Black Diamond: Το ακριβότερο παγωτό του κόσμου κάνει 728 ευρώ

Το πιο ακριβό παγωτό του κόσμου λέγεται Black Diamond και απευθύνεται σε απαιτητικούς ουρανίσκους και γεμάτα πορτοφόλια. Η κάθε μπάλα κοστίζει 728 ευρώ και πωλείται αποκλειστικά στο Scoopi Café που βρίσκεται στο Ντουμπάι.

Ο ιδιοκτήτης Zubin Doshi χρειάστηκε πέντε εβδομάδες για τη δημιουργία του και τα υλικά του παγωτού έχουν έρθει από διάφορα μέρη του κόσμου.

Το εξωτικό παγωτό φτιάχνεται από βανίλια Μαγαδασκάρης, σαφράν από το Ιράν, μαύρη τρούφα από την Ιταλία και είναι καλυμμένο με χρυσάφι 23 καρατίων. Το μπολ μάρκας «Versace» στο οποίο σερβίρεται και το κουτάλι μένει στον πελάτη.

Τα 9 πιο θανατηφόρα φαγώσιμα

Ο άνθρωπος είναι ένα από τα λίγα πλάσματα στον πλανήτη με την ικανότητα να αγνοεί το βασικό ένστικτο επιβίωσης - κάνει ελεύθερη πτώση, μαραθώνιους σε ερήμους προσπαθεί να κρατήσει την αναπνοή του κάτω από το νερό μόνο και μόνο για να σπάσει ένα ρεκόρ. Και όμως, αυτή η προσπάθεια να δοκιμάσει κανείς τα όριά του, είναι αυτό που τον κάνει να αισθάνεται άνθρωπος, εναρμονισμένος με τη φύση και τις δυνατότητές του. Δυνατότητες που αφορούν άλματα πολλών ποδών και πτώση από μεγάλο ύψος, αλλά και… μια επικίνδυνη διατροφή. Τα φαγητά που ακολουθούν είναι σχεδιασμένα με επικίνδυνα συστατικά ώστε να είναι δηλητηριώδη και -όχι κατά λάθος- πολλοί επιλέγουν να τα δοκιμάζουν.

Fugu, ένα ψάρι του οποίου τα εσωτερικά όργανα περιέχουν θανατηφόρες ποσότητες του δηλητηρίου tetrodoxin, για το οποίο δεν υπάρχει γνωστό αντίδοτο. Χρησιμοποιείται σε σούπες και σούσι


Ackee, ένας καρπός ο οποίος είναι πλούσιος σε βιταμίνες και πρωτεΐνη. Αν όμως το φρούτο φαγωθεί προτού ωριμάσει, εμποδίζει τη γλυκόζη να απελευθερωθεί από το συκώτι, προκαλώντας το βίαιο ξέσπασμα ασθένειας ή το θάνατο


Bullfrog, ο φρύνος της Ναμίμπια θεωρείται λιχουδιά, αλλά η εποχή στην οποία θα επιλέξει κανείς να τον δοκιμάσει είναι… ζωτικής σημασίας, αφού για να μην προκαλέσει νεφρική ανεπάρκεια, πρέπει να καταναλωθεί «μετά την τρίτη βροχή» ή όταν αρχίσει να κοάζει κατά την περίοδο της αναπαραγωγής


San Nak Ji, το Κορεάτικο αυτό έδεσμα είναι στην ουσία, ένα μωρό χταπόδι που σερβίρεται ωμό. Το χταπόδι διαμελίζεται και σερβίρεται σχεδόν αμέσως, οπότε ένας επίδοξος γευσιγνώστης πρέπει να προσέξει τα κινούμενα πλοκάμια και να μην τα καταπιεί ποτέ αμάσητα…


