Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Ποιά Βασίλισσα ζήτησε συγνώμη από το δήμιό της


Φήμες λένε ότι υπάρχει Βασίλισσα που ζήτησε από το δήμιο της να τη συγχωρέσει...

Η Μαρία Αντουανέτα,Αυστριακή Πριγκίπισσα και μετάπειτα Βασίλισσα της Γαλλίας που εκτελέστηκε κατά τη γαλλική Επανάσταση έχει αφήσει εποχή για τη χλιδή με την οποία ζούσε ενώ ο λαός της πεινούσε,και όχι μόνο.Όμως ήταν παροιμιώδης η ευγένειά της.Φημολογείται ότι όταν ο Δήμιος την οδήγησε στη γκιλοντίνα εκείνη τον πάτησε...

Αμέσως του είπε:
"Συγχωρήστε με κύριε,δεν το ήθελα".

Λόγια που ήταν και τα τελευταία της πριν η λαιμητόμος της αφαιρέσει τη ζωή.
oxaxanoulis.blogspot.gr

Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

Το μάθημα ζωής με το 20ευρω που όλοι πρέπει να διαβάσουμε …


Ένας καθηγητής κρατούσε ένα χαρτονόμισμα των 20 ευρώ και ρώτησε τους μαθητές «Ποιός θέλει αυτό το… χαρτονόμισμα των 20 ευρώ;» Όλοι στην αίθουσα σήκωσαν πάνω το χέρι.

Τότε ο καθηγητής το τσαλάκωσε και ξαναρώτησε… «Υπάρχει κάποιος που θέλει ακόμη αυτό το τσαλακωμένο χαρτονόμισμα;» Όλοι στην αίθουσα σήκωσαν πάλι πάνω το χέρι.

Έπειτα έριξε το χαρτονόμισμα στο πάτωμα και άρχισε να το κλωτσά και να χοροπηδά πάνω στο 20ευρω με τα παπούτσια του. Το μάζεψε από το πάτωμα τσαλακωμένο, λερωμένο, λασπωμένο. Και τους ξανάκανε την ίδια ερώτηση: «Ποιός θέλει αυτό το τσαλακωμένο, λερωμένο, λασπωμένο, χαρτονόμισμα των 20 ευρώ;» Όλοι ξανά στην αίθουσα σήκωσαν πάνω το χέρι.

«Παιδιά μου» τους είπε «Σήμερα θα πάρετε ένα μεγάλο μάθημα. «Ότι και να έκανα στο χαρτονόμισμα εσείς πάλι το θέλατε γιατί δεν έχασε την αξία του. Ακόμη αξίζει 20 Ευρώ!! Πολλές φορές στην ζωή, μας τσαλακώνουν, μας κτυπούν, μας ρίχνουν κάτω στο πάτωμα, μας ποδοπατούν, άνθρωποι και γεγονότα. Έτσι, πιστεύετε πως πλέον δεν έχετε καμία αξία, αλλά η πραγματική σας αξία δε θα έχει αλλάξει στα μάτια αυτών που σας αγαπούν πραγματικά. Ακόμη και τις μέρες που δεν είμαστε στα καλύτερα μας, η αξία μας παραμένει».

Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

Μ’αρέσουν οι άνθρωποι που αλητεύουν ωραία στη ζωή

Γράφει η Ιωάννα Γκανέτσα.

Αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι αυτούς που νυχθημερόν φοράνε ένα καλογυαλισμένο, ατσαλάκωτο εαυτό με τη μόνιμα παγωμένη κύρτωση χειλιών που ονομάζουν χαμόγελο.

Δεν μου αρέσει το είδος ανθρώπου που κρύβεται πίσω από αυστηρά κοστούμια και γυαλιστερά αυτοκίνητα, φαντεζί φορέματα και πέρλες της κακιάς ώρας. Με απωθεί οτιδήποτε δήθεν ψευτοκουλτουριάρικο θεωρείται δείγμα επιπέδου, πνευματικότητας ή στυλ.

Αντίθετα, μου αρέσουν οι άνθρωποι που αλητεύουν ωραία στη ζωή. Που τσαλακώνονται, που είναι χαλαροί, που φλερτάρουν μαζί της όποτε βρουν ευκαιρία.

Αυτοί που δεν αναλώνονται στα «καθώς πρέπει» και βουτάνε στα «καθώς θέλω» τους, που τα χέρια τους μπορεί να έχουν αποκτήσει κάλους από τις αμέτρητες φορές που έχουν πάρει την πέτρα και την έχουν στύψει όσες φορές κι αν απογοητεύτηκαν, που κάνουν κουπί με κάθε καιρό.

Τους ξεχωρίζεις μέσα στο πλήθος. Έχουν μια λάμψη στο βλέμμα. Ένα χαμόγελο καθαρό. Αν είσαι παρατηρητικός μπορεί φευγαλέα να τους δεις να κλείνουν πονηρά το μάτι στη ζωή και τους εραστές της. Γνωρίζονται μεταξύ τους οι ωραίοι αλήτες της ζωής. Πετούν σπίθες ακόμη κι όταν κάθονται. Είναι έτοιμοι να ξεχυθούν σε ότι τους κεντρίσει το ενδιαφέρον χωρίς δεύτερη σκέψη.

Δεν αγχώνονται με τα δάχτυλα που επιδεικτικά κουνιούνται μπροστά τους και τονίζουν τα comme il faut και τις ευεργετικές ιδιότητές τους. Προτιμούν να νιώσουν το νερό της βροχής να κυλά πάνω τους κι ας βραχούν μέχρι το κόκκαλο, να νιώσουν τον ήλιο να ζεσταίνει φλέβες τους ακόμη κι υπάρχει η πιθανότητα να καούν, να ζήσουν όπως γουστάρουν οι ίδιοι κι όχι όπως τους επιβάλλουν οι άλλοι.

Η μόνη ίσως εξάρτησή τους είναι συνήθως η επιθυμία τους να βουτούν με πάθος σε ό,τι κάνουν. Αγαπούν την ακίνδυνη τρέλα. Αυτή που σε ωθεί να ζεις αλητεύοντας στους δρόμους της ζωής.

Είναι πολυπράγμονα όντα οι αλήτες της. Είναι λάτρεις της σταθερότητας της αστάθειας. Να μην παίρνουν δηλαδή τίποτα και κανέναν δεδομένο. Να αντιμετωπίζουν την κάθε μέρα και την κάθε ευκαιρία με την ίδια θέληση και αποφασιστικότητα να την κάνουν δική τους. Πατάνε το γκάζι. Χέρια σταθερά στο τιμόνι με προορισμό το ωραίο πολλά υποσχόμενο άγνωστο.
Γιατί συνηθίζουν να βλέπουν την ζωή όμορφη, τρελά όμορφη και χώνονται σε έναν αγώνα να την νιώσουν να τους κατακλύζει. Να την αφήσουν να τους διδάξει, να τους πληγώσει, να τους ανεβάσει.

Δεν επιλέγουν ότι τους πασάρει ο καθένας που δηλώνει ειδικός επί παντός, το σίγουρο, την ασφαλή επιλογή, την περπατημένη. Διαλέγουν να εξερευνήσουν, να βιώσουν και μετά να διαλέξουν διαδρομή.

Ξέρουν πως μπορεί οι κανόνες να βοηθούν να αποφύγεις κακοτοπιές αλλά πως ο καθένας, επίσης, πρέπει να τους ανακαλύψει μόνος του. Η γνώση μεταβιβάζεται, η πείρα όμως όχι. Και αυτοί οι ωραίοι τύποι θέλουν να γνωρίζουν που πατάνε. Γι’ αυτό αλητεύουν σε γωνιές, λεωφόρους, στενά σοκάκια, παντού. Γυρίζουν τη ζωή ανάποδα.

Τους αρέσει το ταξίδι, όχι ο προορισμός. Καλωσορίζουν τα GPS, τους χάρτες, τις συμβουλές αλλά ακούνε πρώτα από όλα το ένστικτό. Ξέρουν πως εκείνο σπανίως κάνει λάθος. Δεν θρηνούν πάνω από συντρίμμια και λάθος επιλογές. Ξέρουν πως ότι χάνεται, φεύγει για πάντα. Το παρελθόν δεν ξαναζωντανεύει, τα λάθη δεν διορθώνονται κι έτσι πάνε παρακάτω.

Δεν φοβούνται τόσο τον θάνατο, όσο την πιθανότητα να περνά η ζωή χωρίς να την ζουν. Αυτή είναι για εκείνους η αληθινή τραγωδία. Αυτόν τον τρόπο ξέρουν.

Μου αρέσουν αυτού του είδους οι αλήτες γιατί είναι αληθινοί άνθρωποι. Δεν κλείνουν την πόρτα στους άλλους. Κάνουν το φθηνότερο και ευκολότερο πράγμα στον κόσμο, προσφέρουν ένα κομμάτι του εαυτού τους.

Πριν τους κρίνεις, επικρίνεις ή κατακρίνεις, πριν βγάλεις συμπεράσματα για τη στάση ζωής τους, τι λες; Είσαι για μια αλητεία

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Έρχεται το πρώτο εστιατόριο για... γυμνιστές στο Λονδίνο

Έρχεται το πρώτο εστιατόριο για... γυμνιστές στο Λονδίνο 

Η λίστα αναμονής περιλαμβάνει ήδη πάνω από 5.000 άτομα

Αν συγκαταλέγεστε σε αυτούς που πάντα αισθάνονταν «καταπιεσμένοι» επειδή έπρεπε να φορούν ρούχα όταν γευμάτιζαν σε ένα εστιατόριο, σας έχουμε καλά νέα.

Το πρώτο εστιατόριο για γυμνιστές πρόκειται σύντομα να ανοίξει στο Λονδίνο (δυστυχώς, αυτή η νέα μόδα δεν έχει φτάσει ακόμα στην Ελλάδα), οπότε το καλοκαίρι θα έχετε τη δυνατότητα να κάνετε ένα ταξιδάκι στη Βρετανική πρωτεύουσα και να απολαύσετε το φαγητό σας... όπως σας γέννησε η μάνα σας.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Independent, το καινούργιο εστιατόριο θα ονομάζεται «Bunyadi» και θα παραμείνει ανοιχτό μόλις για τρεις μήνες, κάτι που δικαιολογεί ίσως την τεράστια λίστα αναμονής που έχει ήδη δημιουργηθεί από Βρετανούς (και μη) οι οποίοι σπεύδουν να κάνουν κράτηση.

«Θα εισέλθετε σε έναν μυστικιστικό κόσμο, απαλλαγμένο από τηλέφωνα, ηλεκτρικά φώτα και ακόμα και ρούχα (προαιρετικά) και θα επιστρέψετε στις απαρχές της ανθρωπότητας, τότε που όλα ήταν φρέσκα και ελεύθερα από τα στολίδια της σύγχρονης ζωής»
, υπόσχεται η σελίδα του εστιατορίου, το οποίο θα ανοίξει στις αρχές του καλοκαιριού και θα κλείσει στο τέλος της σεζόν.

Το «Bunyadi» (ινδικός όρος που σημαίνει «βασικό» ή «φυσικό») θα είναι χωρισμένο σε δύο τμήματα, για γυμνιστές και μη γυμνιστές, και θα παρέχει φυσικά και αποδυτήρια, όπου οι πρώτοι θα μπορούν να απαλλάσσονται από τα ρούχα που... καταπιέζουν την όρεξή τους.

Θα υπάρχει επίσης και φαγητό, παρά το γεγονός ότι για τους επιχειρηματίες που βρίσκονται πίσω από το «Bunyadi» αυτό είναι μάλλον... δευτερεύον, αν λάβει κανείς υπόψη ότι στον ιστότοπο δεν αναφέρεται καν το είδος της κουζίνας που θα σερβίρεται.

Γιατί πολλά ξενοδοχεία αποφεύγουν το δωμάτιο με τον αριθμό 420 (;)


Πολλά ξενοδοχεία αποφεύγουν να διαθέτουν δωμάτιο με τον αριθμό 420 όμως οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν γιατί. Η εφημερίδα Telegraph μας εξηγεί τον λόγο.

Ο αριθμός 420 (ή η ώρα 4:20 ή η ημερομηνία 4/20) είναι ένας αριθμός που σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με την κάνναβη. Ως εκ τούτου, η 20η Απριλίου ή 4/20 όπως γράφουν τη συγκεκριμένη ημερομηνία στις ΗΠΑ, έχει καθιερωθεί ως «ημέρα γιορτής» για το κάπνισμα μαριχουάνας.

Σε γενικές γραμμές, ο αριθμός αυτός, σε οποιαδήποτε μορφή, αποτελεί πόλο έλξης για τους καπνιστές μαριχουάνας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ένα ξενοδοχείο άλλαξε την ταμπέλα του δωματίου με τον αριθμό...420. Τη θέση του πήρε μια ταμπέλα που έγραφε 419 + 1. Αυτό φυσικά έγινε σε μια προσπάθεια να αποφευχθεί κάθε σύνδεση με τη μαριχουάνα. Επίσης, στην ταμπέλα υπάρχει η ένδειξη ότι απαγορεύεται το κάπνισμα, παρότι ισχύει έτσι κι αλλιώς για όλα τα δωμάτια του ξενοδοχείου.

