερες επιστημονικές εφευρέσεις έχουν γίνει κάτω από μία σειρά συνεχόμενων πειραμάτων και με αρκετό κόπο. Ωστόσο, πέρα από τις πιο επιστημονικές και εργαστηριακές μελέτες, υπάρχουν και εκείνες οι εφευρέσεις που προέκυψαν …κατά λάθος.

Αυτές είναι οι 10 καλύτερες τυχαίες εφευρέσεις, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα viralnova:

• Ακτίνες Χ

Ο Γερμανός φυσικός Wilhelm Roentgen, ανακάλυψε τις ακτίνες Χ, καθώς εκτελούσε ένα πείραμα με την χρήση ενός αερόκενου σωλήνα καθοδικού ακτίνων, εφαρμόζοντας υψηλή τάση.

• Πυροτεχνήματα

Η πρώτη ρίψη πυροτεχνημάτων έγινε πριν από 2.000 χρόνια στην Κίνα. Σύμφωνα με μύθους, τα πρώτα πυροτεχνήματα ήταν φτιαγμένα από υλικά τα οποία μπορεί κανείς να βρει στην κουζίνα.

• Γρανίτα

Ο 11χρονος Frank Epperson, το 1905, άφησε μέσα σε μία κούπα ένα μείγμα από σκόνη σόδας και νερό, μαζί με ένα stick. Εξαιτίας του κρύου εκείνες τις ημέρες, ξυπνώντας την επόμενη ημέρα, ο μικρός παράτηρησε ότι είχε παγώσει δημιουργώντας μία ομοιόμορφη μάζα.

• Πλαστικό

Ο Βέλγος χημικός Leo Baekeland ήθελε να αντικαταστήσει το shellac και έπειτα από ατυχές πείραμα το 1907, δημιούργησε το γνωστό σε όλους μας πλαστικό, ή επιστημονικά Βακελίτη.

• Σοκολατένια μπισκότα

Η ιδιοκτήτρια του Toll House Inn, στην Μασαχουσέτη, ενώ έφτιαχνε τα αγαπημένα cookies στους επισκέπτες, παρατήρησε ότι δεν είχε καθόλου σοκολάτα κουβερτούρα, για αυτό και αποφάσισε να κόψει μερικά κομμάτια κανονικής σοκολάτας, μετατρέποντάς το στο απόλυτο σνακ.

• Δυναμίτης

Το 1868, ο Alfred Nobel, Σουηδός χημικός μηχανικός μέσα από εργαστηριακές μελέτες προσπάθησε να σταθεροποιήσει την νιτρογλυκερίνη. Κατά την διαδικασία αυτή, ο Alfred Nobel παρατήρησε πως το υγρό μετά την διαρροή εκτοξευόταν εκτός της ασφαλούς συσκευασίας, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ο δυναμίτης.

• Ραδιενέργεια

Δουλεύοντας πάνω σε ένα πείραμα ο Henri Becquerel χρησιμοποίησε κρυστάλλους με εμπλουτισμένο ουράνιο. Το 1896, παρατήρησε πως κρύσταλλοι μπορούσαν να «θολώσουν» την πλάκα χωρίς καν να βρίσκεται σε κοντινή απόσταση.

• Κόκα-κόλα

Το συγκεκριμένο αναψυκτικό, αρχικά, επινοήθηκε προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως φάρμακο για πονοκεφάλους. Οι συνταγές του φαρμάκου περιείχαν φύλλα από το φυτό κόκα και καρπούς από το δέντρο Κόλα. Ο βοηθός του John Pembertonστο εργαστήριο, άθελά του τα ανέμειξε με νερό και έφτιαξε το συγκεκριμένο αναψυκτικό.

• Πατατάκια

Ο σεφ George Crum, απεγνωσμένος με την συμπεριφορά ενός επισκέπτη στο εστιατόριό του μετά από συνεχή παρατήρηση για τις άψητες πατάτες που του σέρβιρε, αποφάσισε να του προσφέρει …πατατάκια. Ο σεφ ψιλοέκοψε τις πατάτες, τις τηγάνισε σε πολύ υψηλή θερμοκρασία και έπειτα τις «βούτηξε» στο αλάτι, μετατρέποντάς το στο απόλυτο «χιτ».

