Δέκα περιπτώσεις Λυκανθρωπίας;;

Υπάρχουν πολλές ιστορίες για λυκάνθρωπους, όπως η Κοκκινοσκουφίτσα και ο λύκος που μπορούσε να μιλάει. Όμως, έχει κανείς σκεφτεί, αν υπήρξε ποτέ κάποιος πραγματικός λυκάνθρωπος; 


Δείτε 10 ενδιαφέρουσες, αλλόκοτες και τρομακτικές περιπτώσεις "πραγματικής" λυκανθρωπίας ...

10. Gilles Garnier

Στην πόλη Dole του 16ου αιώνα, διαβάστηκε δημοσίως μια διακήρυξη στην πλατεία της πόλης. Το περιεχόμενό της έδωσε την άδεια στους ανθρώπους να ανακαλύψουν και να σκοτώσουν έναν λυκάνθρωπο που είχε τρομοκρατήσει το χωριό.

Περπατώντας μέσα στο δάσος, μια ομάδα αγροτών άκουσε τις κραυγές ενός μικρού παιδιού που συνοδευόταν από το ουρλιαχτό ενός λύκου. Όταν έφτασαν στο μέρος είδαν ένα πληγωμένο παιδί να αγωνίζεται να αποκρούσει ένα τερατώδες πλάσμα το οποίο αργότερα αναγνώρισαν σαν τον Gilles Garnier. Όταν χάθηκε ένα 10χρονο αγόρι στην περιοχή του σπιτιού του Garnier, τον συνέλαβαν, αυτός ομολόγησε ότι ήταν λυκάνθρωπος και τον έκαψαν στην φωτιά.

9. Οι Λυκάνθρωποι του Greifswald

Σύμφωνα με τα αρχεία, το 1640 η γερμανική πόλη Greifswald γέμισε με λυκάνθρωπους. Ήταν τόσο πολλοί, που όποιος τολμούσε να βγει από το σπίτι του όταν έπεφτε το σκοτάδι κινδύνευε να τον βρει κάποιος από αυτούς.

Μια ομάδα φοιτητών αποφάσισε ότι είχαν τραβήξει αρκετά από τους λυκάνθρωπους και επινόησαν ένα σχέδιο. Μάζεψαν όλα ότι ασημικό είχαν -κύπελλα, πλάκες, κουμπιά, κ.λπ.- και τα έλιωσαν για να κάνουν σφαίρες.

Οπλισμένοι και έτοιμοι, βγήκαν μέσα στη νύχτα για να σκοτώσουν τους λυκάνθρωπους. Όταν τελείωσαν, οι κάτοικοι του Greifswald μπορούσαν και πάλι να κυκλοφορούν τη νύχτα.

8. Ο Λυκάνθρωπος του Ansbach

Το 1685 η βαυαρική πόλη Ansbach τρομοκρατούνταν από ένα μεγάλο, μοβόρο λύκο. Οι φήμες έλεγαν πως ο λύκος ήταν στην πραγματικότητα ένας λυκάνθρωπος και ήταν ο νεκρός δήμαρχος της πόλης. Όταν ο λύκος σκοτώθηκε, οι κάτοικοι του Ansbach έντυσαν τον σκελετό του λύκου ώστε να μοιάζει με το δήμαρχο τους. Τότε τον έστησαν στην πλατεία της πόλης και αργότερα τον μετέφεραν σε μουσείο.

7. Ο Λυκάνθρωπος του Klein-Krams

Παλιότερα στην περιοχή Klein-Krams, κοντά στο Ludwigslust της Γερμανίας υπήρχαν εκτεταμένα δάση πλούσια για παιχνίδι. Στην περιοχή πραγματοποιούνταν μεγάλα κυνήγια από αθλητές που μαζεύονταν από όλη τη Γερμανία. Για χρόνια, όμως, οι κυνηγοί εμποδίζονταν από έναν μεγάλο λύκο που φαινόταν να μην τον πειράζει καμία σφαίρα. Μερικές φορές το θηρίο τους χλεύαζε πλησιάζοντας τους και μερικές φορές άρπαζε και μέρος των θηραμάτων τους.

Κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου κυνήγι ένας από τους συμμετέχοντες, ένας νεαρός αξιωματικός του ιππικού, περνούσε από το χωριό όταν τράβηξε την προσοχή του μία ομάδα ανθρώπων που έβγαιναν ουρλιάζοντας από ένα σπίτι. Βλέποντας ότι δεν υπήρχε τίποτα να τους καταδιώκει, σταμάτησε ένας από τους νεαρούς και τον ρώτησε τι συνέβαινε. Το παιδί του είπε ότι κανένας ενήλικας από την οικογένεια Feeg δεν ήταν στο σπίτι εκτός από τον μικρό γιου τους. Όταν έμεινε μόνος, έπρεπε να μεταμορφωθεί σε λυκάνθρωπο και να τρομοκρατεί τα παιδιά της γειτονιάς. Το έβαλαν όλοι στα πόδια όταν κατάφερε να μεταμορφωθεί, επειδή δεν ήθελαν να τους δαγκώσει.

Ο αξιωματικός μπερδεύτηκε από το άγριο παιχνίδι της φαντασίας των παιδιών. Αλλά τότε είδε έναν λύκο μέσα στο σπίτι, και την επόμενη στιγμή, ένα μικρό αγόρι βρισκόταν στη θέση του.

6. Ο Λυκάνθρωπος της Παβίας

Το 1541 στην Παβία της Ιταλίας, ένας αγρότης ... σαν λύκος, έπεσε πάνω σε πολλούς ανθρώπους στην ύπαιθρο και τους ξέσκισε. Μετά από πολύ κόπο ο μανιακός πιάστηκε, και διαβεβαίωσε τους ανθρώπους που τον έπιασαν πως η μόνη διαφορά που υπήρχε μεταξύ του ιδίου και ενός φυσικού λύκου, ήταν ότι στον αληθινό λύκο το τρίχωμα του μεγαλώνει προς τα έξω, ενώ σ’ αυτόν προς τα μέσα. Για να πειστούν οι δικαστές του έκοψαν τα χέρια και τα πόδια του. Ο φουκαράς μανιακός πέθανε από τον ακρωτηριασμό.



5. Ο Λυκάνθρωπος του Chalons

Μία από τις χειρότερες ιστορίες λυκανθρωπίας ήταν αυτή του Chalons, αλλιώς γνωστή ως Tailor Demon. Δικάστηκε στο Παρίσι στις 14 Δεκεμβρίου 1598 με την κατηγορία των δολοφονιών οι οποίες ήταν τόσο φοβερές που το δικαστήριο διέταξε να καταστραφούν όλα τα έγγραφα της ακρόασης. Ακόμα και το πραγματικό του όνομα έχει σβηστεί από την ιστορία.

Για τα εγκλήματά του κάηκε ζωντανός. Πιστεύονταν ότι ξεγελούσε παιδιά στο μαγαζί του, τα βίαζε, τα έσφαζε και στη συνέχεια φορούσε τα σώματά τους, ξεκοκαλίζοντας τα όπως κόβει το κρέας ένας χασάπης. Στο λυκόφως, σαν λύκος, περιπλανιόταν στο δάσος για να βρει περαστικούς και τους έσφαζε. Άπειρα κόκαλα βρέθηκαν κρυμμένα στα κελάρια του, καθώς και άλλα αποτρόπαια πράγματα. Πέθανε -έτσι λένε- αμετανόητος και βλασφημώντας.

4. Claudia Gaillard, η Λυκάνθρωπος της Βουργουνδίας

Η Claudia Gaillard ήταν μια από τις εκατοντάδες ατυχές ψυχές που προσήχθη σε δίκη από τον κυνηγό μαγισσών Henry Boguet. Σύμφωνα με μάρτυρες, την είχαν δει πίσω από ένα θάμνο να παίρνει τη μορφή λύκου χωρίς ουρά. Για αυτήν την αμαρτία, βασανίστηκε. Ο δικαστής της δίκης της σχολίασε για τα βασανιστήρια της, "η κοινή γνώμη ήταν εναντίον της. Κανείς δεν την είδε να χύνει ένα δάκρυ, ανεξάρτητα από το τι της έκαναν για να κλάψει." Η Claudia κάηκε ζωντανή.



3. Michel Verdun, ο Λυκάνθρωπος του Poligny

Το 1521, ο Jean Boin, ιεροεξεταστής της Besancon, δίκασε τους Philibert Montot, Pierre Bourgot και Michel Verdun με την κατηγορία πως είχαν κλείσει συμφωνία με το διάβολο και για λυκανθρωπία. Οι άνδρες έγιναν γνωστοί ως οι λυκάνθρωποι του Poligny.

Οι υποψίες για τους 3 άνδρες ξεκίνησαν, όταν ένας ταξιδιώτης που διερχόταν από την περιοχή δέχθηκε επίθεση από έναν λύκο. Ενώ υπερασπιζόταν τον εαυτό του, μπόρεσε και πλήγωσε το ζώο, αναγκάζοντας το να υποχωρήσει. Ακολουθώντας τα ίχνη του τραυματισμένου πλάσματος, βρήκε μια καλύβα και μέσα της ήταν ένα κάτοικος της περιοχής, ο Michel Verdun, που τον περιποιούνταν η σύζυγος του, που έπλενε μια πληγή στο σώμα του. Ο ταξιδιώτης ειδοποίησε τις αρχές. Συνέλαβαν και βασάνισαν τον Verdun, ο οποίος παραδέχθηκε ότι ήταν λυκάνθρωπος. Αποκάλυψε, επίσης, τα ονόματα των δύο συνεργών του, και ομολογώντας τα ειδεχθή εγκλήματα τους: σατανισμό, δολοφονίες και έτρωγαν ανθρώπινη σάρκα. Οι τρεις άνδρες εκτελέστηκαν αμέσως.

2. Οι Λυκάνθρωποι του Benandanti

Η υπόθεση δικάστηκε το 1692, στο Jurgenburg της Λιβονίας, μια ιστορική περιοχή ανατολικά της Βαλτικής Θάλασσας. Εμπλέκει έναν 80χρονο άνδρα ονόματι Thiess.

