Για να μην καπνίσει ποτέ το παιδί σας

Το να πείσουμε τα παιδιά μας να μην καπνίζουν αποτελεί μία ακόμα «μάχη» στην ανατροφή τους, καθώς το κάπνισμα εκτός από βλαβερό είναι πράξη κοινωνική που δείχνει έλλειψη σεβασμού προς τους γύρω μας. 
Και ειδικά αυτή τη μάχη αξίζει, όσο λίγες, να την κερδίσουμε.

Αν και στους ενήλικες κίνητρο για την διακοπή του καπνίσματος να είναι η προστασία της υγείας τους από θανατηφόρες παθήσεις, πρόσφατη έρευνα στην Ελλάδα έδειξε ότι οι έφηβοι καθόλου δεν ενδιαφέρονται για τον καρκίνο, τις καρδιακές προσβολές και όλα τα άλλα προβλήματα υγείας που μπορεί να προκαλέσει το τσιγάρο. Σταθερά αυξανόμενο είναι, σύμφωνα με στοιχεία, το ποσοστό των παιδιών που ξεκινούν το κάπνισμα, παρά το γεγονός ότι στους ενήλικες τα ποσοστά καπνιστών έχουν μειωθεί. Ωστόσο, ήδη από την ηλικία των 15 ετών, περισσότερο τα αγόρια και λιγότερο τα κορίτσια, όχι μόνο αγοράζουν το πρώτο τους πακέτο αλλά και εθίζονται στο τσιγάρο. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν για να αποτρέψουμε το παιδί μας από το κάπνισμα; Ο καθηγητής στο Y. M. C. A, Adi Jaffe, μας λέει πώς να το κάνουμε σωστά και αποτελεσματικά
1. Δώστε το καλό παράδειγμα 

Όπως στα περισσότερα πράγματα, έτσι και στο κάπνισμα, το παράδειγμα το δικό μας αλλά και η γενικότερη στάση μας απέναντι σε αυτό έχει πολλά να προσφέρει στην αντίληψη του παιδιού, του αυριανού εφήβου και μελλοντικού ενήλικα- σχετικά με το τσιγάρο. Όταν κάποιος γονέας καπνίζει φαντάζει δυσκολότερο να «πείσει» το παιδί του για τις αρνητικές συνέπειες του τσιγάρου. Ωστόσο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη δική του εμπειρία ως αρνητική υπερτονίζοντας το κόστος αυτής της συνήθειας.

2. Μη διστάσετε να του δείξετε εικόνες από το τι μπορεί να προκαλέσει το κάπνισμα 

Είναι μια μέθοδος πολύ διαδεδομένη στον εξωτερικό κυρίως. Όσο τρομακτικό κι αν τους φανεί το θέαμα μιας ακτινογραφίας με μαύρους πνεύμονες, τόσο θετικά θα λειτουργήσει. Γι΄αυτό μη διστάσετε να τους δείξετε φυλλάδια ενημερωτικά σχετικά με τις καρδιοπάθειες, ή μη θεωρήσετε ταμπού να του δείξετε ρεαλιστικές εικόνες από ανθρώπους που πάσχουν από κάποιο καρκίνο του πνεύμονα. 

3. Μιλήστε του και για τα άμεσα αποτελέσματα του καπνίσματος 

Τα παιδιά σπάνια ανησυχούν για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες, μια που όπως είναι φυσιολογικό πιστεύουν ότι έχουν απεριόριστο χρόνο για τα πάντα. Για να τα αφυπνίσουμε μπορούμε να ρίξουμε το «βάρος» στα πιο άμεσα αποτελέσματα του καπνίσματος όπως: δύσοσμη αναπνοή, κίτρινα δόντια, μυρωδιά τσιγάρου στα μαλλιά και τα ρούχα, εύκολη κόπωση και βήχας.

4. Μυήστε το στον αθλητισμό 

Άλλος ένας αποτελεσματικός τρόπος για να αποφύγουν τα παιδιά το κάπνισμα είναι με το να... 

συμμετέχουν σε διάφορες δραστηριότητες, αθλητικές ή άλλες, καθώς έτσι θα έχουν λιγότερο χρόνο για να καπνίσουν. Επιπλέον, οι περισσότερες αθλητικές δραστηριότητες προωθούν ή συμβαδίζουν με έναν αντικαπνιστικό τρόπο ζωής. 

