Ο νεαρός ήθελε να δείξει στην καρκινοπαθή μαμά του πόσο την αγαπάει και να της δώσει δύναμη

Ένα μοναδικό δώρο έκανε στην άρρωστη μητέρα του ένα αγόρι, μία ημέρα πριν του Αγίου Βαλεντίνου.  

Ο νεαρός ήθελε να δείξει στη μαμά του πόσο την αγαπάει και να της δώσει δύναμη και κουράγιο, καθώς η γυναίκα βρίσκονταν για μέρες στο νοσοκομείο κάνοντας χημειοθεραπείες. 

Σύμφωνα με την εφημερίδα Chicago Sun-Times , η 48χρονη Σάρον Χαρτ , η οποία έχει διαγνωστεί με οξεία μυελογενή λευχαιμία, βρισκόταν στο δωμάτιο του νοσοκομείου όταν της τηλεφώνησε ο γιος της και της είπε να κοιτάξει έξω από το παράθυρο.

Στην ταράτσα του πάρκινγκ απέναντι, ο νεαρός είχε γράψει στο χιόνι: " Γεια σου μαμά (με χαμογελαστή φατσούλα). Ο Θεός μαζί σου". 

Η φωτογραφία έκανε το γύρο του διαδικτύου και των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης, προκαλώντας τη συγκίνηση εκατομμυρίων τηλεθεατών.

Δύο άνθρωποι που αγαπιούνται πραγματικά κοιτάζουν το φεγγάρι

Όταν συναντιούνται δύο άνθρωποι που αισθάνονται μοναξιά βλέπουν πάντοτε ο ένας τον άλλον. Όταν είναι μαζί δυο άνθρωποι που έχουν γνωρίσει τη μοναχικότητα, βλέπουν κάτι ανώτερο και από τους δύο.

Πάντοτε δίνω αυτό το παράδειγμα: Δυο συνηθισμένοι εραστές που αισθάνονται και οι δύο μοναξιά, κοιτάζουν πάντοτε ο ένας τον άλλον.

Δύο άνθρωποι που αγαπιούνται πραγματικά, κοιτάζουν το φεγγάρι, δεν κοιτάζει ο ένας τον άλλον. Άλλοτε θα ακούνε μαζί μουσική του Μότσαρτ ή του Μπετόβεν ή του Βάγκνερ. Άλλοτε θα κάθονται δίπλα από ένα δέντρο και θα απολαμβάνουν την τρομερή οντότητα του δέντρου που τους αγκαλιάζει. Άλλοτε μπορεί να κάθονται δίπλα από έναν καταρράκτη και να ακούν την άγρια μουσική που δημιουργείται εκεί συνεχώς. Άλλοτε θα κοιτάζουν και οι δύο τον ωκεανό, το μακρύτερο σημείο που μπορούν να δουν τα μάτια.

Όποτε συναντιούνται δυο άνθρωποι που αισθάνονται μοναξιά, ο ένας κοιτάζει τον άλλον επειδή ψάχνουν συνέχεια τρόπους για να εκμεταλλευτούν ο ένας τον άλλον – πώς να χρησιμοποιήσουν ο ένας τον άλλον, πώς να είναι ευτυχισμένοι μέσα από τον άλλον. Δύο άνθρωποι όμως που είναι βαθιά ικανοποιημένοι με τον εαυτό τους δεν προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν ο ένας τον άλλον. Αντίθετα, γίνονται συνταξιδιώτες. Προχωρούν σε ένα ιερό προσκύνημα. Το κοινό τους ενδιαφέρον τους ενώνει.

Συνήθως, το κοινό ενδιαφέρον είναι το σεξ. Το σεξ μπορεί να ενώσει δυο ανθρώπους στιγμιαία, ευκαιριακά και πολύ επιφανειακά. Οι άνθρωποι που αγαπιούνται πραγματικά έχουν ένα μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Δεν είναι ότι δεν θα υπάρχει σεξ. Μπορεί και να υπάρχει, σαν μέρος όμως μιας ανώτερης αρμονίας. Ακούγοντας τη μουσική του Μότσαρτ ή του Μπετόβεν, μπορεί να έρθουν πιο κοντά από τους συνηθισμένους  εραστές που τους συνδέει μόνο το σεξ.





Κι όταν η αγάπη συμβαίνει από μόνη της, όταν συμβαίνει σαν μέρος μιας ανώτερης αρμονίας, έχει μια εντελώς διαφορετική ποιότητα μέσα της. Είναι θεϊκή, δεν είναι πια ανθρώπινη.

Η λέξη ευτυχία προέρχεται από τη λέξη τύχη. Η λέξη τυχαίο έρχεται επίσης από την ίδια ρίζα. Ευτυχία είναι εκείνο το καλό που τυχαίνει. Δεν μπορείς να την παράγεις εσύ, δεν μπορείς να την αναγκάσεις να συμβεί, δεν μπορείς να την πιέσεις. Το περισσότερο που μπορείς είναι να είσαι διαθέσιμος σ’ εκείνη. Ότι τύχει, έτυχε.

Δύο άνθρωποι που αγαπιούνται πραγματικά είναι πάντοτε διαθέσιμοι, αλλά ποτέ δεν το σκέφτονται. Ποτέ δεν κάνουν προσπάθειες για να βρουν την ευτυχία. Έτσι δεν είναι ποτέ απογοητευμένοι, επειδή ό,τι τύχει, έτυχε. Εκείνοι δημιουργούν την περίσταση.

Για την ακρίβεια, όταν είσαι ευτυχισμένος με τον εαυτό σου, εσύ είσαι ήδη η περίσταση και αν ο άλλος είναι επίσης ευτυχισμένος με τον εαυτό του, τότε είναι κι εκείνος η περίσταση. Όταν εκείνες οι δύο περιστάσεις έλθουν κοντά η μία με την άλλη, δημιουργείται μια μεγαλύτερη περίσταση. Μέσα σ’ εκείνη τη μεγαλύτερη περίσταση, πολλά τυχαίνουν χωρίς να κάνουν τίποτα.

Ο άνθρωπος τελικά δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα για να είναι ευτυχισμένος. Ο άνθρωπος χρειάζεται απλώς να ρέει και να αφήνεται.
http://nekthl.blogspot.gr

Το φάντασμα της αξόδευτης Αγάπης.

Αν στέρηση είναι να μην έχεις αυτό που επιθυμείς, ανικανοποίητο είναι να έχεις μεν αυτό που επιθυμείς, αλλά να μη σου προσφέρει τη γεύση που περίμενες να σου προσφέρει. Η απόκτησή του να αποδεικνύεται απογοητευτική. O άνθρωπος σήμερα μαραίνεται μέσα στην εποχή του ανικανοποίητου. Κι αν, όταν στερείσαι, μπορείς να ονειρεύεσαι και να προσδοκάς, μέσα στην ανικανοποίητη καθημερινότητα και τις απανωτές απογοητεύσεις -όχι απ’ αυτά που δεν έχεις αλλά απ’ αυτά που έχεις-, δεν ξέρεις πια τι ακριβώς να επιθυμήσεις. Από παντού ακούς χείλη πικρά να συμπεραίνουν πως δεν υπάρχει συναίσθημα, δεν υπάρχει φιλία, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, αξίες, φιλότιμο.

Οι άνθρωποι παραπονιούνται πως δεν τους αγαπούν. Είναι εξάρτηση να περιμένεις από τους άλλους να σου χαρίσουν την αγάπη. Η αγάπη όντως είναι η μεγάλη πλήρωση της ύπαρξης, αλλά μόνο όταν πρόκειται για αγάπη που δίνεις. Όσο κι αν αγαπιέσαι, το ανικανοποίητο θα επιμένει ζοφώδες στην καρδιά, αν αυτή η καρδιά δεν μπορεί να αγαπήσει.

Γεμίζουμε μονάχα απ’ την αγάπη που εμείς δίνουμε, από την πίστη που ασκούμε, από όσα δικά μας χαρίζουμε. Ακόμη κι η ψυχή διά της απωλείας της κερδίζεται. Είναι μοίρα ή ελεύθερη επιλογή η ικανότητά μας στο συναίσθημα; Πρέπει να είναι ελεύθερη επιλογή, γι’ αυτό και η καρδιά είναι διαρκώς θυμωμένη με τον μίζερο εαυτό μας που τη στενεύει. Κι αν είναι δύσκολο να βρίσκουμε αγάπες, είναι πολύ πιο δύσκολο να αγαπάμε· προϋποθέτει μεταστροφή της εγωιστικά εκπαιδευμένης προσωπικότητάς μας κάτι τέτοιο. Όσο την αρνούμαστε τη μεταμόρφωση, η επιδημία της ανίας και της κατάθλιψης εξαπλώνεται, σαν φάντασμα στοιχειώνει τη ζωή μας.