Koυκούτσια βερίκοκου, ένα δέντρο το οποίο αφθονεί στην Ελλάδα αλλά και την Τουρκία, και τα οποία κατά την πέψη απελευθερώνουν υδροκυάνιο. Το ψήσιμο των κουκουτσιών τα κάνει ασφαλή για κατανάλωση, αν κανείς θέλει να τα φάει για πρωινό


Cassava, ένα φυτό του οποίου τα φύλλα και οι ρίζες είναι εξαιρετικά πλούσια σε κυάνιο. Η παραγωγή ενός ποτού, του piwarry, γίνεται στην Αφρική


Casu Murzu, που θεωρείται από αρκετούς σκουπίδι και όχι φαγητό και έχει απαγορευτεί στα περισσότερα σημεία της Ιταλίας. Η παρασκευή του όμως είναι συγκλονιστική. Βασικά του συστατικά είναι ξινισμένο τυρί και αυγά που γεννάει μέσα ένα είδος μύγας, τα οποία όταν επωαστούν, ξεκινούν να τρώνε το τυρί μέχρι να το μαλακώσουν αρκετά για να φαγωθεί


Εlderberries, τα οποία προτού ωριμάσουν, είναι ακατάλληλα για κατανάλωση, δεν είναι όμως επικίνδυνα όταν ωριμάσουν


Blood Clams, ένα είδος μυδιών τα οποία βράζονται τόσο γρήγορα που διατηρούν ζωντανούς αρκετούς ιούς και βακτήρια, όπως τύφο και ηπατίτιδα Α


Και τέλος, τo fast food μπορεί να κάνει κακό στην υγεία, αλλά ακόμα ο κόσμος το αγαπάει…

ΠΗΓΗ

Οι 5 πιο απίθανες δίαιτες του κόσμου

Οι άνθρωποι ανά τον κόσμο προσπαθούν να χάσουν βάρος με κάθε τρόπο, διώχνοντας από πάνω τους τα περιττά κιλά με κάθε τρόπο, και πολλές φορές με κάθε κόστος – ψυχικό πρωτίστως! Στερητικές διατροφές, μονοφαγικές δίαιτες αλλά και μενού με χυμούς έχουν την τιμητική τους, ενώ υπόσχονται εύκολο και γρήγορο αδυνάτισμα. Ας δούμε λοιπόν στη συνέχεια ποιες είναι οι 5 πιο απίθανες δίαιτες στον κόσμο…

1. Η δίαιτα της πρωινής μπανάνας

Δεν πρόκειται για το γνωστό ανέκδοτο, αλλά για πραγματικότητα. Η μόδα ξεκίνησε το 2008, εφεύρεση μιας φαρμακοποιού η οποία κάπως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αν για πρωινό τρως μία μπανάνα+1 ποτήρι νερό σε θερμοκρασία δωματίου (δεν ξέρω πόσο σημαντικό είναι αυτό) και την υπόλοιπη μέρα ό,τι τραβάει η ψυχή σου, χάνεις κιλά. Μία διάσημη τραγουδίστρια που ισχυρίστηκε στην τηλεόραση ότι αυτή η τρελή ιδέα πετυχαίνει προκάλεσε πανικό σε όλη τη χώρα και μέσα σε μέρες υπήρξε έλλειψη μπανάνας.

2. Η δίαιτα του πιρουνιού

Άλλη μία δημοφιλής δίαιτα στη Γαλλία. Ο κανόνας λέει ότι επιτρέπεται να τρως μόνο ό,τι έχει παρασκευαστεί και είναι δυνατόν να φαγωθεί μόνο με ένα πιρούνι. Οπότε κομμένες οι σάλτσες, τα ντιπ, οι σούπες… Τι γίνεται με το γουρουνόπουλο; Με τους χυμούς; Ουδείς έχει την απάντηση!