5. Μην παρουσιάζετε έμμεσα το κάπνισμα ως φυσιολογική ρουτίνα 

Μην αφήνετε λερωμένα τασάκια σε όλο το σπίτι και μη στέλνετε το παιδί να φέρει τα τσιγάρα σας ή να πιάνει τασάκια, αναπτήρες και γενικά να εξοικειώνεται με τα σύνεργα του καπνίσματος σαν να είναι κάτι εξίσου αποδεκτό με το σαπούνι ή το μαχαιροπίρουνο. Τα παιδιά που ζουν με καπνιστές έχουν δυο ως τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να καπνίσουν όταν γίνουν έφηβοι. 

6. Μιλήστε του με ειλικρίνεια 

Μιλήστε του για την εμπειρία σας με το τσιγάρο, περιλαμβανομένων και των λαθών σας. Αυτό θα το ενθαρρύνει να είναι πιο ανοικτό και ειλικρινές. Αν είστε καπνιστές δεν πρέπει να λειτουργείτε ενοχικά επειδή κάποια στιγμή παγιδευτήκατε στο κάπνισμα οι ίδιοι. Κανένας δεν άναψε το πρώτο του τσιγάρο ξέροντας ότι θα ακολουθήσουν άλλα 200.000 τα επόμενα 30 χρόνια.

7. Αποφύγετε την τιμωρία και την σκληρή κριτική 

Το ζήτημα του καπνίσματος έχει πολλές παραμέτρους που δε μπορούμε πάντα να ελέγξουμε, μια που τα παιδιά και οι έφηβοι συχνά επηρεάζονται από κοντινούς φίλους, αγνοώντας τους κινδύνους και δίνοντας έμφαση στην εικόνα που θα σχηματίσουν οι άλλοι. Σε περίπτωση λοιπόν που πιάσετε «στα πράσα» το παιδί να καπνίζει αποφύγετε τις ακραίες συμπεριφορές. Ο πανικός, η κατακραυγή, η ένταση, οι φωνές και οι ατελείωτοι καβγάδες όχι μόνο δεν βοηθούν αλλά αποτρέπουν το παιδί να μπει σε ανοιχτή συνδιαλλαγή με τους γονείς του. Έτσι εύκολα καταφεύγει στις συμβουλές συνομήλικων και φίλων, οι οποίοι φαίνεται να τους καταλαβαίνουν καλύτερα. 
hamomilaki.blogspot.gr

Είναι η ζήλια μια άλλη μορφή δειλίας ;

Η ζήλια είναι πολύ μπλεγμένη υπόθεση. Περιέχει πολλά στοιχεία. Η δειλία είναι ένα από αυτά. Η εγωιστική νοοτροπία, η επιθυμία για το μονοπώλιο είναι ένα άλλο. Δεν είναι εμπειρία αγάπης, αλλά κτητικότητα. Μια τάση να είναι κανείς ανταγωνιστικός. Ένας βαθιά ριζωμένος φόβος τού να είναι κανείς κατώτερος...

Τόσα πολλά πράγματα έχουν σχέση με τη ζήλια.

Αγαπάς κάποιον  τουλάχιστον νομίζεις ότι αγαπάς κάποιον... Αν πραγματικά αγαπάς, τότε η ζήλια δεν είναι δυνατή. Αν ανακαλύψεις ότι ο άνθρωπός σου αγαπάει κάποιον άλλον, θα είσαι ευτυχισμένος. Τον αγαπάς κι εκείνος είναι ευτυχισμένος με κάποιον άλλο. Εσύ θέλεις την ευτυχία του. Δεν θα αισθάνεσαι ζήλια. Απεναντίας, θα αισθάνεσαι ευγνωμοσύνη στο άτομο που έχει κάνει τον εραστή σου ευτυχισμένο. Θα αισθάνεσαι βαθιά φιλικότητα.

Αυτό όμως έχει να κάνει με την αληθινή αγάπη, που είναι μια σπάνια ποιότητα. Αυτό που υπάρχει στο όνομα της αγάπης είναι απλά μια ιδέα.

Το να “αγαπάς” κάποιον σημαίνει ότι
εξουσιάζεις κάποιον.

Το να “αγαπάς” κάποιον σημαίνει πως δεν μπορείς να αγαπήσεις κανέναν άλλο. Αν εκείνος αγαπήσει κάποιον άλλο, αισθάνεσαι προσβλημένη. Αποδεικνύει ότι είσαι κατώτερός του, ότι υπάρχουν καλύτεροι άνθρωποι, που αξίζουν την αγάπη περισσότερο απ’ ό,τι εσύ. Αυτό πληγώνει το εγώ, πληγώνει την κτητικότητά σου, πληγώνει την ιδέα σου για μονοπώλιο.