Το κίνητρο για τη δημιουργία του δωματίου με την ονομασία "419 + 1" θα μπορούσε να είναι διττό: πρώτον, να αποθαρρύνουν όσους θέλουν να κάνουν χρήση ναρκωτικών στο δωμάτιο 420, και δεύτερον να αποθαρρύνουν εκείνους που θα ήθελαν να κλέψουν την ταμπέλα ως αναμνηστικό.

Σημειώνεται ότι ακόμη ένα ξενοδοχείο στο Κολοράντο, όπου η χρήση της μαριχουάνας είναι νόμιμη, αποφάσισε να γράψει πάνω στην πόρτα τον αριθμό "420", γιατί είχαν κλέψει αρκετές φορές την ταμπέλα με τον συγκεκριμένο αριθμό.

Τέλος, ένα άλλο ξενοδοχείο απλώς αποφάσισε να εξαφανίσει το δωμάτιο με τον αριθμό 420.

Γιατί όμως οι χρήστες της κάνναβης γιορτάζουν στις 20 Απριλίου, ακριβώς στις 16:20; Υπάρχουν πολλές θεωρίες:

- Είναι η ημέρα θανάτου του Bob Marley. Αυτό βέβαια δεν είναι αληθές. Ο τραγουδιστής πέθανε στις 5 Νοεμβρίου. Η 20η του Απριλίου δεν είναι ούτε η ημέρα γενεθλίων του. Αντίθετα, εκείνη την ημέρα ήταν τα γενέθλια του Αδόλφου Χίτλερ.

- Είναι η κωδική ονομασία που οι αστυνομικοί διαβιβάζουν μέσω του ασυρμάτου ότι γίνεται χρήση κάνναβης. Ωστόσο, η αστυνομία επιμένει ότι αυτό δεν ισχύει και ότι ο αριθμός 420 δεν σημαίνει απολύτως τίποτα.

- Αναφέρεται στον αριθμό των χημικών ενώσεων που περιέχει η μαριχουάνα. Αυτό δεν είναι αληθές, καθώς υπάρχουν αναφορές για 315 χημικές ενώσεις.

- Έχει σχέση με το τραγούδι του Bob Dylan. "Rainy Day Women ♯12 & 35". Το αποτέλεσμα του πολλαπλασιασμού του 12 με το 35, είναι 420.

Ο πραγματικός λόγος - ή τουλάχιστον αυτό στο οποίο οι περισσότεροι φαίνεται να συμφωνούν - είναι όμως ο εξής: Τη δεκαετία του 70', μια ομάδα μαθητών γυμνασίου στο San Rafael της Καλιφόρνια είχαν ραντεβού για να καπνίσουν μαριχουάνα ακριβώς στις 16:20, μπροστά από ένα άγαλμα του Louis Pasteur. Οι μαθητές άρχισαν να χρησιμοποιούν τον όρο "Louis 420" και ο "κωδικός" εξαπλώθηκε. Τη δεκαετία του 90' το περιοδικό High Times που είναι αφιερωμένο στην κουλτούρα της μαριχουάνας ανακάλυψε αυτό τον όρο και άρχισε να τον χρησιμοποιεί, με αποτέλεσμα να γίνει ευρέως γνωστός στους μυημένους.

Πηγή: enikos.gr - ClopYPastE.gr

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Κανιβαλισμός: Το τελευταίο ταμπού


Σε μια εποχή που και τα ειδεχθέστερα των εγκλημάτων έχουν πάψει πια να σοκάρουν την κοινή γνώμη, ο κανιβαλισμός μοιάζει να είναι το τελευταίο προπύργιο της φρίκης. Για μια φυλή –την ανθρώπινη- που σύμφωνα με την Βίβλο κατάγεται από τον αδελφοκτόνο Κάιν, ίσως να είναι και ο… τελευταίος πειρασμός!

Τα φονικά ένστικτα που αναπτύσσονται μεταξύ των ανθρώπων, έχουν σύμφωνα με τους κοινωνιολόγους και τους ιστορικούς μια πολύ απλή εξήγηση. Συνδέονται με το γεγονός ότι ο άνθρωπος εξελίχθηκε από άοπλο χορτοφάγο σε οπλισμένο σαρκοφάγο και εν συνεχεία παμφάγο, χωρίς την ταυτόχρονη ανάπτυξη του ενστικτώδους μηχανισμού, (ο οποίος συναντάται ακόμα και στα ζώα με τα πιο έντονα φονικά ένστικτα) που ορίζει πως τα όπλα, φυσικά ή τεχνητά, κατά κανόνα δεν στρέφονται ενάντια στο ίδιο είδος.

Κάνοντας μια σύντομη ανασκόπηση στο ζήτημα της ανθρωποφαγίας, από τους Νεάντερταλ που κανιβάλιζαν κατά περίσταση, τους Σκύθες που έτρωγαν συστηματικά τους εχθρούς τους, αλλά και τον Πέρση στρατηλάτη Καμβύση, μέχρι τις κανιβαλικές τελετουργίες των πρωτόγονων νομαδικών φυλων, την συμμορία του αιμομίκτη κανίβαλου Sawney Bean, τον διάσημο ανθρωποφάγο Hannibal Lecter (πρόκειται άραγε για εντελώς μυθοπλαστικό πρόσωπο;) και τις περιπτώσεις σύγχρονων μας κανίβαλων που έχουν σημειωθεί κατά καιρούς σε πολλές χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου, μπορούμε ίσως να συνεπάγουμε ότι η κατανάλωση ανθρώπινου κρέατος από ανθρώπους (και όχι η περιστασιακή ή η κατ’ ανάγκη), αποτελεί μια πρακτική η οποία αν και περιορίστηκε, ουδέποτε εξαλείφθηκε. Επιπρόσθετα ποτέ δεν κατέστη εφικτό να εξηγηθεί επαρκώς. Το τελευταίο δε κώλυμα, μοιάζει να ενισχύεται όταν πολλοί «εκπρόσωποι» του είδους που συνελήφθηκαν για τα εγκλήματα τους, έθεταν στην ανθρωπότητα με φυσικότητα το ερώτημα: «Και γιατί όχι»;

«Cannibe» σημαίνει γενναίος
Ο όρος κανιβαλισμός προέρχεται από την ισπανική λέξη «canibal» και υποδηλώνει την κατανάλωση ανθρώπινου κρέατος διασαφηνίζοντας ότι η πράξη δεν συμβαίνει για λόγους επιβίωσης, αλλά με βάση κάποιο τελετουργικό σκοπό. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός πως η ισπανική λέξη έχει την ρίζα της στην λέξη «cannibe» (πιθανόν σχετίζεται με το «caribe»), το όνομα μιας φυλής ιθαγενών των βορειοανατολικών περιοχών της νότιας Αμερικής, στην οποία παρατηρήθηκε αυτή η συνήθεια, ενώ στην τοπική διάλεκτο «cannibe» σήμαινε γενναίος. Πόση αλήθεια κρύβει η ετοιμολογία της λέξης και πόσο συνδέθηκε μέσα στους αιώνες η πρακτική της ανθρωποφαγίας με την γενναιότητα; Αν και σε πολλούς η συνειρμική σύνδεση μοιάζει αδόκιμη, η ιστορία έρχεται μάλλον να την επιβεβαιώσει.

Ο κανιβαλισμός είναι μια πρακτική που έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα, με καταγραφές για περιστατικά κανιβαλισμού να αναφέρονται από πολλούς συγγραφείς όπως ο Ηρόδοτος, ο Πλίνιος, ο Στράβων, ο Ιούλιος Καίσαρας αλλά και ο Ομηρος. Μάλιστα, οι μελετητές των προαναφερθέντων έργων, αναφέρουν πως σαν πρακτική δεν συνδεόταν με την θηριωδία και δεν συνέβαινε σε πολιτισμούς χαμηλού επιπέδου όπως θα περίμενε κανείς. Στον Ηρόδοτο για παράδειγμα αναφέρεται η νομαδική φυλή των Σκυθών, που ζούσε στα βάθη της Ασίας και τα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Ο ιστορικός τους περιγράφει ως «ανδροφάγους Σκύθες» και αυτό γιατί συνήθιζαν να τρώνε τόσο τους γηραιότερους της φυλής τους, όσο και τους αιχμαλώτους που έπιαναν από τις μάχες τους. Επιπροσθέτως κατά τους Πλίνιο, Αρεταίο και Γαληνό, η ανθρωποφαγία δεν ήταν προνόμιο των Σκυθών. Υπήρχαν πολλοί Μεσογειακοί λαοί, όπως επίσης πληθυσμοί της Αιγύπτου και της Ρώμης, που ασκούσαν τον κανιβαλισμό για λόγους θρησκευτικούς ή για λόγους υγείας. Υπήρχε η πεποίθηση πως η κατανάλωση του αίματος και των οργάνων του νεκρού, θα δώσει σε όσους τον καταναλώσουν μέρος από την σοφία του ή θα χαρίσει καλή υγεία και ίαση.

Αιώνες πριν τη δράση των προαναφερθέντων, το φαινόμενο του κανιβαλισμού παρατηρήθηκε στους Νεάντερταλ, γεγονός που αποδεικνύεται από την ανάλυση ανθρώπινων οστών που ανακαλύφθηκαν στην Ευρώπη και ανάγονται στην νεολιθική εποχή. Διαπιστώθηκε ότι τα οστά αυτά είχαν σπάσει από άλλους ανθρώπους προκειμένου να εξαχθεί ο μυελός των οστών. Αντίστοιχα, σώματα της ίδιας περιόδου φαίνεται πως είχαν διαμελιστεί αμέσως μετά τον θάνατό τους με σκοπό να φαγωθούν. Φαίνεται όμως ότι κανιβαλιστικές τάσεις υπήρξαν σε όλη την Ευρώπη, αφού αντίστοιχα δείγματα συναντούμε από την αρχαία Σκωτία μέχρι τα Βαλκάνια.

Και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού όμως, όπου ο κανιβαλισμός έχει και τις ρίζες του, τόσο οι φυλές Ινδιάνων της βόρειας Αμερικής όσο και οι Αζτέκοι, που είχαν δομήσει έναν πολιτισμό υψηλού επιπέδου και είχαν άρτια διοκητική οργάνωση, συνήθιζαν να κανιβαλίζουν τους εχθρούς τους, κρατώντας μάλιστα τα οστά με τα οποία κοσμούσαν τους ναούς τους. Μία από τα ίδια και για τους αυτόχθονες λαούς της Ωκεανίας, όπου για να εξαλειφθεί το συνήθειο της ανθρωποφαγίας, έγιναν μεγάλες προσπάθειες από τις κυβερνήσεις μέχρι και τα τέλη του 20ου αιώνα! Από τους πλέον… ενσυνείδητους ανθρωποφάγους, θεωρούνταν και μια φυλή στην Παπούα Νέα Γουινέα οι οποίοι μέχρι πριν κάποιες δεκαετίες, χώριζαν τον πληθυσμό τους σε «ανθρώπους» και «φαγώσιμους», τρώγοντας έναν ηλικιωμένο άντρα για κάθε παιδί που γεννιόταν και δίνοντας μια σκληρή αλλά αποτελεσματική λύση στο πρόβλημα του υπερπληθυσμού.

Η συμμορία της Σκωτίας
Ο Alexander Sawney Bean γεννήθηκε το 16ο αιώνα στο ανατολικό Lothian, μια περιοχή στα πέριξ του Εδιμβούργου και με βάση τις καταβολές του θα μπορούσε να είναι ένας τυπικός Σκοτσέζος. Ομως η ζωή του θα εξελισσόταν πολύ διαφορετικά. Διαπιστώνοντας νωρίς πως δεν τρέφει καμία εκτίμηση για την νομοταγή και συμβατική ζωή, κατάφερε να γίνει ο φόβος και ο τρόμος της περιοχής για πολλά χρόνια. Δημιουργώντας μια γροτέσκα προσωπικότητα και ακολουθώντας έναν αιμοδιψή από άποψη τρόπο ζωής, έφτιαξε μια συμμορία με την οποία έκαναν επιθέσεις σε περιηγητές και ταξιδιώτες, όχι για να τους ληστέψουν, αλλά για να τους φάνε! Ο αριθμός των θυμάτων τους, όταν εν τέλει η συμμορία συνελήφθη από το ανθρωποκυνηγητό που εξαπολύθηκε εναντίον τους από τον βασιλιά James VI της Σκωτίας, άγγιζε το ανατριχιαστικό νούμερο των 1.000 ανθρώπων.

Πιο συγκεκριμένα, ο Sawney είχε ξεκινήσει να εργάζεται ως σκαπανέας, επάγγελμα που «κληρονόμησε» από τον πατέρα του. Επίσης είχε μια σύζυγο, με την οποία όμως πολύ σύντομα κατέληξαν ότι δεν μπορούσαν να ζήσουν μέσα στο στενό πλαίσιο της κοινωνίας. Ετσι το έσκασαν και πήγαν να ζήσουν σε μια σπηλιά στην νότια πλευρά του νησιού (την Bennane Head, η οποία αποτελεί μέχρι σήμερα για το λόγο αυτό, τουριστικό αξιοθέατο της Σκωτίας). Η πρόσβαση στην σπηλιά ήταν δύσκολη κι όταν ερχόταν η παλίρροια τα νερά κάλυπταν εντελώς την είσοδο. Παρ’ όλα αυτά όποιος βρισκόταν στο εσωτερικό της ήταν προστατευμένος, αφού το βάθος της έφτανε τα 200 μέτρα, καθιστώντας την ένα ιδανικό ορμητήριο για τους επίδοξους εγκληματίες. Ο Sawney και η σύζυγός του έζησαν εκεί για αρκετό διάστημα, σκοτώνοντας περαστικούς και τρώγοντας την σάρκα τους, όχι τόσο για να επιβιώσουν αλλά από αγνή και καθαρή απόλαυση. Μέσα στο διάστημα των 25 ετών που υπολογίζεται πως έζησαν εκεί, απέκτησαν οχτώ γιους, έξι κόρες, δεκαοχτώ αρσενικά και δεκατέσσερα θηλυκά εγγόνια, εκ των οποίων τα περισσότερα ήταν δημιούργημα αιμομιξιών.