3. H παιδική δίαιτα

Γι’ αυτή φταίνε οι Αμερικανοί. Η Τζένιφερ Άνιστον δήλωσε ότι την έχει δοκιμάσει και είναι ικανοποιημένη. Για να αδυνατίσεις, τρως φαγητά που είναι για βρέφη, δηλαδή κρέμες και πολτοποιημένα φρούτα από βαζάκια. Έτσι τρως και λίγο, τρως και υγιεινά (ορίστε;)

4. Η δίαιτα της Ωραίας Κοιμωμένης

Όταν κοιμάσαι, δεν τρως, σωστά; Οπότε το κόλπο είναι να κοιμάσαι για καμία εβδομάδα και να ξυπνήσεις λεπτός και φρέσκος. Το πρόβλημα είναι ότι είναι αδύνατον να κοιμάσαι συνεχόμενα για εφτά μέρες, οπότε αναγκαστικά πρέπει να σε ναρκώσουν. Μπορεί να ξυπνάς πιο αδύνατος, αλλά κι έτοιμος για νοσοκομείο.

5. Η Σκουληκοδίαιτα

Πρόκειται για μία από τις παλαιότερες δίαιτες, με αφετηρία στις αρχές του 20ού αιώνα. Αγοράζεις ένα αβγό αυτού του σκουληκιού που ζει στο στομάχι (ταινία) και αποκτάς έτσι ένα κατοικίδιο που είναι και χρήσιμο, αφού τρώει το φαγητό σου (στην κυριολεξία) κι εσύ παραμένεις αδύνατος, σα να έχεις ταινία, μόνο που έχεις. Προσέξτε τη λεπτομέρεια: το αβγό το αγοράζεις. Αυτή η παρανοϊκή ιδέα παρουσιάστηκε στο σόου της Τάιρα Μπανκς και κατάφερε να ανανεώσει το ενδιαφέρον γι’ αυτή την πρακτική. Εγώ προτείνω κι ένα ταξίδι στην Αφρική χωρίς εμβόλια, θα αδυνατίσεις σίγουρα και θα κάνεις και τη βόλτα σου.

πηγή: lifo.gr

Κοτόπουλο με κατάμαυρο κρέας!

Μαύρη κότα όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχει! Στο φτέρωμα βέβαια, γιατί στα υπόλοιπα (κρέας, οστά κ.λπ.) το χρώμα του κοτόπουλου είναι άσπρο.
Η Silkie από την Κίνα έρχεται για να ανατρέψει τα μέχρι τώρα γνωστά δεδομένα. Λευκό, εντυπωσιακό φτέρωμα σαν μετάξι αλλά μαύρο δέρμα, σκούρα οστά και ακόμα πιο σκούρα εσωτερικά όργανα. Η αλήθεια είναι ότι στην Ασία υπάρχουν πολλά μαύρα είδη κοτόπουλων αλλά η Silkie είναι η πιο διάσημη για τη νοστιμιά της!

Και μπορεί στο δυτικό κόσμο τα εν λόγω κοτόπουλα να μην καταναλώνονται όμως στις ασιατικές χώρες αποτελούν λαχταριστό έδεσμα και τρώγονται μετά μανίας κυρίως σε σούπες όλων των ειδών, που θεωρούνται ιδιαιτέρως δυναμωτικές. Όσο για τη γεύση του κρέατος, όσοι έχουν δοκιμάσει λένε ότι δεν διαφέρει και πολύ από τα… κλασικά κοτόπουλα, ίσως μόνο αφήνει μια γλυκιά επίγευση.

Ποια είναι τα πιο σιχαμένα πράγματα που βάζουν οι εταιρίες στα φαγητά που τρώμε…;;;

Τα πιο σιχαμένα πράγματα που βάζουν οι εταιρίες στα φαγητά που τρώμε, έχουν τις τελευταίες εβδομάδες σκιάξει το καταναλωτικό κοινό…

Κυστείνη (L-Cysteine)

 Αμινοξύ που φτιάχνεται από ανθρώπινες τρίχες ή φτερά πάπιας. Χρησιμοποιείται για την διατήρηση της ζύμης σε ορισμένα προϊόντα άρτου, καθώς επίσης για να βελτιώσει την υφή τους. Εξαιρετικά δημοφιλής γιατί και δεν κοστίζει τίποτα και πρόκειται για καθαρή πρωτεΐνη.