Ο Thiess ομολόγησε ότι ήταν λυκάνθρωπος, λέγοντας πως η μύτη του είχε σπάσει από κάποια Skeistan, μια μάγισσα που ήταν ήδη νεκρή κατά τη στιγμή που αναφέρει ο Thiess. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Thiess, η Skeistan και άλλες μάγισσες δεν άφηναν να αναπτυχθούν τα σπαρτά της περιοχής και αυτό γιατί ήθελαν να μεταφέρουν το σιτάρι στην κόλαση. Για να βοηθήσει τα σπαρτά, ο Thiess και άλλοι λυκάνθρωποι κατέβηκαν στην κόλαση για να πολεμήσουν τις μάγισσες.

Οι μάχη των λυκανθρώπων με τις μάγισσες συνέβη σε τρεις νύχτες του: την νύχτα της εορτής τις Αγίας Λουκίας, της Πεντηκοστής και του Αγίου Ιωάννη (οι εποχιακές αλλαγές). Αν οι λυκάνθρωποι αργούσαν να κατέβουν, οι μάγισσες θα έκλειναν τις πύλες της κόλασης, και οι καλλιέργειες, τα ζώα, ακόμα και τα ψάρια θα υπέφεραν. Σαν όπλα οι λυκάνθρωποι είχαν σιδερόβεργες, ενώ οι μάγισσες σκουπόξυλα. Η Skeistan έσπασε τη μύτη του Theiss με ένα σκουπόξυλο τυλιγμένο σε ουρά αλόγου.

Οι δικαστές έμειναν κατάπληκτοι από την εν λόγω μαρτυρία, για πίστευαν πως οι λυκάνθρωποι ήταν όργανα του διαβόλου. Αλλά άκουγαν πως οι λυκάνθρωποι πολεμούσαν τον Διάβολο. Όταν τον ρώτησαν τι απέγιναν οι ψυχές των λυκανθρώπων, ο Thiess είπε ότι πήγαν στον ουρανό. Επέμεινε πως οι λυκάνθρωποι ήταν τα «κυνηγόσκυλα των Θεών», που βοηθούν την ανθρωπότητα καταπολεμώντας τον διάβολο. Αν δεν ήταν αυτοί, όλοι θα υπέφεραν. Είπε ότι υπήρχαν λυκάνθρωποι στη Γερμανία και στη Ρωσία και πολεμούσαν και εκείνοι τις μάγισσες.

Ο Thiess επέμεινε στην ομολογία του, αρνούμενος ότι είχε υπογράψει συμφωνία με το διάβολο. Αρνήθηκε να δει τον ιερέας της ενορίας ο οποίος εστάλη για να τον τιμωρήσει, λέγοντας ότι ήταν καλύτερος άνθρωπος από οποιονδήποτε ιερέα. Ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που θα είχε γίνει λυκάνθρωπος για να πολεμάει τις μάγισσες.

Στο τέλος οι δικαστές, μάλλον απελπισμένοι, τον καταδίκασαν σε δέκα βουρδουλιές με την κατηγορία της ειδωλολατρίας και δεισιδαιμονικών πεποιθήσεων.

1. Jean Grenier

Στις αρχές της άνοιξης του 1603 εξαπλωθεί ένας τεράστιος φόβος, από τις περιοχές του St. Sever της Γασκωνίας μέχρι τα νότιο-δυτικά της Γαλλίας. Από πολλά μικρά χωριουδάκια άρχισαν να εξαφανίζονται μυστηριωδώς μικρά παιδιά χωρίς κανέναν ίχνος. Σε μια περίπτωση εξαφανίστηκε και ένα βρέφος από την κούνια του σε ένα εξοχικό σπίτι, ενώ η μητέρα του το είχε αφήσει να κοιμάται ασφαλές, όπως νόμιζε. Ο κόσμος έλεγε για λύκους. Άλλοι κουνούσαν το κεφάλι τους και ψιθύριζαν για κάτι χειρότερο.

Η κατάπληξη έφτασε στο αποκορύφωμά της όταν ο τοπικός δικαστής ενημέρωσε τους κατώτερους δικαστές των περιοχών ότι είχε πληροφορίες από τρεις μάρτυρες, εκ των οποίων μια -ένα 13χρονο κορίτσι ονόματι Marguerite Poirier- ορκίστηκε ότι στην πανσέληνο είχε δεχθεί επίθεση από έναν άγριο κτήνος, πολύ έμοιαζε με λύκο. Η κοπέλα δήλωσε ότι ένα μεσημέρι, ενώ επέβλεπε τα βοοειδή, ένα άγριο θηρίο με γούνα, μεγαλύτερο από σκυλί, βγήκε από το δάσος και της έσκισε τη φούστα με τα κοφτερά δόντια του. Κατάφερε να γλιτώσει, χάρη στο ότι ήταν οπλισμένη με μια σιδερόβεργα. Επιπλέον, ένας 14χρονος, ο Jean Grenier, διαλαλούσε παντού πως αυτός είχε επιτεθεί στην Marguerite, σαν λύκος, αλλά παρά το ραβδί της θα την είχε ξεσκίσει αλλά είχε φάει ήδη τρία ή τέσσερα παιδιά.

http://www.aneiromai.gr 

Οι 10 Άνθρωποι Που Έκαναν Συμφωνία Με.. Τον Διάβολο

Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που ψάχνουν τον
εύκολο τρόπο να αποκτήσουν περισσότερη ευχαρίστηση, πλούτο ή δύναμη. Κατά μια έννοια, είναι συναρπαστικό το μέχρι που μπορεί να φτάσει κανείς για να πετύχει ότι επιθυμεί περισσότερο.


Στη λίστα που ακολουθεί θα δείτε 10 ανθρώπους που πιστεύεται πως στραφήκαν στο κακό για να αποκτήσουν ότι επιθυμούσαν.


10. Πάπας Συλβέστρος Β’

Ο Συλβέστρος Β’ ήταν ένας από τους πιο μορφωμένους ανθρώπους της εποχής του. Πολύ έμπειρος στα μαθηματικά, στην αστρονομία και στη μηχανική. Του πιστώνεται η επινόηση του υδραυλικού οργάνου, του ρολόι με εκκρεμές και η εισαγωγή των αραβικών αριθμών στη Δυτική Ευρώπη. Έγραψε επίσης βιβλία για τα μαθηματικά, τις φυσικές επιστήμες, τη μουσική, τη θεολογία και τη φιλοσοφία.

Ήταν ο πρώτος Γάλλος Πάπας και σίγουρα ο πιο σημαντικός του 10ου αιώνα. Μετά το θάνατό του, άρχισαν να διαδίδονται φήμες ότι η μεγάλη νοημοσύνη του -και, κατά συνέπεια, η εφευρετική μεγαλοφυΐα του- ήταν το αποτέλεσμα μιας συμφωνίας με το διάβολο.

Αυτό πιθανότατα οφείλεται στην τακτική επαφή του με μεγάλα επιστημονικά μυαλά του αραβικού κόσμου και η γενναία προσπάθεια του να ξεριζώσει τη σιμωνία (περιπτώσεις χειροτονίας ή προαγωγής κληρικών και μοναχών σε εκκλησιαστικό αξίωμα, με προσφορά οικονομικών ανταλλαγμάτων) στην Εκκλησία.

9. Νικολό Παγκανίνι

Ο Παγκανίνι είναι ένας από τους μεγαλύτερους βιρτουόζους του βιολιού. Έμαθε να παίζει μαντολίνο στα 5 του και μέχρι τα 7 τα είχε αρχίσει να συνθέτει. Ξεκίνησε να παίζει δημοσίως σε 12 αλλά στα 16 του κατέρρευσε και εξαφανίστηκε στον αλκοολισμό. Επανήλθε όμως και μέχρι τα 22 του ήταν ο πρώτος σούπερ σταρ της μουσικής. Μπορούσε να παίζει τρεις οκτάβες σε τέσσερις χορδές με μια έκταση του χεριού, ένα κατόρθωμα που είναι σχεδόν αδύνατο ακόμα και σήμερα.

Μέχρι τα 23 του είχε συνθέσει τα «24 καπρίτσια» και για χρόνια κανένας άλλος βιολιστής δεν μπορούσε να παίξει μεγάλο μέρος της μουσικής του. Το παίξιμό του λεγόταν πως έκανε το κοινό να δακρύζει. Ένα από τα διάσημα κομμάτια του ήταν το «Le Streghe» δηλαδή ο Χορός των Μαγισσών. Το κοινό πίστευε πως ο Παγκανίνι είχε έρθει σε συμφωνία με το διάβολο για να παίζει τόσο «υπερφυσικά». Κάποιοι έφτασαν στο σημείο να ισχυρίζονται πως είδαν το διάβολο να τον βοηθά κατά τη διάρκεια των παραστάσεων του. Γι’ αυτό το λόγο του αρνήθηκε η τελευταία μετάληψη και το σώμα δεν θάφτηκε καθολικά στη Γένοβα.

Έπρεπε να περάσουν 4 χρόνια και μια έκκληση προς τον Πάπα, για να επιτραπεί να μεταφερθεί το σώμα του στη Γένοβα, αλλά και πάλι δεν θάφτηκε. Τα λείψανά του τοποθετήθηκαν τελικά το 1876 σε ένα νεκροταφείο στην Πάρμα.

8. Ζιλ ντε Ρε

Ο Ζιλ ντε Ρε (Gilles de Rais) θεωρούνταν ευφυής, θαρραλέος και πολύ ελκυστικός με μαύρα γένια. Γεννημένος από μια από τις πιο διακεκριμένες οικογένειες στη Βρετάνη, έμεινε μόνος όταν ο πατέρας του πέθανε στα 20 του. Βρέθηκε με ανείπωτο πλούτο και δύναμη που τελικά τον οδήγησε στην πτώση του.