Οι απόγονοί τους ανατράφηκαν φυσικά με τα πρότυπα των γονιών, φτιάχνοντας έτσι την θρυλική συμμορία των Sawney Bean, που δρούσε τα βράδια, κάνοντας επιθέσεις σε μοναχικούς ταξιδιώτες ή παρέες διερχομένων καβαλάρηδων, διαμελίζοντας και τρώγοντας όποιον δεν κατάφερνε να ξεφύγει. Ο θρύλος λέει ότι όταν η τροφή περίσσευε, ο Sawney διακατεχόμενος από πνεύμα οικονομίας, έκανε τα κομμάτια τουρσί με το αλάτι της θάλασσας και τα διατηρούσε για τις μέρες που δεν θα υπήρχε λεία. Τα τμήματα που δεν τρώγονταν από την άλλη, πετιούνταν στην θάλασσα και συχνά ξεβράζονταν σε κοντινές ακτές σπέρνοντας τον πανικό στους περίοικους.

Οι εξαφανίσεις ανθρώπων δεν περνούσαν απαρατήρητες από τις τοπικές κοινωνίες και σε συνδυασμό με τα διαμελισμένα πτώματα που ξεβράζονταν συχνά, θορυβούσαν τις αρχές.Ομως οι Sawney ήταν προσεκτικοί στις εφόδους τους, δεν εμφανίζονταν ποτέ κατά την διάρκεια της ημέρας, ενώ και η σπηλιά τους ήταν ένα φυσικό οχυρό, του οποίου η είσοδος συνήθως ούτε καν φαινόταν.

Σύντομα προκλήθηκε φρενίτιδα στους ντόπιους που δεν μπορούσαν να εξηγήσουν τι συνέβαινε. Σε μια απελπισμένη ανάγκη για απονομή δικαιοσύνης, ξεκίνησαν άδικα λιντσαρίσματα σε πανδοχείς και ξενοδόχους που βρίσκονταν κατά μήκος της διαδρομής των μυστηριωδών εξαφανίσεων, όμως με τις εξαφανίσεις να συνεχίζονται, σύντομα κατάλαβαν πως είχαν στρέψει τα βέλη τους σε λάθος στόχο.

Το τέλος του τρόμου
Μετά από 25 χρόνια αδιάκοπης ανθρωποφαγίας, το τέλος για τους Sawney ήρθε όταν ένα βράδυ επιχείρησαν να επιτεθούν σε ένα έφιππο ζευγάρι που περνούσε από την περιοχή. Η σύζυγος διαμελίστηκε σε πολύ σύντομο χρόνο από τα μικρά της ομάδας, όμως ο άντρας κατάφερε να διαφύγει καθώς ήταν οπλισμένος και μυημένος στις τεχνικές της μάχης.Ετσι ο πρώτος επιζήσαντας από τους κανίβαλους, έχοντας εντοπίσει την περιοχή δράσης τους, ενημέρωσε τους πολίτες, φτάνοντας μέχρι τον βασιλιά, από τον οποίο ζήτησε να δράσει για να σταματήσουν οι φρικαλεότητες της αιμοσταγούς συμμορίας. Ο βασιλιάς James VI της Σκωτίας –μετέπειτα βασιλιάς James I της Αγγλίας- ηγήθηκε ο ίδιος μιας «στρατιάς» 400 αντρών και με την βοήθεια σκύλων ιχνηλατών, κατάφεραν να εντοπίσουν το ορμητήριο των Sawney. Τα σκυλιά έχοντας εντοπίσει την οσμή της σάρκας, οδήγησαν τους άντρες στην είσοδο της σπηλιάς και καθώς ήταν μέρα, τους έφερε αντιμέτωπους με τον αιμομίκτη, κανίβαλο πατριάρχη και την οικογένεια του, αλλά και αμέτρητων ανθρώπινων μελών που κρέμονταν από το ταβάνι της σπηλιάς. Ολα τα μέλη της συμμορίας πιάστηκαν ζωντανά, αλυσοδέθηκαν και οδηγήθηκαν προσωρινά στις φυλακές του Εδιμβούργου. Εν συνεχεία και υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, μεταφέρθηκαν στην Γλασκόβη όπου και τους ανακοινώθηκε η εσχάτη των ποινών χωρίς να προηγηθεί δίκη. Μάλιστα, προς τέρψη του φιλοθεάμονος κοινού αλλά και μέσα στο πλαίσιο μιας πανηγυρικής ατμόσφαιρας, καθώς η κοινωνία είχε πλέον απελευθερωθεί από τον φόβο των διαμελισμένων πτωμάτων και των εξαφανίσεων, η θανάτωση τους δεν έγινε με τον συνηθισμένο, συμβατικό τρόπο. Στους άντρες πραγματοποιήθηκε ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων, των χεριών και των ποδιών ώστε να πεθάνουν από αιμορραγία. Οι γυναίκες και τα παιδιά, αφού παρακολούθησαν τον αργό και βάναυσο θάνατο των αντρών, κάηκαν ζωντανοί.

Ενας μύθος της κωμόπολης Girvan, της πλησιέστερης στο σημείο δράσης των Sawney περιοχής, λέει πως μια από τις κόρες του Alexander είχε καταφέρει να ξεφύγει από την οικογένεια-συμμορία και προσπάθησε να φτιάξει την ζωή της στην κοντινή πόλη. Οταν η ιστορία της μαθεύτηκε στους κατοίκους, την έπιασαν και την κρέμασαν στο δέντρο που η ίδια είχε φυτέψει στην αυλή της. Από τότε, σύμφωνα με τον θρύλο, ο προσεκτικός επισκέπτης μπορεί να ακούσει τον ήχο της ταλάντωσης και τις τελευταίες κραυγές της κρεμασμένης κοπέλας. Αξίζει πάντως να αναφέρουμε πως μέχρι σήμερα η ιστορία των Sawney αποτελεί φόβητρο για τα παιδιά στις κοντινές στο Girvan επαρχίες, αλλά και μια αξιόλογη πηγή εσόδων, αφού τα τουριστικά γραφεία οργανώνουν επισκέψεις στην σπηλιά «Bennane Head», δίνοντας στον σύγχρονο άνθρωπο το μερίδιο της έντονης συγκίνησης του τρόμου που όλοι αποζητούν.

Οι Hannibal Lecter του σήμερα
Αποτέλεσε δημιούργημα της φαντασίας του Thomas Harris και χαρακτηρίζεται από πολλούς ως η απόλυτη ενσάρκωση της ιδιοφυίας της φρίκης, γεγονός που τον τοποθετεί στο πάνθεον των «κακών» της τέχνης. Ο ψυχίατρος Hannibal Lecter, που έχοντας σώας τας φρένας, αλλά και μια αλλόκοτη νηφαλιότητα του νου, επέλεγε να τρέφεται με ανθρώπινο κρέας, θεωρούσε την πράξη του εντελώς φυσιολογική. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο συγγραφέας έπλασε τον χαρακτήρα των βιβλίων του μετά από ενδελεχή μελέτη των αρχείων των φρικιαστικότερων εγκλημάτων που διατηρούσε το FBI. Με τον παρανοϊκό δόκτωρ να αποτελεί ένα αμάλγαμα περιπτώσεων πραγματικών ανθρώπων, δεν προκαλούν απορίες τα αντίστοιχα πρόσφατα περιστατικά που συγκλονίζουν κατά περιόδους τις τοπικές κοινωνίες.

Ετσι έχουμε τον Hannibal της Βενεζουέλας, κατά κόσμον Dorangel Vargas, ο οποίος μέχρι την σύλληψή του το 1999 είχε φάει δέκα ανθρώπους σε διάστημα δύο μόλις ετών, ενώ με απάθεια δήλωσε στο δικαστήριο και τους δημοσιογράφους πως «…οποιοσδήποτε μπορεί να φάει ανθρώπινο κρέας, αρκεί να το πλύνει και να το ψήσει καλά». Ο ίδιος πάντως απέφευγε τους ηλικιωμένους γιατί έχουν πολλές τοξίνες και τους παχύσαρκους γιατί είχαν χοληστερίνη!

Μια ακόμα πρόσφατη σχετικά περίπτωση που συγκλόνισε την Αμερική, είναι αυτή στο Μαϊάμι μόλις ένα χρόνο πριν, όπου οι κάμερες ασφαλείας κάτω από μια γέφυρα, κατέγραψαν έναν άντρα την στιγμή που κυριολεκτικά έτρωγε έναν άλλον, έχοντας ξεκινήσει από το πρόσωπο. Ο θύτης είχε καταγωγή από την Αϊτή και μετά από εξέταση κρίθηκε ψυχικά διαταραγμένος.

Η λίστα με τους σύγχρονους εγκληματίες όμως είναι ατελείωτη, εμπεριέχοντας μάλιστα και άτομα νοητικά υγιή, καταδεικνύοντας σε μερικές περιπτώσεις την απλή επιθυμία και περιέργεια ως τα μόνα κίνητρα της φρικιαστικής πράξης τους.

Παμφάγοι αλλά όχι ανθρωποφάγοι;
Ο κανιβαλισμός σήμερα είναι απαγορευμένος από τον σύγχρονο πολιτισμό. Απλά απαγορεύεται. Τελεία. Παρ’ όλα αυτά, καταλαβαίνοντας κανείς ότι η κατανάλωση ανθρώπινου κρέατος, όπου συνέβαινε συστηματικά, δεν συνδεόταν με την επιβίωση αλλά με κάποια τελετουργία, δημιουργεί μια σειρά εύλογων αποριών. Πόσο βαθειά στο γονίδιο μας υπάρχει ο κανιβαλισμός και πόσο πίσω έχει «σπρωχτεί» στο συλλογικό ασυνείδητο; Πόσο βέβαιοι είμαστε ότι κάποια στιγμή δεν θα επανέλθει στο προσκήνιο; (δείτε για παράδειγμα την επιτυχία που σημειώνουν οι τηλεοπτικές σειρές με τα αιμοσταγή ζόμπι). Πως περιμένουμε από τον άνθρωπο που ζει σε κοινωνίες δομημένες σε πολιτικοοικονομικά συστήματα που χαρακτηρίζονται από όλο και πιο έντονη –μεταφορική- ανθρωποφαγία, να αποδοκιμάσει και να απορρίψει στο μέλλον την κυριολεκτική; Οσο οι άνθρωποι δέχονται πιέσεις παντός τύπου, τόσο τα πρωτόγονα ένστικτα θα κάνουν την εμφάνισή τους. Και τότε ίσως η ανθρωπότητα έρθει και πάλι αντιμέτωπη με εκείνον τον πρωτόγονο και αρχέγονο τρόμο
 http://aneksigita-fainomena.blogspot.gr

Και οι μεγαλύτεροι εφευρέτες κλέβουν τις ιδέες άλλων...

Εφευρέτες που το όνομά τους γράφτηκε στην Ιστορία με χρυσά γράμματα έκλεψαν κάποιες φορές τη δόξα των πραγματικών πρωταγωνιστών σημαντικών ανακαλύψεων. Τέτοιες... κλεμμένες ιστορίες σάς παρουσιάζουμε σήμερα


Ολοι δοξάζουν τον Mαρκόνι για την ραδιοεπικοινωνία, μολονότι αποδείχθηκε κλέφτης του Tέσλα

Οι εφευρέτες λειτουργούσαν πάντα ως παραδείγματα προς μίμηση για τις νέες γενιές. Ηταν οι πολυμήχανοι που έβρισκαν καινούργια μονοπάτια για την πρόοδο. Οι εγκυκλοπαίδειες όλες έχουν ειδικά λήμματα αφιερωμένα σε αυτούς και η Ιστορία των Επιστημών γράφεται με πρώτη ύλη τα επιτεύγματά τους. Ωστόσο δεν είναι πάντα οι αληθινοί ήρωες που κερδίζουν τη δόξα στα σχολικά βιβλία ή στις εγκυκλοπαίδειες. Παιχνίδια της τύχης, κοινωνικές συγκυρίες ή και απλά η ανθρώπινη απληστία στέρησαν από πολλούς πραγματικούς πρωταγωνιστές την αναγνώριση και τους μετέβαλαν σε απλούς κομπάρσους. Διαβάζοντας τις επόμενες δειγματοληπτικές ιστορίες θα διαπιστώσετε αναπόφευκτα πόσο δίκιο είχε ο Θουκυδίδης όταν έγραφε ότι «δεν στεριώνει συμμαχία μεταξύ ενός πολύ αδυνάτου και ενός πολύ ισχυρού». Καθώς όμως στην εποχή του Διαδικτύου την Ιστορία δεν τη γράφουν πια «μόνον οι νικητές», θα επιχειρήσουμε σήμερα να αποδώσουμε «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι», έστω κι αν σας γκρεμίσουμε κάποια από τα πιο σεβάσμια παγκοσμίως είδωλα.