Λέγεται πως: «Μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη…»

Από το ομώνυμο βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη

Δείξε μου τη μαγνητική σου να δω αν με αγαπάς

Επιστημονικά... πειστήρια για την αγάπη του συντρόφου τους μπορούν να ζητήσουν πλέον οι ερωτευμένοι, καθώς ερευνητές των Πανεπιστημίων του Στόουνι Μπρουκ και του Μπράουν ισχυρίζονται ότι οι ...
μαγνητικές τομογραφίες δείχνουν τις πιθανότητες που έχει ένα ζευγάρι να ανέβει τελικά τα σκαλιά της εκκλησίας!

Τα ευρήματα της επιστημονικής ομάδας δείχνουν ότι ακόμα κι όταν οι ίδιοι οι εθελοντές πιστεύουν ότι είναι πραγματικά ερωτευμένοι, ο... εγκέφαλός τους πιθανώς να τους προδώσει. Σύμφωνα με τον «Ελεύθερο Τύπο», οι ειδικοί ζήτησαν από τους εθελοντές να κοιτάξουν φωτογραφίες των αγαπημένων τους και να θυμηθούν τις όμορφες στιγμές τους. Στη συνέχεια, τους υπέβαλαν σε μαγνητικές τομογραφίες. Η ανάλυση έδειξε ότι όταν στη μαγνητική φαινόταν έντονη δραστηριότητα στην περιοχή της κερκοφόρου ουράς του εγκεφάλου, η οποία αντιδρά στην ομορφιά, τότε η σχέση τελικώς αποδεικνυόταν εφήμερη.

Αντίθετα, όταν στις εξετάσεις φαινόταν χαμηλή δραστηριότητα στην εμπρόσθια περιοχή που σχετίζεται με την κρίση και την κριτική, τότε οι πιθανότητες να διαρκέσει περισσότερο από τρία χρόνια η σχέση αυξάνονταν σημαντικά. Μάλιστα, οι επιστήμονες αναφέρουν ότι ένα από τα ευρήματά τους ήταν μάλλον... παράδοξο, καθώς φαίνεται ότι τελικά τα ζευγάρια που έμειναν μαζί για μεγάλο χρονικό διάστημα εμφάνιζαν χαμηλότερη δραστηριότητα στα κέντρα ικανοποίησης του εγκεφάλου!

Ο καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Στόουν Μπρουκ, Αρθρουρ Αρον, αναφέρει: «Ολοι όσοι συμμετείχαν στην έρευνα μας δήλωσαν ότι είναι τρομερά ερωτευμένοι με τους συντρόφους τους. Αυτό φαινόταν στις μαγνητικές τομογραφίες, αλλά καταφέραμε να εντοπίσουμε και κάποιους δείκτες αυτά τα συναισθήματα. Καταλήξαμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι εάν τα έντονα συναισθήματά τους συνδυάζονται με τα σημάδια που δείχνουν ότι μπορούν να τα ελέγχουν κιόλας, τότε είναι πολύ πιθανότερο να μείνουν για περισσότερο καιρό με αυτόν τον άνθρωπο».

euro2day.gr

Η επιστήμη της αγάπης

Η λέξη αγάπη αναφέρεται πολύ συχνά. Υπάρχει η μητρική αγάπη, η οικογενειακή αγάπη, ο έρωτας, η σεξουαλική αγάπη, η ευρύτερη αγάπη για τους συνανθρώπους μας και η θρησκευτική αγάπη για το Θεό.
Κάποιοι πολιτισμοί έχουν περισσότερες από 10 διαφορετικές λέξεις για τις διάφορες εκφάνσεις της αγάπης ενώ οι ποιητές και οι συνθέτες βρίσκουν πάντα αναρίθμητες αφορμές για τον εκθειασμό της.

Η ανάπτυξη της επιστήμης της αγάπης βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο. Οι επιστήμονες έχουν μόλις ξεκινήσει να κάνουν παρατηρήσεις στην φύση και την προέλευση της αγάπης.
Σήμερα μπορούμε να εξετάσουμε το ανθρώπινο μυαλό και να παρατηρήσουμε τις δραστηριότητες και τις βιοχημικές αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό του ανθρώπινου εγκεφάλου κατά τη διάρκεια της αγάπης, να εξερευνήσουμε τις διάφορες ανθρώπινες εμπειρίες, να εξετάσουμε πως επιλέγουμε το σύντροφο μας και την εξελικτική πορεία της αγάπης.

Ο εθισμός

Τι ακριβώς λοιπόν συμβαίνει κατά τη διάρκεια των απότομων αλλαγών της διάθεσης μας όταν ερωτευόμαστε;
Στον εγκέφαλο μας, ο έρωτας παρουσιάζει ομοιότητες με την κατάσταση της ψυχικής αναταραχής ή με μια ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή.
Σύμφωνα με κάποιες μελέτες, όταν κάποιος ερωτεύεται αρχικά τα επίπεδα της σεροτονίνης στον οργανισμό του πέφτουν κατακόρυφα ενώ αυξάνονται κατά πολύ τα επίπεδα της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο.
Αυτή η κατάσταση παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με την κατάσταση του εθισμού από ένα φάρμακο, δημιουργώντας ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της ευχαρίστησης και του αντικείμενου του πόθου μας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επιθυμούμε να βλέπουμε συχνά το αγαπημένο μας πρόσωπο.
Ο πόθος μας ελέγχεται από τις σεξουαλικές ορμόνες, όπως η τετοστερόνη, τα επίπεδα της οποίας είναι ευμετάβλητα. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τα επίπεδα της ορμόνης κορτιζόλης που ελέγχει το άγχος και της φενιλεθιλαμίνης, η οποία προκαλεί την εγρήγορση μας.
Στη συνέχεια κάποιες άλλες ορμόνες όπως η οξυτοκίνη και η βαζοπρεσσίνη επηρεάζουν τον οργανισμό του ατόμου και φαίνεται να είναι πολύ σημαντικές για την διατήρηση μακροχρόνιων σχέσεων.
Τα ζευγάρια τα οποία είναι μαζί αρκετά χρόνια παρουσιάζουν αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα που σχετίζεται με αυτές τις ουσίες, όταν αντικρίζουν τον αγαπημένο τους.
Η εξέταση των ερωτευμένων ατόμων απέδειξε την ακρίβεια του παλιού ρητού: «Η αγάπη είναι τυφλή». Έχει αποδειχτεί ότι όταν κάποιος είναι ερωτευμένος τα επίπεδα της ντοπαμίνης είναι αυξημένα ενώ περιοχές οι οποίες συνδέονται με αρνητικά συναισθήματα και κοινωνικά προβλήματα είναι απενεργοποιημένες. 

Η χημεία

Η επιλογή του σωστού συντρόφου είναι μια πολύ σημαντική υπόθεση, με ποια κριτήρια γίνεται λοιπόν αυτή η επιλογή;
Υπάρχουν πολλοί αθροιστικοί παράγοντες για την επιλογή του επιθυμητού συντρόφου. Η εξωτερική εμφάνιση είναι ένας σημαντικότατος προφανής παράγοντας.
Οι υπόλοιποι παράγοντες είναι λιγότερο προφανείς. Σύμφωνα με κάποιες μελέτες οι άνθρωποι έλκονται από άτομα με τα οποία παρουσιάζουν ομοιότητες με αυτούς ή μερικές φορές με τους γονείς τους.
Το άρωμα επίσης φαίνεται να είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας επίσης, οι άνθρωποι συνήθως έλκονται από άτομα των οποίων η μυρωδιά παρουσιάζει διαφορετικούς συνδυασμούς γονιδίων ανοσοποιητικού συστήματος (MHC) από αυτούς.
Άτομα με διαφορετικό συνδυασμό τέτοιων γονιδίων παράγουν πιο υγιείς απογόνους.
Σε κάποια είδη όπως στα πουλιά και στα ποντίκια, η προσέλκυση του ερωτικού συντρόφου γίνεται με κάποιους περίεργους ήχους και εντυπωσιακές κινήσεις. Η νοημοσύνη και οι ικανότητες ενός ατόμου είναι επίσης πολύ σημαντικοί παράγοντες.
Οι υπόλοιποι παράγοντες είναι περισσότερο τυχαίοι. Αυτό σημαίνει ότι οι παράγοντες αυτοί δεν είναι προβλέψιμοι.