Άρχισε να επιδεικνύει τον πλούτο του με γιορτές που τον οδήγησαν στη κατασπατάληση του και πάνω στην απελπισία του άρχισε να πειραματίζεται με τον αποκρυφισμό, υπό την καθοδήγηση κάποιου Francesco Prelati, ο οποίος του υποσχέθηκε πως θα μπορούσε να τον βοηθήσει να ανακτήσει την περιουσία που είχε σπαταλήσει με τη θυσία παιδιών σε κάποιον δαίμονα ονόματι «Βαρόνο».

Κατά τη διάρκεια ενός «ξεφαντώματος» βίασε, βασάνισε και δολοφόνησε 80 με 200 παιδιά. Δικάστηκε, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε με απαγχονισμό και καύση.

7. Στρατηγός Jonathan Moulton

Ο Moulton ξεκίνησε ως μαθητευόμενος επιπλοποιός, αλλά το 1745 ξεκίνησε την καριέρα του στο στρατό της Νέας Αγγλίας. Το 1749 παντρεύτηκε και απέκτησε 11 παιδιά. Έγινε ένας από τους πλουσιότερους άνδρες στο Νιου Χάμσαϊρ και αυτό οδήγησε στις μεταγενέστερες ιστορίες ότι είχε κλείσει κάποια συμφωνία με το διάβολο.

Το 1769 το αρχοντικό που έκτισε σε μια φτωχή πόλη πουριτανών καεί ολοσχερώς. Οι φήμες τότε έλεγαν ότι ο Moulton είχε μια συμφωνία με το διάβολο πως θα του γέμιζε τις μπότες του με χρυσό μία φορά το μήνα σε αντάλλαγμα για την ψυχή του. Ειπώθηκε ότι ο Moulton σκέφτηκε έναν τέχνασμα και έβαλε τις μπότες του -με τις σόλες βγαλμένες- πάνω από μια τρύπα.

Ο διάβολος, απόρησε γιατί δεν γέμιζαν οι μπότες και όταν ανακάλυψε το τέχνασμα θέλησε εκδίκηση. Πιστεύεται ότι όταν ο Moulton πέθανε το σώμα του εξαφανίστηκε από το φέρετρο του και αντικαταστάθηκε από ένα κουτί με νομίσματα που ήταν σφραγισμένο με μια εικόνα του διαβόλου. Ο Moulton θάφτηκε χωρίς κάποια ένδειξη και το μέρος είναι άγνωστο.

6. Urbain Grandier

Ο Urbain Granadier ήταν ένας Γάλλος καθολικός ιερέας ο οποίος κάηκε στην πυρά αφού καταδικάστηκε για μαγεία. Αγνόησε τον όρκο της ιερατικής αγαμίας και είναι γνωστό ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις με πολλές γυναίκες έχοντας αποκτήσει μάλιστα και μεγάλη φήμη.

Το 1632, μια ομάδα από μοναχές από το τοπικό μοναστήρι των Ουρσουλινών τον κατηγόρησε πως τις έκανε μάγια, στέλνοντας το δαίμονα Ασμοδαίο, μεταξύ άλλων, για να τις κάνουν κακό και αναιδής πράξεις μαζί τους. Στη δίκη του, οι δικαστές, αφού τον βασάνισαν, παρουσίασαν έγγραφα που υποτίθεται ότι είχε υπογράψει και αρκετούς δαίμονες ως απόδειξη ότι είχε κλείσει μια διαβολική συμφωνία.

Ήταν γραμμένα ανάποδα στα λατινικά και περιελάμβανε ακόμη και την υπογραφή του ο ίδιου του σατανά! Το κείμενο έλεγε τα εξής (φωτογραφία):

Εμείς, ο Εωσφόρος, ο Σατανάς, ο Βελζεβούλ, ο Λεβιάθαν, ο Ελιμί,
και ο Ασταρώθ, μαζί με άλλους, δεχτήκαμε σήμερα τη συμφωνία
με τον Urbain Grandier, ο οποίος είναι δικός μας. Σ’ αυτόν υποσχόμαστε
την αγάπη των γυναικών, το άνθος των παρθένων, το σεβασμό των μοναρχών, τιμές, λαγνείες και δυνάμεις.
Θα εκπορνευτεί για τρεις ημέρες. Το ξεφάντωμα θα τον ευχαριστήσει. Μας προσφέρει μια φορά
εντός του έτους μια σφραγίδα με αίμα, με τα πόδια που θα καταπατήσει τα ιερά της εκκλησίας και
θα μας κάνει πολλές ερωτήσεις. Με αυτό το σύμφωνο θα ζήσει είκοσι χρόνια ευτυχισμένος
στη γη των ανθρώπων και θα ενωθεί μαζί μας αργότερα στην αμαρτία εναντίον του Θεού.
Δεμένος στην κόλαση, στο συμβούλιο των δαιμόνων.
Εωσφόρος, Βελζεβούλ, Σατανάς
Ασταρώθ Λεβιάθαν Ελιμί
Οι σφραγίδες είναι για τον διάβολο, τον αφέντη και τους δαίμονες, πρίγκιπες του κυρίου.
Baalberith, συγγραφέας.

5. Τζουζέπε Ταρτίνι

Ήταν Ιταλός συνθέτης και βιολιστής και έχει γράψει πάνω από 400 έργα. Σε αντίθεση με τους περισσότερους συγχρόνους του, δεν έγραψε εκκλησιαστική μουσική ή όπερες, και έγραψε κονσέρτα για βιολιά και σονάτες. Περίφημη είναι η σονάτα του «Η τρίλια του διαβόλου».

Η ιστορία πίσω από το έργο αυτό ξεκινά με ένα όνειρο. Φέρεται να είπε στον Γάλλο αστρονόμο Ζερόμ Λαλάντ ότι ονειρεύτηκε πως του εμφανίστηκε ο διάβολος και του ζήτησε να τον υπηρετήσει. Στο τέλος των μαθημάτων τους ο Ταρτίνι έδωσε στον διάβολο το βιολί του, για να δοκιμάσει τις ικανότητες του και ο διάβολος αμέσως άρχισε να παίζει με τέτοια δεξιοτεχνία που ο Ταρτίνι αισθάνθηκε να του κόβεται η αναπνοή.

Όταν ξύπνησε ο συνθέτης αμέσως άρχισε να γράφει τη σονάτα, προσπαθώντας απεγνωσμένα να θυμηθεί ότι είχε ακούσει στο όνειρο. Παρά το γεγονός πως η σονάτα είχε μεγάλη απήχηση στο κοινό του, ο Ταρτίνι παραπονέθηκε ότι το κομμάτι απείχε πολύ ακόμα από αυτό που είχε ακούσει στο όνειρό του.

Είχε γράψει, “είναι τόσο πολύ κατώτερό από αυτό που είχα ακούσει, που αν θα μπορούσα να επιβίωνα αλλιώς, θα είχα σπάσει το βιολί μου και θα σταματούσα τη μουσική για πάντα”. Ακούστε ένα μέρος της σονάτας και από τη Βανέσα Μέι.

4. Κορνήλιος Αγρίππας

Ο Κορνήλιος Αγρίππας ήταν ο σημαντικότερος συγγραφέας της Αναγέννησης. Σπούδασε νομικά και ιατρική, αλλά ποτέ δεν απέκτησε πτυχίο. Θεωρούνταν μάγος, αποκρυφιστής συγγραφέας, θεολόγος, αστρολόγος και αλχημιστής. Ήταν ηγέτης του φεμινιστικού κινήματος και συχνά υπερασπίστηκε γυναίκες που κατηγορήθηκαν για μαγεία. Έγραψε 3 βιβλία για τον αποκρυφισμό που χρησιμοποιούνται και σήμερα.

Το 1535 χαρακτηρίστηκε αιρετικός και καταδικάστηκε σε θάνατο. Δραπέτευσε και καθώς πήγαινε στο σπίτι του, αρρώστησε και πέθανε. Μετά το θάνατό του, κυκλοφόρησαν φήμες ότι καλούσε δαίμονες. Ειπώθηκε πως στο νεκροκρέβατο του, εμφανίστηκε από το πουθενά ένα μαύρο σκυλί που ήταν γνωστό του. Αυτό το μαύρο σκυλί επανήλθε σε διάφορους μύθους όπως στου Φάουστ και στον Γκαίτε έγινε το ο Μεφιστοφελής.

3. Ρόμπερτ Τζόνσον

Ο Τζόνσον ήταν ένας Αμερικανός μουσικός των Blues. Είναι 5ος στους 100 μεγαλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών του Rolling Stones.

Ο θρύλος λέει ότι ήθελε να είναι ο καλύτερος κιθαρίστας και του δοθεί η εντολή να πάει σε ένα σταυροδρόμι. Εκεί συνάντησε τον διάβολο που συντόνισε την κιθάρα του, κάνοντας τον να κυριαρχεί στο όργανο. Ο Τζόνσον όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να διαλύσει τις φήμες, αλλά τις ενθαρρύνει κιόλας με υπαινιγμούς ότι είχε κλείσει και μια συμφωνία με τον πρίγκιπα του σκότους.

Παρήγαγε 6 δίσκους πριν πεθάνει σε ηλικία 27 χρονών. Λέγετε πως πέθανε όταν τον έπιασαν να φλερτάρει μια παντρεμένη γυναίκα και εκείνη του έδωσε να πιει ουίσκι που πιστεύεται ότι ήταν δηλητηριασμένο από τον σύζυγό της. Θάφτηκε σε έναν ανώνυμο τάφο, η θέση του οποίου ακόμη ερευνάται.

2. Γιόχαν Φάουστ

Ο Δρ Γιόχαν Φάουστ ήταν ένας πλανόδιος αλχημιστής, αστρολόγος και μάγος της γερμανικής Αναγέννησης. Η ζωή του έγινε ο πυρήνας της δημοφιλούς ιστορίας του γιατρού Φάουστ από την δεκαετία του 1580, με αποκορύφωμα την τραγωδία του Άγγλου ποιητή Μάρλω «Η τραγική ιστορία του Δρ Φάουστ» το 1589 και τον Φάουστ του Γκαίτε.