Πολτός από κορμό δέντρου (cellulose)

 Μπαίνει σε φέτες κίτρινου τυριού, dressing σαλάτας και σοκολατούχο γάλα. Έχει την ιδιότητα να εμποδίζει τα φαγητά από το να απορροφήσουν υγρασία και να τα στερεοποιεί, στην θέση του λαδιού ή του αλευριού που κοστίζει παραπάνω.

Σκόνη από κόκαλα αγελάδας (bone char)

 Χρησιμοποιείται όλο και λιγότερο την σύγχρονη μέρα. Ιστορικά αποτελούσε τον καλύτερο τρόπο να κάνεις τους κύβους ζάχαρης να φαίνονται πιο λευκοί.

Σέλακ (Shellac)

 Eκκρίσεις ενός είδους σκαθαριού που βρίσκεται μόνο στην Ταϊλάνδη, το οποίο χρησιμοποιείται ως επικάλυψη σε όλα τα είδη γυαλιστερών γλυκών ή οτιδήποτε άλλο έχει επικάλυψη σοκολάτας.

Azodicarbonamide

 Παράγωγο του πετρελαίου που χρησιμοποιείται σε πλαστικά, στρώματα για yoga, σόλες παπουτσιών και τα ψωμάκια των burgers στις αγαπημένες σου αλυσίδες.

Διοξείδιο του τιτανίου (Titanium Dioxide)

 Ένα χημικό που προκύπτει από το τιτάνιο και το οποίο χρησιμοποιείται στα αντιηλιακά, καθώς επίσης και σε φαγητά όπως το γάλα με χαμηλά λιπαρά (σ.σ. το κάνει να φαίνεται λευκότερο). Επίσης μπορείς να το βρεις σε dressing σαλάτας και κρέμες για καφέ.

Διοξείδιο της σιλικόνης (Silicon Dioxide)

 Συνήθως έχει την μορφή άμμου και θα το βρεις χωμένο σε διάφορα είδη fast food, όπως το τσίλι των Wendy’s και το κρέας των Taco’s Bell. Χρησιμοποιείται για να τα κάνει να μην σβολιάζουν.

Θειώδης αμμωνία (Αmmonium Sulfate)

 Το βρίσκεις σε λιπάσματα και στα ψωμιά ορισμένων αλυσίδων fast food. Οι εταιρίες ισχυρίζονται ότι, στις ποσότητες που χρησιμοποιείται, είναι ασφαλές. Αλλά έτσι δεν έλεγαν και για τα τσιγάρα;

Και η φρίκη, συνεχίζεται…

nightwalks

 http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Χρωματιστο καλαμποκι.

Παλέτα χρωμάτων από ένα καλαμπόκι

Εκτός από την κλασική κίτρινη ποικιλία καλαμποκιού υπάρχει και το χρωματιστό καλαμπόκι, γνωστό και ως «ινδικό καλαμπόκι»!

Πρόκειται για μια εντυπωσιακή από άποψη εμφάνισης ποικιλία καλαμποκιού, η παραγωγή της οποίας ξεκίνησε από την Ινδία και μεταφέρθηκε σιγά-σιγά σε ολόκληρο τον κόσμο, με τις ΗΠΑ να παράγουν πλέον τις μεγαλύτερες ποσότητες πολύχρωμου καλαμποκιού.

Με τα χρόνια οι καλλιεργητές δημιούργησαν διάφορες διασταυρώσεις με αποτέλεσμα το ινδικό καλαμπόκι να μπορεί να δώσει γαλάζιους, κόκκινους, μαύρους, μοβ, καφέ ακόμα και μπλε καρπούς. Ο χρωματισμός των ινδικών καλαμποκιών οφείλεται στο διαφορετικό συνδυασμό των αντιοξειδωτικών ουσιών στο εσωτερικό τους αλλά και στην επικονίαση.