Η εξέλιξη της αγάπης

Οι διάφορες μορφές της αγάπης έχουν πιθανώς μια κοινή εξελικτική αρχή, τι εξετάζουν λοιπόν οι επιστήμονες;
Η μητρική αγάπη φαίνεται να είναι μια καλή αρχή. Βιολογικά έχει νόημα. Στα ζώα τα οποία βοηθούν τους απογόνους τους να επιβιώσουν, ο δεσμός μεταξύ τους είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την μεταφορά των γονιδίων της μητέρας στην επόμενη γενιά.
Η οξυτοκίνη μπορεί να είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας στην ανάπτυξη του δεσμού μεταξύ μητέρας και παιδιού. Κάποια άλλη ορμόνη, η προλακτίνη, μπορεί να διεγείρει το μητρικό και πατρικό ένστικτο για τις γυναίκες και τους άντρες αντίστοιχα.
Σε αντίθεση με την μητρική αγάπη, η μονογαμική στάση ανάμεσα στο αρσενικό και το θηλυκό φύλο είναι σπάνια στα θηλαστικά. Λιγότερο από 5% των ατόμων είναι μονογαμικά ενώ δεν υπάρχει προφανής αιτία για την εξήγηση αυτού του φαινομένου.
Φαίνεται ότι σε αυτά τα θηλαστικά που ισχύει η μονογαμία, η εξέλιξη μετέφερε την βιοχημεία της κατάστασης η οποία δημιουργεί το στενό δεσμό της μητέρας με το νεογέννητο ώστε να συνδέσει το θηλυκό με το αρσενικό άτομο σε μια σχέση.
Μια μελέτη συγκεκριμένων ειδών αποκαλύπτει ότι είναι δυνατή η μετατροπή των ατόμων από ασύδοτα σε πραγματικά πιστά άτομα με την διαφοροποίηση ενός μόνο γονιδίου που σχετίζεται με την ουσία βαζοπρεσσίνη.
Όποια και αν είναι η προέλευση και ο σκοπός του έρωτα, είναι γεγονός ότι οι μακροχρόνιες σχέσεις μας βοηθούν να είμαστε χαρούμενοι.
Η αγάπη επίσης δεν περιορίζεται ανάμεσα στα αντίθετα φύλα. Παρόλα αυτά αυτό το είδος της αγάπης είναι κάπως διαφορετικό αλλά βοηθάει στην διατήρηση της ενότητας ενός κοινωνικού συνόλου.

Η απόρριψη

Δυστυχώς δεν είναι όλα ευχάριστα όταν πρόκειται για την αγάπη. Η έκσταση, η ευφορία και η χαρά μπορεί να συνοδεύονται από τη ζήλια, το θυμό και την απόρριψη.
Η κατάσταση του έρωτα έχει εξελιχθεί διότι οι άνθρωποι οι οποίοι επικεντρώνουν την προσοχή τους σε έναν ιδανικό σύντροφο κερδίζουν χρόνο και ενέργεια και έτσι βελτιώνουν τις πιθανότητες της επιβίωσης και της επιτυχούς αναπαραγωγής τους. Αυτό όμως σημαίνει ότι οι άνθρωποι βιώνουν τρομερή απογοήτευση όταν απορρίπτονται από τον αγαπημένο τους.
Οδυνηρά συναισθήματα δημιουργούνται όταν τα κέντρα του εγκεφάλου που σχετίζονται με τα επίπεδα της ντοπαμίνης αποτυγχάνουν στον σκοπό τους.
Παραδόξως όταν νιώθουμε την απόρριψη από κάποιο άτομο μπορεί να τον αγαπήσουμε ακόμα πιο πολύ. Αρχικά διαμαρτυρόμαστε και επιχειρούμε να κατακτήσουμε ξανά τον αγαπημένο μας.
Επίσης δημιουργείται ένας πανικός καθώς νιώθουμε κάτι συναφές με το άγχος του αποχωρισμού που βιώνουν τα νεαρά άτομα τα οποία απορρίπτονται από τους γονείς τους.
Στη συνέχεια η αγάπη μπορεί να γίνει θυμός και μίσος, καθώς οι περιοχές που σχετίζονται με την αποδοχή συνδέονται στενά με τον εγκέφαλο. Τελικά συχνά καταλήγουμε να βιώνουμε μεγάλες περιόδους κατάθλιψης και απογοήτευσης.
Αυτά τα αρνητικά συναισθήματα μπορεί να προκαλέσουν εμμονές και τάσεις βίας.
Παρότι αυτές οι συμπεριφορές μπορεί να χαρακτηριστούν παθολογικές και ίσως να είναι σχετικά σπάνιες, η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ πιο κοντά σε εμάς απ’ ότι πιστεύουμε. Η κατάσταση του πάθους μοιάζει με ψυχαναγκαστική διαταραχή, αλλά για μερικούς ανθρώπους, η αγάπη μπορεί να είναι κάτι πολύ πιο απειλητικό.

Πηγή: Pathfinder.gr – Newscientist

Ένα τραγούδι αγάπης γραμμένο σε σχήμα καρδιάς!

Το τραγούδι με τίτλο «Belle, Bonne, Sage» αποτελεί μέρος μιας συνολικότερης μουσικής δημιουργίας που χρονολογείται από το 1400 και περιλαμβάνει κυρίως μεσαιωνική μουσική. 
Πρόκειται στην ουσία για τμήμα ενός κώδικα που ονομάζεται «Chantilly Codex» και αποτελείται από ερωτικά κομμάτια, ο οποίος φυλάσσεται στο μουσείο Château de Chantilly στην ομώνυμη γαλλική πόλη. Οι περισσότερες συνθέσεις -112 συνολικά σε αριθμό- είναι γραμμένες από Γάλλους δημιουργούς (Johannes Symonis, Jehan Suzay, Pierre de Molins, Goscalch, Solage, Baude Cordier, Jehan Vaillant, Franciscus Andrieu, Johannes Cuvelier, Trebor κ.ά.) και αφορούν σε μπαλάντες και άλλα μουσικά είδη που ήταν δημοφιλή την εποχή εκείνη.

Το παράδοξο είναι πως ενώ όλα τα κομμάτια είναι γραμμένα σε κανονικά μουσικά τετράδια ή φύλλα, με τις νότες και τα άλλα μουσικά σύμβολα να αναπτύσσονται οριζόντια, ένα τραγούδι είναι γραμμένο σε σχήμα καρδιάς προκειμένου να υποδηλώσει και οπτικά το ερωτικό περιεχόμενό του. Ο συνθέτης Baude Cordier θέλησε και οπτικά να υπερτονίσει το ερωτικό περιεχόμενο της μπαλάντας, σημειώνοντας επίσης μια μικρή καρδιά με κόκινο στιλό σε ένα σημείο του χαρτιού. Ο έρωτας σε όλο του το μεγαλείο, λοιπόν!

Κανείς δεν λέει "Σ’ αγαπώ" στην ΚΙΝΑ

^«Τι θέλεις;».  Μ' αυτή τη σύντομη, αλλά περιεκτική ερώτηση, απαντά η πλειονότητα των Κινέζων σε όποιον «τολμήσει» να τους πει «σ' αγαπώ». Μια ομάδα κοινωνιολόγων και ένα τηλεοπτικό κανάλι αποφάσισαν να το δοκιμάσουν. Η απαγορευμένη από τον Μάο φράση προκαλεί αμηχανία στους Κινέζους ακόμη και στον 21ο αιώνα. 

Γιοι και κόρες, φίλοι και φίλες, σύζυγοι και εραστές και όλοι όσοι αγαπούν, αποπειράθηκαν να πουν στους δικούς τους ανθρώπους ότι τους αγαπούν. Οι περισσότεροι από τους αποδέκτες της «ανείπωτης» αυτής φράσης, εντελώς αμήχανοι, παραδέχτηκαν ότι ποτέ κανένας δεν τους είχε πει ότι τους αγαπά καθώς και πως και οι ίδιοι, τη συγκεκριμένη φράση, δεν την έχουν προφέρει ποτέ.

Οι πιο συνηθισμένες απαντήσεις/ αντιδράσεις  ήταν: «Τι σου συμβαίνει;», «Αισθάνεσαι άσχημα;», «Σου έχω βάλει ήδη λεφτά». Ενας χωρικός, συγκλονισμένος στο άκουσμα της φράσης «γουό άι νι» («σ' αγαπώ» στα κινεζικά) που βγήκε από το στόμα της κόρης του, της απάντησε ουρλιάζοντας: «Ναι, ακόμα έξι μήνες και ο γείτονας θα μου δανείσει τα λεφτά που χρειάζεσαι για να φτιάξεις τις βλεφαρίδες σου». Κάτι ανάλογο - μια έρευνα για το πώς εκφράζουν, λεκτικά τουλάχιστον, το συναίσθημα της αγάπης παραπάνω από ένα δισεκατομμύριο Κινέζοι  - δεν είχε συμβεί ποτέ ξανά στη χώρα, ούτε καν πριν από την Πολιτιστική Επανάσταση. Σήμερα όμως, ακόμα και οι εφημερίδες αφιερώνουν την πρώτη τους σελίδα στο ερώτημα «Γιατί οι Κινέζοι δεν λένε "σ' αγαπώ";».