Και βασικά πρόκειται για δειλία, επειδή δεν προσπαθείς να αντιμετωπίσεις ευθέως τα γεγονότα που αφορούν στην αγάπη σου. Το θέμα δεν είναι ότι ο εραστής σου αγαπάει κάποιον άλλο. Το θέμα είναι αν αγαπάς εσύ τον εραστή σου. Και δεν είσαι αρκετά θαρραλέος για να αντιμετωπίσεις την ερώτηση. 

Κι αυτή είναι η αληθινή ερώτηση που πρέπει να τεθεί.

Αν αγαπώ κάποιον, τότε τίποτε δεν έχει σημασία.

Η αγάπη επιτρέπει την ελευθερία. Η αγάπη επιτρέπει στον άλλο να κάνει ό,τι έχει διάθεση να κάνει ό,τι επιθυμήσει για να είναι μακάριος. Είναι δική του επιλογή.

Αν αγαπάς το άτομο, τότε δεν επεμβαίνεις στην ιδιωτική του ζωή. Αφήνεις την ιδιωτικότητά του ανεμπόδιστη.

Δεν προσπαθείς να εισβάλλεις στην εσωτερική  του οντότητα. Δεν θέλεις να σου πει πού ήταν, γιατί τη νύχτα είναι αργοπορημένος.

Αυτό δεν είναι κανενός είδους δικαίωμα.

Πρόκειται για τη ζωή του. Το πού πηγαίνει και το αν γυρίζει αργά ή όχι... Έχεις αγαπήσει το άτομο όπως είναι. Κι έτσι ακριβώς είναι. Και ποτέ δεν προσπαθείς να επέμβεις στην ιδιωτικότητά του. Δεν ανοίγεις τα γράμματά του, δεν ψάχνεις στις τσέπες του, στο ημερολόγιό του και δεν σημειώνεις τους αριθμούς τηλεφώνου. Δεν προσπαθείς να ανακαλύψεις κάποιο πειστήριο. Όλα αυτά είναι άσχημα.

Πρέπει να το αντιμετωπίσεις μόνος. Αν δεν το αντιμετωπίσεις, πρόκειται για δειλία. Και με το να την κρύβεις, μεγαλοποιείς τόσο πολύ μια έκρηξη ζήλιας, που ξεχνάς τελείως πως πρόκειται για τη δική σου δειλία. Αυτό που χρειαζόταν ήταν το να είσαι πολύ ξεκάθαρος για το αν η αγάπη σου για τον άνθρωπο είναι μια ιδέα, ή είναι πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα δεν έχει προβλήματα. Μόνο οι ιδέες δημιουργούν προβλήματα επειδή είναι τεχνητές. Υπάρχουν τόσα σκουπίδια κάτω απ’ αυτές, που οι ιδέες δεν πρόκειται να σε βοηθήσουν. Κάθε τι γίνεται αφορμή για να ζηλέψεις.

Δεν μπορώ να φανταστώ πως αν δυο άνθρωποι αγαπούν ο ένας τον άλλο μπορεί ποτέ να μαλώσουν για οποιοδήποτε λόγο, πως θα προσπαθήσουν για οποιοδήποτε λόγο να επιβάλλουν κάποια ιδέα στον άλλο, πως θα προσπαθήσουν να εμποδίσουν το άλλο άτομο από το να κάνει κάτι.

Η βασική απαίτηση της αγάπης είναι: “Αποδέχομαι τον άλλον όπως είναι.” Και η αγάπη ποτέ δεν προσπαθεί να αλλάξει τον άλλο σύμφωνα με την ιδέα του ενός από τους δύο. Δεν προσπαθείς να κόψεις τον άνθρωπο εδώ κι εκεί, για να τον φέρεις στα μέτρα σου, πράγμα που γίνεται παντού, σ’ όλο τον κόσμο.

Υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν πως είναι εραστές. Συνεχώς ταλαιπωρούν ο ένας τον άλλον, προσπαθούν να δημιουργήσουν την εικόνα που θέλουν. Θέλουν τον άλλο άνθρωπο να είναι μια μαριονέτα και η κλωστή να είναι στα χέρια τους. Και το ίδιο γίνεται και από τον άλλον άνθρωπο: Θέλει να είσαι μαριονέτα και οι κλωστές να είναι στα χέρια του. Τώρα πρόκειται να έχουμε συνεχή διαμάχη, μιζέρια, πόνο.