• Δημητριακά

Το θρεπτικό και υγιεινό πρωινό σνακ, τα «κορν φλέικς», ήταν άλλη μία τυχαία εφεύρεση που κατάφερε να γίνει αγαπημένη συνήθεια. Ο Keith Kellogg βοηθούσε τον αδερφό του, ο οποίος εργαζόταν ως γιατρός σε σανατόριο. Ολα ξεκίνησαν όταν παρατήρησε ότι από απροσεξία είχε ξεχάσει βραστό σιτάρι έξω, με αποτέλεσμα να χαλάει. Για να μην πάει χαμένο, αποφάσισε την επόμενη να το αλέσει και έπειτα να το φρυγανίσει.
Πηγή: iefimerida.gr

10 επιστήμονες που τους σκότωσαν οι εφευρέσεις τους

Οι επιστήμονες που άφησαν μερικές από τις πιο σημαντικές εφευρέσεις πίσω τους, και προδόθηκαν από τις ίδιες τους τις δημιουργίες.

Πολλοί είναι οι επιστήμονες που είναι αποφασισμένoi να θυσιάσουν ακόμη και τη ζωή του για το πάθος και την ανακάλυψή τους. Αυτό φαίνεται να είχαν στο νου τους μερικοί από τους σημαντικότερους επιστήμονες που θυσιάστηκαν για να μας προσφέρουν όλα όσα διευκολύνουν τη ζωή μας και θεωρούμε δεδομένα.

• 10. Jean-Francois Pilatre De Rozier, 1785

Ο Jean-Francois Pilatre De Rozier ήταν ένας Γάλλος καθηγητής χημείας και φυσικής που είχε ψύχωση με τα αερόστατα. Ο ίδιος κατά τη διάρκεια των προσπαθειών του να δημιουργήσει ένα κατάλληλο αερόστατο αρκετά εξελιγμένο για τις πτήσεις επιβιβάζε σε αυτά διάφορα ζώα, όπως πάπιες και πρόβατα, για να μπορεί να παρακολουθήσει την πορεία της πτήσης του αερόστατου. Σε μια από τις δοκιμαστικές πτήσεις του με το αερόστατο έχασε τη ζωή του όταν αυτό έπεσε στο κενό.

• 9. Max Valier, 1930

Ο Valier ήταν ένας αυστριακός πρωτοπόρος, που είχε αφιερωθεί στη δημιουργία διαστημικών πυραύλων και τρένων. Στην προσπάθειά του να δημιουργήσει έναν πύραυλο με καύσιμα πέθανε από έκρηξη στο εργαστήριό του, όταν πραγματοποιούσε δοκιμές στη τελευταία του δημιουργία, αυτή του κινητήρα που λειτουργούσε με υγρό οξυγόνο.

• 8. Sieur Ferminet, 1772

O Ferminet ήταν ένας από τους πρώτους που δημιούργησε στολή για υποβρύχιες καταδύσεις, που θα επέτρεπε στον δύτη να αναπνέει κάτω από το νερό με τη βοήθεια φιάλης οξυγόνου. Πραγματοποιώντας δοκιμές στην στολή ο ίδιος έχασε την ζωή του από πνιγμό, αφού ο μηχανισμός της στολής που απελευθερώνει το οξυγόνο δεν λειτούργησε.

• 7. Tim Samaras, 2013

Ο Tim Samaras ήταν ένας παθιασμένος μετεωρολόγος που συνήθιζε να “κυνηγά” τους ανεμοστρόβιλους και τους κεραυνούς, θέλοντας να εξελίξει την πρόβλεψη των καιρικών φαινομένων. Πέθανε όταν ένας ανεμοστρόβιλος παρέσυρε το αυτοκίνητό του, στο οποίο επέβαινε μαζί με τον γιο του και το εκτόξευσε περίπου 2.4 χιλιόμετρα μακριά.