Το ενδιαφέρον που έδειξε ο κινεζικός λαός αναφορικά με την εθνική του ανικανότητα, ή έστω αδυναμία, να μετατρέψει την αγάπη σε λόγο, το συναίσθημα σε ήχο, ήταν πολύ μεγάλο. Η αγγλόφωνη εφημερίδα «China Daily» δημοσίευσε τριάντα φωτογραφίες που ένας πατέρας και μια κόρη έβγαζαν επί μία τριακονταετία, μία για κάθε χρόνο. Στην πρώτη ο πατέρας κρατά το χεράκι της κόρης του ενώ στην τελευταία η κόρη κρατά το μπράτσο του ηλικιωμένου πλέον πατέρα της. «Ποτέ δεν είπαμε», επιβεβαιώνουν αμφότεροι, «ότι αγαπιόμαστε».

«ΑΣΤΙΚΟ ΒΙΤΣΙΟ». Κατά την περίοδο του Μάο, το να μιλάει κανείς για την αγάπη ήταν απαγορευμένο καθώς θεωρούνταν «αστικό βίτσιο». «Τα συναισθήματα εκείνη την εποχή», επιβεβαιώνει ένας κινέζος ερευνητής, «ήταν καθυποταγμένα σε σκοπούς συλλογικούς όπως η πατρίδα, το κόμμα, η εργασία». Αλλά στην Ασία, ήδη πριν από την εποχή του Κομφούκιου, μετρούσαν περισσότερο οι πράξεις παρά τα λόγια. Κάποιος αποφάσιζε να γίνει δούλος για να καλύψει τα έξοδα ταφής του πατέρα του, κάποιος άλλος έπεφτε στο ποτάμι να πνιγεί για να αναστήσει τη νεκρή νύφη του. Κανένας όμως ποτέ δεν εξέφραζε λεκτικά την αγάπη του. Και είναι αυτό το κύριο πρόβλημα των σύγχρονων Κινέζων - τη στιγμή που βομβαρδίζονται από χολιγουντιανές ταινίες, βραζιλιάνικες σαπουνόπερες, βρετανική ποπ μουσική, ιαπωνικά κινούμενα σχέδια, όπου η αγάπη κυριαρχεί, μοιάζουν να βασανίζονται από την αδυναμία τους να πουν «σ' αγαπώ».

Κάποιοι ισχυρίζονται πως «στην Ασία, η αγάπη είναι διαφορετική και συνυφασμένη με τις πράξεις», μερικοί πιστεύουν ότι για όλα φταίει η Αμερική «που έχει μετατρέψει σε τηλεοπτικό σόου ακόμα και το νόημα της ζωής». Ομως το όλο ζήτημα κατέληξε να είναι τόσο σημαντικό που η κυβέρνηση αναγκάστηκε να υπενθυμίσει στους Κινέζους ότι πριν από έναν χρόνο είχε εγκρίνει ένα «Εγχειρίδιο αγάπης για τον 21ο αιώνα» μέσα στο οποίο υπάρχουν προτροπές του τύπου «μάθετε στους ηλικιωμένους να χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο», «πληρώστε τους λογαριασμούς των αναπήρων», «βοηθήστε τους χήρους γονείς σας να παντρευτούν ξανά». Η ενδέκατη προτροπή της κυβέρνησης αφορά την αγάπη αλλά μονάχα την υιική - «πείτε στους γονείς σας ότι τους αγαπάτε». Για τους ερωτευμένους... ούτε κουβέντα.

tanea.gr

Για 15 ολόκληρα χρόνια υποκρίθηκε τον τυφλό για να μην την πληγώσει …

Ο άντρας λάτρευε τη γυναίκα και της το έδειχνε με κάθε ευκαιρία. Η γυναίκα του ήταν ...
όμορφη, ευαίσθητη αλλά φιλάσθενη. Ο άνδρας χρειάστηκε να φύγει στον πόλεμο, όπου πέρασε πολλές δυσκολίες και παρ’ ολίγο να χάσει και την ζωή του.

Προσευχόταν καθημερινά να τον αφήσει ο Θεός να ζήσει για να γυρίσει ξανά στην πολυαγαπημένη του γυναίκα.

Όλη του η σκέψη ήταν να την σφίξει στην αγκαλιά του κι αυτό του έδινε κουράγιο να αντέξει την πείνα, το κρύο και τους τραυματισμούς.

Όταν τελείωσε ο πόλεμος, γεμάτος χαρά ξεκίνησε για το σπίτι του. Στο δρόμο όμως συνάντησε ένα οικογενειακό φίλο που τον συλληπήθηκε για την συμφορά που τους βρήκε.

«Ποιά συμφορά;» ρώτησε αυτός όλος ανησυχία.

«Δεν το έμαθες; Η γυναίκα σου έπαθε μία μολυσματική ασθένεια και έχει παραμορφωθεί το πρόσωπό της».

Ο άνδρας κάθισε στη μέση του δρόμου και έκλαψε πικρά. Όταν έφτασε στο σπίτι του αργότερα το απόγευμα, η γυναίκα του κατάλαβε πως ο αγαπημένος της είχε χάσει το φως του …

Νόμιζε πως είχε τυφλωθεί στον πόλεμο σε κάποια μάχη.. Τον αγκαλίασε όμως με την ίδια αγάπη και έζησαν ευτυχισμένοι για 15 χρόνια.

Μετά η γυναίκα πέθανε και ο άνδρας αφού της έκλεισε τα μάτια, άνοιξε τα δικά του!

Γιά 15 ολόκληρα χρόνια υποκρίθηκε τον τυφλό για να μην την πληγώσει …

Αναζητώντας την Αγάπη

Ο άνθρωπος προσπάθησε να ορίσει την αγάπη μέσα από τη φιλοσοφία, τη θρησκεία, την ποίηση, την ψυχολογία. Την έκανε άπιαστο ιδανικό, την κατέβασε στις πίστες των μπουζουξίδικων, τη συμβόλισε με καρδιές, λουλούδια και σοκολατάκια, την ύμνησε σε μάχες, σε εξεγέρσεις και τη χρησιμοποίησε για τις πιο απάνθρωπες του πράξεις. Έγραψε τόμους ολόκληρους για αυτήν, την έψαξε στα άστρα και στο μέλλον.

Τη χώρισε σε είδη και την τεμάχισε για να διευκολύνει (τάχα μου) την κατανόηση και την αναζήτηση του. Άλλη η αγάπη για τη μάνα, λέει, άλλη για την πατρίδα, άλλη για τα παιδιά, το αμόρε, τη φύση, τα ζώα, το συνάνθρωπο κ.λ.π.. Έτσι έγινε πιο εύκολο να διασπαστεί η αγάπη, και να μην καταφέρνει ποτέ ο άνθρωπος να δει το Όλον, πόσο μάλλον να το ακουμπήσει.

Την έκανε συναλλαγή και έμαθε να την εμπορεύεται. «Θα σου δώσω αν μου δώσεις, θα σε καταλάβω αν με καταλάβεις». Την έκανε απόκτημα, πιστεύοντας ότι η αγάπη είναι κτήση που του ανήκει δικαιωματικά. Της κρύφτηκε γιατί φοβήθηκε να της δοθεί και απομονώθηκε εξορίζοντας τον εαυτό του από τη γαλήνη και την αφθονία της. Την απαρνήθηκε γιατί επέλεξε να πιστεύει ότι αυτή πληγώνει, αδικεί, εκδικείται. Της έβαλε όρους, θεωρώντας ότι αυτός τη δημιούργησε και ότι μπορεί να της συμπεριφέρεται κατά πώς τον εξυπηρετεί.


Συζητά για αυτήν (ως γνώστης), μέσα από δανεικές πληροφορίες σοφών, φιλοσόφων, μυστών, χωρίς όμως να έχει εφαρμόσει τα μηνύματα τους στη δράση της ζωής του. Επικαλείται θεούς και δαίμονες που έχει φτιάξει κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση της δικής του άγνοιας που εξυπηρετούν τη δική του διχοτομική σκέψη, στήνει τείχη για να μην αντικρίζει τους καθρέφτες του, που του δείχνουν πόσο έχει απομακρυνθεί από την αγάπη.

Αντικατέστησε τη δράση της αγάπης με ύλη και με λόγια. Την ψάχνει στην ασφάλεια, στις ψευδαισθήσεις, στα όνειρα, στη μεγάλη ζωή και στην «αρετή» της φτώχειας και της στέρησης. Της έδωσε μορφή και την περιόρισε στο σώμα, στο προσωρινό και στην απάτη των αισθήσεων που τον ξεγελούν. Την είπε «προστασία» και στο όνομα της περιορίζει, ελέγχει και εμποδίζει (τον εαυτό του και τους άλλους), χωρίς να καταφέρνει βέβαια να τη βρει.