Πίτσα… σοκολάτα

Για πολλούς η πίτσα είναι το καλύτερο φαγητό και φυσικά αυτό που μπορεί να συναντήσει κάποιος σε περισσότερες γεύσεις. Αυτό το σκεπτικό ήρθε να αξιοποιήσει μια εταιρεία, που σερβίρει την καλύτερη πίτσα σοκολάτα.

Η «Gourmet Chocolate Pizza Company» εδρεύει στη Βρετανία και εγγυάται στους πελάτες της πίτσες με μοναδικής ποιότητας βελγική σοκολάτα (λευκή, μαύρη, γάλακτος). Μάλιστα, η επιτυχία είναι ήδη δεδομένη, αφού οι παραγγελίες που γίνονται και μέσω ντελίβερι ξεπερνούν τις 100 ημερησίως.

Οι πελάτες επιλέγουν οι ίδιοι τα υλικά, το σχήμα και το σχέδιο που θα έχει η γλυκιά πίτσα τους. Για το τέλος αφήσαμε τη βασική διαφορά σε σχέση με τις παραδοσιακές πίτσες, αφού οι σοκολατένιες είναι έτοιμες προς παράδοση μια μέρα μετά την παραγγελία τους.

το κουτί της πίτσας

πίτσα με λευκή σοκολάτα

χριστουγεννιάτικη γεύση

Γιατί οι Ιάπωνες δεν παχαίνουν;

Έχετε δει Ιάπωνα που να είναι παχύς; Ή έστω υπέρβαρος; Αν εξαιρέσουμε τους αθλητές του Σούμο, τότε παχύ Ιάπωνα, συναντάμε από σπάνια, μέχρι και πολύ σπάνια.

Ίσως τα τελευταία χρόνια με την συστηματική υιοθέτηση του δυτικού τρόπου ζωής και διατροφής (πχ fast food)στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, να βλέπουμε αρκετά παιδιά παχύσαρκα, αλλά σε γενικές γραμμές παχύς και Ιάπωνας είναι δυο έννοιες που δεν ταυτίζονται στο μυαλό μας. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας στο κεφάλαιο “παχυσαρκία”, έχει κατατάξει την Ιαπωνία στην τελευταία θέση του κόσμου. Σε αυτό το γεγονός, ότι δηλαδή οι κάτοικοι της δεν είναι παχύσαρκοι, οφείλεται και το ότι οι Γιαπωνέζοι παρουσιάζουν αναλογικά τα υψηλότερα ποσοστά μακροζωίας στη γη. Είναι θέμα διατροφής, αλλά κυρίως είναι και θέμα φιλοσοφίας.

Εντάξει δεν είναι το ίδιο να τρως το ζουμερό και λαχταριστό παϊδάκι, ή ένα μπιφτέκι στα κάρβουνα, με το να τρως άνοστο ρύζι, ωμό ψάρι και φύκια, αλλά όπως και να το κάνουμε οι Ιάπωνες στο θέμα της παχυσαρκίας παραμένουν σταθεροί. Και αυτό γιατί ακολουθούν από παλαιά, από την εποχή που το νησί ήταν υπό το καθεστώς φεουδαρχίας, τη φιλοσοφία διατροφής με το όνομα hara hachi bu. Που σε μια ελεύθερη μετάφραση σημαίνει “κορόιδεψε το μυαλό σου”.

Η φτώχεια της εποχής και οι κακουχίες στη φεουδαρχική μεσαιωνική Ιαπωνία, έκαναν τον λαό που δεν είχε να φάει παρά μόνο ρύζι και ψάρι, να λατρεύει αυτό που τρώει, αλλά και να προσπαθεί να ξεγελάσει τον εγκέφαλο του στο ότι χόρτασε. Χρόνια αργότερα οι επιστήμονες διαπίστωσαν πράγματι ότι ο εγκέφαλος όταν τρώμε χρειάζεται κάποια ώρα για να νιώσει το αίσθημα ότι χορτάσαμε. Αν λοιπόν με κάποιον τρόπο τον ξεγελάσουμε τότε νιώθουμε χορτάτοι.