Ο θρύλος λέει ότι ο Φάουστ ήθελε μια ζωή γεμάτη απολαύσεις και έχοντας αναμειχθεί με τον αποκρυφισμό έμαθε πώς να καλεί το διάβολο, έχοντας κλείσει κιόλας συμφωνία μαζί του δίνοντας την ψυχή του σε αντάλλαγμα 24 χρόνων υπηρεσίας από το σατανά.

Δυστυχώς, μετά από 16 χρόνια ήθελε να το σπάσει τη συμφωνία. Οι συνέπειες αυτής της προσπάθειας ήταν να δολοφονηθεί άγρια από τον διάβολο.

1. Άγιος Θεόφιλος των Αδάνων

Ο Άγιος Θεόφιλος ο Μετανοών ή των Αδάνων, ήταν κληρικός του 6ου αιώνα, ο οποίος λέγεται ότι είχε κάνει μια συμφωνία με το διάβολο να αποκτήσει εκκλησιαστική θέση. Η ιστορία του είναι σημαντική, μιας και είναι η παλαιότερη ιστορία συμφωνίας κάποιου με το διάβολο.

Ο Θεόφιλος ήταν ο αρχιδιάκονος των Αδάνων της Κιλικίας στη σημερινή Τουρκία. Εκλέχθηκε παμψηφεί ως επίσκοπος, αλλά αρνήθηκε τη θέση λόγω της ταπεινοφροσύνης του και εξελέγη κάποιος άλλος στη θέση του. Όταν ο νέος επίσκοπος στέρησε άδικα της θέσης του αρχιδιάκονου από τον Θεόφιλο, ο Θεόφιλος εξέφρασε τη δυσαρέσκεια του για την ταπεινοφροσύνη του και έψαξε να βρει ένα μάγο για να τον βοηθήσει να επικοινωνήσει με το σατανά. Σε αντάλλαγμα ο σατανάς του ζήτησε να αποκηρύξει τον Χριστό και την Παναγία σε ένα συμβόλαιο που θα υπέγραφε με το ίδιο του το αίμα. Ο Θεόφιλος το έκανε και ο διάβολος τον έκανε επίσκοπο.

Χρόνια αργότερα, φοβούμενος για την ψυχή του, ο Θεόφιλος μετανόησε και προσευχήθηκε στην Παναγία για συγχώρεση. Μετά από 40 ημέρες νηστείας, η Παναγία του εμφανίστηκε και τον τιμώρησε προφορικά. Ο Θεόφιλος Την παρακάλεσε για συγχώρεση και Αυτή του υποσχέθηκε να παρέμβει στο Θεό. Έπειτα νήστεψε άλλες 30 ημερών, οπότε και η Παναγία του εμφανίστηκε ξανά, και του έδωσε άφεση.

Ωστόσο, ο σατανάς δεν ήταν πρόθυμος να παραιτηθεί από τον Θεόφιλο, και μετά από 3 ημέρες όταν ο Θεόφιλος ξύπνησε βρήκε στο στήθος του το συμβόλαιο. Πήγε τότε το συμβόλαιο στο νόμιμο επίσκοπο και ομολόγησε όλα όσα είχε κάνει. Ο επίσκοπος έκαψε το έγγραφο, και ο Θεόφιλος ήταν πλέον απαλλαγμένος από το βάρος του συμβολαίου του
 xamaileonnews

Πενήντα συχνές παρανοήσεις και το «γκρέμισμα» των μύθων τους

Πόσο κοντός ήταν ο Ναπολέων; Φορούσαν όντως κράνη με κέρατα οι Βίκινγκ; Ο Σαλιέρι όντως μισούσε θανάσιμα τον Μότσαρτ; Προερχόμαστε από τους πιθήκους; Και οι ταύροι μισούν όντως το κόκκινο χρώμα;
Συγκεντρώσαμε τις 50 πιο δημοφιλείς παρανοήσεις γύρω από θέματα ιστορίας, επιστημών, τέχνης, διατροφής, ζωολογίας και θρησκείας καθώς και τις πραγματικές αλήθειες που κρύβονται από πίσω τους.

Οι μπανανιές είναι δέντρα
Λάθος. Είναι βοτανώδη φυτά, το μεγάλο ύψος των οποίων είναι τέτοιο ώστε μοιάζει σαν να είναι δέντρα.

Ο ηλεκτρικός λαμπτήρας εφευρέθηκε από τον Έντισον
Ο Τόμας Έντισον εφηύρε πολλά πράγματα, αλλά ο ηλεκτρικός λαμπτήρας εφευρέθηκε απ’ τον Βρετανό Τζόζεφ Σουάν το 1880.

Ο Κολόμβος ανακάλυψε την Αμερική
Δεν πάτησε καν το πόδι του εκεί. Αντιθέτως κατά τα τέσσερα ταξίδια του στο Νέο Κόσμο, έφτασε μόνο μέχρι τα νησιά της Καραϊβικής, δηλαδή τις Μπαχάμες, Κούβα, Αϊτή, Τζαμάικα και Πόρτο Ρίκο.

Λάδι: αντικολλητικό για τα μακαρόνια
Το λάδι δεν αποτρέπει τα μακαρόνια από το να κολλήσουν, αλλά εμποδίζει το βραστό νερό να αφρίσει και να υπερχειλίσει

Πρέπει να πίνουμε οκτώ ποτήρια νερό ημερησίως
Πρέπει να πίνουμε όσο θέλουμε. Η κατανάλωση νερού σε ημερήσια βάση δεν είναι μια αντικειμενική αλήθεια, αλλά κάτι υποκειμενικό για τον καθένα από εμάς.

Οι «εχθροί» Σαλιέρι και Μότσαρτ
Μια κινηματογραφική σύμβαση που επινόησε ο Πίτερ Σάφερ, σεναριογράφος της ταινίας «Αμαντέους». Στην πραγματικότητα, ήταν φίλοι και υπήρχε αλληλοεκτίμηση.

Το Σινικό Τείχος είναι ορατό απ’ το διάστημα
Όχι δεν είναι κι ας τελειώσουμε μια και καλή με αυτή την δημοφιλέστατη παρανόηση.

Το κολύμπι μετά από φαγητό μπορεί να αποβεί θανατηφόρο
Το φαγητό όχι, αλλά η κατανάλωση αλκοόλ σίγουρα αυξάνει τις πιθανότητες να πας… αύτανδρος στο βυθό.

Τα χρυσόψαρα έχουν μνήμη μερικών δευτερολέπτων
Τα χρυσόψαρα διαθέτουν απείρως καλύτερη μνήμη σε σχέση με άλλους… συναδέλφους τους από το ζωικό βασίλειο.

Στο Σάλεμ έκαιγαν τις μάγισσες στην πυρά
Οι 19 γυναίκες που καταδικάστηκαν ως μάγισσες εκτελέστηκαν στην αγχόνη, άλλες 18 πέθαναν μέσα στις φυλακές, ενώ υπάρχει και μια καταγεγραμμένη περίπτωση λιθοβολισμού.

Το σεξ πριν τους αγώνες καταπονεί τους αθλητές
Στην πραγματικότητα, επιβάλλεται για έναν αθλητή να κάνει σεξ πριν από έναν αγώνα, αφού έτσι αυξάνεται η παραγωγή τεστοστερόνης στον οργανισμό του.

Ο ωκεανός είναι μπλε επειδή αντικατοπτρίζει τον ουρανό
Ο ωκεανός φαίνεται μπλε επειδή το κόκκινο, το πορτοκαλί και το κίτρινο χρώμα του λευκού φωτός, απορροφούνται από το νερό εντονότερα απ” όσο το μπλε χρώμα.

Ο Μεσαίωνας είναι Σκοτεινή Περίοδος
Αποτελεί ιστορικό κλισέ. Η Μάγκνα Κάρτα, τα πρώτα πανεπιστήμια, τα μεσαιωνικά χειρόγραφα, οι μεγάλοι Καθεδρικοί ναοί, κι άλλες σπουδαίες κατακτήσεις του ανθρώπινου πνεύματος συνέβησαν τον 12ο και τον 13ο αιώνα.

Προερχόμαστε από τους πιθήκους
Όχι. Απλώς οι πίθηκοι, μαζί με τους μπονόμπο, είναι οι κοντινότεροι συγγενείς μας, όσον αφορά στο γενετικό μας κώδικα.

Το σούσι είναι ωμό ψάρι
Η λέξη «σούσι» σημαίνει «ξινό ρύζι» και δεν περιέχει πάντα ψάρι. Η λέξη «σασίμι» σημαίνει «ωμό», αλλά δεν αναφέρεται μόνο σε ψάρι.

Τα νύχια και τα μαλλιά μεγαλώνουν μετά θάνατον
Οπτική απάτη: απλώς, το δέρμα στεγνώνει και συρρικνώνεται κι αυτό δίνει την εντύπωση πως τα υπόλοιπα μεγαλώνουν.

Ο Όρσον Ουέλς τρομοκράτησε τις ΗΠΑ
Κανένας απολύτως πανικός δεν προκλήθηκε όταν ο Ουέλς αφηγήθηκε κομμάτια από το μυθιστόρημα «Πόλεμος των Κόσμων» στο ραδιόφωνο του CBS στις 30 Οκτωβρίου 1938. Όλα κύλησαν ήρεμα και κανείς δεν βγήκε στους δρόμους φοβούμενος για την εισβολή εξωγήινων.

Ο Φρανκενστάιν και το τέρας του
Στο μυθιστόρημα της Μαίρη Σέλεϊ, ο Βίκτορ Φρανκενστάιν είναι ένας νεαρός φοιτητής που αποφασίζει να φτιάξει ένα ον. Το κατασκεύασμα αυτό δεν ονομάζεται Φρανκενστάιν, όπως πολλάκις έχει γραφτεί, αλλά απλώς… το Τέρας.

Τρόφιμα με MSG προκαλούν πονοκέφαλο
Δεν υπάρχει απολύτως καμία επιστημονική έρευνα που να αποδεικνύει πως τα τρόφιμα που περιέχουν όξινο γλουταμινικό νάτριο προκαλούν πονοκέφαλο και ημικρανίες

Ο Ναπολέων ήταν… στούμπος
Οι τελευταίες έρευνες τον υπολογίζουν να έχει ύψος περί τα 168 εκατοστά, γεγονός που τον καθιστά σύμφωνο με τον μέσο όρο του ανδρικού ύψους της εποχής εκείνης.