Τελικά, την άφησε ο σύγχρονος άνθρωπος την αγάπη έξω από δικαστήρια, αίθουσες διαβουλεύσεων, διαμάχες, πιστεύοντας ότι αυτή ανήκει σε συγκεκριμένους τομείς, σε συγκεκριμένες συζητήσεις, και σε πολύ συγκεκριμένες σχέσεις. Προσπάθησε να λειτουργήσει χωρίς αυτήν, κατακτώντας τον υλικό κόσμο που του φανερώνουν οι πεποιθήσεις του. Την φόρτωσε με ενοχές, με μυθικές παρανοήσεις και αντιλήψεις που του κρύβουν την αγάπη, αλλά παρόλα αυτά δεν τον κάνουν πιο ευτυχισμένο.

Είναι δύσκολο να μιλάμε για αγάπη και να μιλάμε ουσιαστικά. Ουσιαστικό γίνεται μόνο αυτό που κατανοούμε βιωματικά και εφαρμόζουμε συνειδητά. Τα λόγια μοιάζουν να είναι πιο αναγκαία όταν η αγάπη απουσιάζει, χωρίς να σημαίνει ότι στη σιωπή βρίσκεται αναγκαστικά η αγάπη. Τα λόγια πληγώνουν, όπως συχνά πληγώνει και η σιωπή.

Στην αναζήτηση μας (και στον τρόπο που έχουμε εκπαιδευτεί να σκεφτόμαστε) είναι πιο χρήσιμο να αναγνωρίζουμε κάθε στιγμή, κάθε μέρα, σε κάθε γεγονός, τι δεν είναι αγάπη, εξετάζοντας τη ζωή μας πρακτικά, παρατηρώντας τον εαυτό μας και όχι τους άλλους, όπως βολικά μας αρέσει να κάνουμε. Πόσο μας έχει ωφελήσει να κρίνουμε τον εαυτό μας ή τους άλλους, να συγκρίνουμε και να κατατάσσουμε τον εαυτό μας ή τους άλλους, ενισχύοντας το φόβο και τις ενοχές που αποκλείουν την αγάπη;

Έχουμε μάθει να αμυνόμαστε, να επιτεθέμεθα, να κλείνουμε πόρτες, και να εξασκούμε κριτική. Είναι σαφώς πολύ πιο εύκολο (αν και επώδυνο) να «αγαπάμε» επιλεκτικά, να ορίζουμε εχθρούς και εξωτερικά εμπόδια στην αγάπη μας. Και το κάνουμε, έχουμε «δικαίωμα» να το κάνουμε, για όσο καιρό πιστεύουμε ότι αυτό μας προσφέρει την ασφάλεια, που νομίζουμε ότι χρειαζόμαστε.

Η βία είναι διάχυτη παντού γιατί απουσιάζει η αγάπη από μέσα μας. Βλέπουμε θύτες και θύματα στον κόσμο γιατί δεν αντιλαμβανόμαστε την εσωτερική διαμάχη στη σκέψη, τα συναισθήματα, τις συζητήσεις και τις σχέσεις μας.

Κανείς και τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει για να ικανοποιήσει τη δική σου ματαιοδοξία, τη δική σου έλλειψη θάρρους να γκρεμίσεις τις ψευδαισθήσεις σου, το δικό σου φόβο και ενοχές για το ποιος είσαι. Ο κόσμος είναι αυτός που είναι, για να σου προσφέρει τη δυνατότητα να δεις τον εαυτό σου διαφορετικά και να αλλάξεις τη δική σου θέαση. Δεν βρίσκεται εκεί για να τον κρίνεις, αλλά για να καταλάβεις τον εαυτό σου, να τον αποδεχτείς και να συμβάλεις στον κόσμο δημιουργικά.

Η αγάπη δεν είναι υποχρέωση, δεν είναι καθήκον. Είναι επιλογή. Η μόνη επιλογή που έχουμε πραγματικά μέσα από την ελεύθερη βούληση μας. Μπορείς να πορευτείς το δρόμο του φόβου ή το δρόμο της αγάπης. Ποτέ και τους δυο μαζί, ποτέ παράλληλα ή από τον καθένα λίγο. Όμως οι δρόμοι είναι ήδη προκαθορισμένοι, δεν τους δημιούργησες εσύ. Εσύ μπορείς μόνο να επιλέξεις ποιον θα ακολουθήσεις.

Ο δρόμος του φόβου είναι περιοριστικός. Οδηγεί σε αδιέξοδο, όπως ήδη διαφαίνεται σε «επικίνδυνο» βαθμό σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι ο δρόμος του διαχωρισμού, που δεν μπορεί παρά να οδηγεί στον πόνο και στη δυστυχία, όσο ο διαχωρισμός αυτός μεγαλώνει και εντείνεται.

Ο δρόμος της αγάπης είναι ο δρόμος της ενότητας, της ειρήνης και της συν-δημιουργίας. Ο φόβος ζητάει η ένωση αυτή να επιτευχθεί πρώτα εξωτερικά, από άλλους. Ο φόβος δεν μπορεί να εμπιστεύεται και αυτή είναι η καταδίκη της διχοτομικής σκέψης. Ποτέ η αγάπη δεν φανερώνεται στον αντιπρόσωπο του διαχωρισμού, το εγώ. Ποτέ ο νους που δημιούργησε αυτήν την πραγματικότητα δεν μπορεί να δημιουργήσει μια άλλη, διαφορετική.

Και είναι η αλήθεια πάρα πολύ απλή, όσο πολύπλοκη είναι η σκέψη του φοβισμένου και διασπασμένου νου. Η αγάπη αποκαλύπτεται όταν εξαφανίζονται τα πέπλα του φόβου και της ενοχής. Δεν αναλύεται ούτε περιγράφεται. Η αγάπη βιώνεται: ανοίγει, μοιράζει, εμπιστεύεται, συναισθάνεται, δημιουργεί, μεγαλώνει και ανθίζει.
http://enallaktikimathisi.blogspot.gr

Τι κάνει τον άνθρωπο πραγματικά ευτυχισμένο; Μία λέξη μόνο

Μια από τις πιο μακροχρόνιες μελέτες της ανθρώπινης ανάπτυξης ξεκίνησε το 1938 και ολοκληρώθηκε πρόσφατα. Η έρευνα παρακολούθησε 268 φοιτητές του Χάρβαρντ για 75 χρόνια, μετρώντας ένα μεγάλο φάσμα ψυχολογικών, ανθρωπολογικών χαρακτηριστικών, μαζί με στοιχεία της προσωπικότητας – από το IQ μέχρι τις συνήθειες στο αλκοόλ, τις οικογενειακές σχέσεις – σε μια προσπάθεια να προσδιοριστεί ποιοί είναι οι παράγοντες που συμβάλλουν περισσότερο στην ευτυχία του ανθρώπου.

Το businessinsider αναφέρει ότι η μελέτη απέδωσε ένα φάσμα συμπερασμάτων, μεταξύ των οποίων το «ο αλκοολισμός είναι μια διαταραχή με πολύ καταστροφική δύναμη».

Επίσης «πάνω από ένα ορισμένο επίπεδο, η νοημοσύνη δεν έχει σημασία».

Όμως ο πιο σημαντικός παράγοντας, ο οποίος επηρεάζει πολλές πτυχές της ζωής, είναι η ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της θέρμης των σχέσεων με τους άλλους ανθρώπους και της υγείας και της ευτυχίας στα γηρατειά.

Ειδικότερα: Οι άντρες που είχαν «θερμές» σχέσεις με τις μητέρες τους στην παιδική τους ηλικία κατά μέσο όρο κέρδιζαν σημαντικά περισσότερα χρήματα από τους άντρες που μεγάλωσαν με αδιάφορες μητέρες. Οι άντρες που είχαν κακές σχέσεις με τη μητέρα τους στην παιδική τους ηλικία είχαν περισσότερες πιθανότητες να χτυπηθούν από άνοια σε προχωρημένη ηλικία.

Επίσης, οι καλή σχέση με τον πατέρα στα παιδικά χρόνια οδηγούν σε χαμηλότερα ποσοστά άγχους, μεγαλύτερη απόλαυση των διακοπών και αύξηση της «ικανοποίησης από τη ζωή» σε ηλικία 75 ετών.

Ένας από τους ερευνητές, με δικά του λόγια, ανέλυσε τα αποτελέσματα ως εξής «τα 75 χρόνια έρευνας και τα 20 εκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν κατέληξαν σε ένα απλό συμπέρασμα: 

Ευτυχία είναι η αγάπη. Τέλος».

Όταν τα παιδιά μάς λένε «Τι είναι αγάπη»!

Όταν είσαι τεσσάρων και πέντε και έξι χρόνων και σε ρωτήσουν «τι είναι αγάπη», η απάντησή σου πιθανώς να σοκάρει!