Και αρχίζει κανείς να καταλαμβάνεται από μια βαθιά απορία: Γιατί οι ποιητές έχουν γράψει τόσο όμορφα πράγματα για την αγάπη; Επειδή τίποτε δεν φαίνεται να συμβαίνει! Αυτά συμβαίνουν μόνο στα ποιήματα.

Η πραγματικότητα είναι πως οι περισσότεροι από τους ποιητές ποτέ δεν έχουν αγαπήσει. Είναι ερωτευμένοι με την ιδέα της αγάπης, γι' αυτό κάνουν όμορφα ποιήματα, όμορφα μυθιστορήματα. Ίσως και να έχουν αγαπήσει, όμως απέτυχαν τόσο οικτρά, που δημιουργούν το εκ διαμέτρου αντίθετο στην ποίησή τους, για να παρηγορήσουν τον εαυτό τους.

Για παράδειγμα, ο Λέων Τολστόϊ βασανίστηκε από τη γυναίκα του όλη του τη ζωή, ακόμη και μέχρι το τέλος του. Την τελευταία μέρα, τον κούρασε τόσο πολύ που εκείνος βγήκε από το σπίτι μες στη νύχτα και πήγε στο σταθμό όπου και πέθανε σ’ έναν παγκάκι. Ήταν κόμης και είχε τεράστια περιουσία και τεράστιες εκτάσεις κι απ’ όλα, αλλά έζησε σαν φτωχός. Η γυναίκα του είχε τον έλεγχο στο κάθε τι.

Δεν του επέτρεπε να έχει ούτε έναν φίλο, έναν άντρα για φίλο. Ζήλευε τόσο πολύ, που δεν του επέτρεπε να διαβάσει ή να γράψει μπροστά της. Ήταν αναγκασμένος να βγει έξω στον κήπο, ή στα χωράφια για να γράψει. Όλο του το γράψιμο γινόταν εκτός οικίας. Η ζήλια της ήταν τέτοια που.... “Όταν είμαι παρούσα, να μην ενδιαφέρεσαι άλλο πια για το μυθιστόρημά σου. Αλλιώς υβρίζεις το πρόσωπό μου!”

Κι αυτός ο άνθρωπος έχει γράψει τόσο όμορφα βιβλία και τόσο όμορφα πράγματα για την αγάπη, που αν δεν ήξερες τη σύζυγό του, δεν θα μπορούσες να πιστέψεις πώς είναι δυνατόν. Είναι ένα αντιστάθμισμα. Στη ζωή τού λείπει, το βάζει στα μυθιστορήματά του. Στα μυθιστορήματα δημιουργεί τη φαντασία που θα ήθελε να είναι η ζωή του, μόνο και μόνο για να ξεχνάει τη ζωή του, την ασχήμια της ζωής του.

Έτσι, οι ποιητές δεν έχουν ποτέ αγαπήσει και δεν έχουν γνωρίσει την αγωνία της. Ή, αν έχουν αγαπήσει, έχουν γνωρίσει την αγωνία της και ήθελαν να γνωρίσουν την έκστασή της. Γι' αυτό στην ποίησή τους θα βρεις την έκσταση της αγάπης. Η αλήθεια όμως είναι πως όλος ο κόσμος βασανίζεται χωρίς λόγο.

Ναι, είναι η δειλία που σε κρατάει στα βάσανα. Απλά αντιμετώπισε τα αντικειμενικά γεγονότα. Αγαπάς τον άνθρωπο, ή όχι; Αν αγαπάς, τότε δεν πρέπει να τεθούν όροι. Αν δεν αγαπάς, ποιος είσαι εσύ που θα θέσεις όρους;

Είτε έτσι, είτε αλλιώς, είναι ξεκάθαρο. Αν αγαπάς, τότε δεν τίθεται θέμα όρων. Τον αγαπάς όπως είναι. 

Αν δεν αγαπάς, ακόμη και τότε υπάρχει πρόβλημα. Δεν είναι κάποιο σημαντικό πρόσωπο για σένα. Δεν τίθεται θέμα επιβολής όρων. Μπορεί να κάνει ό,τι επιθυμεί.

Πρέπει όμως κανείς να αντιμετωπίσει τα συναισθήματά του με έναν ειλικρινή και τίμιο τρόπο. Και αυτή ο ευθεία αντιμετώπιση των συναισθημάτων του, αμέσως σου δείχνει το δρόμο. Η ζωή δεν είναι δύσκολη. Εμείς την κάνουμε έτσι, επειδή είμαστε δειλοί. Δεν βλέπουμε εκείνο που ξέρουμε πως είναι ήδη εκεί.