Ο Σατανάς είναι ο άρχων της Κολάσεως
Δεν υπάρχει στη Βίβλο καμία αναφορά περί Σατανά που δήθεν εξουσιάζει την Κόλαση και βάζει τους αμαρτωλούς να καίγονται μέσα σε καυτά καζάνια.

Η Μαρία Αντουανέτα και το παντεσπάνι της
Η δήλωση που προέτρεπε τους φτωχούς της Γαλλίας να φάνε παντεσπάνι αποδίδεται λανθασμένα στη σύζυγο του Λουδοβίκου 16ου. Η ρήση «Qu’ils mangent de la brioche» γράφτηκε το 1765 στις «Απολογίες» του Ζαν Ζακ Ρουσό όταν η Μαρία Αντουανέτα ήταν μόλις… εννέα ετών.

Ο Αϊνστάιν στο σχολείο είχε κοπεί στα μαθηματικά
Στην πραγματικότητα, ο σπουδαιότερος φυσικός όλων των εποχών ήταν πολύ καλός μαθητής, ιδίως στα μαθηματικά και τη φυσική.

Ο Λίνκολ απελευθέρωσε τους σκλάβους
Ναι μεν ανακίνησε την όλη διαδικασία, αλλά η απελευθέρωση τους συνέβη το 1866, δηλαδή ένα χρόνο μετά το θάνατο του και τρία μετά την υπογραφή της Διακήρυξης Χειραφέτησης.

Τα αεροπλάνα ρίχνουν τα απορρίμματα τους από ψηλά
Στην πραγματικότητα, οι τουαλέτες όλων των αεροπλάνων αδειάζονται στο έδαφος, αφού το αεροσκάφος έχει πρώτα προσγειωθεί.

Μη ξυπνάτε τους υπνοβάτες
Ξυπνήστε τους, δεν πρόκειται να πάθουν κάτι ή να πεθάνουν. Ίσα ίσα που μπορεί να τους αποτρέψετε από το να κάνουν κάτι κακό στον εαυτό τους, ενόσω υπνοβατούν.

Το αλάτι κάνει το νερό να βράζει γρηγορότερα
Το αλατισμένο νερό θα βράσει όντως γρηγορότερα, αλλά αν προσθέσουμε αλάτι σε φρέσκο νερό, δεν θα κάνει απολύτως καμία διαφορά.

Το αίμα είναι στην πραγματικότητα μπλε
Το αίμα είναι πάντα κόκκινο και η παρανόηση αυτή οφείλεται στη διαφορά που φαίνεται να έχει μέσα στις φλέβες και τις αρτηρίες μας.

Χρησιμοποιούμε το 10% του εγκεφάλου μας
Η… μπακαλίστικη αυτή λογική έχει παρεξηγηθεί: σημαίνει απλώς πως δεν λειτουργούν όλοι οι νευρώνες του εγκεφάλου μας ταυτόχρονα, αλλά κάποιοι εξ’ αυτών είναι ανενεργοί για λόγους ξεκούρασης.

Τζιχάντ σημαίνει «ιερός πόλεμος»
Στην πραγματικότητα, η ορθή μετάφραση του από το Κοράνι είναι «πάλη, μάχη».

Το αλκοόλ ζεσταίνει τον οργανισμό μας
Στην πραγματικότητα, το αλκοόλ, διαστέλλοντας τα αιμοφόρα αγγεία του δέρματος, ρίχνει την θερμοκρασία του σώματος μας.

Η γλώσσα «αναγνωρίζει» τη κάθε γεύση
Η γλώσσα μας δεν διαθέτει τμήματα που αναγνωρίζουν την καθεμία από τις πέντε γεύσεις, δηλαδή το πικρό, το ξινό, το γλυκό, το αλμυρό και το «ουμάμι» (το νόστιμο).

Ένα κέρμα αν πέσει από ψηλά, είναι θανατηφόρο
Η τελική ταχύτητα που θα αναπτύξει το κέρμα αν πέσει από μεγάλο ύψος θα είναι περίπου 30-50 χλμ./ώρα, που δεν είναι ικανή να σκοτώσει κάποιον. Να τον τραυματίσει πάντως, σίγουρα.

Η Σιδηρά Παρθένος ως μέσο βασανιστηρίου
Η συσκευή δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ για βασανισμό αιχμάλωτων, αλλά κατά τον 17ο και 18ο αιώνα ως… διακόσμηση σε κάστρα.

Ο Μάρκο Πόλο έφερε τα μακαρόνια απ’ τη Κίνα τον 14ο αιώνα
Τα μακαρόνια τα έφεραν στην Ευρώπη οι Άραβες, όταν κατέκτησαν τη Σικελία στα τέλη του 7ο μ.Χ αιώνα, δηλαδή περίπου 650 χρόνια πριν τον ιταλό εξερευνητή.

Η ζάχαρη κάνει τα παιδιά υπερδραστήρια
Ψέμα. Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) συμβαίνει και σε παιδιά που δεν τρώνε καθόλου ζάχαρη.

Οι νυχτερίδες είναι τυφλές
Όχι μόνο δεν είναι τυφλές, αλλά έχουν περιφερειακή όραση, ενώ εντοπίζουν τη λεία τους και διαμέσου του ήχου.

Διαθέτουμε πέντε αισθήσεις
Στην πραγματικότητα, διαθέτουμε περισσότερα από απλή όραση, γεύση, όσφρηση, αφή και ακοή: επίσης έχουμε την αίσθηση της ισορροπίας, του πόνου, της κίνησης, της πείνας, της δίψας, του κνησμού κ.α.

Στα ποντίκια αρέσει το τυρί
Τα ποντίκια απολαμβάνουν περισσότερο τις τροφές που είναι πλούσιες σε σάκχαρα, όπως επίσης το φυστικοβούτυρο και τα δημητριακά.

Ο μάρτυρας του Ισλάμ θα πάει στον Παράδεισο παρέα με 72 παρθένους
Το Κοράνι δεν αναφέρει τίποτα σχετικό, ωστόσο κάποιοι μελετητές του Ισλάμ ισχυρίζονται πως οι 72 παρθένες είναι μια υπόσχεση που αναφέρεται σε μεταγενέστερα κείμενα.

Η ζώνη αγνότητας προστάτευε τους «κερατωμένους»
Οι ζώνες αγνότητας δεν χρησιμοποιούνταν στο Μεσαίωνα για να προφυλάξουν τις γυναίκες από το να κερατώσουν τον άντρα τους όταν έλειπε στον πόλεμο, αλλά τον 19ο αιώνα για να τις αποτρέπουν από το να… αυνανίζονται.

Ο κεραυνός δεν χτυπάει ποτέ στο ίδιο σημείο δυο φορές
Τον κεραυνό τον ρωτήσατε; Λόγου χάρη, η κορυφή του Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ στη Νέα Υόρκη, έχει υπολογιστεί πως δέχεται κεραυνό περίπου 100 φορές σε ετήσια βάση.

«Στοιχειώδες, αγαπητέ μου Ουότσον»
Η φράση του Σέρλοκ Χολμς στον βοηθό του δεν υπάρχει σε καμία ιστορία του Άρθουρ Κόναν Ντόιλ κι είναι σεναριακό εύρημα που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1929 στην βρετανική ταινία «Η Επιστροφή του Σέρλοκ Χολμς».

H ελληνική δεν έγινε η επίσημη γλώσσα των ΗΠΑ για μία ψήφο
Στην πραγματικότητα, τέτοια ψηφοφορία στις ΗΠΑ δεν έγινε ποτέ. Ο ίδιος μύθος έχει καλλιεργηθεί και στους Γερμανούς, πολλοί εκ των οποίων θεωρούν το ίδιο.

Οι Βίκινγκ φορούσαν κράνη με κέρατα
Το κράνος Γκγερμούντμπου, το μόνο υπάρχον αυθεντικό κράνος των Βίκινγκς, δεν έχει κέρατα, ενώ καμία απεικόνιση των κρανών τους δεν παριστάνει κερασφόρα κράνη.

Ο Ιησούς γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου
Η ημερομηνία εορτασμού της γέννησης του Ιησού επικράτησε το 350 μ.Χ. Πάντως, δεν αναφέρεται πουθενά η ακριβής ημερομηνία γέννησης του Θεανθρώπου.

Οι ταύροι μισούν το κόκκινο χρώμα
Οι ταύροι έχουν αχρωματοψία και αυτό που τους κάνει ευερέθιστους δεν είναι το χρώμα, αλλά η κίνηση της κάπας του ταυρομάχου.

Τα ημισφαίρια του εγκεφάλου επιτελούν διαφορετικές λειτουργίες
Επιστημονικά άτοπο: ναι μεν κάποιες λειτουργίες συμβαίνουν στο δεξί ή το αριστερό ημισφαίριο, αλλά αμφότερα ημισφαίρια μπορούν να «μάθουν» να εκτελούν και τις λειτουργίες του… γείτονα τους.

Ο ανδρικός εγκέφαλος σκέφτεται το σεξ κάθε 7 δευτερόλεπτα
Εντάξει, αυτό μπορεί και να έχει κάποια δόση αλήθειας…
ΠΗΓΗ

ΤΡΟΜΟΣ: Επέστρεψε το "παιδί με τα μαύρα μάτια" μετά από 30 χρόνια! Τι φοβούνται οι Αρχές;

Έρευνες για τον εντοπισμό ενός φαντάσματος που…

γυρίζει το κεφάλι στο «Παιδί με τα μαύρα μάτια» (αν και βέβαια ακούγεται αρκετά περίεργο να φωνάξεις ένα φάντασμα, όσο εξοικειωμένος και αν είσαι με αυτά, «Ε, ψιτ, παιδί με τα μαύρα μάτια»), το οποίο έκανε ξανά την εμφάνισή του μετά από 30 χρόνια στο Cannock Chase του βρετανικού Staffordshire, ξεκίνησε κορυφαίος ερευνητής παραφυσικών φαινομένων.