• 6. Harry K. Daghlian, Jr, 1945

O Harry K. Daghlian έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια της εργασίας του στην πρώτη ατομική βόμβα που είχε κατασκευαστεί ποτέ, όταν έριξε Βολφράμιο στον πυρήνα του αντιδραστήρα. Αυτόματα τα χέρια του άρχισαν να αποσυντίθενται και σε διάστημα μερικών λεπτών έπεσε σε κόμμα. Πέθανε 25 μέρες αργότερα από δηλητηρίαση εξαιτίας της υψηλής ακτινοβολίας.

• 5. Elizabeth Fleischman Ascheim, 1905

H Ascheim ήταν αυτή που εισήγαγε τις ακτινογραφίες στα στρατιωτικά νοσοκομεία με στόχο τον εντοπισμό των σφαιρών στα σώματα των στρατιωτών. Θέλοντας να ελέγξει την αποδοτικότητα των ακτινογραφιών, η ίδια υποβάλλονταν σε μια σειρά από ακτινογραφίες, με αποτέλεσμα ο οργανισμός της να αναπτύξει μια μορφή επιθετικού καρκίνου που της στοίχισε τη ζωή.

• 4. Carl Wilhelm Scheele, 1786

Ο Scheele ήταν ένας σημαντικός Σουηδός χημικός, ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε πρώτος το οξυγόνο, παρόλο που ο Joseph Priestley κατάφερε να δημοσιεύσει τα ευρήματά του πρώτος. Μεταξύ άλλων κατάφερε να ανακαλύψει το χλώριο και το μαγνήσιο. Επειδή, ο ίδιος πραγματοποιούσε μια σειρά πειραμάτων με τοξικές ουσίες έχασε τη ζωή του από την επίδρασή τους στον οργανισμό του .

• 3. Louis Slotin, 1946

Εργαζόταν για τη δημιουργία ατομικών όπλων και μολύνθηκε μετά από ατύχημα στο εργαστήριό του όταν ουράνιο ήρθε σε επαφή με πλουτώνιο. Υπέφερε από παράλυση μετά το ατύχημα και πέθανε 9 ημέρες αργότερα.

• 2. Μαρί Κιουρί, 1934

Ήταν Γαλλίδα φυσικός και χημικός,πέθανε από λευχαιμία, που προκλήθηκε από τη συνεχή έκθεσή της σε ραδιογόνες ουσίες για πάνω από 30 χρόνια. Η ίδια συνήθιζε να πιάνει το Ράδιο, ουσία που χρησιμοποιείται σήμερα για τη κατασκευή πυρηνικών βομβών, με γυμνά χέρια, χωρίς καμιά προφύλαξη.

• 1. Αλεξάντερ Μπογκτάνοφ

Ο Μπογκτάνοφ είναι ο άνθρωπος, που σκέφτηκε και εφάρμοσε πρώτος τις μεταγγίσεις αίματος, ο Ρώσος φυσικός ξεκίνησε τα πειράματα του προκειμένου να δημιουργήσει την “πηγή της νεότητας”. Πραγματοποίησε στον εαυτό του περίπου 12 μεταγγίσεις και πέθανε μετά τη τελευταία, όταν έκανε μετάγγιση με αίμα ενός 18χρονου φοιτητή που υπέφερε από ελονοσία και φυματίωση.
Πηγή: news247.gr

Πιο… κακή η μοναξιά

Λονδίνο 

Δύο νέες μελέτες αμερικανών επιστημόνων αποδεικνύουν ότι η μοναξιά σε καμία περίπτωση δεν είναι «πιο καλή» κατά το γνωστό άσμα. Σύμφωνα με τα ευρήματα των ειδικών του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, η κοινωνική απομόνωση «βλάπτει» τόσο την ψυχική  όσο και τη σωματική υγεία.

Ο λόγος πίσω από αυτό, όπως αποκάλυψαν οι ερευνητές στο πλαίσιο του ετήσιου συνεδρίου της αμερικανικής Εταιρείας Προσωπικότητας και Κοινωνικής Ψυχολογίαςστο Λος Άντζελες, οφείλεται στο γεγονός ότι η μοναξιά αυξάνει το στρες και «ρίχνει» το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού κάνοντάς τον ευάλωτο σε επιθέσεις «εχθρών» όπως οι ιοί.