 Για ποιο λόγο; Γιατί τότε είναι που οι μεγαλύτεροι καταλαβαίνουμε από τις απαντήσεις των παιδιών ποιο είναι το πραγματικό νόημα της αγάπης. Ρομαντικές, τρυφερές, αγαπησιάρικες, συγκινητικές μα πάνω από όλα αληθινές, όλες οι απαντήσεις αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας! Άλλωστε την αγάπη τα παιδιά την καταλαβαίνουν και την αισθάνονται καλύτερα από τους μεγάλους, έστω και με διαφορετικό τρόπο. Και, το σημαντικότερο, τη δίνουν απλόχερα, χωρίς διακρίσεις, χωρίς ανταλλάγματα… Απολαύστε τις απαντήσεις τους…



Τόνια, 6 ετών

«Όταν η γιαγιά μου έπαθε αρθρίτιδα δεν μπορούσε να βάψει τα νύχια των ποδιών της γιατί δεν μπορούσε να σκύψει. Έτσι της τα έβαφε ο παππούς μου παρότι και αυτός είχε αρθρίτιδα στα χέρια του».



Βασίλης, 4 ετών

«Αγάπη είναι όταν ένα κορίτσι βάζει άρωμα κι ένα αγόρι after shave και μετά βγαίνουν έξω μαζί και μυρίζουν ο ένας τον άλλον.



Κάρολος, 5 ετών

Αγάπη είναι όταν βγαίνεις για φαγητό και δίνεις στον άλλον τις μισές τηγανιτές σου πατάτες χωρίς να του ζητήσεις να σου δώσει κι αυτός από τις δικές του.



Χριστίνα, 6 ετών

Αγάπη είναι αυτό που σε κάνει να χαμογελάς όταν είσαι κουρασμένη.



Λευτέρης, 4 ετών

Αγάπη είναι όταν η μαμά φιάχνει καφέ για τον μπαμπά και πίνει πρώτα μια γουλιά εκείνη για να δει αν τον πέτυχε.



Δανιήλ, 7 ετών

Αγάπη είναι όταν φιλιέσαι όλη την ώρα. Μετά βαριέσαι να φιλιέσαι αλλά θέλεις συνέχεια να είσαι μαζί με τον άλλον και να μιλάτε. Η μαμά μου κι ο μπαμπάς μου έτσι κάνουν. Κι όταν φιλιούνται εμένα μου φαίνεται αηδία.



Αιμιλία, 8 ετών

Η αγάπη είναι όταν είσαι στο δωμάτιό σου τα Χριστούγεννα και ανοίγεις τα δώρα. Aν σταματήσεις το άνοιγμα θα ακούσεις την αγάπη.



Πάνος, 7 ετών

Αν θέλεις να μάθεις ν’ αγαπάς καλύτερα πρέπει να ξεκινήσεις από έναν φίλο που μισείς.



Τζένη, 8 ετών

Η αγάπη είναι όταν λες σε ένα αγόρι ότι σου αρέσει το πουκάμισό του κι αυτός μετά το φοράει κάθε μέρα.



Έλλη, 7 ετών

Η αγάπη είναι σαν το γέρο και τη γριά που μετά από τόσα χρόνια που γνωρίζονται είναι ακόμα φίλοι.



Θωμάς, 6 ετών

Κατά τη διάρκεια του ρεσιτάλ πιάνου μου μ΄ έπιασε φόβος πάνω στη σκηνή. Τότε κοίταξα κάτω και είδα τον μπαμπά μου να με χαιρετάει χαμογελώντας. Ήταν ο μόνος που το έκανε αυτό. Τότε μου πέρασε ο φόβος.



Μαρία, 8 ετών

Η μαμά μου με αγαπάει πιο πολύ απ’ όλους. Κανένας άλλος δεν έρχεται να με φιλήσει όταν πέφτω για ύπνο.



Κλαίρη, 6 ετών

Η αγάπη είναι όταν η μαμά δίνει στον μπαμπά την καλύτερη μερίδα φαγητού.



Ελένη, 5 ετών

Η αγάπη είναι όταν η μαμά βλέπει τον μπαμπά αξύριστο και βρώμικο και πάλι πιστεύει ότι είναι ωραιότερος κι απ’ τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ.



Χρήστος, 7 ετών

Αγάπη είναι όταν το σκυλάκι σου, σου γλύφει το πρόσωπο ακόμα κι αφού το άφησες μόνο του όλη μέρα.



Μαριάννα, 4 ετών

Ξέρω ότι η αδελφή μου μ’ αγαπά γιατί μου δίνει όλα τα ρούχα της ακόμα κι αν πρέπει να βγει έξω και να αγοράσει άλλα.



Λάμπρος, 4 ετών

Αφήνω τη μεγαλύτερη αδελφή μου να με πειράζει γιατί η μαμά λέει ότι με πειράζει επειδή μ’ αγαπάει. Κι μετά εγώ πειράζω την μπέιμπι σίτερ γιατί την αγαπάω.



Αλεξάνδρα, 4 ετών

Όταν αγαπάς κάποιον οι βλεφαρίδες σου ανοιγοκλείνουν και βγάζουν αστεράκια.



Κατερίνα, 7 ετών

Αγάπη είναι όταν η μαμά βλέπει το μπαμπά στην τουαλέτα και δεν σιχαίνεται.



Μάρκος, 6 ετών

Δεν πρέπει να λες σ’ αγαπώ αν δεν το εννοείς. Αλλά αν το εννοείς πρέπει να το λες συνέχεια γιατί οι άνθρωποι ξεχνάνε.
24wro

Τι είναι η αγάπη; Πέντε θεωρίες για το σπουδαιότερο συναίσθημα

Σε μια προσπάθεια να φτάσουμε στο βάθος αυτού του ερωτήματος η βρετανική εφημερίδα Guardian συγκέντρωσε τις απόψεις συγγραφέων από το χώρο της επιστήμης, της ψυχοθεραπείας, της λογοτεχνίας, της θρησκείας και της φιλοσοφίας.

Ο φυσικός: “Ο έρωτας είναι χημεία”

Βιολογικά ο έρωτας είναι μια δυνατή νευρολογική κατάσταση όπως η πείνα ή η δίψα, μόνο που κρατάει περισσότερο.

Μιλάμε για τον έρωτα λέγοντας πως είναι τυφλός ή αντισυμβατικός, με την έννοια ότι δεν τον ελέγχουμε. Αλλά αυτό δεν είναι τόσο παράξενο αφού ο έρωτας βασικά είναι χημεία.

Ενώ ο πόθος είναι μια προσωρινή σεξουαλική επιθυμία που εμπλέκει την αυξημένη απελευθέρωση χημικών ουσιών όπως η τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα, στον πραγματικό έρωτα ο εγκέφαλος μπορεί να απελευθερώσει ένα ολόκληρο σύνολο χημικών όπως φερεμόνες, ντοπαμίνη, σεροτονίννη, οξυτοκίνη και βασοπρεσίνη.

Ωστόσο από μια επαναστατική σκοπιά ο έρωτας μπορεί να θεωρηθεί σαν ένα ζωτικό εργαλείο, ένας μηχανισμός που έχουμε αναπτύξει για να προωθήσουμε τις μακροχρόνιες σχέσεις, λέει ο φυσικός Jim Al-Khalili.

Ο ψυχοθεραπευτής: “Η αγάπη έχει πολλές μορφές”

Η ψυχοθεραπεύτρια και συγγραφέας Philippa Perry αναφέρει ότι οι αρχαίοι πρόγονοί μας, σε αντίθεση με μας χρησιμοποιούσαν διάφορες λέξεις για να περιγράψουν όλα τα διαφορετικά συναισθήματα που εμπλέκει η αγάπη.

Μεταξύ αυτών αναφέρει τη λέξη “φιλία” με την οποία περιέγραφαν σχέσεις συνήθως μη σεξουαλικές μεταξύ στενών φίλων και μελών μιας οικογενείας ή μεταξύ στρατιωτών στο ίδιο πεδίο μάχης. Μια άλλη λέξη που χρησιμοποιούσαν είναι η “αγάπη” που δεν έχει να κάνει τόσο με την αποκλειστικότητα αλλά τον έρωτα για όλη την ανθρωπότητα. Ως “φιλαυτία” είναι η αγάπη για τον εαυτό μας, και η οποία όμως δεν είναι τόσο εγωιστική όσο ακούγεται.

Τέλος ο έρωτας είναι σεξουαλικό πάθος και επιθυμία που μπορεί να αποβεί καταστροφικός αν δεν πάρει τη μορφή φιλίας ή αγάπης.

Ο φιλόσοφος: «Η αγάπη είναι μια παθιασμένη δέσμευση”

Ο φιλόσοφος και συγγραφέας Julian Baggini υποστηρίζει ότι ο έρωτας είναι απατηλός καθώς δεν είναι μόνο ένα πράγμα. Η αγάπη για τους γονείς, τους συνεργάτες, τα παιδιά, την πατρίδα, τον θεό και πάει λέγοντας έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, η μία μπορεί να είναι τυφλή, η άλλη μονόπλευρη, τραγική, άστοχη, με αντάλλαγμα ή αντισυμβατική.