Ραδιόφωνο και ασύρματος σερβικής καταγωγής

Το όνομα Μαρκόνι έχει ταυτιστεί τόσο πολύ με την ασύρματη επικοινωνία ώστε τα παλιά χρόνια οι ασυρματιστές των πλοίων αποκαλούνταν «μαρκονιστές». Αλλά η πικρή αλήθεια είναι ότι ο Ιταλός Γουλιέλμος Μαρκόνι (Guglielmo Marconi) δεν δικαιούται αυτή την αναγνώριση ούτε ουσιαστικά ούτε τυπικά.

Η ιστορία ξεκίνησε το 1891, στις ΗΠΑ, όταν ο σέρβος μηχανικός Νικόλαος Τέσλα (Nicola Tesla) διαπίστωσε πως τα ηλεκτρικά φορτισμένα σπειρώματά του μπορούσαν να μεταδίδουν ασύρματα μηνύματα σε μεγάλες αποστάσεις εφόσον πομπός και δέκτης συντονίζονταν στην ίδια συχνότητα. Ο ιταλός μετανάστης μηχανικός Μαρκόνι, που έψαχνε να βρει ακριβώς μια τέτοια λύση, τον προσέγγισε και κατάφερε να τον πείσει να πειραματίζεται με τις διατάξεις του. Οπως είχε πει ο ίδιος ο Τέσλα, «ο Μαρκόνι είναι καλό παιδί. Αφήστε τον να προσπαθήσει. Χρησιμοποιεί ήδη 17 από τις πατέντες μου».

Το 1895 όμως ο Μαρκόνι παρουσίασε στο Λονδίνο μια διάταξη ραδιοφωνικής εκπομπής και λήψης ως δική του εφεύρεση, μολονότι βασιζόταν στα σχέδια του Τέσλα. Και το ποτήρι ξεχείλισε το 1904, όταν το αμερικανικό γραφείο ευρεσιτεχνιών αναγνώρισε τον Μαρκόνι ως εφευρέτη του ραδιοφώνου, παρότι είχε προηγηθεί αναγνώριση σχετικής ευρεσιτεχνίας στον Τέσλα από το 1900. Εξοργισμένος ο Τέσλα θέλησε να βρει το δίκιο του στα δικαστήρια, αλλά όντας πλέον πάμπτωχος δεν κατάφερε ποτέ να καταθέσει την αγωγή. Δικαιώθηκε μόνο μετά τον θάνατό του, το 1943, όταν η ευρεσιτεχνία αφαιρέθηκε από τον Μαρκόνι και αποδόθηκε σε αυτόν, αλλά οι απανταχού Ιταλοί κάνουν ότι δεν το γνωρίζουν.

Το τηλεσκόπιο που μας πήγε στ’ αστέρια

Ο πραγματικός εφευρέτης και το πρώτο τηλεσκόπιο του κόσμου απεικονίζονται σε αυτό το ολλανδικό γραμματόσημο

Ποιος δεν έχει διαβάσει για τον άνθρωπο που πρώτος ύψωσε τηλεσκόπιο προς τους ουρανούς, που ήρθε σε σύγκρουση με την ιερατική κοσμολογία, που θεμελίωσε τη σύγχρονη αστρονομία και ξεκίνησε την ανεξαρτητοποίηση των πανεπιστημίων από τις ιερατικές σχολές; Το όνομα του Ιταλού Γαλιλαίου Γαλιλέι γράφτηκε με χρυσά γράμματα στην Ιστορία και εκείνος υπήρξε αντάξιος της φήμης του για όλα αυτά... σχεδόν όμως: το μόνο που δεν ευσταθεί είναι ότι εφηύρε το τηλεσκόπιο.

O πραγματικός εφευρέτης του τηλεσκοπίου υπήρξε ο Ολλανδός Χανς Λίπερεϊ (Hans Lipperhey), το 1608. Ηταν φίλος του Zacharias Janssen, που είχε ήδη εφεύρει το μικροσκόπιο. Οταν άκουσε ο Γαλιλαίος ότι κάποιος Ολλανδός έχει ένα ματοκιάλι που βλέπει ξεκάθαρα τη Σελήνη, φρόντισε αμέσως να το αγοράσει. Την επόμενη χρονιά παρουσίασε στους φίλους του τη δική του βελτιωμένη εκδοχή και άρχισε τις αστρονομικές παρατηρήσεις που τον έκαναν ξακουστό. Το 1611 ο Johannes Kepler έγραψε τις παραμέτρους κατασκευής τηλεσκοπίων και το 1655 ο αστρονόμος Christiaan Huygens έφτιαξε το δικό του τηλεσκόπιο, που αποτέλεσε τον πραγματικό πρόδρομο των σημερινών.

Για την εφεύρεση του τηλεσκοπίου κανείς από τους πρωτεργάτες της δεν απέκτησε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (αν και ο Λίπερεϊ το επιχείρησε, άδοξα) ή έγινε πλούσιος από αυτήν. Αλλά το όνομα του Γαλιλαίου φέρουν τέσσερα φεγγάρια του Δία, ενώ του Λίπερεϊ μόνο ένας κρατήρας στη Σελήνη.


O γλόμπος που νίκησε το σκοτάδι

Στο γραμματόσημο, η πρώτη λάμπα του Χάινριχ Γκέμπελ, από το 1854

Ολοι γνωρίζουν ότι το σήμα κατατεθέν του εξηλεκτρισμένου πολιτισμού μας, ο λαμπτήρας πυράκτωσης, υπήρξε επίτευγμα του δαιμόνιου αμερικανού εφευρέτη Τόμας Εντισον (Thomas Edison), εν έτει 1879. Ωστόσο η πραγματική ιστορία του γλόμπου ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν, την εποχή που η Φιλική Εταιρεία έψαχνε ακόμη τους πρωτεργάτες της Επανάστασης του 1821.

Ηταν το 1802 όταν ο Βρετανός Χάμφρι Ντέιβι (Sir Humphry Davy) αποζήτησε μια πρακτική εφαρμογή για την ισχυρή μπαταρία που διέθετε στο Βασιλικό Ινστιτούτο του Λονδίνου. Πήρε μια λωρίδα από πλατίνα - που δεν τήκεται σε χαμηλή θερμοκρασία - και την παρενέβαλε μεταξύ των δύο ακροδεκτών της μπαταρίας. Η διέλευση του ρεύματος έκανε την πλατίνα να πυρακτωθεί, εκπέμποντας φως. Ομως ο Ντέιβι δεν μπόρεσε να σταθεροποιήσει το φαινόμενο και να το μετατρέψει σε κάτι το πρακτικά ωφέλιμο. Αυτό το κατόρθωσε ο Γερμανός Χάινριχ Γκέμπελ (Heinrich Goebel), το 1854.

Ελλείψει πόρων, ο Γκέμπελ απευθύνθηκε στον πάμπλουτο αμερικανό πολυεφευρέτη Τόμας Εντισον και προσπάθησε να του πουλήσει την εφεύρεση του γλόμπου. Εκείνος αρνήθηκε να την αγοράσει, λέγοντάς του ότι είναι άχρηστη. Λίγο μετά ο Γκέμπελ... πέθανε και στη συνέχεια ο Εντισον αγόρασε την εφεύρεση από τη χήρα του Γκέμπελ, αντί πινακίου φακής.

Συνέβη όμως την ίδια χρονιά να εμφανισθεί άλλος ένας εφευρέτης ηλεκτρικού λαμπτήρα, ο Σουάν (Joseph Wilson Swan), ο οποίος πρόλαβε να κατοχυρώσει την πατέντα του. Ο Εντισον εξαγόρασε τα δικαιώματα και αυτής της ευρεσιτεχνίας, κάνοντας τον Σουάν συνέταιρό του στη νεοϊδρυθείσα εταιρεία Ediswan United Co. Επειτα από λίγο καιρό αγόρασε τις μετοχές του και πέταξε τον Σουάν εκτός νυμφώνος.


Το πρώτο αεροπλάνο δεν ήταν διπλάνο

O ανιψιός του Pearse επιδεικνύει το αεροπλάνο με το οποίο ο θείος του προηγήθηκε των αδελφών Right κατά 9,5 μήνες

Το να είσαι Αμερικανός και να μη γνωρίζεις ότι δύο συμπατριώτες σου ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που πέταξαν με αεροπλάνο, το 1903, θεωρείται τερατώδης άγνοια. Πόσω μάλλον πρέπει να θεωρείται ιεροσυλία το να αμφισβητήσεις ότι η εφεύρεση του αεροπλάνου ανήκει στους αδελφούς Ράιτ. Κι όμως η αλήθεια είναι ότι ήρθαν δεύτεροι κατά 9,5 μήνες: στις 31 Μαρτίου 1903 ο Νεοζηλανδός Ρίτσαρντ Πίαρς (Richard Pearse) είχε όντως πετάξει με αυτοκινούμενο αεροπλάνο και μάλιστα με σχεδιασμό κατά πολύ πιο προηγμένο από εκείνον των αδελφών Ράιτ. Ηταν μονοπλάνο, είχε τον σταθεροποιητή και τους ρυθμιστές ανόδου/καθόδου στο πίσω μέρος και γενικά έμοιαζε πολύ περισσότερο με σύγχρονο ελαφρό αεροσκάφος σε σύγκριση με το διπλάνο των αδελφών Ράιτ. Επιπλέον ο Πίαρς κατάφερε να διανύσει απόσταση 320 μέτρων ενώ οι αδελφοί Ράιτ μόλις 35 μέτρα. Παρ' όλα αυτά, τα μαντάτα από τη μακρινή Νέα Ζηλανδία δεν έφτασαν (;) στα ΜΜΕ των ΗΠΑ και η δόξα των αιθέρων στρογγυλοκάθησε στον Νέο Κόσμο.


Το τηλέφωνο που λεγόταν τηλετρόφωνο

Το τηλέφωνο άλλαξε τη ζωή των ανθρώπων, αλλά όχι και του πραγματικού εφευρέτη του

Ολες οι εγκυκλοπαίδειες θα σας πουν ότι την εφεύρεση που επέτρεψε την απεριόριστη επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων ανεξάρτητα από τη μεταξύ τους γεωγραφική απόσταση την οφείλουμε στον σπουδαίο αμερικανό μηχανικό Μπελ (Alexander Graham Bell). Ωστόσο η πραγματική της ιστορία είναι οικτρά όμοια με εκείνη της εφεύρεσης του γλόμπου, αρκεί όπου Εντισον να βάλετε Μπελ. Δείτε πώς:

Στη δεκαετία του 1830 ο ιταλός μετανάστης στις ΗΠΑ Αντόνιο Μέουτσι (Αntonio Meucci), καθώς πειραματιζόταν με τρόπους θεραπείας των θυμάτων ηλεκτροπληξίας, ανακάλυψε ότι ο ήχος μπορούσε να μεταδοθεί ηλεκτρικά μέσω των συρμάτων του χαλκού. Ασχολήθηκε λοιπόν στη συνέχεια με την ηλεκτροδιαμόρφωση του ήχου και το 1860 έκανε την πρώτη δημόσια επίδειξη του «τηλετρόφωνου» που είχε κατασκευάσει. Δεν κατόρθωσε να βρει όμως επενδυτές και, λόγω φτώχειας και ασθένειας, κατάφερε μόλις το 1871 να υποβάλει αίτηση για προσωρινή άδεια ευρεσιτεχνίας. Ακόμη όμως και τη διάρκεια αυτής της άδειας δεν κατόρθωσε να την παρατείνει πέραν του 1874, καθώς εκείνη τη χρονιά δεν είχε ούτε τα 10 δολάρια που απαιτούσε η ανανέωση.

Δύο χρόνια μετά, στις 14 Φεβρουαρίου 1876, στο γραφείο ευρεσιτεχνιών των ΗΠΑ κατατέθηκε αίτηση ευρεσιτεχνίας για το τηλέφωνο από κάποιον Ιλάισα Γκρέι (Elisha Gray) και λίγες ώρες μετά όμοια αίτηση από τον Γκράχαμ Μπελ, με σχέδια που κατά κάποιον τρόπο περιελάμβαναν εκείνα του Μέουτσι και του Γκρέι. Τελικά η ευρεσιτεχνία αποδόθηκε στον Μπελ, που έγινε βέβαια πασίγνωστος. Αλλά τι είχε ακριβώς συμβεί;

Γνωρίζουμε ότι ο Μέουτσι προσπάθησε να υπερασπιστεί την εφεύρεσή του με σχέδιά της που είχε καταθέσει παλαιότερα στην ιδιωτική ταχυδρομική εταιρεία Western Union. Αλλά όταν τα ζήτησε, η εταιρεία... δήλωσε απώλεια. Σημειωτέον ότι ο Γκράχαμ Μπελ ήταν στέλεχος της Western Union. Επίσης προσκομίστηκαν εκ των υστέρων αποδείξεις ότι υπάλληλος του γραφείου ευρεσιτεχνιών είχε χρηματιστεί από τον Μπελ και του είχε δείξει τα σχέδια που κατέθεσε ο Γκρέι, ώστε να συμπληρώσει τα δικά του σχέδια που κατέθεσε αργότερα την ίδια ημέρα.

Παρά τις σκανδαλώδεις αυτές «συμπτώσεις», ο Γκράχαμ Μπελ παραμένει ίνδαλμα κάθε ανατέλλοντος αμερικανού εφευρέτη.