Οι Ιάπωνες συνηθίζουν όταν τρώνε να μην… σκάνε. Φροντίζουν πάντα να ξεγελούν με μικρές αργές μπουκίτσες το μυαλό τους. Επιστήμονες του Τόκιο διαπίστωσαν ότι ο μέσος Ιάπωνας όταν τρώει “γεμίζει” το 70% του στομαχιού του. Τρώνε αργά και έτσι ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται ότι τρώνε άρα δίνει εντολή στο σώμα ότι έχει χορτάσει.

Η μέθοδος του “ξεγέλασε το μυαλό σου” έχει 2 βασικούς πυλώνες. Πρώτον “όταν τρώτε να μασάτε την κάθε μπουκιά τουλάχιστον 20 (!) φορές πριν την καταπιείτε. Και δεύτερον όταν τρώτε να το κάνετε αργά και με ηρεμία. Αυτό διευκολύνει το μυαλό σας να καταλάβει πότε το στομάχι έχει αρχίσει να γεμίζει.

Οι Ιάπωνες φαίνεται ότι τηρούν ευλαβικά τις 2 αρχές αυτές και για το λόγο αυτό δεν παρουσιάζουν παχυσαρκία.

Οι 10 γνωστότερες φυλές του καφέ

Ο Kaldi, ο Αιθίοπας βοσκός, που σύμφωνα με τον μύθο, ανακάλυψε τις ευεργετικές και διεγερτικές ιδιότητες του καφέ τον 13ο αιώνα, σίγουρα δεν είχε επίγνωση του τι θα ακολουθούσε σε όλο τον κόσμο, αυτή του την ανακάλυψη.

Οι πολύτιμοι κόκκοι του καφέ, δεν έμειναν στην Αιθιοπία βέβαια, αλλά ταξίδεψαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε όλες τις γωνιές του κόσμου και σήμερα, ο καφές έχει γίνει το δημοφιλέστερο ρόφημα, με τη μεγαλύτερη κατανάλωση στον πλανήτη. Ποια είναι όμως, τα 10 γνωστότερα εθνικά είδη καφέ;

Ο ιταλικός

Ο espresso, που όλοι γνωρίζουμε ότι κατάγεται από την Ιταλία, εκτός από το ότι είναι από τα πιο διάσημα είδη καφέ, στην ιταλική γλώσσα σημαίνει και «γρήγορος», αφού καταναλώνεται εξαιρετικά γρήγορα και συνήθως στα όρθια. Ο espresso βγαίνει σε μικρή ποσότητα εξαιτίας της περιεκτικότητάς του σε καφεΐνη και είναι από τους πιο δυνατούς του είδους. Έχει πάντα καϊμάκι και οι πιο ελαφριές εκδοχές του, όπως είναι ο cappuccino και ο latte που συνοδεύονται με γάλα, πίνονται κυρίως το πρωί και δεν συνηθίζονται μετά από γεύμα, όπως είθισται να πίνεται ο σκέτος espresso (μονός ή διπλός) αφού εκτός των άλλων, έχει και χωνευτικές ιδιότητες.