Μάλιστα λόγω του αυξημένου στρες, τα μοναχικά άτομα τείνουν να παράγουν περισσότερες φλεγμονώδεις κυτοκίνες - παράγοντες που φαίνεται να συνδέονται με την εμφάνιση καρδιακών νοσημάτων και άλλων χρόνιων παθήσεων.

«Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ένα “ξεκούρδιστο” ανοσοποιητικό σύστημα» εξηγεί η ερευνήτρια Λίσα Τζαρέμκα.

Μοναχικές ψυχές, ευάλωτοι οργανισμοί

Στη μελέτη των Αμερικανών έλαβαν μέρος 200 εθελόντριες, πρώην ασθενείς με καρκίνο του μαστού. Οι ερευνητές προχώρησαν στη λήψη δείγματος αίματος για τον εντοπισμό αντισωμάτων που σχετίζονταν με την προστασία ενάντια στον κυτταρομεγαλοϊό και τον ιό του έρπητα.

Πρόκειται για ιούς οι οποίοι «κοιμούνται» εντός του οργανισμού, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές φορές χωρίς να δίνουν συμπτώματα. Ακόμα και όταν είναι ενεργοί και παρά το γεγονός ότι και πάλι μπορεί να μην εκδηλωθούν με συμπτώματα, προκαλούν την παραγωγή αντισωμάτων ή πρωτεϊνών που σε ρόλο «αστυνομικού» βοηθούν το ανοσοποιητικό προκειμένου να προστατευθεί ενάντια στις επιθέσεις τους.

Τα υψηλότερα επίπεδα αντισωμάτων, σύμφωνα με τους ειδικούς, φάνηκε να σχετίζονται με τα υψηλότερα επίπεδα ενεργοποίησης ιών στον οργανισμό. Από τις εθελόντριες ζητήθηκε ακόμα να συμπληρώσουν ειδικά ερωτηματολόγια γύρω από την κοινωνική τους ζωή, προσδιορίζοντας τα επίπεδα της μοναξιάς τους.

Βάσει των αποτελεσμάτων, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όσο πιο μοναχικές ήταν οι εθελόντριες τόσο υψηλότερα επίπεδα αντισωμάτων κατά του κυτταρομεγαλοϊού είχαν στο αίμα τους.

«Κάτι τέτοιο μας δείχνει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα με κάποιο τρόπο επηρεάζεται» υποστηρίζει η Τζαρέμκα.

Σε μια δεύτερη μελέτη, οι ερευνητές προχώρησαν στην εξέταση των επιπέδων των κυτοκινών σε 144 από τις πρώην καρκινοπαθείς εθελόντριες αλλά και σε μια ομάδα υγιών αλλά υπέρβαρων μεσήλικων γυναικών, μέσω δείγματος αίματος.

Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες έλαβαν ένα πρώτο δείγμα αίματος από τις συμμετέχουσες και στη συνέχεια τις εξέθεσαν σε στρεσογόνες συνθήκες – τις υποχρέωσαν π.χ. να πραγματοποιήσουν μια ομιλία και να λύσουν μαθηματικές ασκήσεις μπροστά σε μια επιτροπή ερευνητών. Προκειμένου να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα επίπεδα του στρες, ζήτησαν από το πάνελ των ερευνητών να υιοθετήσει μια αποθαρρυντική στάση.

Προτού λάβουν το δεύτερο δείγμα αίματος από τις εθελόντριες, οι ειδικοί θέλησαν να κινητοποιήσουν το ανοσοποιητικό τους σύστημα με τη βοήθεια αβλαβών βακτηρίων.

Είδαν λοιπόν, ότι όσο πιο μοναχικές ήταν οι εθελόντριες, τόσο υψηλότερα ήταν τα επίπεδα της κυτοκίνης ιντερλευκίνης-6 που εμφάνιζαν μετά από την ομιλία τους.