Στα καλύτερα της ωστόσο η αγάπη κάθε είδους είναι μια παθιασμένη δέσμευση την οποία καλλιεργούμε παρόλο που συνήθως έρχεται στη ζωή μας απρόσκλητη.

Η ρομαντική μυθιστοριογράφος: “Η αγάπη είναι πίσω από τις σπουδαιότερες ιστορίες”

Η Jojo Moyes, η οποία έχει κερδίσει δύο φορές το βραβείο για το “ρομαντικό μυθιστόρημα” της χρονιάς λέει ότι ο έρωτας εξαρτάται από το ποια σκοπιά τον βλέπεις. Όταν νιώθει κάποιος ασφαλής ο έρωτας γίνεται απαραίτητος σαν τον αέρα , ενώ η έλλειψή του είναι σαν εμμονή. Η αγάπη είναι αυτή που δημιουργεί όλες τις σπουδαίες ιστορίες, σύμφωνα με τη συγγραφέα, όχι απλά η ερωτική αγάπη αλλά η αγάπη για τα παιδιά, την οικογένεια κ.ά.

Η μοναχή: “Η αγάπη είναι ελεύθερη και όμως μας τυφλώνει”

Η μοναχή Catherine Wybourne αναφέρει ότι η αγάπη είναι πιο εύκολο να τη νιώσει κανείς παρά την ορίσει.Σαν θεωρητική αρετή, βάσει της οποίας αγαπούμε το θεό πάνω απ’ όλα μοιάζει απόμακρη μέχρι να της δώσουμε σάρκα, μέσα από πράξεις καλοσύνης, γενναιοδωρίας και αυτοθυσίας.

Η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που ποτέ δεν μπορεί να βλάψει κάποιον παρόλο που μπορεί να κοστίσει ακριβά. Το παράδοξο με την αγάπη είναι πως παρότι επιφανειακά είναι ελεύθερη μας συνδέει με δεσμούς ισχυρότερους και από το θάνατο.

Αν αγαπάς κάποιον..

Shakespeare:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν κάποτε γυρίσει, είναι δικός σου.
Αν όχι, πάρε δηλητήριο και αυτοκτόνησε για χάρη του.

Αισιόδοξος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Μην ανησυχείς, θα ξαναγυρίσει.

Καχύποπτος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Aν γυρίσει, ρώτησέ τον που πήγε.

Ανυπόμονος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν δεν γυρίσει γρήγορα, ξέχασέ τον.

Υπομονετικός:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν δεν γυρίσει, περίμενε μέχρι να το κάνει.

Παιχνιδιάρης:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
*Αν γυρίσει και εάν τον αγαπάς ακόμη, άστον πάλι να φύγει. Επαναλάβετε*

Προγραμματιστής C++ :
if(you-love(m_she))
m_she.free()
if(m_she == NULL)
m_she= new CShe;

Δικηγόρος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Το άρθρο 1α της Παραγράφου 13α-1 της δεύτερης τροπολογίας περί συζύγων, του Αστικού Δικαίου δηλώνει ξεκάθαρα οτι….

Bill Gates:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν γυρίσει, μπορείς να τον χρεώσεις με τα έξοδα επανεγκατάστασης άλλα και να τον προειδοποιήσεις οτι σύντομα θα πρέπει να υποστεί και κάποιες αναβαθμίσεις.

Βιολόγος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
…θα εξελιχθεί.

Στατιστικολόγος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν σε αγαπάει, η πιθανότητα να γυρίσει είναι μεγάλη.
Αν όχι, η κατανομή Weibull και η σχέση σου ήταν αβέβαιη έτσι κι αλλιώς.

Πωλητής:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν κάποτε γυρίσει… Σύμφωνοι.
Αν όχι, δεν πειράζει. Επόμενοοος.

Σβαρτζενέγκερ:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
ΗΕ “LL BE BACK!

Ασφαλιστής:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν κάποτε γυρίσει, υπόγραψε συμβόλαιο μαζί του.
Αν δεν γυρίσει, συνέχισε να τον ακολουθείς και μην εγκαταλείψεις ποτέ!

Φυσικός:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν κάποτε γυρίσει, είναι εξαιτίας της έλξης.
Αν όχι η τριβή είναι μεγαλύτερη από τη δύναμη ή η σύγκρουση κατά την επιστροφή ήταν ελαστική.

Μαθηματικός:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει…
Αν κάποτε γυρίσει, 1 + 1 = 2 (αξιωματικά)
Αν όχι, Y = 2X – log(0.46Y^2 + (cos(52/34X)) x
5Y^(-0.5)c)
Όπου c είναι μια σταθερά που τείνει στο άπειρο.

Λογικά…:
Αν αγαπάς κάποιον
ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕΣ ΝΑ ΦΥΓΕΙ;;;
ΑΝΟΗΤΕ!!!

Το "σ' αγαπώ" σε 50 γλώσσες

Αγγλία - I love you

Ν. Αφρική - Ek het jou lief

Αλβανία - Te dua

Σ.Αραβία - Ana behibak (σε άντρες)

Σ. Αραβία - Ana behibek (σε γυναίκες)

Αρμενία - Yes kez sirumem

Βεγγάλη - Ami tomake bhalobashi

Λευκορωσία - Ya tabe kahayu

Βουλγαρία - Obicham te

Καμπότζη - Soro lahn nhee ah

Καταλονία - T'estimo

Κροατία - Volim te

Τσεχία - Miluji te

Δανία - Jeg Elsker Dig

Ολλανδία - Ik hou van jou

Εσθονία - Ma armastan sind

Αιθιοπία - Afgreki'

Φιλιππίνες - Mahal kita

Φινλανδία - Mina rakastan sinua

Γαλλία - Je t'aime, Je t'adore

Γεωργία - Mikvarhar

Γερμανία - Ich liebe dich

Χαβάη - Aloha Au Ia `oe

Ουγγαρία - Szeretlek

Ισλανδία - Eg elska tig

Ινδονησία - Saya cinta padamu

Ιρλανδία - Taim i' ngra leat

Ιταλία - Ti amo

Ιαπωνία - Aishiteru or Anata ga daisuki desu

Κορέα - Sarang Heyo or Nanun tangshinul sarang hamnida

Λετονία - Es tevi miilu

Λίβανος - Bahibak

Λιθουανία - Tave myliu

Λουξεμβούργο - Ech hun dech gaer

Σκόπια - Te Sakam

Μαλαίσία- Njan Ninne Premikunnu

Μάλτα - Inhobbok

Πολωνία - Kocham Ciebie

Πορτογαλία - Eu te amo

Ρουμανία - Te iubesc

Ρωσία- Ya tebya liubliu

Σερβία - Volim te

Σλοβακία - Lu`bim ta

Σλοβενία- Ljubim te

Ισπανία - Te quiero / Te amo

Σουηδία - Jag alskar dig

Ελβετία-Γερμανία - Ich lieb Di

Ταϊτή- Ua Here Vau Ia Oe

Τυνησία - Ha eh bak

Τουρκία - Seni Seviyorum

Ουκρανία - Ya tebe kahayu

himaira.blogspot.com

Η αγάπη ενός πατέρα που θα σας κάνει να δακρύσετε ! [video]

Πόσο εύκολα ξεχνάμε την οικογένειά μας. Πόσο εύκολα ξεχνάμε να τους πούμε Σ’ αγαπώ…

Όταν η καθημερινότητά μας είναι γεμάτη καυγάδες και εκνευρισμό «είναι εύκολο να ξεχάσουμε ότι κάποτε ήμασταν οικογένεια», αναφέρει το βίντεο.
Το συγκινητικό διαφημιστικό σποτ μιλάει για την ανιδιοτελή αγάπη ενός πατέρα προς το γιο του, που ακόμη κι αν χώρισαν για μια στιγμή οι δρόμοι τους, η αγάπη θα τους φέρει και πάλι κοντά.
Δείτε την συγκλονιστική διαφήμιση που κάνει το γύρο του διαδικτύου και έχει κάνει χιλιάδες χρήστες να δακρύσουν…

Το βίντεο που έκανε πάνω από 50.000.000 ανθρώπους να δακρύσουν!