Ο Lee Brickley έλαβε αρκετές αναφορές ότι το φάντασμα με την μακάβρια εμφάνιση και το περίεργο, αλλά σαφές όνομα επέστρεψε στην περιοχή, αποφασίζοντας να ρίξει άπλετο φως στην υπόθεση.

Το «παιδί» εθεάθη τελευταία φορά πριν από 30 χρόνια, προκαλώντας παγκόσμιο ενδιαφέρον, ενώ σύμφωνα με τις μαρτυρίες αυτό που το κάνει τόσο ξεχωριστό είναι αυτό που περιγράφει ακριβώς και το όνομά του. Τα μάτια του δεν έχουν ίριδα και ίχνος λευκού χρώματος… «Ακούσαμε παιδικές κραυγές και τρέξαμε προς το μέρος τους.

Δεν μπορούσαμε ωστόσο να εντοπίσουμε το παιδί και σταματήσαμε λαχανιασμένοι», ανέφερε μια σοκαρισμένη γυναίκα που περπατούσε στο Birches Valley, συμπληρώνοντας: «Γύρισα και είδα ένα κοριτσάκι να στέκεται πίσω μου.

Δεν ήταν πάνω από 10 ετών, ενώ είχε καλύψει τα μάτια με τα χέρια της. Λες και περίμενε μια τούρτα γενεθλίων. Ρώτησα αν είναι καλά και αν ήταν αυτή που φώναζε. Τότε άνοιξε τα μάτια της τα οποία ήταν κατάμαυρα! Πήδηξα πίσω και άρπαξα την κόρη μου. Όταν κοίταξα πάλι είχε φύγει. Ήταν τόσο παράξενο»… Σύμφωνα με τον 28χρονο Lee η εμπειρία της γυναίκας ταυτίζεται με μαρτυρίες από τη δεκαετία του 80΄. «Το καλοκαίρι του 1982, η θεία μου ήταν 18 χρονών. Συναντιόταν μαζί με τις φίλες της στο Cannock Chase, όπως πολλοί έφηβοι κάνουν ακόμα και σήμερα.

 Ένα βράδυ, λίγο πριν πέσει το σκοτάδι, άκουσε ένα κοριτσάκι να κραυγάζει για βοήθεια. Τρέχοντας προς τη φωνή, σκόνταψε πάνω σε μία πέτρα και τότε αντίκρισε το κορίτσι, περίπου έξι ετών, να τρέχει προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Γύρισε και την κοίταξε στα μάτια πριν εξαφανιστεί στο δάσος. Ήταν κατάμαυρα… Η έρευνα της αστυνομίας αποδείχθηκε άκαρπη, ωστόσο εκείνη την εποχή κανείς δεν είχε λόγο να πιστέψει ότι κάτι παραφυσικό συνέβαινε. Το κορίτσι είχε σάρκα και αίμα», σημείωσε και πρόσθεσε: «Υπήρξαν παρόμοιες αναφορές για παιδιά με μαύρα μάτια σε όλο τον κόσμο. Μερικοί πιστεύουν πως είναι εξωγήινοι, βαμπίρ ή φαντάσματα.

Στην Αμερική, σύμφωνα με μαρτυρίες, παιδιά με μαύρα μάτια χτυπούν τις πόρτες σπιτιών και ζητούν αν μπορούν να μπουν μέσα. Η διαφορά είναι πως στο Cannock Chase εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της ημέρας…».
 http://a-pistefto.blogspot.gr

Eννιά μύθοι της τεχνολογίας που όλοι πιστεύουν -Τελικά δεν ισχύουν

Η χρήση κινητού απαγορεύεται στα βενζινάδικα, ποτέ δεν πρέπει κανείς να στέκεται μπροστά σε φούρνο μικροκυμάτων, ενώ οι μπαταρίες πρέπει να είναι εντελώς άδειες πριν φορτιστούν. Αποτελούν μερικούς μόνο από τους μύθους γύρω από την τεχνολογία που χρησιμοποιούμε καθημερινά.

Η αλήθεια είναι διαφορετική. Είτε πρόκειται για λανθασμένες αντιλήψεις, είτε για δεδομένα που άλλαξαν στην πορεία χάρη στην πρόοδο της τεχνολογίας, κάποια από αυτά που οι περισσότεροι θεωρούν δεδομένα, ουσιαστικά δεν ισχύουν. Η Huffington Post αποφάσισε να αποδομήσει μερικούς από αυτούς τους μύθους.

Μύθος: Δεν μπορείς να βγάλεις καλές φωτογραφίες αν η φωτογραφική δεν έχει πολλά megapixel
Αλήθεια: Αν και είναι μία κοινή αντίληψη, η ποιότητα της φωτογραφίας καθορίζεται από πολλούς άλλους παράγοντες και όχι από τα megapixel. Ο φακός της μηχανής, οι αισθητήρες, η ικανότητα του «φωτογράφου» να εκμεταλλευτεί το φως και πολλοί ακόμη παράγοντες είναι εκείνοι που καθορίζουν την ποιότητα του αποτελέσματος μετά από το «κλικ».

Μύθος: Η χρήση κινητού σε βενζινάδικο είναι επικίνδυνη
Αλήθεια: Εχουν γίνει πολλές έρευνες που απορρίπτουν αυτή την πεποίθηση ότι τα κινητά μπορεί να προκαλέσουν ηλεκτρικό σπινθήρα που μπορεί να προκαλέσει ανάφλεξη με τις αναθυμιάσεις της βενζίνης. Θεωρητικά μπορεί να συμβεί, αλλά είναι εξαιρετικά απίθανο σε φυσιολογικές συνθήκες.

Μύθος: Αν δεν αδειάζει και επαναφορτίζεται πλήρως η μπαταρία του τηλεφώνου και του κινητού, επηρεάζεται η αντοχή της
Αλήθεια: Ισχυε κάποτε, αλλά οι εξελιγμένες μπαταρίες δεν αντιμετωπίζουν τέτοιο πρόβλημα. Οι περισσότερες συσκευές χρησιμοποιούν μπαταρίες λιθίου, οι οποίες μπορούν να φορτιστούν ανά πάσα στιγμή, χωρίς να απαιτούν να γίνει στο 100% τους, ή να έχουν αδειάσει πριν από αυτό.

Μύθος: Ενας μαγνήτης μπορεί να σβήσει τα δεδομένα σας
Αλήθεια: Για κάτι τέτοιο θα χρειαστεί ένας πραγματικά πολύ μεγάλος μαγνήτης, ενώ ακόμη και αυτός θα επηρεάσει μόνο μερικούς τύπους δεδομένων που έχουν αποθηκευτεί. Για παράδειγμα το USB δεν κινδυνεύει. Αντίθετα, με το σκληρό δίσκο του υπολογιστή μπορεί να υπάρχει πρόβλημα, αλλά μόνο από πραγματικά ισχυρούς μαγνήτες, όπως εκείνους που χρησιμοποιούνται σε μηχανήματα για τομογραφία.

Μύθος: Είναι κακό να στέκεσαι δίπλα στο φούρνο μικροκυμάτων
Αλήθεια: Αν και μερικές φορές μπορεί να υπάρχει διαρροή ακτινοβολίας από τη συσκευή, δεν είναι σε ποσότητα που να μπορεί να προκαλέσει βλάβη. Μάλιστα, στις προδιαγραφές των φούρνων μικροκυμάτων υπάρχουν περιορισμοί για το μέγεθος της ακτινοβολίας που μπορεί να διαρρεύσει, προκειμένου να μην υπάρχει κίνδυνος.

Μύθος: Δεν πρέπει ποτέ να βάζετε μεταλλικά αντικείμενα στο φούρνο μικροκυμάτων
Αλήθεια: Μπορεί να είναι επικίνδυνο, αλλά όχι στο βαθμό που πιστεύεται. Ο κίνδυνος δεν εξαρτάται από το μέγεθος του αντικειμένου, αλλά από το σχήμα του. Κάτι με αιχμηρές άκρες μπορεί να προκαλέσει σπινθήρες, αλλά αντικείμενα με πιο στρογγυλές επιφάνειες- όπως ένα κουτάλι- δεν προκαλεί προβλήματα.

Μύθος: Το κινητό μπορεί να προκαλέσει καρκίνο στον εγκέφαλο.
Αλήθεια: Παρά τους φόβους που εκφράστηκαν περισσότερο στα πρώτα χρόνια χρήσης των κινητών, δεν υπάρχει μέχρι στιγμής έρευνα που να τα συνδέει με τον καρκίνο. Μετά από μελέτη 11 χρόνων στη Βρετανία, το συμπέρασμα των επιστημόνων ήταν ότι «παρά την εκτεταμένη έρευνα, δεν έχουμε βρει αποδείξεις για την ύπαρξη κινδύνου από τα ραδιοκύματα που εκπέμπουν τα κινητά τηλέφωνα», αν και οι ειδικοί καταλήγουν ότι χρειάζεται περαιτέρω μελέτη του θέματος. 

Μύθος: Τα video game μεγαλώνουν κακά παιδιά
Αλήθεια: Αν και έχουν κατηγορηθεί πολλές φορές για την κακή συμπεριφορά των παιδιών, η επιστήμη δεν έχει πειστεί. Χρησιμοποιώντας δεδομένα δεκαετίας, μία μελέτη του 2013 από το Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης έδειξε ότι η συνεχής χρήση video game δεν συνεπάγεται σημαντική αλλοίωση της συμπεριφοράς. Αντιθέτως, μία ξεχωριστή έρευνα συμπέρανε ότι τα παιδιά που παίζουν video game για λιγότερο από μία ώρα καθημερινά, είναι λίγο πιο χαρούμενα και προσαρμόζονται πιο εύκολα, σε σύγκριση με τους συνομήλικούς τους που δεν έχουν την ίδια συνήθεια.