Βενιού Ειρήνη

Πώς δημιουργήθηκε το φεγγάρι;

Δύο νέες έρευνες υποστηρίζουν ότι η Σελήνη σχηματίστηκε από την ένωση μικροσκοπικών κομματιών ενός κονιορτοποιημένου πλανήτη που εκτοξεύτηκαν στο διάστημα από μία καταστροφική σύγκρουση με τη Γη 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν.
Τα νέα ευρήματα έρχονται να ενισχύσουν την επικρατούσα θεωρία της «γιγαντιαίας πρόσκρουσης». Προηγούμενες εκδοχές της θεωρίας υποστήριζαν ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε μετά από την πρόσκρουση στη Γη ενός αγνώστου ουράνιου σώματος στο μέγεθος του Αρη. 
Η παρόμοια κατεύθυνση της περιστροφής της Γης και της τροχιάς της Σελήνης είναι ένα από τα ισχυρότερα επιχειρήματα αυτής της θεωρίας.
 Όμως η θεωρία αυτή παρουσίαζε αρκετά κενά. Οι δύο νέες μελέτες προσφέρουν εξηγήσεις για το πώς η Γη και η Σελήνη έχουν την ίδια γεωχημική σύσταση, αλλά με δύο διαφορετικές προσεγγίσεις. 
Η πρώτη έρευνα, υπό τον δρ. Ματία Κουκ του Ινστιτούτου SETI της Καλιφόρνια και την δρ. Σάρα Στιούαρτ του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, ισχυρίζεται ότι η απάντηση βρίσκεται στο ρυθμό περιστροφής της Γης. 
Αν η γήινη ημέρα είχε διάρκεια δύο με τρεις ώρες την εποχή της σύγκρουσης, τότε η σύγκρουση μεταξύ της Γης και του άγνωστου πλανήτη θα ήταν δυνατό να είχε εκτοξεύσει αρκετό υλικό ώστε να σχηματιστεί η Σελήνη. Αλλωστε το μέγεθος της μάζας της είναι μόλις 1,2 τοις εκατό σε σχέση με τη Γη. 
Μια τόσο γρήγορη περιστροφή είναι οριακή αλλά όχι απίθανη εάν αναλογιστούμε πως την πρώιμη περίοδο ύπαρξης του ηλιακού μας συστήματος οι συγκρούσεις ουράνιων σωμάτων ήταν συχνές και οδηγούσαν σε υψηλές ταχύτητες.
 Αμέσως μετά τη σύγκρουση, ο συνδυασμός της βαρύτητας από τον Ήλιο και τη Σελήνη οδήγησαν στο σχηματισμό της 24ωρης περιστροφής που έχουμε σήμερα.

Ένας απίστευτος μαρκαδόρος που αντιγράφει χρώματα!

Ένας πραγματικά εντυπωσιακός μαρκαδόρος που επινοήθηκε από την Κορεάτισα σχεδιάστρια Jinsu Park.
Ο μαρκαδόρος αντιγράφει οποιοδήποτε χρώμα από το περιβάλλον και είναι έτοιμος για να... 

ζωγραφίσει με το ίδιο ακριβώς χρώμα.
Η λειτουργία του είναι πανομοιότυπη με αυτή του επιλογέα χρώματος (color picker) του photoshop και άλλων παρόμοιων προγραμμάτων. 
Το χρώμα επιλέγεται από έναν αισθητήρα RGB που είναι ενσωματωμένος στο μαρκαδόρο και στη συνέχεια το κόκκινο, πράσινο και μπλε μελάνι αναμειγνύονται με την κατάλληλη αναλογία για να παράξουν το επιθυμητό χρώμα.

20 πράγματα που ίσως να μη γνωρίζετε για τη βαρύτητα

Μπορεί να ξέρουμε για τη βαρύτητα όσα μας απέδειξαν ο Νιούτον και ο Αϊνστάιν, όμως τελικά η βαρύτητα είναι πιο αδύναμη από ό,τι σκέφτεστε και πιο παράξενη από ό,τι φαντάζεστε.



Διαβάστε παρακάτω είκοσι πράγματα που μάλλον δεν γνωρίζατε για τη βαρύτητα και φανείτε διαβασμένοι την επόμενη φορά που θα έρθει η κουβέντα στην παρέα στο συγκεκριμένο θέμα.