Το λέιζερ του «κουτού» φοιτητή

Ο πραγματικός «πατέρας» του λέιζερ πέρασε δεκαετίες στα δικαστήρια προτού του αναγνωριστεί η πατρότητα της εφεύρεσής του

Το περίεργο φως που ταξιδεύει «με ριπή φωτονίων το ένα πίσω από το άλλο» είχε πρωτοπροταθεί θεωρητικά το 1940 από τον σοβιετικό φυσικό Βαλεντίν Φαμπρικάντ, αλλά πρωτοεκπέμφθηκε στην πράξη μόλις το 1957, από έναν φοιτητή του αμερικανικού Πανεπιστημίου Columbia. Το τι σημασία είχε αυτή η ανακάλυψη τόσο για τις τηλεπικοινωνίες όσο και για την ιατρική ή τη στρατιωτική τεχνολογία είναι μάλλον περιττό να το αναλύσουμε. Ο φοιτητής ονόματι Γκόρντον Γκουλντ (Gordon Gould) ήταν και αυτός που το βάφτισε LASER (από τα αρχικά των λέξεων Ενίσχυση Φωτός μέσω Διεγερμένης Εκπομπής Ακτινοβολίας). Ωστόσο, ο Γκουλντ είχε ένα φοβερό έλλειμμα γνώσης σχετικά με το τι κατατίθεται στις ευρεσιτεχνίες: νόμιζε ότι δεν μπορούσε να υποβάλει αίτηση αν δεν είχε στα χέρια του πλήρως λειτουργούσα συσκευή. Αυτό τον έκανε να φτάσει στην πόρτα του γραφείου ευρεσιτεχνιών δύο χρόνια μετά, το 1959. Και τότε είδε έκπληκτος ότι δύο συνάδελφοί του από το ίδιο εργαστήριο είχαν ήδη φροντίσει να διεκδικήσουν την εφεύρεση του λέιζερ για τον εαυτό τους!

Επακολούθησε... μια καριέρα χαμένη στα δικαστήρια: επί τριάντα χρόνια πάλευε με αντιπάλους το γραφείο ευρεσιτεχνιών των ΗΠΑ και τους τεχνολογικούς κολοσσούς που ήδη εκμεταλλεύονταν την εφεύρεσή του. Τελικά, το 1987, του αποδόθηκαν 48 συνολικά πατέντες επί του λέιζερ και αρκετά εκατομμύρια δολάρια από τα δικαιώματα εκμετάλλευσής τους.


Η τηλεόραση της RCA - ή ενός 15χρονου;

Ο εφευρέτης της τηλεόρασης, από εξώφυλλο βιβλίου για τη ζωή του

Το κουτί που άλλαξε τη ζωή όλων μας αποδίδεται ως εφεύρεση στον ρώσο μηχανικό της αμερικανικής εταιρείας RCA Βλαντίμιρ Ζβορίκιν (Vladimir Zworikin). Και είναι αλήθεια ότι ο Ζβορίκιν κατασκεύασε το πρωτότυπό του το 1923, αλλά δεν κατόρθωσε να πάρει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας παρά μόνο το 1938, και αυτό αφού έκανε «ουσιώδεις αλλαγές» στον αρχικό του σχεδιασμό. Τι μεσολάβησε;

Μεσολάβησε ένας λαμπρός αμερικανός εφευρέτης ονόματι Φίλων Φάρνσγουορθ (Philo Taylor Farnsworth), ο οποίος είχε ανακαλύψει το βασικό κύκλωμα της τηλεόρασης - τον τεμαχιστή εικόνων - στα 15 του. Το 1927, σε ηλικία 21 ετών, είχε κιόλας κατασκευάσει την πρώτη τηλεόραση που λειτουργούσε. Τρία χρόνια αργότερα, το 1930, ο Βλαντίμιρ Ζβορίκιν επισκέφθηκε το εργαστήριο του νεαρού και... κράτησε τις απαραίτητες σημειώσεις. Επακολούθησε η παρουσίαση συσκευών τηλεόρασης από την RCA και μια δεκαετής δικαστική διαμάχη σχετικά με το σε ποιον ανήκε η εφεύρεση. Ο Φάρνσγουορθ κέρδισε και την πρώτη δίκη και την έφεση, οπότε η RCA υποχρεώθηκε να του καταβάλει δικαιώματα. Ωστόσο η Ιστορία τον ξέχασε και στα περισσότερα βιβλία η εφεύρεση της τηλεόρασης συναρτάται μόνο με την RCA και τον Ζβορίκιν.


Κινηματογράφος: τέκνο άτυχων γονέων

«Το μεγαλύτερο θαύμα του Edison», λέει η διαφήμιση του πρώτου κινηματογράφου, ακόμη κι αν το θαύμα περιελάμβανε... πτώματα

Το 1888 ο φημισμένος Τόμας Εντισον πειραματιζόταν με ένα «κινετοσκόπιο». Ομως οι προσπάθειές του για κινηματογραφία ήταν ακόμη άγονες, καθώς οι εικόνες εμφανίζονταν θολές. Αντίθετα, στις 14 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς ο Γάλλος Λουί λε Πρενς (Louis Le Prince) κατόρθωσε να γυρίσει την πρώτη παγκοσμίως ταινία μικρού μήκους, στο Λιντς της Αγγλίας. Αλλά... πώς τα φέρνει η μοίρα: δύο χρόνια μετά ο εφευρέτης αυτός εξαφανίστηκε μυστηριωδώς στη Γαλλία καθώς ταξίδευε με το τρένο και ο μεγαλύτερος γιος του δολοφονήθηκε στη Νέα Υόρκη, μόλις κατέθεσε σε δίκη εναντίον του Τόμας Εντισον.

Εναν καλύτερο προβολέα από του Εντισον, που πρόβαλε πλέον καθαρές εικόνες, κατασκεύασε λίγο αργότερα ένας εφευρέτης ονόματι Φράνσις Τζένκινς (Francis Jenkins), που είχε για βοηθό του κάποιον Τόμας Αρμάτ. Ο Αρμάτ «πήρε μεταγραφή» στην εταιρεία του Εντισον και ανέπτυξε γι' αυτόν το «Edison Vitascope», που τελικά γέννησε τη βιομηχανία του κινηματογράφου.

πηγή: tovima.gr

Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

Υπάρχει ένας γρίφος που μόνο οι ψυχοπαθείς μπορούν να λύσουν;

Αυτό το ψυχολογικό test με την ιστορία ενός κοριτσιού κυκλοφορεί εδώ και χρόνια στο διαδίκτυο και διαφημίζεται ως η δοκιμασία που θα κρίνει αν είστε ψυχοπαθής η έστω κοντά σε μια τέτοια κατάσταση.


"Ένα κορίτσι είναι στην κηδεία της μητέρας της και συναντά έναν άντρα τον οποίο δεν γνώριζε. Σκέφτεται πως αυτός ο τύπος είναι καταπληκτικός, ο άντρας των ονείρων της και τον ερωτεύεται. Λίγες μέρες αργότερα, η κοπέλα σκότωσε την αδελφή της. Ποιο είναι το κίνητρο για τη δολοφονία της αδελφής της;"

Η απάντηση που θα έδινε ένας ψυχοπαθής , σύμφωνα με αυτή την "test", είναι: "Ήλπιζε ότι ο άντρας θα εμφανιζόταν και πάλι στην κηδεία."

Σύμφωνα με το τεστ, αν το έχετε πετύχει, τότε ίσως είστε ένας ψυχοπαθής.

Αυτή η πολύ απλουστευμένη λογική αμφισβητείται από πολλούς ως επιστημονικό τεκμήριο και θεωρείται ελάχιστα αξιόπιστη καθώς είναι περισσότερο κάτι σαν παιχνίδι μυστηρίου.

Αλλά ο κλινικός ψυχολόγος και συγγραφέας του βιβλίου "Character Disturbance", Dr George Simon δεν την απορρίπτει εντελώς και όπως λέει στον Ιndependent η λεγόμενη "δοκιμή" που έχει γίνει viral είναι σχετικά άχρηστη, αλλά έχει κάποια στοιχεία της σχετικότητας:

"To PCL-R (Hare Psychopathy Checklist-Revised ή απλώς Psychopathy Checklist) είναι ένα εργαλείο διαγνωστικής αξιολόγησης το οποίο χρησιμοποιεί ερωτηματολόγια και λίστες ελέγχου προκειμένου να αξιολογηθούν και να καθοριστούν τα ψυχοπαθητικά στοιχεία της προσωπικότητας.

Όπως προκύπτει, ο πυρήνας της ψυχοπάθειας βρίσκεται όταν η ικανότητα ενσυναίσθησης του ατόμου απουσιάζει σε τόσο ακραίο βαθμό που αυτό οδηγεί σε μια ανάλγητη, παράλογη και και χωρίς καμία ενοχή χρήση και κακοποίηση των γύρω του. Ουσιαστικά πρόκειται για την πιο «κακοήθη» μορφή ναρκισσισμού.

Ο Dr Simon υποστηρίζει πως η ψυχοπάθεια συνιστά ένα ευρύ φάσμα και δεν είναι κάτι απόλυτο. Τέτοιες παθολογίες καλύπτουν το εύρος αυτού του φάσματος ενώ μια «ολική» ψυχοπάθεια αποτελεί σχετικά σπάνιο φαινόμενο, αν και ο ναρκισσισμός –σε διάφορους βαθμούς και εκδηλώσεις του- συναντάται ολοένα και πιο συχνά.

Συμπερασματικά λοιπόν δεν υπάρχει ερώτηση που μπορούν να απαντήσουν μόνο οι ψυχοπαθείς.

Πηγή: lifo

Τα 5 πράγματα που μετανιώνουν οι ετοιμοθάνατοι

Το 5 είναι μια πραγματική αποκάλυψη!

Αυτό είναι το πιο συνηθισμένο πράγμα για το οποίο μετανιώνουν οι περισσότεροι άνθρωποι Όταν οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι η ζωή τους έχει σχεδόν τελειώσει, κοιτάζουν πίσω στο χρόνο και αντικρίζουν με θλίψη όλα εκείνα τα όνειρα που άφησαν ανεκπλήρωτα.

Μετά από πολλά χρόνια στα οποία εργάζονταν σε δουλειές που δεν την έκφραζαν, η Μπρόνι Γουέρ έθεσε ως στόχο να βρει κάτι που θα ευχαριστήσει τη ψυχή της.
Έτσι αποφάσισε να εργαστεί σε κέντρα ευγηρίας και νοσοκομεία προσφέροντας τη βοήθεια της σε ετοιμοθάνατους ηλικιωμένους. Μερικά χρόνια αργότερα, η Γουέρ μάζεψε τις εμπειρίες της και συνέταξε μια λίστα με τα 5 πράγματα που μετανιώνουν περισσότερο οι άνθρωποι που βρίσκονται ένα βήμα από το θάνατο.
Πολύ σύντομα η λίστα που κατέγραψε απέκτησε τεράστια δημοτικότητα. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο τη διάβασαν και την μοιράστηκαν με την οικογένεια και τους φίλους τους, θέλοντας να μεταδώσουν μερικά πολύ σημαντικά μηνύματα.
Τα περισσότερα από αυτά που θα διαβάσετε στη λίστα της θα σας βοηθήσουν να βελτιώσετε τη ζωή σας!
1. Μακάρι να είχα το κουράγιο να ζήσω τη ζωή που ήθελα εγώ και όχι τη ζωή που οι άλλοι ήθελαν να ζήσω.
«Αυτό είναι το πιο συνηθισμένο πράγμα για το οποίο μετανιώνουν οι περισσότεροι. Όταν οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι η ζωή τους έχει σχεδόν τελειώσει, κοιτάζουν πίσω στο χρόνο και αντικρίζουν με θλίψη όλα εκείνα τα όνειρα που άφησαν ανεκπλήρωτα. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πραγματοποίησαν ούτε καν τα μισά από τα όνειρα τους και πέθαναν γνωρίζοντας ότι αυτό έγινε εξαιτίας των επιλογών που έκαναν ή που δεν έκαναν. Η υγεία προσφέρει μια ελευθερία που πολύ λίγοι συνειδητοποιούν, μέχρι να την χάσουν.”
2. Μακάρι να μην είχα εργαστεί τόσο σκληρά.
«Αυτό το είπαν όλοι οι άνδρες ασθενείς που φρόντισα. Έχασαν την παιδική ηλικία των παιδιών τους και τη συντροφιά των συζύγων τους. Υπήρξαν και αρκετές γυναίκες που είπαν το ίδιο αλλά οι περισσότερες, επειδή ανήκαν σε μια παλιότερη γενιά όπου οι γυναίκες δεν εργάζονταν αλλά έμεναν στο σπίτι, δεν έδειξαν να μετανιώνουν για αυτό το πράγμα. Όλοι οι άνδρες όμως μου εξέφρασαν τη βαθύτατη λύπη τους που σπατάλησαν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στη δουλειά”.
3. Μακάρι να είχα το κουράγιο να εκφράσω τα συναισθήματά μου.
“Πολλοί άνθρωποι έθαψαν τα συναισθήματά τους, προκειμένου να διατηρήσουν την ειρήνη με τους άλλους. Ως αποτέλεσμα, αυτοί συμβιβάστηκαν με μια μέτρια ζωή και δεν έγιναν ποτέ οι άνθρωποι που θα μπορούσαν πραγματικά να έχουν γίνει. Πολλοί από αυτούς αρρώστησαν βαριά με ασθένειες που ήταν αποτέλεσμα της πικρίας, της θλίψης και της δυσαρέσκειας τους.”
4. Μακάρι να είχα κρατήσει επαφή με τους φίλους μου.
«Συχνά δεν συνειδητοποιούμε τα μεγάλα οφέλη των παλιών μας φίλων μέχρι την τελευταία εβδομάδα της ζωής μας, όταν και είναι αδύνατο να τους εντοπίσουμε και να έρθουμε ξανά σε επαφή μαζί τους. Οι περισσότεροι ήταν τόσο απασχολημένοι με τις δικές τους ζωές που άφησαν τις δυνατές φιλίες να χαθούν στο χρόνο. Υπήρχαν πολλοί που μετάνιωσαν βαθιά γιατί δεν έδωσαν σε έναν καλό φίλο το χρόνο και την προσπάθεια που του άξιζε. Έτσι και αλλιώς όλοι μας θα χάσουμε τους φίλους μας όταν πεθάνουμε.”
5. Μακάρι να είχα επιτρέψει στον εαυτό μου να ζήσει πιο ευτυχισμένος.
“Αυτό είναι το πιο κοινό σε όλους. Πολλοί, μέχρι τη τελευταία στιγμή της ζωής τους, δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν ότι και η ευτυχία είναι μια επιλογή. Αντίθετα παρέμειναν προσκολλημένοι σε παλιά πρότυπα και συνήθειες. Η λεγόμενη «άνεση» της οικειότητας κάλυψε τα συναισθήματά τους και φρόντισε να καθορίσει τη ζωή τους. Ο φόβος της αλλαγής τους οδήγησε να προσποιούνται, στους άλλους αλλά και στον εαυτό τους, ότι είναι ικανοποιημένοι με τη ζωή τους. Μέσα τους όμως πάντα ένιωθαν την επιθυμία να γελάσουν δυνατά και να κάνουν κάτι που θα τους οδηγήσει να νιώσουν για λίγο παιδιά.”
Αυτή η λίστα αποτελείται από μερικές σημαντικές και πολύ όμορφες συμβουλές. Ακούστε τους ανθρώπους που βρέθηκαν σε αυτό το σημείο και φροντίστε να μην κάνετε τα ίδια λάθη! Μοιραστείτε τη λίστα με τους φίλους σας και την οικογένεια σας για να τους βοηθήσετε να πάρουν και αυτοί μερικές σωστές αποφάσεις για τη ζωή τους. 
 http://neogr.blogspot.gr