Ο αιγυπτιακός

Ο αιγυπτιακός καφές ή αλλιώς ahwa, δημιουργεί και αυτός -όπως και ο ελληνικός που ξέρουμε- κατακάθι στον πάτο του φλιτζανιού και ο καλύτερος τρόπος είναι να πίνεται σε μικρές γουλιές, καθώς έτσι εντείνεται η ήδη πλούσια και σοκολατένια γεύση του. Σερβίρεται σκέτος, «ahwa sada», πάντα με καϊμάκι και σε μικρό φλιτζάνι. Οι αντίστοιχες καφετέριες της Αιγύπτου, λέγονται «ahwa houses» και είναι μέρη χαλάρωσης, όπου συναντώνται οι άντρες της περιοχής, για να παίξουν τάβλι, πίνοντας τον καφέ τους. Όπως ακριβώς και στα παραδοσιακά ελληνικά καφενεία, μόνο που εδώ παίζουμε και πρέφα…

Ο τζαμαϊκανός

Η Τζαμάικα προσφέρει στον κόσμο μια μοναδική ποικιλία εξωτικού και αρωματικού καφέ, καλλιεργημένου στα εύφορα εδάφη του Blue Mountain. Οι κόκκοι του Blue Mountain καφέ είναι ελαφρώς καβουρδισμένοι, ώστε να διατηρηθεί η φυσική γεύση των βοτάνων και μπαχαρικών της Καραϊβικής. Κάθε φθινόπωρο διεξάγεται το ετήσιο φεστιβάλ καφέ, στο οποίο παρουσιάζονται όλες οι νέες ποικιλίες και τα είδη του καφέ. Επίσης, οι κόκκοι του Blue Mountain είναι και η γευστική βάση για το λικέρ Tia Maria. Την επόμενη φορά που θα βγείτε νωρίς για ποτό, ζητήστε το Jamaican Coffee κοκτέιλ, με Tia Maria, ρούμι, βανίλια και ζάχαρη και ετοιμαστείτε η διάρκεια της νύχτας θα είναι μεγαλύτερη της συνηθισμένης…

Ο αιθιοπικός

Στην Αιθιοπία η φράση «Buna dabo naw» σημαίνει «ο καφές είναι το ψωμί μας». Αυτή η παραδοχή αρκεί για να γίνει σαφής η θέση του καφέ στην αιθιοπική κουλτούρα, πόσο μάλλον, όταν σύμφωνα με τον μύθο, η Αιθιοπία είναι και η πατρίδα του καφέ. Γνωστό αξιοθέατο είναι οι τελετές του καφέ, ως έκφραση φιλίας και φιλοξενίας. Σε αυτές τις τελετές, η οικοδέσποινα πλένει, ψήνει και αλέθει τους κόκκους του καφέ στο γουδί. Μετά αναμειγνύει τον αλεσμένο καφέ με μπαχαρικά στην jebena – ένα πήλινο σκεύος που επιτρέπει στους αλεσμένους κόκκους να διαχωρίζονται από το ρόφημα. Στο στόμιο της jebena υπάρχει φίλτρο από τρίχωμα αλόγου, που επιτρέπει στο ρόφημα του καφέ να σερβιριστεί καθαρό από τους κόκκους. Στη συνέχεια, ο buna μοιράζεται στους καλεσμένους σε μικρά φλιτζανάκια, τα cini. Σερβίρεται με ζάχαρη και ΠΟΤΕ με γάλα.

Ο μαλτέζικος Msajjar

Ο παραδοσιακός καφές της Μάλτας, γνωστός και ως Kafe Msajjar, είναι ένα μίγμα μπαχαρικών και καφέ, το οποίο σιγοβράζεται σε μια ειδική κανάτα, γνωστή ως stanjata. Ουσιαστικά πρόκειται για μια μίξη αραβικού καφέ και καφέ Robusta (ποικιλία από την Αφρική), εμποτισμένη με κιχώριο, γαρύφαλλο, ξύσμα πορτοκαλιού και γλυκάνισο, που δημιουργούν μια πολύ ιδιαίτερη γεύση. Ο Msajjar είθισται να σερβίρεται χωρίς γάλα.