1. Ο Obi-Wan Kenobi στο Star Wars είπε ότι η Δύναμη «μας περιβάλλει και μας διαπερνά, κράτα τον γαλαξία ενωμένο». Ίσως να μιλούσε τελικά για τη βαρύτητα, καθώς οι συναρπαστικές ιδιότητες της κυριολεκτικά κρατούν ενωμένο το γαλαξία, αλλά επίσης διαπερνούν τους πλανήτες, το σώμα μας, και μας κρατάνε δεμένους στη Γη.
2. Αντίθετα από τη Δύναμη, που έχει την κακή και την καλή της πλευρά, η βαρύτητα δεν έχει διττή φύση, μιας και μόνο έλκει, δεν απωθεί.
3. Η NASA προσπαθεί να αναπτύξει ακτίνες έλξης που θα μπορούν να μετακινήσουν φυσικά αντικείμενα, δημιουργώντας μια σημαντική δύναμη που θα κέρδιζε τη βαρύτητα.
4. Οι επιβάτες των γρήγορων τρένων στα λούνα παρκ και στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό βιώνουν τη μικροβαρύτητα –που είναι λανθασμένα γνωστή ως μηδενική βαρύτητα– καθώς πέφτουν με την ταχύτητα που πέφτουν και τα οχήματα χωρίς να αιωρούνται.
5. Κάποιος που ζυγίζει περίπου 70 κιλά στη Γη θα ζύγιζε περίπου 160 κιλά στον πλανήτη Δία, αν μπορούσε να σταθεί εκεί βέβαια. Οι μεγαλύτερες μάζες έχουν και μεγαλύτερη βαρύτητα.
6. Για να απαλλαγεί από την έλξη της βαρύτητας, ένα αντικείμενο θα πρέπει να ταξιδέψει με 11 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, που είναι η ταχύτητα διαφυγής του πλανήτη μας.
7. Η βαρύτητα είναι μακράν η πιο αδύναμη από τις τέσσερις κυρίαρχες δυνάμεις. Οι άλλες τρεις είναι ο ηλεκτρομαγνητισμός, η αδύναμη πυρηνική δύναμη, που ρυθμίζει την αποσύνθεση των ατόμων και η δυνατή πυρηνική δύναμη που συγκρατεί τους πυρήνες των ατόμων ενωμένους.
8. Ένας μαγνήτης στο μέγεθος ενός κέρματος έχει αρκετή ηλεκτρομαγνητική δύναμη για να ξεπεράσει όλη τη βαρύτητα της Γης και να κολλήσει στο ψυγείο.
9. Δεν χτύπησε τον Ισαάκ Νεύτων ένα μήλο στο κεφάλι, αλλά τον έκανε να αναρωτηθεί, αν η δύναμη που κάνει τα μήλα να πέφτουν, επηρεάζει την κίνηση του φεγγαριού γύρω από τη Γη.
10. Το μήλο του Νεύτωνα οδήγησε στον πρώτο νόμο αντιστρόφου τετραγώνου της επιστήμης, τον F = G * (mM)/r2. Αυτό σημαίνει ότι ένα αντικείμενο με τη διπλάσια απόσταση ασκεί ένα τέταρτο της έλξης της βαρύτητας.
11. Ο νόμος αντιστρόφου τετραγώνου της βαρύτητας επίσης δηλώνει και ότι η έκταση της έλξης της βαρύτητας είναι τεχνικά άπειρη.
12. Ο άλλος ορισμός της βαρύτητας (gravity), που σημαίνει κάτι που έχει βάρος και είναι σημαντικό, προήλθε αρχικά από τη λατινική λέξη gravis, δηλαδή βαρύς.