Μύθος: Αν κάνετε αίτημα άρνησης, μπορείτε να εμποδίσετε το Facebook να χρησιμοποιήσει τις φωτογραφίες σας
Αλήθεια: Πιθανότατα αυτό δεν μπορεί να σταθεί σε ένα πραγματικό δικαστήριο. Συμφωνώντας με τους όρους χρήσης του Facebook, παρότι τεχνικά σας ανήκουν οι φωτογραφίες, το μέσο έχει το δικαίωμα να τις χρησιμοποιήσει με πολλούς τρόπους, ανάλογα με το τι έχετε επιλέξει στις ρυθμίσεις απορρήτου.

iefimerida.gr

Shades Of Death: Ο δρόμος των φόνων

Ένας δρόμος 7 μιλίων στο Νιού Τζέρσεϊ θεωρείται από τους κατοίκους και επισκέπτες καταραμένος...

Μερικοί δρόμοι θεωρούνται καταραμένοι και οι οδηγοί τους αποφεύγουν, σε αυτούς τους δρόμους ανήκει και ο επονομαζόμενος Shades of Death (Σκιές θανάτου). Την δεκαετία του 20 και 30, σε αυτό το δρόμο έγιναν πολλές ανατριχιαστικές δολοφονίες.
Ένας άνδρας δολοφονήθηκε άγρια με ένα λάστιχο στο κεφάλι, πιθανότατα για να τον ληστέψουν. Ακόμη ένα δραματικό περιστατικό σημειώθηκε στον δρόμο, όταν μια γυναίκα σκότωσε τον άνδρα της, έκοψε το κεφάλι του και το έθαψε στην άκρη του δρόμου. Ένας άλλος άνδρας πυροβολήθηκε στο κεφάλι και θάφτηκε στην άμμο.
Υπήρξαν και θρύλοι που αναφέρουν ότι αγριόγατες επιτέθηκαν σε περαστικούς κοντά στον βάλτο, άλλοι λένε ότι τεράστια κουνούπια μολυσμένα με μαλάρια σκότωσαν πολλούς ανθρώπους.
Μάλιστα, λένε ότι κοντά στην περιοχή υπάρχει μια λίμνη, η Ghost Lake, όπου ομίχλη συχνά πυκνά καλύπτει όλη την λίμνη. Ορισμένοι θρύλοι αναφέρουν επίσης ότι στο τέλος του δρόμου υπάρχει μια λευκή σκιά, αν γίνει κόκκινη... τότε πεθαίνεις.
 τέλος του δρόμου υπάρχει μια λευκή σκιά, αν γίνει κόκκινη... τότε πεθαίνεις.

Η κατάρα της μούμιας που… βύθισε τον Τιτανικό

Κάπου πίσω στο 1860 πέντε απόφοιτοι του πανεπιστημίου της Οξφόρδης πήγαν ένα ταξίδι στην Αίγυπτο...

Προκειμένου να θυμούνται για πάντα το ταξίδι τους αποφάσισαν να πάρουν μαζί τους πίσω στην πατρίδα ένα αναμνηστικό… που δεν ήταν άλλο από το καπάκι από το φέρετρο μιας μούμιας… της ιέρειας της Amen-Ra. 

Δύο από τους άντρες πέθαναν κατά την επιστροφή τους από την Αίγυπτο. Ένας τρίτος πήγε στο Κάιρο και αυτοπυροβολήθη
κε κατά λάθος στο χέρι ενώ κυνηγούσε ορτύκια και έπρεπε να το ακρωτηριάσει.
Ένα άλλο μέλος της πεντάδας… ο Arthur Wheeler κατάφερε μεν να επιστρέψει… σώος στην Αγγλία, όμως έχασε όλη του την περιουσία στο τζόγο. Μετακόμισε στις ΗΠΑ, όπου έχασε και πάλι τα πάντα εξαιτίας πυρκαγιάς και πλημμύρας, γράφει η Rose Eveleth στην ιστοσελίδα nautil.us.
Το καπάκι του φέρετρου πέρασε στη συνέχεια στα χέρια της αδερφής του Wheeler, η οποία προσπάθησε να το φωτογραφίσει το 1887, όμως ο φωτογράφος και ο αχθοφόρος που το κουβαλούσε… πέθαναν.
Η κατάρα της μούμιας φαίνεται ότι δεν είχε κοπάσει καθόλου. Αντίθετα, ήταν μάλλον η αρχή.
Ο άντρας που προσπάθησε να μεταφράσει τα ιερογλυφικά, που ήταν γραμμένα επάνω στο φέρετρο… αυτοκτόνησε.



Το «περίφημο» αυτό καπάκι του φέρετρου πλέον βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο, όπου είναι επίσημα γνωστό ως «τεχνούργημα 22542», ή αλλιώς «η μούμια της ατυχίας».
Από την εποχή που πέρασε στην κατοχή του μουσείου το 1889 η «μούμια της ατυχίας» κατηγορήθηκε σχεδόν για τα πάντα.

Από τη βύθιση του Τιτανικού, μέχρι και για το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Το 1904 ο νεαρός και φιλόδοξος δημοσιογράφος Bertram Fletcher Robinson έγραψε ένα πρωτοσέλιδο αφιέρωμα στην εφημερίδα Daily Express για τη «στοιχειωμένη μούμια» με τον εξής τίτλο: «Μια ιέρεια του θανάτου».

«Είναι βέβαιο ότι οι Αιγύπτιοι είχαν δυνάμεις, με τις οποίες εμείς στον 20ο αιώνα μπορεί να γελάμε, όμως δε θα μπορέσουμε να καταλάβουμε ποτέ» έγραφε τότε.
Τρία χρόνια μετά ο Robinson πέθανε ξαφνικά από υψηλό πυρετό. Οι φίλοι του πίστεψαν ότι για το θάνατό του έφταιγε… η κατάρα της μούμιας.

Ο Sir Arthur Conan Doyle, δημιουργός του Σέρλοκ Χολμς, είχε προειδοποιήσει το νεαρό δημοσιογράφο να μην μπλέξει με τη μούμια: «Τον είχα προειδοποιήσει και του είχα πει να μην ενδιαφερθεί για τη μούμια που βρισκόταν στο Βρετανικό Μουσείο. Επέμενε και τελικά… πέθανε. Του είπα ότι προκαλούσε την τύχη του με τις έρευνές του, όμως η ιστορία τον είχε συνεπάρει και δε μπορούσε να αντισταθεί».

Την εποχή που η «μούμια της ατυχίας» έφτανε στη Μ. Βρετανία, η χώρα είχε καταλάβει την Αίγυπτο. Κι ενώ η κατάληψη της Αιγύπτου είχε θεωρηθεί ως μια στρατιωτική επιτυχία, οι πολίτες πίσω στην πατρίδα δεν την έβλεπαν με καλό μάτι. Εξέφραζαν αμφιβολίες για το κατά πόσο μια ευρωπαϊκή δύναμη έπρεπε να παρεμβαίνει σε μια χώρα της Μέσης Ανατολής.
Οι πολιτικοί υποστήριζαν ότι βρίσκονταν εκεί για να βοηθήσουν τη χώρα να καθαιρέσει έναν τύραννο, αλλά οι βρετανοί πολίτες δεν ήταν σίγουροι ότι… ήταν δουλειά της κυβέρνησής τους αυτό, σχολιάζει η αρθρογράφος.

Έτσι, ενώ πολλοί προβληματίζονταν με την κατοχή, δεν εξέφραζαν ανοιχτά τις ανησυχίες τους προς τα έξω και… στράφηκαν σε διάφορα αντικείμενα αιγυπτιακής τέχνης.
Ο καθηγητής λογοτεχνίας στο Birbeck College του University of London έγραψε με απλά λόγια στο βιβλίο του «The Mummy’s Curse» το 2012: «Δε μπορείς να μιλήσεις για το πόσο δύσκολο είναι να καταλάβεις μια άλλη χώρα, γιατί αυτό είναι εντελώς… αντιπατριωτικό. Αυτή είναι μια αφήγηση, που σας επιτρέπει να μιλάτε γι’ αυτό με άλλο τρόπο».

Σήμερα, το Βρετανικό Μουσείο δεν αναφέρει πολλά για την ιστορία της «μούμιας της ατυχίας».
Κάνει μια αναφορά σε μερικούς από τους πιο αξιοσημείωτους μύθους που τη συνοδεύουν, όπως αυτόν ότι η μούμια ήταν επάνω στον Τιτανικό, και προσθέτει ένα σύντομο σημείωμα που λέει το εξής: «Περιττό να αναφέρει κανείς ότι δεν υπάρχει αλήθεια πίσω από όλα αυτά. Το αντικείμενο δεν έφυγε ποτέ από το Μουσείο μέχρι το 1990 που συμπεριελήφθη σε μια περιοδική έκθεση».

http://www.gkourou.com/

Οι μεγαλύτεροι, χαμένοι θησαυροί του κόσμου.

Μυθικοί θησαυροί αμύθητης αξίας, που στο πέρασμα των αιώνων έγιναν το ιερό δισκοπότηρο για εκατοντάδες αναζητητές και χρυσοθήρες, χωρίς τελικά να μπορέσει κάποιος να τους ανακαλύψει. Δείτε παρακάτω 6 από αυτούς τους θησαυρούς και την ιστορία που τους συνοδεύει.

Η κιβωτός της Διαθήκης
Για τους Ισραηλίτες, η κιβωτός της Διαθήκης ήταν το πιο ιερό αντικείμενο πάνω στη γη. Το σύμβολο αυτό του εβραϊκού έθνους, αυτή η περίκομψη κιβωτός, σύμφωνα με τη Βίβλο, σχεδιάστηκε από τον ίδιο τον Θεό.
Με διαστάσεις, 44 ίντσες μήκος, 26 ίντσες πλάτος, και 26 ίντσες ύψος, η κιβωτός ήταν κατασκευασμένη από ξύλο ακακίας και καλυμμένη μέσα-έξω με καθαρό χρυσό και περιβάλλονταν από σκαλιστά καλλιτεχνήματα όλα από χρυσό επίσης. Στο επάνω μέρος, τοποθετήθηκαν δύο χρυσά χερουβείμ, το ένα απέναντι από το άλλο με τα κεφάλια σκυμμένα και τα φτερά να εκτείνονται προς τα πάνω.
Η κιβωτός χρησιμοποιήθηκε για να φυλάξει ιερά λείψανα, αλλά και τις δύο πέτρινες πλάκες των 10 εντολών. Σαν ιστορικός και θρησκευτικός θησαυρός, η κιβωτός και το περιεχόμενο της είναι ανεκτίμητης αξίας.