Είχα έναν φίλο. Ταξιδεύαμε μαζί και ο εισπράκτορας ήρθε. Του έδωσα το εισιτήριό μου, μα ο φίλος μου έψαχνε σ’ αυτήν την τσέπη του, στην άλλη τσέπη του και είχε αναστατωθεί.

Τον ρώτησα, “Γιατί δεν κοιτάς σ’ αυτή την τσέπη;”

Εκείνος απάντησε, “Αυτή είναι η μόνη μου ελπίδα! Αν δεν είναι εκεί, τότε το εισιτήριο έχει χαθεί! Γι' αυτό φοβάμαι να κοιτάξω σ’ αυτή την τσέπη. 

Πρώτα πρέπει να κοιτάξω οπουδήποτε αλλού. Αυτή η τσέπη θα είναι η τελευταία που θα κοιτάξω.” Κι αυτή είναι η κατάσταση στη ζωή. Δεν κοιτάζουμε, επειδή ξέρουμε πως το να την αντιμετωπίσουμε ίσως να είναι δύσκολο. Ξέρω όμως πως δεν είναι δύσκολο. Είναι πάντοτε απλό το να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα. Και σε κάνει αθώο. Και δεν γεννιούνται αχρείαστες πολυπλοκότητες. Ειδαλλιώς κανείς συνεχίζει να ζει στη φαντασία, πως αγαπάει, πως μπορεί να πεθάνει για τον άλλον.

Απλά προσπάθησε να δεις τι νιώθεις στ’ αλήθεια μέσα σου για τον άλλον. Και η ζήλια θα εξαφανιστεί. Στις περισσότερες περιπτώσεις που υπάρχει ζήλια, εξαφανίζεται και η αγάπη. Ας εξαφανιστεί. Τί νόημα έχει μια αγάπη γεμάτη ζήλια;

Αν εξαφανιστεί η ζήλια και η αγάπη εξακολουθεί να υπάρχει, τότε έχεις κάτι στέρεο στη ζωή σου, που αξίζει να το έχεις.

Πόσα χρόνια μπορεί να διαρκέσει το πάθος στον γάμο;

Ορισμένα παντρεμένα ζευγάρια διατηρούν το πάθος και το ρομαντισμό για δεκαετίες ή περισσότερο, σύμφωνα με νέα έρευνα στην οποία χρησιμοποιήθηκε απεικονιστική μέθοδος εγκεφάλου.
Όταν κοιτούσαν μια φωτογραφία του αγαπημένου τους, ο εγκέφαλος των ζευγαριών που ήταν παντρεμένα 10 χρόνια ή περισσότερο και θεωρούσαν τους εαυτούς τους έντονα ερωτευμένους με .τον σύντροφό τους, εμφανίστηκε να φωτίζεται παρόμοια στις απεικονιστικές μεθόδους, με τα ζευγάρια που είχαν ερωτευθεί πρόσφατα.
Οι 17 συμμετέχοντες δεν ήταν απλώς ευτυχισμένοι στο γάμο τους, δήλωσε ο ερευνητής Arthur Aron, του Πανεπιστημίου Stony Brook, στη Νέα Υόρκη. «Πρόκειται για συζύγους που δεν μπορούσαν να συγκρατηθούν».

Δήλωσαν ότι προξενούσε έκπληξη στους φίλους τους το γεγονός ότι είχαν συνεχώς σωματική επαφή. Ήταν άνθρωποι με έντονο δέσιμο, μεγάλη ζωτικότητα και πάθος. Αυτά φάνταζαν απίθανα σε ορισμένους ανθρώπους, αλλά η έρευνα υποδεικνύει ότι είναι αληθινά, δήλωσε ο ερευνητής.

Οι εθελοντές ανταποκρίθηκαν σε αγγελία που ρωτούσε «είσαι ακόμα τρελά ερωτευμένος με τον επί πολλά χρόνια σύντροφό σου»; Οι ερευνητές, τους αξιολόγησαν χρησιμοποιώντας ερωτηματολόγια που ρωτούσαν για τη συχνότητα σεξουαλικών επαφών και σε ποιο βαθμό ο σύζυγος ήταν ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή τους, καθώς και πώς ανταποκρινόταν το σώμα όταν βρίσκονταν δίπλα.