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

Τα πιο ακριβά αντικείμενα που δημοπρατήθηκαν ποτέ


Πώς το λένε στις ταινίες; Α, ναι! "Going once, going twice, sold!"

Οι πλούσιοι συλλέκτες σπάζουν ρεκόρ σε δημοπρασίες σε όλο τον κόσμο. Δείτε μερικά από τα πιο ακριβά αντικείμενα που πουλήθηκαν ποτέ.

Les femmes d'Alger (Version O), Πάμπλο Πικάσο, 1955 (πάνω). Πουλήθηκε έναντι $179.365.000 σε δημοπρασία του Οίκου Christie's στη Νέα Υόρκη το 2015. Αποτελεί νέο παγκόσμιο ρεκόρ για το πιο πολύτιμο έργο τέχνης που πουλήθηκε σε δημοπρασία.



Το Blue Moon Diamond, ένα πετράδι 12,03 καρατίων, που πουλήθηκε $48,5 εκατομμύρια σε δημοπρασία του οίκοι Sotheby's στη Γενεύη το Νοέμβριο του 2015. Η πέτρα αγοράστηκε από έναν δισεκατομμυριούχο του Χονγκ Κονγκ ως δώρο για την κόρη του, που ήταν επτά ετών εκείνη την εποχή.


Το φόρεμα που φορούσε η Μέριλιν Μονρόε όταν έλεγε το "Happy Birthday" στον John F. Kennedy το 1962. Τα 45α γενέθλια του Κένεντι ήταν η τελευταία μεγάλη εμφάνιση της Μονρόε. Η ηθοποιός πέθανε τον Αύγουστο του ίδιου έτους και προσωπικά αντικείμενα της έγιναν περιζήτητα από τους συλλέκτες σε όλο τον κόσμο. Το φόρεμα πουλήθηκε για $1.267.500 στη Νέα Υόρκη το 1999, κάνοντας ρεκόρ δημοπρασίας για ένα ρούχο.


$1.700 για ένα ποτήρι κρασί; Κι όμως τόσο πλήρωσε ένας πλούσιος Ασιάτης συλλέκτης για μια παρτίδα κρασιού Romanée-Conti. Η παρτίδα έφτασε τα 912 ποτήρια και πουλήθηκε για $1.609.776 σε δημοπρασία του Οίκου Sotheby's στο Χονγκ Κονγκ.


Μπορεί να μοιάζει με ένα παιχνίδι παιδικής χαράς, αλλά το Balloon Dog (Orange) του Jeff Koons πέτυχε $58.405.000 σε δημοπρασία του Christie's το 2013.


Κλάψτε απαρηγόρητοι. Τα πλακάτ δεν αποτελούν κάποιο αντικείμενο δημοπρασίας, αλλά αυτό εδώ, έκανε "σαματά". Ονομάζεται Bed Peace και πουλήθηκε στου Christie's για $154.628. Είναι "δημιουργία" του Τζον Λένον κατά τη διάρκεια του Bed-In for Peace στο Μόντρεαλ, της ειρηνιστής εκδήλωσης που έκανε με τη Γιόκο Όνο κατά του πολέμου του Βιετνάμ το 1969. Οι δυο τους πέρασαν μια εβδομάδα στο κρεβάτι, με τις πιτζάμες τους, μέχρι να περάσουν το μήνυμα της ειρήνης σε μια ομάδα δημοσιογράφων και πολιτικών.


Από τότε που κόπηκε το 1933, το χρυσό νόμισμα Double Eagle έχει υπομείνει μια ταραχώδη ιστορία που του αξίζει ταινία. Ένα από τα τελευταία χρυσά νομίσματα ποτέ κόπηκαν στις ΗΠΑ, έχει κλαπεί, έχει σταλεί στην Αίγυπτο, κρύφτηκε και σχεδόν καταστράφηκε από πυρκαγιά δύο φορές. Η αξία του το 1933 ήταν $20, αλλά πωλήθηκε για $7.600.000 σε δημοπρασία του Sotheby's το 2002.


Μια Ferrari 250 GTO Berlinetta του 1962-63 πουλήθηκε το 2014 για $38.000.000, σπάζοντας το ρεκόρ για την υψηλότερη τιμή που πουλήθηκε αυτοκίνητο σε δημόσιο πλειστηριασμό.
http://3otiko.blogspot.gr

Οι «Αόρατοι Ασκητές» του Αγίου Όρους

αόρατοι ασκητές

«Αόρατοι Ασκητές», πολλά έχουν γραφτεί για αυτούς, ενώ διάφορες είναι και οι ονομασίες που τους έχουν αποδοθει. Κάποιοι τους ονομάζουν «αόρατους Ερημίτες,» άλλοι «γυμνούς ασκητές», άλλοι «μυστικούς γέροντες» και άλλοι πάλι «αφανείς αναχωρητές».

Οι «Αόρατοι Ασκητές» είναι μια ομάδα ασκητών, εφτά για κάποιους, κατ’ άλλους δώδεκα και κατ’ άλλους δέκα, οι οποίοι διατρίβουν στις ερημικότερες περιοχές της αθωνικής ερήμου και είναι αόρατοι από τα μάτια των ανθρώπων.
Εμφανίζονται μόνο σ’ όποιον αυτοί θέλουν, ως επί το πλείστον σε απλό και απονήρευτο μοναχό ή και σε ευσεβή και ευλαβή προσκυνητή που έχει καθαρό και χριστιανικό βίο.
Στο σημείο αυτό, αξίζει να παραθέσουμε την υποσημείωση ενός σύγχρονου συγγραφέα μοναχού (Από το βιβλίο του μοναχού Ιωσήφ Διονυσιάτου «Ο Γέρων Αρσένιος ο Σπηλαιώτης», 2002) περί των μυστηριωδών αυτών ασκητών:
«Γυμνοί ασκητές: Κατά την μακραίωνη ιστορία του Αγίου Όρους υπάρχει η εξής παράδοσις. Μια ομάδα ασκητών τον αριθμόν επτά (κατ’ άλλους δώδεκα), ζουν με άκρα άσκηση, με μοναδικό έργο την αδιάλειπτη προσευχή υπέρ όλου του κόσμου. Έχουν λάβει ειδική χάρη από τον Κύριο να ζουν άοικοι και γυμνοί και να είναι αόρατοι από τους οφθαλμούς των ανθρώπων».
Η φήμη ή η παράδοση αν προτιμάτε των ασκητών αυτών, διασώζεται τα τελευταία διακόσια χρόνια τουλάχιστον και μεταφέρεται από γενιά σε γενιά στον αγιορείτικο μοναχισμό και ιδίως τον ασκητισμό, αλλά και σε ολόκληρη την ορθοδοξία …
Πολλοί αγιορείτες Γέροντες, Σκητιώτες, Κοινοβιότες, Κελλιώτες, Ερημίτες , πιστεύουν στην ύπαρξη και σήμερα των αοράτων γυμνών ασκητών. Πιστεύουν δηλαδή ότι υπάρχουν και σήμερα τέτοιοι αναχωρητές σε άβατα αθωνικά μέρη, οι οποίοι ζουν πρωτόγονα, απλά, λιτά και τρέφονται από το Θεό με θαυμαστό τρόπο.
Μάλιστα ένας τέτοιος απλός Γέροντας έχει διηγηθεί  ότι γνωρίζει μερικούς τέτοιους μυστικούς αναχωρητές, οι οποίοι ζουν σε ψηλότερη και αγριότερη περιοχή από αυτόν και ότι τους οικονομεί η θεία Πρόνοια τα προς το ζωή αναγκαία με θαυμαστό και ιδιαίτερο τρόπο.
Λέει, μάλιστα, ο γέροντας ότι τις νύχτες αγρυπνούν προσευχόμενοι όρθιοι. Και για να μην νυστάξουν και πέσουν κάτω – μετά τις μεσονύκτιες ώρες που αποκάμνουν – στηρίζονται με σχοινιά δεμένοι από τις μασχάλες και που κρέμονται από δοκάρια.
Υπάρχουν πάλι άλλοι μοναχοί που πιστεύουν ότι υπάρχει μέχρι σήμερα η ομάδα αυτή των εφτά ασκητών και αναπληρώνεται, όταν πεθάνει κάποιος απ’ αυτούς με άλλον ενάρετο από τους Αγιορείτες Μοναχούς, ο οποίος προσφεύγει κοντά τους με θαυμαστό τρόπο και γίνονται πάλι εφτά.
Υπάρχει μια παράδοση μάλιστα, που υποστηρίζει ότι αυτοί οι Εφτά ερημίτες, θα επιτελέσουν την τελευταία Λειτουργία στη κορυφή του Άθωνα στο ναϊδριο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού. Και μετά θα έρθει η συντέλεια του κόσμου, δηλαδή η Δευτέρα Παρουσία.
Αυτοί οι εφτά (ή δώδεκα) δε θα γευθούν θάνατο, αλλά θα μεταμορφωθούν. Δηλαδή θα αλλάξουν μορφή και τα σώματά τους θα γίνουν άφθαρτα και αθάνατα,όπως όλων των ευρισκομένων εν ζωή τότε ανθρώπων.
Φυσικά, υπάρχουν και ορισμένοι, οι οποίοι θεωρούν την παράδοση αυτή των «αοράτων Ερημιτών» ως θρύλο.

Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Οι πιο εξωφρενικές και γελοίες μηνύσεις

Όταν ο νόμος γίνεται σύμμαχος του παραλόγου - Και όμως, κάποιοι δικαιώθηκαν!

Το να γίνει κανείς δικηγόρος, δικαστής ή εισαγγελικός λειτουργός είναι όνειρο ζωής. Στο φιλόδοξο αυτό επαγγελματικό βήμα, οι υπερασπιστές του νόμου, οραματίζονταν όταν έμπαιναν στην δικαστική αίθουσα για πρώτη φορά, ότι θα είχαν να υπερασπιστούν πολύκροτες υποθέσεις, πολιτικά σκάνδαλα, οικονομικές υπεξαιρέσεις… Αλίμονο!
Η πραγματικότητα είναι πιο
λαϊκή. Κι αυτό, γιατί από μια δικαστική αίθουσα, περνούν από τις πιο μικρές υποθέσεις, όπως οικογενειακές διαφορές μέχρι μεγαλύτερα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων εταιρικών συγχωνεύσεων με δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.
Πλέον, η πλειοψηφία των ανθρώπων έχει επίγνωση των δικαιωμάτων του, σε όλες σχεδόν τις χώρες: όλοι πλέον γνωρίζουν ότι έχουν την ευκαιρία να οδηγήσουν τις υποθέσεις τους στα δικαστήρια. Ωστόσο, συχνά πληροφορούμαστε για αγωγές τόσο τρελές και αλλόκοτες που μάλλον οι δικηγόροι θέλουν να κρυφτούν από ντροπή…
Ρίξτε μια ματιά παρακάτω σε μερικές από τις πιο παράλογες αγωγές...