Το 1969 ο John Rendall και ο Ace Bourke είδαν ένα μωρό λιοντάρι σε βιτρίνα του «Harrod» στο Λονδίνο και αμέσως αποφάσισαν να το αγοράσουν και να το μεγαλώσουν οι ίδιοι, αν και έμεναν σε ένα διαμέρισμα στο κέντρο της πόλης. Του έδωσαν το όνομα Κρίστιαν και το έκαναν αμέσως αναπόσπαστο μέλος της οικογένειας. Σκοπός τους δεν ήταν να το κρατήσουν για πάντα, κάτι που δεν θα ήταν εφικτό έτσι ή αλλιώς στα πλαίσια της ζωής τους σε μια μεγαλούπολη, αλλά να το επιστρέψουν μετά από έναν χρόνο περίπου στο φυσικό του περιβάλλον, στην Αφρική. Στο διάστημα αυτό του πρόσφεραν απεριόριστη αγάπη και εκείνο ανταπέδισε κάθε φορά ό,τι καλό του έκαναν.

Μαζί ζούσαν, μαζί έπαιζαν και έδινε ο ένας στον άλλο σπουδαία συναισθήματα που πάντα έμπαιναν επάνω από τα άγρια ένστικτα του ζώου. Τους αγάπησε και το αγάπησαν πολύ, ενώμέσα σε μόλις πέντε μήνες έγινε η τοπική διασημότητα, παρουσιάστηκε σε εκπομές, ενώ γράφτηκε και βιβλίο για τη σχέση των τριών. Μέχρι που ήρθε η οδυνηρή ώρα του αποχωρισμού και ο Κρίστιαν βρέθηκε σε έναν ζωολογικό κήπο στην Αφρική, προκειμένου να ενσωματωθεί σιγά σιγά σε μια φυσιολογική για τον ίδιο ζωή.

Εκεί έγινε ο αρχηγός της αγέλης, απέκτησε σύζυγο και ζούσε πια τη ζωή του! Οι δύο φίλοι θέλησαν μετά από έναν χρόνο να τον επισκεφθούν αλλά οι υπεύθυνοι του πάρκου τούς είπαν ότι πλέον ο Κρίστιαν ήταν ένα άγριο λιοντάρι, αρχηγός ανάμεσα στους ομοίους του και προφανώς δεν θα τους θυμόταν, ενώ επισήμαναν πως δεν θα έπρεπε να ρισκάρουν μια συνάντηση μαζί του έστω και από μακριά. Όμως ο John και ο Ace αποφάσισαν να το ρισκάρουν.

Επισκέφθηκαν τον Κρίστινα στον Κήπο και βρέθηκαν μπροστά σε μια έκπληξη: Όχι μόνο τους αναγνώρισε, αλλά τους έδειξε και τόσο μεγάλη αγάπη, όπως παλιά. Γι’ αυτόν δεν είχε σημασία πως ήταν ένα άγριο ζώο, με άγρια ένστικτα! Σημασία είχε πως οι δυο φίλοι τού έδειξαν αγάπη και αυτό δεν μπορούσε να το ξεχάσει με τίποτα. Άλλωστε γι’ αυτούς ποτέ δεν υπήρξε άγριο ζώο ούτε το είδαν έτσι. Ήταν ο Κρίστιαν το λιονταράκι τους. Και έτσι ακριβώς τους υποδέχτηκε σαν το λιοντάρακι τους. Μόνο που έφερε και τη σύζυγό του να την γνωρίσουν… Το βίντεο των δύο φίλων έκανε το γύρο του κόσμου και πάνω από 50.000.000 θεατές δάκρυσαν…

Ο απίθανος «τοίχος της αγάπης»!

Ο πρωτότυπος «τοίχος της αγάπης» βρίσκεται στο κέντρο του κήπου Abbesses στη Μονμάρτρη, στο Παρίσι και καλύπτει μια επιφάνεια 40 τετραγωνικών μέτρων από 612 ειδικά πλακίδια, όπου η φράση «Σ ‘αγαπώ» είναι γραμμένη πάνω από χίλιες φορές σε περισσότερες από 300 διαφορετικές γλώσσες. Ο τοίχος δημιουργήθηκε από τους καλλιτέχνες Frederic Baron και Claire Kito ως ένα σημείο συνάντησης για τους εραστές αλλά και σαν ένα διαρκές μνημείο αφιερωμένο στον αιώνιο έρωτα.

Ο ίδιος ο Frederic, μάλιστα, κρατώντας ένα σημειωματάριο ανά χείρας επισκέφθηκε διάφορες πρεσβείες ζητώντας από τους υπαλλήλους να του μεταφράσουν το «σ’ αγαπώ» και στη συνέχεια απευθύνθηκε στην Claire, ζητώντας της να καλλιγραφήσει όλες τις… απαντήσεις στον τοίχο. «Τα κόκκινα σχήματα στον τοίχο αντιπροσωπεύουν τα κομμάτια μιας ραγισμένης καρδιάς, είναι η καρδιά της ανθρωπότητας που τόσο συχνά ραγίζει, και ο τοίχος έρχεται για να συγκεντρώσει όλα αυτά τα κομμάτια στον ίδιο χώρο», λέει ο Frederic. Στα Ελληνικά ξεχωρίζουν, φυσικά, το «Σ’ αγαπώ» αλλά και το «Σου ερώ»!

http://perierga.gr

Μαθαίνοντας

Με τον καιρό μαθαίνει κανείς

τη λεπτή διαφορά ανάμεσα στο να κρατά ένα χέρι και να αλυσοδένει μια ψυχή.

Μαθαίνει πως αγαπώ δε σημαίνει: στηρίζομαι και ότι συντροφικότητα δε σημαίνει: ασφάλεια..κι έτσι κανείς αρχίζει να μαθαίνει….

Πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια και ότι τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις. Και αρχίζει να δέχεται τις ήττες του με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα.

Και μαθαίνει να χτίζει όλες τις διαδρομές του στο σήμερα γιατί το έδαφος του αύριο είναι υπερβολικά αβέβαιο για να κάνεις σχέδια… και κάθε μέλλον μπορεί να μείνει στη μέση.

Μετά από κάποιο καιρό μαθαίνει κανείς πως αν είναι υπερβολική, ακόμα και η ζέστη του ήλιου μπορεί να τον κάψει. Έτσι φυτεύει τον δικό του κήπο και διακοσμεί την δική του ψυχή αντί να περιμένει κάποιον άλλο να του φέρει λουλούδια.

Μαθαίνει κανείς ότι μπορεί πραγματικά ν’ αντέξει, πως είναι πραγματικά δυνατός, πως πραγματικά αξίζει

και μαθαίνει και μαθαίνει…

με κάθε του μέρα μαθαίνει.

Με τον καιρό μαθαίνεις ότι το να είσαι με κάποιον

επειδή σου προσφέρει ένα καλό μέλλον σημαίνει

πως αργά ή γρήγορα θα θελήσεις να γυρίσεις

στο παρελθόν σου.

Με τον καιρό καταλαβαίνεις πως μόνο αυτός που είναι ικανός να σε αγαπάει με όλα σου τα ελαττώματα, δίχως να προσπαθεί να σε αλλάξει,

μπορεί να σου προσφέρει όλη την ευτυχία που επιθυμείς.

Με τον καιρό αντιλαμβάνεσαι πως αν βρίσκεσαι στο πλευρό κάποιου μόνο και μόνο για να συντροφεύεις την μοναξιά σου, στο τέλος θα φτάσεις να μη θέλεις ούτε να τον βλέπεις.

Με τον καιρό συνειδητοποιείς ότι οι πραγματικοί φίλοι είναι μετρημένοι και ότι, εκείνος που δεν αγωνίζεται γι’αυτούς, αργά ή γρήγορα θα βρεθεί πλαισιωμένος μόνο από ψεύτικες φιλίες.

Με τον καιρό μαθαίνεις πως τα λόγια που λέχθηκαν σε μια στιγμή θυμού μπορούν να συνεχίσουν να πληγώνουν αυτόν στον οποίο τα απεύθυνες για μια ολόκληρη ζωή.

Με τον καιρό μαθαίνεις να συγχωρείς αυτόν που το έπραξε, αλλά η συγχώρεση αφορά μόνο μεγάλες ψυχές.

Με τον καιρό αντιλαμβάνεσαι πως αν πλήγωσες σκληρά ένα φίλο, το πιθανότερο είναι ότι η φιλία ποτέ πια δε θα ξαναγίνει όπως πριν.

Με τον καιρό συνειδητοποιείς ότι, ακόμα κι αν είσαι ευτυχισμένος με τους φίλους σου, κάποια μέρα θα κλάψεις για εκείνους που άφησες να φύγουν.

Με τον καιρό θα καταλάβεις ότι κάθε εμπειρία που βίωσες με κάθε άνθρωπο είναι ανεπανάληπτη.

«Κανείς μαθαίνει, μαθαίνει και μαθαίνει, κάθε μέρα που περνάει, μαθαίνει».

Ελπίζω πως όπως και σε μένα,

αυτά τα λόγια να μπορέσουν να μαλακώσουν λίγο το δρόμο σου.

του Jorge Luis Borges

Τιποτα δε φεύγει μέχρι να μας διδάξει αυτό που χρειάζεται να μάθουμε.

 http://thesecretrealtruth.blogspot.com