13. Η δύναμη της βαρύτητας επιταχύνει τα πάντα στον ίδιο βαθμό, ανεξαρτήτως του βάρους τους. Αν ρίξετε μπάλες του ίδιου μεγέθους, αλλά διαφορετικού βάρους από μια οροφή, θα πέσουν στο έδαφος την ίδια στιγμή. Η μεγαλύτερη αδράνεια του βαρύτερου αντικειμένου θα ακυρώσει την όποια επιπλέον ταχύτητα μπορεί να αποκτήσει έναντι του ελαφρύτερου αντικειμένου.
14. Η γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν ήταν η πρώτη που αντιμετώπισε τη βαρύτητα ως στρέβλωση του χωροχρόνου, το «υλικό» που ουσιαστικά δίνει μορφή στο σύμπαν.
15. Οτιδήποτε έχει μάζα παραμορφώνει το χώρο και το χρόνο που το περιβάλλει. Το 2011, το πείραμα Gravity Probe B της NASA απέδειξε ότι η Γη έλκεται και περιστρέφεται γύρω στο σύμπαν σαν μια ξύλινη μπάλα που περιτριγυρίζεται από μελάσα, ακριβώς όπως προέβλεψε ο Αϊνστάιν.
16. Παραμορφώνοντας το χώρο και το χρόνο που το περιβάλλει, ένα αντικείμενο με μάζα μερικές φορές ανακατευθύνει το φως που το διαπερνά, όπως κάνει κι ένας γυάλινος φακός. Η λειτουργία της βαρύτητας, που είναι αντίστοιχη των φακών, μπορεί να μεγεθύνει έναν μακρινό γαλαξία ή να απλώσει το φως του δημιουργώντας ένα παράξενο σχήμα.
17. Το Three-Body Problem, που καθορίζει όλα τα μοτίβα που τρία αντικείμενα μπορεί να πάρουν όταν βρίσκονται το ένα σε μια τροχιά γύρω από το άλλο, αν επηρεάζονται μόνο από τη βαρύτητα, έχει απασχολήσει τους επιστήμονες εδώ και 300 χρόνια. Μέχρι τώρα έχουν ανακαλύψει μόνο 16 είδη λύσεων, ενώ οι 13 από αυτές ανακαλύφθηκαν τον περασμένο Μάρτιο.
18. Παρόλο που οι άλλες τρεις κυρίαρχες δυνάμεις έχουν καλή σχέση με την κβαντομηχανική –την επιστήμη των πολύ μικρών δομών– η βαρύτητα αρνείται να συσχετιστεί αρμονικά. Αν προσπαθήσει κανείς να συμπεριλάβει και τη βαρύτητα, οι εξισώσεις της κβαντικής ακυρώνονται. Ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα της Φυσικής είναι πώς θα μπορέσουν να συμφιλιωθούν αυτές οι δυο εντελώς ακριβείς αλλά αντίθετες περιγραφές του σύμπαντος.
19. Προκειμένου να κατανοηθεί καλύτερα η βαρύτητα, οι επιστήμονες αναζητούν κύματα βαρύτητας, κύματα στο χωροχρόνο που προκύπτουν από στοιχεία, όπως οι μαύρες τρύπες που συγκρούονται και αστέρια που εκρήγνυνται, σύμφωνα με τον Amber Stuver, έναν φυσικό στο κέντρο Laser Interferometer Gravitational-Wave Observatory (LIGO) της Λουϊζιάνας.
20. Μόλις οι ερευνητές του LIGO καταφέρουν να εντοπίσουν κύματα βαρύτητας, θα μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν για να δουν το σύμπαν όπως δεν το έχει δει κανείς ποτέ. «Κάθε φορά που έχουμε δει το σύμπαν με έναν καινούργιο τρόπο», λέει ο Stuver, «έχει επέλθει επανάσταση στην κατανόησή του».
http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr

Τελικά Πόσα Είναι Τα Χρώματα Της Ίριδας; 6 Ή 7;

Τα χρώματα του φάσματος δεν έχουν καθορισμένα όρια. Στα οριακά τους σημεία, δυο γειτονικά χρώματα αναμιγνύονται και αναφαίνονται το ένα μέσα στο άλλο, οπότε τα όριά τους δεν είναι ευδιάκριτα.
Έτσι λοιπόν, η διάκριση των χρωμάτων του φάσματος έγκειται στην ιδεολογική αντίληψη καθενός.
Οι περισσότεροι μάθαμε στο σχολείο πως τα χρώματα της Ίριδας είναι 7.
Όμως τεχνολογικά τα χρώματα είναι 6. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τα τρία συστήματα μίξης χρωμάτων (βλέπε ανάλογα posts), το αφαιρετικό, το προσθετικό (RGB) και το CMYK, όπου σε κάθε σύστημα έχουμε 3 βασικά και 3 παράγωγα χρώματα.
Κατά το παραδοσιακό σύστημα (αφαιρετικό) μίξης χρωστικών, τα 6 χρώματα είναι: μπλε –κίτρινο – κόκκινο, πράσινο – πορτοκαλί – μωβ.
Κατά το σύστημα μίξης μονοχρωματικών ακτινοβολιών (προσθετικό) ή άλλως RGB, τα 6 χρώματα είναι: μπλε – πράσινο – κόκκινο, κυανό– κίτρινο – ματζέντα.
Κατά το σύστημα CMYK τα 6 χρώματα είναι:κυανό – κίτρινο – ματζέντα, πράσινο – κόκκινο –μπλε.
Αυτές είναι οι τρεις εξάδες χρωμάτων των συστημάτων χρωματικών μίξεων, που αντιστοιχούν στα χρώματα της Ίριδος.

Το πρωτο pc που αποκρυπτογραφει εικονες.

Ο πόλεμος των κατασκόπων μεταφέρεται πλέον και στο πεδίο της βιοχημείας. Αμερικανοί και Ισραηλινοί επιστήμονες, δημιούργησαν ένα βιολογικό κομπιούτερ, κατασκευασμένο αποκλειστικά από βιομόρια, που είναι ικανό να αποκρυπτογραφεί εικόνες κωδικοποιημένες σε «τσιπ» από DNA.
Αν και το DNA έχει χρησιμοποιηθεί ξανά στο παρελθόν για κρυπτογράφηση δεδομένων, είναι η πρώτη φορά που επιτυγχάνεται η ανάπτυξη ενός μοριακού κρυπτογραφικού συστήματος εικόνων, με βάση έναν «υπολογιστή» DNA. Πρόκειται για ένα ακόμα βήμα στον «γάμο» ανάμεσα στη βιολογία και στην επιστήμη των υπολογιστών.
Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ερευνών Scripps της Καλιφόρνιας και του Ινστιτούτου Τεχνολογίας Technion του Ισραήλ, με επικεφαλής τον καθηγητή Εχούντ Κεϊνάν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο γερμανικό περιοδικό για θέματα χημείας «Angewandte Chemie», χρησιμοποίησαν το κατάλληλο λογισμικό στον βιολογικό υπολογιστή και μπόρεσαν να αποκρυπτογραφήσουν μια σειρά από εικόνες.
Οι παραδοσιακοί υπολογιστές, οι οποίοι είναι ηλεκτρονικοί, αποτελούν μηχανήματα από μέταλλα και πλαστικό που χειρίζονται ηλεκτρονικά σήματα εισόδου και εξόδου με το κατάλληλο λογισμικό, δηλαδή με μια διαδοχή εντολών που δίδεται στο μηχάνημα με την μορφή ηλεκτρονικών σημάτων.
Στην περίπτωση των βιολογικών κομπιούτερ, όλα τα βασικά συστατικά (υλικό, λογισμικό, σήματα εισόδου- εξόδου) είναι μόρια. Από μια άποψη, άλλωστε, όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί- και οι άνθρωποι- δεν είναι παρά βιολογικοί υπολογιστές.
Σε ένα βιολογικό κομπιούτερ, τόσο το υλικό (hardware), όσο και το λογισμικό (software), είναι πολύπλοκα βιολογικά μόρια που ενεργοποιούν το ένα το άλλο, έτσι ώστε τελικά να επιτελέσουν ένα προκαθορισμένο χημικό έργο.
Το αρχικό «σήμα εισόδου» είναι ένα μόριο, το οποίο στη συνέχεια, με τη βοήθεια ενός «λογισμικού», υφίσταται μια σειρά από αλλαγές, ώσπου τελικά προκύπτει στην «έξοδο» ένα διαφορετικό βιομόριο.
http://www.nooz.gr/