Ο άνθρωπος που μήνυσε τον… εαυτό του

Ο Robert Lee Brock, ο άνθρωπος που έγινε γνωστός ως ο τύπος που μήνυσε τον ίδιο του τον εαυτό , εκτίει ποινή 23 χρόνων για τη συμμετοχή του σε μεγάλη κλοπή. Το 1995, προσπάθησε να μηνύσει τον εαυτό του για 5.000.000 δολάρια λέγοντας ότι παραβίασε τις δικές του θρησκευτικές πεποιθήσεις με την κατανάλωση αλκοόλ. Στη συνέχεια ζήτησε από την κυβέρνηση να πληρώσει αυτό το ποσό, μιας και ο ίδιος αδυνατεί ένεκα του εγκλεισμού του… Η υπόθεση αυτή απορρίφθηκε από την δικαστή Rebecca Beach Smith ισχυριζόμενη ότι ήταν εντελώς γελοία…

Μήνυση για κλοπή σπέρματος

Ο Peter Wellis, στην ηλικία των 36 αποφάσισε να χωρίσει τη γυναίκα του. Ωστόσο, ο ίδιος δεν ήθελε να της καταβάλει οποιαδήποτε αποζημίωση. Για να αποφευχθεί αυτό προσπάθησε να την μηνύσει για κλοπή… σπέρματος. Στην αγωγή του, ο ίδιος δήλωσε ότι εκείνη, σε κάθε δεδομένη στιγμή, δεν τον ενημέρωνε σχετικά με τη χρήση χαπιών αντισύλληψης. 

Απορρίφθηκε η μήνυση και φυλακίστηκε για βιασμό

Το 2002, ο Edward Μπρούερ μήνυσε το νοσοκομείο Πρόνοιας (Providence Hospital) για 2.000.000 δολάρια. Στη δίκη ισχυρίστηκε ότι η ασφάλεια του νοσοκομείου απέτυχε στο να τον αποτρέψει από το να βιάσει μια από τις ασθενείς. Σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν συναισθηματικά πληγωμένος από το γεγονός ότι διέπραξε αυτό το αποτρόπαιο για βιασμό κάποιον. Η υπόθεση απορρίφθηκε και φυλακίστηκε για βιασμό.

Δεν πλήρωσε αλλά τελικά… πληρώθηκε

Για να αποφύγει την καταβολή του αντίτιμου εισόδου σε ένα νυχτερινό κλαμπ, η Kara Walton επέλεξε να χρησιμοποιήσει το παράθυρο του μπάνιου για να μπει μέσα. Στη προσπάθειά της αυτή, έπεσε με το πρόσωπό της και χτύπησε χάνοντας δυο από τα δόντια της. Κατέθεσε μήνυση κατά του ιδιοκτήτη του νυχτερινού κέντρου για τη ζημία που υπέστη με αποτέλεσμα να κερδίσει 12.000 δολάρια ενώ το σύνολο των οδοντιατρικών εξόδων της καλύφθηκε επίσης από το κλαμπ. 

Οι φάλαινες σκοτώνουν;

Στις 6 Ιουλίου 1999, η σορός του Daniel Dukes βρέθηκε σε μια δεξαμενή με φάλαινες στο Sea World στο Ορλάντο της Φλόριντα των ΗΠΑ. Ο άντρας κατάφερε και εισήλθε στο χώρο αφότου το πάρκο έκλεισε, χωρίς να αντιληφθεί το παραμικρό η ασφάλεια. Στη συνέχεια, πήδηξε στη δεξαμενή εκπληρώνοντας το όνειρό του να κολυμπήσει με μια φάλαινα. Μετά το θάνατό του, οι γονείς του μήνυσαν το πάρκο σημειώνοντας ότι δεν παρείχε στο κοινό σχετικές προειδοποιήσεις ότι οι φάλαινες σκοτώνουν ανθρώπους. 

Το Renault Clio της έφερε 28.000 δολάρια

Η Cathy McGowan, από τις ΗΠΑ, κέρδισε ένα διαγωνισμό που διοργανώθηκε από τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό. Το βραβείο όπως ήταν ένα Renault Clio, αλλά όταν έφτασε στο σταθμό διαπίστωσε ότι το βραβείο ήταν απλά ένα παιχνίδι αυτοκίνητο αντί του ένα πραγματικό. Κατέθεσε μήνυση εναντίον του ραδιοφωνικού σταθμού και κέρδισε 28.000 δολάρια.

Μήνυση επειδή το πτυχίο ήταν… άχρηστο

Το 2009, η Trina Thompson προσπάθησε να μηνύσει το Monroe College της Νέας Υόρκης, για 72.000 δολάρια. Η φοιτήτρια, κατάφερε και πήρε το πτυχίο της στην Πληροφορική σε αυτό το κολέγιο. Δυστυχώς, δεν ήταν σε θέση να βρει μια αξιοπρεπή εργασία με την εκπαίδευση που έλαβε. Έτσι, αποφάσισε να πάρει πίσω το κόστος που χρειάστηκε για να ολοκληρώσει τις σπουδές της...

Μαζί με τις μπύρες, ήθελε και τα κορίτσια

Ο Richard Overton κατέθεσε μήνυση εναντίον της Anheuser-Busch, μια εταιρεία ζυθοποιίας, το 1991 για ψευδή διαφήμιση. Στις διαφημίσεις τους, εμφανίζονται κορίτσια που έρχονται από το πουθενά, όταν ανοίγει ένα μπουκάλι μπύρα. Ο Richard το δοκιμάσει αυτό, και καθώς δεν… εμφανίστηκε το κορίτσι των ονείρων του, μετά το άνοιγμα της μπύρας, ισχυρίστηκε ότι είχε περάσει μια συναισθηματική κατάρρευση και οικονομική ζημία. Η υπόθεση αυτή απορρίφθηκε και η προτεινόμενη αποζημίωση των 10.000 δολαρίων, δε δόθηκε.

Ο άνθρωπος που μήνυσε τον Μάικλ Τζόρνταν

Το 2009, ο διάσημος μπασκετμπολίστας Μάικλ Τζόρνταν ήρθε αντιμέτωπος με τη μήνυση που κατέθεσε εις βάρος του ο Allen Heckard υποστηρίζοντας ότι ο Τζόρνταν έμοιαζε σαν κι αυτόν! Δήλωσε ότι εξαιτίας αυτού του γεγονότος, οι άνθρωποι συνεχώς τον μπέρδευαν με τον αθλητή γεγονός που του προκαλούσε συναισθηματική δυσφορία και πόνο. Αργότερα ο ίδιος απέρριψε τη δική του αγωγή, με την οποία αξίωνε το ποσό των 832.000.000 δολαρίων.

Μπλέξιμο για το όνομα της πόλης

Ο Huseyin Kalkan, ο δήμαρχος της πόλης Batman, στην Τουρκία, κατέθεσε μήνυση εναντίον των παραγωγών της ταινίας, «The Dark Knight», το 2008. Ήταν δυσαρεστημένος με τους ανθρώπους για τη χρήση του ονόματος της πόλης του χωρίς άδεια και επίσης ισχυρίστηκε ότι αυτή η ταινία οδήγησε σε πολλές αυτοκτονίες γυναικών και άλυτες δολοφονίες στην πόλη του.

Τα φτερά έφεραν εκατομμύρια

Ο Benjamin Careathers, ήταν ένας τακτικός καταναλωτής του ενεργειακού ποτού Red Bull, μήνυσε την εταιρεία για ψευδή διαφήμιση. Ο ίδιος, ισχυρίστηκε ότι μετά την κατανάλωση του ενεργειακού ποτού για 10 χρόνια, έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το σύνθημα της Red Bull, «το Red Bull σας δίνει φτερά», είναι ψευδές. Η Red Bull έχασε την υπόθεση και υποχρεώθηκε να καταβάλει το ποσό των 13.000.000 δολαρίων….

Μήνησε τον… Θεό

Ο Pavel Μ, ένας Ρουμάνος κρατούμενος, ο οποίος φυλακίστηκε για 20 χρόνια για τη συμμετοχή του σε δολοφονία, αποφάσισε να μηνύσει τον Θεό για εξαπάτηση, κατάχρηση, απόκρυψη, δωροδοκία και πολλά άλλα εγκλήματα. Ο έγκλειστος, ζήτησε από το δικαστήριο να καλέσει σε δίκη τον Θεό, κάτοικο ουρανού, και να διωχθεί ποινικά.
 http://www.kalyterotera.gr

Σάββατο, 25 Απριλίου 2015

Οι 11 πιο παράξενοι θάνατοι που έγιναν ποτέ

Οι 11 πιο παράξενοι θάνατοι που έγιναν ποτέΟι άνθρωποι έχουν υποφέρει από μια τρομακτική «ποικιλία» όσο αφορά τον τρόπο θανάτου. Η συγκεκριμένη λίστα συνεχώς αυξάνεται. Άλλοι πέθαναν από λαιμαργία, άλλοι από ρομπότ και άλλοι από…χελώνα. Δείτε τους πιο περίεργους θανάτους στην ιστορία.



Αισχύλος
Ο θρύλος ισχυρίζεται ότι ένας αετός πέρασε τη φαλάκρα του ποιητή για βράχο, και άφησε να πέσει πάνω στη φαλάκρα του μια χελώνα. Ο θρύλος προσθέτει ότι κάποιος χρησμός του είχε προειπεί: «Ουράνιον σε βέλος κατακτενεί».

Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας
Δολοφονήθηκε με μια πυρακτωμένη ράβδο χαλκού που εισήχθηκε στον πρωκτό του, προκειμένου να φανεί ότι πέθανε από φυσικά αίτια, αλλά και ως τιμωρία για την ομοφυλοφιλία του. Ανάμεσα στο λαό ακούστηκε ακόμα ότι ο βασιλιάς είχε πεθάνει από ασφυξία λόγω στραγγαλισμού. Σήμερα υπάρχει επιπλέον η άποψη ότι ο Εδουάρδος δεν δολοφονήθηκε, αλλά διέφυγε στην Ιταλία, όπου έζησε περίπου έντεκα χρόνια ακόμη.

Χάνς Στέινιγκερ
Ήταν γνωστός ως ο άνθρωπος με τη μακρύτερη γενειάδα σε όλο τον κόσμο η οποία απετέλεσε και την αιτία θανάτου του. Μία μέρα, το 1567, ξέσπασε φωτιά στην πόλη όπου διέμενε και από τη βιασύνη του, ξέχασε να μαζέψει προς τα πάνω τη γενειάδα του, με αποτέλεσμα να παραπατήσει κατά λάθος πάνω της, να χάσει την ισορροπία του, να σπάσει τον αυχένα του και να πεθάνει.

Αδόλφος Φρειδερίκος της Σουηδίας
Ο βασιλιάς Αδόλφος Φρειδερίκος της Σουηδίας ήταν λάτρης του φαγητού και αυτό του στοίχησε τη ζωή. Ο «Βασιλιάς που έτρωγε μέχρι σκασμού» πέθανε το 1771 καθώς είχε φάει ένα γιγάντιο γεύμα με αστακούς, χαβιάρι, σουκρούτ, λαχανόσουπα, καπνιστή ρέγγα, σαμπάνια και 14
μερίδες από το αγαπημένο του επιδόρπιο: σου γεμισμένα με μαρέγκα και γάλα.

Κλεμέντ Βαλάντιχαμ
Ο Βελάντιχαμ ήταν ένας από τους πιο γνωστούς δικηγορους του Οχάιο.Κάποια στιγμή σε μια δίκη το 1871, ανέλαβε την υπεράσπιση του Τόμας ΜακΓκεχαμ, ο οποίος κατηγορείτο για τη δολοφονία του Τομ Μάγιερ κατά τη διάρκεια ενός καυγά σε ένα μπαρ. Ο δικηγόρος ισχυριζόταν ότι ο θανόντας αυτοτραυματίστηκε κατά λάθος την ώρα που προσπαθούσε να τραβήξει το όπλο του και ενώ βρισκόταν γονατιστός. Για να πείσει τους ενόρκους αποφάσισε να δείξει στην πράξη τη θεωρία του. Δυστυχώς, άρπαξε ένα γεμάτο όπλο και κατά λάθος αυτοπυροβολήθηκε.

Τζόρτζ Χέρμπερτ
Πέθανε από την αποκαλούμενη Κατάρα των Φαραώ και η ιστορία είναι η εξής: Ένα κουνούπι τσίμπησε το πρόσωπό του. Την ώρα που ξυριζόταν, κατά λάθος το έκοψε, και στη συνέχεια μολύνθηκε σοβαρά με ερυσίπελα. Αυτό οδήγησε σε δηλητηρίαση του αίματος και τελικά σε πνευμονία.

Ρόμπερ Γουίλιαμς
Εργατικά ατυχήματα συμβαίνουν συνέχεια, αλλά εδώ μιλάμε για το πρώτο ρομπότ-δολοφόνο. Ήταν στις 25 Ιανουαρίου 1979 ένα ρομπότ στο εργοστάσιο της Ford στο Flat Rock των Η.Π.Α. βραχυκύκλωσε και κατέβασε το τεράστιο ατσάλινο χέρι του πάνω στο ανυποψίαστο κεφάλι του εργάτη Ρόμπερτ Γουίλιαμς που πέθανε ακαριαία.