Οι 10 άντρες και οι 7 γυναίκες υποβλήθηκαν σε λειτουργική μαγνητική τομογραφία, ενώ κοιτούσαν φωτογραφίες αγαπημένου προσώπου. Ένα στενό παλιό φίλο, μια μακρόχρονη γνωριμία και μια καινούργια γνωριμία. Η απεικονιστική μέθοδος του εγκεφάλου έδειξε να φωτίζονται δυο περιοχές του εγκεφάλου, όταν οι εθελοντές κοίταζαν τη φωτογραφία του συζύγου. Προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι οι συγκεκριμένες περιοχές, πλούσιες σε ντοπαμίνη, που σχετίζονται με ανταμοιβή και κίνητρο, φωτίζονται επίσης σε ζευγάρια όταν ερωτεύονται.

Φαίνεται πως νιώθουν όπως αυτοί που έχουν πρόσφατα ερωτευτεί. Όσοι ήταν μακροχρόνια πολύ ερωτευμένοι έδειξαν επίσης περισσότερη δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με το μητρικό δέσιμο και το σύνδεσμο μεταξύ του ζευγαριού, δήλωσε ο Aron.

Η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών συνδεόταν με αυξημένη δραστηριότητα περιοχής του ιππόκαμπου που εμπλέκεται με την πείνα και τη μεγάλη όρεξη. Ωστόσο, όσοι ήταν πολλά χρόνια παντρεμένοι διέφεραν τουλάχιστον σε ένα σημαντικό παράγοντα από τους νιόπαντρους. Περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονταν με την εμμονή και το άγχος φωτίζονταν λιγότερο σε σχέση με εξετάσεις νέων ζευγαριών. Αντίθετα, ήταν περισσότερο δραστήριες περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονταν με την ηρεμία, δήλωσε ο Aron.

Ο Robert Epstein, του Πανεπιστημίου του San Diego, που ειδικεύεται στην αγάπη και τις σχέσεις, εκφράζει σκεπτικισμό σχετικά με τα ευρήματα. Η έρευνα αφορά μικρό αριθμό συμμετεχόντων και οι ερευνητές μπορεί να υπερέβαλαν με τα συμπεράσματα.
Επειδή οι συμμετέχοντες αξιολογήθηκαν σε κάποια χρονική περίοδο, η έρευνα μπορεί να υποδεικνύει ότι είναι πιθανό να ερωτεύεται κάποιος πάλι, παρά να δείχνει ότι είναι δυνατόν να διατηρείται η «νέα αγάπη» για χρόνια. Οι σχέσεις περνούν φάσεις, δήλωσε ο ερευνητής. Η ευτυχία τείνει να μειώνεται όταν τα ζευγάρια αποκτούν παιδιά. Καθώς μεγαλώνουν και φεύγουν από το σπίτι, ορισμένα ζευγάρια βιώνουν αναγέννηση, όπως φάνηκε στα ζευγάρια που έλαβαν μέρος στην έρευνα.

Ο Epstein δήλωσε ότι δεν γνωρίζει αν αυτοί οι άνθρωποι ήταν συνεχώς πολύ ερωτευμένοι. Αυτό που συνήθως συμβαίνει στις σχέσεις, είναι οι άνθρωποι να είναι πολύ ερωτευμένοι και στη συνέχεια να αρχίζει η καθοδική πορεία. Στη συνέχεια μεγαλώνουν τα παιδιά, ζουν ένα δεύτερο μήνα του μέλιτος και μπορούν να ξανανιώσουν τα αρχικά συναισθήματα. Δεν πρόκειται για συνέχεια των έντονων συναισθημάτων, συνεχίζει ο ερευνητής, αλλά για αναγέννησή τους.

Τα ζευγάρια που ζουν μαζί πολλά χρόνια και θεωρούν τους εαυτούς τους σχετικά ευτυχισμένους και ικανοποιημένους αλλά όχι απαραίτητα τρελά ερωτευμένους, δεν θέλουν να ακούν για ζευγάρια που ακόμα νιώθουν μεγάλη επιθυμία για τον σύντροφό τους.

Σύμφωνα με τον Aron, ένας από τους τρόπους που οι άνθρωποι νιώθουν καλά σχετικά με τον εαυτό τους είναι να συγκρίνουν τους εαυτούς τους με άλλους, έτσι ��ρχικά δεν είναι ένα μήνυμα που θέλουν να ακούν.

Πηγή-iatronet