Ο ισπανικός Carajillo

Η κατανάλωση του καφέ στην Ισπανία, είναι τόσο υψηλή και «απαραίτητη» όσο και στην Ελλάδα. Το ειδικό μίγμα καφέ και το γεγονός ότι ραντίζεται με ζάχαρη πριν καβουρδιστεί, δίνει στους κόκκους μια λεπτή αίσθηση γλυκύτητας και συνήθως, σερβίρεται σε μικρό ποτήρι με λίγο brandy ή ρούμι. Η καταγωγή του ανάγεται στην ισπανική κατοχή της Κούβας, όταν οι στρατιώτες συνδύαζαν τον καφέ τους με ρούμι, για να έχουν θάρρος στη μάχη (coraje θα πει «θάρρος» στα Ισπανικά).

Ο βραζιλιάνικος

Ο «café com leite» της Βραζιλίας, είναι εν ολίγοις ο καφές με γάλα. Και για την ακρίβεια δεν είναι καφές, αλλά γάλα με καφέ. Στις καφετέριες της Βραζιλίας, συνηθίζεται μάλιστα, να γεμίζει ο μπάρμαν το ποτήρι με γάλα μέχρι το σημείο που επιθυμεί ο πελάτης και σε δεύτερη φάση, να προστίθεται η δόση του καφέ (φίλτρου ή espresso).

Ο τουρκικός (Türk Kahvesi)

τουρκικός καφές αλέθεται με κάρδαμο και βράζεται στο μπρίκι, ενώ η ζάχαρη έχει προστεθεί κατά το καβούρδισμα των κόκκων. Ο τουρκικός για πολλούς είναι μια ανεπεξέργαστη και πιο «δυνατή» εκδοχή του espresso που βράζεται κι έχει κατακάθι. Σερβίρεται συνήθως χωρίς γάλα, σε μικρό φλιτζανάκι, με τη συνοδεία λουκουμιού. Το έθιμο θέλει οι μεγαλύτεροι ηλικιακά να σερβίρονται πρώτοι τον καφέ τους, ως ένδειξη σεβασμού.

Ο αυστραλέζικος Flat White

Ο αυστραλέζικος καφές flat white αναπτύχθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, τη δεκαετία του 1980. Δεν έχει το γάλα που έχει ο latte της Βραζιλίας και θυμίζει περισσότερο τον cappuccino. Φτιάχνεται με διπλή δόση ristretto espresso (λιγότερο νερό στην παρασκευή του, για μεγαλύτερη ένταση) και λίγο γάλα. Σερβίρεται στο φλιτζάνι του καπουτσίνο.

Και ο ελληνικός…

Ο ελληνικός καφές, όπως όλοι ξέρουμε καλά, βράζεται στο μπρίκι και όχι σε μηχανή, όπως συνηθίζουν πολλές καφετέριες που δεν σέβονται την ιστορία του καφέ μας. Οι τεχνικές παραγωγής του είναι παρόμοιες με εκείνες του τουρκικού και σερβίρεται σε πολλές εκδοχές: σκέτος, σκέτος ελαφρύς, σκέτος βαρύς, μέτριος, μέτριος ελαφρύς, ολίγον μέτριος, γλυκός, γλυκύ βραστός, βαρύ γλυκός. Και όταν θέλετε να μυήσετε κάποιον φίλο σας από το εξωτερικό στον ελληνικό καφέ, μην ξεχάσετε να του πείτε ότι ο πάτος δεν είναι ποτέ «άσπρος» στο φλιτζάνι και πρέπει να πιει τον καφέ του σιγά-σιγά. Ο ελληνικός καφές και ο τουρκικός είναι για πολλούς ουσιαστικά ο ίδιος καφές. Οι διαφορές είναι μικρές και για τους αμύητους, ακόμα πιο δυσδιάκριτες. Και οι δύο όμως σίγουρα, είναι μεταγενέστεροι του αραβικού καφέ.

Ευτυχώς τα αποθέματα του καφέ είναι ανεξάντλητα εν αντιθέσει με εκείνα του πετρελαίου. Ακόμα και αν δεν έχουμε αυτοκίνητα λοιπόν, σίγουρα θα έχουμε την ενέργεια για να «ταξιδεύουμε» με τα πόδια…