Τζένιφερ Στρέιντζ
Η Τζένιφερ αποφάσισε να λάβει μέρος στο διαγωνισμό για να κερδίσει ένα Wii για τα παιδιά της και κατανάλωσε τεράστιες ποσότητες νερού χωρίς να πάει στην τουαλέτα. Ωστόσο, αφού έφυγε από την εργασία της ισχυριζόμενη ότι υπέφερε από πονοκεφάλους, βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της. Όπως αποφάνθηκαν οι ιατροδικαστές πέθανε από «δηλητηρίαση» νερού, μιας και δεδομένου ότι δεν πήγε στην τουαλέτα, οι ηλεκτρολύτες στο σώμα της ξεπέρασαν το επιτρεπτό όριο.

Τέιλορ Μίτσελ
Η 19χρονη τραγουδίστρια από τον Καναδά έπεσε θύμα επίθεσης κογιότ στο εθνικό πάρκο Cape Breton Highlands στη Νέα Σκωτία. Την επίθεση των κογιότ στην νεαρή τραγουδίστρια είδε ένας περαστικός, ο οποίος κάλεσε άμεσα ασθενοφόρο. Διακομίσθηκε στο νοσοκομείο λίγο αργότερα, αλλά τελικά 12 ώρες μετά εξέπνευσε.

Έντουαρτ Άρχμπολτ
Ο 32χρονος πλήρωσε με τη ζωή του τη συμμετοχή του σε διαγωνισμό βρώσης κατσαρίδων. Το διαγωνισμό διοργάνωσε κατάστημα ερπετών και στόχος των συμμετεχόντων ήταν να φάνε μια ποικιλία εντόμων προκειμένου να κερδίσουν ένα εξωτικό ερπετό: ένα πύθωνα.

Οσκαρ Οτέλο Αγκουιλάρ
Ο 21χρονος Οσκαρ Οτέλο Αγκουιλάρ έχασε τη ζωή του όταν επιχείρησε να βγάλει μια selfie έχοντας μαζί του ένα όπλο. Ο νεαρός μεξικανός, μην έχοντας προφανώς συναίσθηση του τι έκανε, καθώς ήταν μεθυσμένος γέμισε το όπλο αφαιρώντας την ασφάλεια και προσπάθησε να σταθεροποιήσει το smartphone του για να τραβήξει την selfie.

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Αστείες και παράξενες μικρές αγγελίες

Σας παρουσιάζουμε ορισμένες απίθανες αγγελίες που έχουν δημοσιευθεί σε ελληνικές εφημερίδες!

ΑΛΒΑΝΟΣ εμφανίσιμος, ψηλός (1,48) από Αργυρόκαστρο, μεγαλωμένος με ιδανικά, ζητεί γνωριμία με Φιλιππινέζα, που πιστεύει στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για την δημιουργία σοβαρής σχέσης. Επιπλέον προσόντα: 27cm, άνευ φοράς..

ΖΗΣΕ 24 ώρες, ώριμες ξαναμμένες γυναίκες, ανικανοποίητες νοικοκυρές. Έμπειρη ανακούφιση σε 1 λεπτό ! Επιβλητικός έρωτας, μεγάλη ερεθισμένη κυρία.

ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΕΣ έως 21 ετών, γραμματικές γνώσεις Δημοτικού (λίγη ορθογραφία) εμφανίσιμες, δραστήριες, πηδηχταρούλες, για νυχτερινή εργασία σε μπαρ της Λιβαδειάς. Ευχάριστο περιβάλλον, όχι.. κωλάδικο. Τηλεφωνήσατε κύριον Βαγγέλα.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ μπάρμαν γυναίκα.

35χρονος, ευκατάστατος, με βελούδινο σώμα, άτριχος από την φύση του, ζητά εσένα τον τριχωτό, δυναμικό, ενεργητικό και άνεργο. Προϋπηρεσία στο Πεδίο του…
Άρεως, θα ληφθεί σοβαρά υπόψη.

ΖΗΤΩ να μου χαρίσουν έγχρωμες τηλεοράσεις, στερεοφωνικά υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα, πιστωτικές κάρτες, μηχανές, αυτοκίνητα, σκάφη αναψυχής, κότερα. ΜΟΝΟ ΣΟΒΑΡΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΔΕΚΤΕΣ.

ΖΗΤΩ λάδια μαγειρικής μεταχειρισμένα, βαμβακέλαια, σπορέλαια, σογιέλαια, μουρνέλαια… κ.λ.π.

ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ συγκάτοικος με τηλέφωνο, χωρίς κοινόχρηστα, με κοπρόσκυλο, μαζί με τσιμπούρια του.

ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ κρασί χύμα.

ΕΥΚΑΙΡΙΑ, λόγω διάλυσης η εκκλησία Αγίας Θέκλας πουλάει 2 κολυμπήθρες Σιλωάμ, 7 εξαπτέρυγα, 500 κιλά κερί, ολόχρυσο σερβίτσιο Ιερού (δισκοπότηρα κ.λ.π.) και έναν πολυέλαιο.

ΣΦΥΡΟΔΡΕΠΑΝΟ του ΚΚΕ πωλείται από ατσάλι και σμάλτο, κεντημένο στο χέρι, για φινετσάτους προλετάριους, πολύτιμο οικογενειακό κειμήλιο από Οκτωβριανή Επανάσταση. Δώρο: »Τα ‘πάντα του Λένιν» ( 55 τόμοι, δύο ευρετήρια).

ΕΧΕΤΕ ΕΞΟΧΙΚΟ; Ελάτε Κάνιγγος 23, είδη εκφοβισμού ζώων, ανθρώπων, σε τιμές μπαράζ. Νόμιμη αγορά και κατοχή. Ο τρόμος σε πακέτο!

ΕΙΜΑΙ η χρυσοχέρα Δέσποινα. Ζυμάρι πιάνω και κολώνα της ΔΕΗ γίνεται. Θα σε κάνω να λιώσεις.

ΚΟΥΚΛΑ φουσκωτή, τριών οπών, μπαταρίας και ρεύματος, ψάχνει για αληθινό άντρα να την φουσκώσει. Τρόμπα ποδηλάτου.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ πτυχιούχος, με πολυετή φροντιστηριακή πείρα, μεταπτυχιακές σπουδές στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, παραδίδει καθημερινά γύρο με πίτα, στο σουβλατζίδικο »Η Ωραία Ρούμελη», τυλιγμένο στο πτυχίο του. Το κρεμμύδι χρεώνεται χωριστά.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ φίδι 83 μέτρα στενό, μαύρο φίδι, με βούλες πορτοκαλλιές και με ραβιδώσεις κίτρινες. Αφρικής γνήσθειον, τέως δηλητηριώδη, δια ζώνες – πορτοφολάκια – μπρατσολέδες ρολογιού. Προσέχετε, μόνο σοβαραί προτάσεις, περίπου 130 τεμαχίων και 64 πόντων έκαστον περίπου όλο μαζί, μεγάλη έκπωσις, συφέρει και πάρτε τηλέφωνον αυθημερώς.

ΠΩΛΕΙΤΑΙ γραφείο αντίκα, κατάλληλο για κυρία με χοντρά πόδια και μεγάλα συρτάρια.

ΠΩΛΕΙΤΑΙ πωλήτρια.

ΠΩΛΕΙΤΑΙ σκύλος. Τρώει τα πάντα, ιδιαίτερη αδυναμία στα παιδιά.

ΕΝΥΔΡΕΙΟ, διαστάσεων 92χ65χ48, ιταλικό ντιζάινε και ανανέωση αέρα αυτόματα, φωτισμόν σαν σκηνοθετημένον, ρεαλιστικώτατον, μαζί με 5 αιμοβόρα ψάρια Χονολουλούς πολεμικά, όλα μαζί 100.000 λόγω αναχωρήσεως.

ΓΥΜΝΑΣΤΗΣ, επιθυμώ αξιόλογη ερμαφρόδιτη δεσποινίδα, που να έχει δουλέψει σε οικοδομή. Άντρες αποκλείονται.

ΑΝΤΡΑΣ, ειλικρινής, παίρνει τα πάντα.

ΜΕΓΕΘΥΝΤΗΣ ΠΕΟΥΣ BIG MAN Με χοάνη εισαγωγής και βαλβίδα αναρρόφησης. Τον βάζεις από την μια πλευρά μέσα και βγαίνει από την άλλη 10 πόντους μεγαλύτερος. Διατηρείται 24 ώρες καυλωμένος. Μια επίσκεψη θα σε πείσει.

ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΑ σε όλα τα χρώματα και νούμερα. Πάρτε προφυλάξεις τώρα. ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΟΛΟΣΩΜΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΑ. Γι’ αυτούς που αγαπούν τον έρωτα.

ΜΕΝΤΙΟΥΜ, σπουδάσας με μεγάλων παραφυσικών καθηγητών εις ΗΠΑ, NASA CANNABERAL – CAPE KENNEDY, σας δίνει το παρόν αλλά και το μέλλον ευκολότατα, αντί λογικότατης αμοιβής, επισκεπτόμενος και οικείας, πλην περιπτώσεως χρεώσεως ναύλων δια εξωαττικάς μεταβάσεις. Επίσης άριστος και ως μάγειρος, ζητεί να εργασθεί τις ελεύθερες ώρες του εις ευκατάστατον οικία, μάγειρας υψηλής SHEF HAUT CUISIN FRANCAIS ή MAITR DOTEL ή εν ανάγκη, επιβλέπων και την πισίνα ή το καζόν του κήπου σας. Μόνο σοβαροί ή ενδιαφερόμενοι.

ΚΑΦΕΜΑΝΤΕΙΑ, έμφυτες ικανότητες, διαβάζω σμυρναίικο πιατάκι, τούρκικο καφέ, ελληνικό, εσπρέσσο, καπουτσίνο, φρέντο. ΕΠΑΝΑΦΕΡΩ πρόσωπα, αγαπημένα, αλλά και μισητά, υπνωτιζόμενος από 7 ετών, διδαχθείς στον Δρ Μπουχάρ από Ινδία, άνευ διδασκάλου. Επίσης, κάθομαι οκλαδόν πάνω σε ταβανόπροκες, περπατάω σε αναμμένα κάρβουνα, καταπίνω σπαθιά, ψαλίδια, κουτάλια, μαχαίρια, ξυραφάκια. Ανυψώνω φίδι με φλογέρα.


Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Άνθρωποι με τρομερές γεννητικές ανωμαλίες που δεν θα πιστεύετε ότι υπήρχαν!

Υπάρχουν φορές που έρχονται στο φως υποθέσεις ιατρικής που μας τρομάζουν και δεν πιστεύουμε ότι πραγματικά είναι αλήθεια αυτό. Κάτι τέτοιο συνέβη και με τις ...
περιπτώσεις αυτών των 5 ανθρώπων στα τέλη του 1800 με αρχές του 1900. Αρκετοί θα τους αποκαλέσουν φρικιά, αλλά ήταν άνθρωποι που προσπαθούσαν να ζήσουν την ζωή τους έχοντας τρομερές γεννητικές ανωμαλίες που δεν θα τις πιστεύετε!


Ella Harper, γνωστή και ως "Το κορίτσι Καμήλα" καθώς προτίμησε να περπατάει στα τέσσερα.
Γεννήθηκε με μία παράξενη και σπάνια ορθοπεδική πάθηση στα πόδια της τα οποία ήταν λυγισμένα μονίμως αντίθετα. Έζησε από την περίοδο 1870-1921 και κατά την διάρκεια της ζωής της δούλεψε σε τσίρκο με το εντυπωσιακό τότε ποσό των 200$ την εβδομάδα!





Fannie Mills, γνωστή και ως "Ο θηλυκός μεγαλοπόδαρος του Οχάιο"

Γεννήθηκε με μία ασθένεια γνωστή και ως Νόσος Milroy η οποία έκανε τα πόδια της να μεγαλώνουν ασυνήθιστα με το μεγαλύτερο τους να είναι στις 17 ίντσες.
Είχε δύο αδελφές που δεν είχαν κάποιο πρόβλημα ενώ η ίδια ήταν παντρεμένη με τον William Brown τον οποίο παντρεύτηκε το 1886. Τον Αύγουστο του 1887 γέννησε αλλά το μωρό της πέθανε, στην συνέχεια ο άντρας της πέθανε το 1904.




Maurice Tillet, γνωστός και ως "Ο Γαλλικός Άγγελος"
Ο Maurice ήταν δύο φορές πρωταθλητής βαρέων βαρών στις αρχές τις δεκαετίας του 1900 και σταρ του σινεμά την δεκαετία του 1940.


Όταν ήταν έφηβος διαγνώστηκε με ακρομεγαλία, μία ασθένεια που προκαλεί τα οστά σας να αυξάνονται σε μέγεθος, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων των χεριών, των ποδιών και του προσώπου σας.






Frank Lentini, επίσης γνωστός ως «The Great Lentini».

Ο Frank γεννήθηκε με ένα πλήρως λειτουργικό τρίτο πόδιτο οποίο ήταν αποτέλεσμα ενός δίδυμου αδερφού που πιθανόν απορροφήθηκε στο σώμα του . Έζησε στις Ηνωμένες Πολιτείες και δούλευε σε τσίρκο. Ο Frank είχε οικογένεια (Γυναίκα και παιδιά)



Jean Libbera, γνωστός και ως "Ο Άνδρας με το διπλό σώμα"

Ο Jean ήταν ένας μοναδικός άνθρωπος καθώς είχε έναν παρασιτικό δίδυμο στην περιοχή του στήθους του. Ακτίνες "Χ" αποκάλυψαν ότι ένα μικρό κεφάλι με περίμετρο έξι ίντσες ήταν μέσα στο σώμα του.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ShareThis