Το 607 π.χ. η κιβωτός βρίσκονταν στον ναό του Σολομώντα, στην Ιερουσαλήμ, η οποία και καταλήφθηκε από τους Βαβυλώνιους σε μια φοβερή μάχη όπου σκοτώθηκαν περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι.

Εβδομήντα χρόνια αργότερα, όταν επέστρεψαν οι Ισραηλίτες για να ξανακτίσουν την πόλη η κιβωτός της Διαθήκης είχε χαθεί.

Ευρέως, θεωρείται ότι η κιβωτός κρύφτηκε από τους Εβραίους για να μην πέσει στα χέρια των Βαβυλώνιων. Οι πιθανές τοποθεσίες που μπορεί να βρίσκεται κυμαίνονται από το βουνό Nebo στην Αίγυπτο ως την Αιθιοπία και ως μια σπηλιά στην καρδιά του Ισραήλ.
Άλλοι θεωρούν ότι η κιβωτός καταστράφηκε από τους Βαβυλώνιους.
Άλλη εξήγηση που δίνεται, είναι ότι ο θεός αφαίρεσε ως εκ θαύματος την κιβωτό για τη προστατεύσει.

Το κεχριμπαρένιο δωμάτιο
Περιγράφεται σαν το όγδοο θαύμα του κόσμου από όσους το είδαν και αποτελεί τον πιο ιδιαίτερο χαμένο θησαυρό στην ιστορία.
Ήταν μια αίθουσα με διάσταση 11 τετραγωνικών ποδιών που ήταν επενδυμένη με μεγάλα πάνελ φτιαγμένα από τόνους κεχριμπάρι σκαλισμένο περίτεχνα, τεράστιους τετράγωνους καθρέφτες και τέσσερα υπέροχα μωσαϊκά από την Φλωρεντία. Οι κεχριμπαρένιοι τοίχοι ήταν στολισμένοι με πολύτιμους λίθους και διακοσμημένοι με τις πολυτιμότερες συλλογές από Πρωσικά και Ρωσικά έργα τέχνης.
Δημιουργήθηκε για το βασιλιά της Πρωσίας Friedrich I και δόθηκε στον Μέγα Πέτρο της Ρωσίας το 1716 και βρίσκονταν στο Catherine Palace, κοντά στη Αγία Πετρούπολη. Σήμερα, το κεχριμπαρένιο δωμάτιο θα εκτιμούνταν περισσότερο από 142 εκατομμύρια δολάρια.

Όταν ο Adolf Hitler έβαλε στο στόχαστρο του την Ρωσία, οι φύλακες του κεχριμπαρένιου δωματίου αποφάσισαν να το "ξηλώσουν" για να το μετακινήσουν. Στην προσπάθεια τους όμως αυτή, το κεχριμπάρι άρχισε να θρυμματίζεται. Έτσι προσπάθησαν να το καλύψουν με ταπετσαρία, χωρίς επιτυχία όμως. Έτσι, όταν οι Γερμανοί μπήκαν στο Λένινγκραντ (Αγία Πετρούπολη) τον Οκτώβριο του 1941, μετακίνησαν και έστησαν ξανά το δωμάτιο στο Königsberg Castle.

Εντούτοις, όταν τον Απρίλιο του 1945 το Königsberg παραδόθηκε και ο πόλεμος είχε λήξει, ο μυθικός θησαυρός δεν βρισκόταν πουθενά. Το κεχριμπαρένιο δωμάτιο δεν το είδε ποτέ ξανά κανένας.
Οι θεωρίες πολλές.
Βρίσκεται κρυμμένο σε ένα υπόγειο κάπου στην πόλη. Καταστράφηκε από τις Ρώσικες βόμβες. Καταστράφηκε στην φωτιά που ξέσπασε στο κάστρο αμέσως μετά την παράδοση της πόλης...
Πιθανώς δεν θα μάθουμε ποτέ. Αλλά ευτυχώς, για τους εραστές της χλιδής, το κεχριμπαρένιο δωμάτιο έχει αναδημιουργηθεί προσεκτικά με βάση το πρωτότυπο και εκτίθεται στο Catherine Palace.

Ο θησαυρός του Μαυρογένη
Ο διάσημος πειρατής Μαυρογένης πέρασε μόνο μόνο 2 χρόνια από την ζωή του (1716-1718) λεηλατώντας τις θάλασσες. Εντούτοις, κατάφερε να μαζέψει ένα μεγάλο θησαυρό. Ενώ οι Ισπανοί ήταν απασχολημένοι με το να συγκεντρώνουν το χρυσό και το ασήμι που μάζευαν από το Μεξικό και τη Νότια Αμερική, ο Μαυρογένης και οι σύντροφοι του, περίμεναν υπομονετικά τα ισπανικά πλοία, που φορτωμένα με το χρυσό και το ασήμι έπαιρναν το δρόμο για την Ισπανία.

Ο Μαυρογένης, δημιούργησε την φήμη του σκληρού και ανήθικου καιροσκόπου. Η περιοχή δράσης του ήταν γύρω από τις Δυτικές Ινδίες μέχρι τις ακτές της Βόρειας Αμερικής, με έδρα του τις Μπαχάμες και την βόρεια Καρολίνα. Το τέλος του ήρθε τον Νοέμβριο του 1718, όταν αποκεφάλισε από τον Βρετανό υπολοχαγός Robert Maynard.

Αλλά τι συνέβη στον απέραντο θησαυρό που ο Μαυρογένης είχε μαζέψει;
Η θέση που ήταν κρυμμένος δεν έγινε ποτέ γνωστή. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε τους αμέτρητους κυνηγούς θησαυρών να τον αναζητήσουν μανιωδώς.

Το βυθισμένο σκάφος του Μαυρογένη, το Queen Anne’s Revenge πιστεύεται ότι βρέθηκε κοντά στο Beaufort στην βόρεια Καρολίνα το 1996, αλλά δεν υπήρχε ίχνος από τον θησαυρό. Οι πιθανές θέσεις που μπορεί να βρίσκεται, περιλαμβάνουν τα νησιά της Καραϊβικής, τον κόλπο Chesapeake στην Βιρτζίνια και τις σπηλιές των νησιών Cayman.

Ο θησαυρός της Λίμας.
Το 1820, η Λίμα στο Περού, ήταν στα πρόθυρα επανάστασης. Σαν προληπτικό μέτρο, ο αντιβασιλέας της Λίμας, αποφάσισε να μεταφέρει το μυθικό πλούτο της πόλης, στο Μεξικό για να τον διαφυλάξει. Ο θησαυρός περιλάμβανε εκτός των άλλων και πολύτιμες πέτρες καθώς και δύο life-size χρυσά αγάλματα της Μαρίας να κρατάει τον Ιησού. Ο θησαυρός γέμισε 11 πλοία και εκτιμήθηκε περίπου στα 60 εκατομμύρια δολάρια.
Ο καπετάνιος William Thompson, διοικητής του πλοίου Mary Dear, τέθηκε υπεύθυνος για τη μεταφορά του θησαυρού στο Μεξικό. Αλλά ο αντιβασιλέας πρέπει να είχε κάνει κάποια έρευνα για το άτομο στο οποίο έδωσε τέτοιο μυθικό πλούτο, επειδή ο Thompson ήταν πειρατής. Μόλις τα σκάφη βρήκαν στην ανοιχτή θάλασσα, σκότωσε τους περουβιανών φρουρών και τους πέταξε στην θάλασσα.
Ο Thompson έλεγχε τα Νησιά Cocos, στον Ινδικό Ωκεανό, όπου αυτός και οι σύντροφοι του έθαψαν σύμφωνα με ισχυρισμούς, τον θησαυρό. Αποφάσισαν έπειτα να χωρίσουν και να "εξαφανιστούν" για λίγο, έως ότου ηρεμήσει το όλο συμβάν.
Αλλά το πλοίο Mary Dear εντοπίστηκε από τα Ισπανικά πλοία και το πλήρωμα δικάστηκε για την πειρατεία. Όλοι κρεμάστηκαν, εκτός από τον Thompson και το πρωτοπαλίκαρο του, που για να σώσουν τις ζωές τους, συμφώνησαν να οδηγήσουν τους Ισπανούς στον κλεμμένο θησαυρό. Τους πήγαν μέχρι τα νησιά Cocos, αλλά κατόρθωσαν να δραπετεύσουν στη ζούγκλα. Τον Thompson και το πρωτοπαλίκαρο του, αλλά και τον θησαυρό, δεν τον ξαναείδε ποτέ κανείς.
Περισσότερες από 300 αποστολές έχουν προσπαθήσει - ανεπιτυχώς - να εντοπίσουν τους θησαυρούς της Λίμα. Η πιο πρόσφατη θεωρία είναι ότι ο θησαυρός δεν θάφτηκε στα νησιά Cocos, αλλά σε ένα άγνωστο νησί κοντά στις ακτές της Κεντρικής Αμερικής.

Ο θησαυρός του TutankhamenΌταν ο Howard Carter βρήκε τον τάφο του Τουταγχαμών στην Αίγυπτο, στην κοιλάδα των βασιλέων το 1922, γοητεύτηκε από τη λαμπρότητα των χειροποίητων αντικειμένων που ο νεαρός βασιλιάς είχε πάρει μαζί του για την μετά θάνατον ζωή.
Υπήρχαν τόσα πολλά κοσμήματα και άλλα χειροποίητα αντικείμενα που ο Carter χρειάστηκε δέκα χρόνια για να τα καταχωρήσει πλήρως.
Εντούτοις, όταν ξεθάφτηκαν οι αίθουσες ενταφιασμών των πιο σημαντικών Φαραώ, στις αρχές του 19ου αιώνα, οι αίθουσες θησαυρών τους, ήταν ουσιαστικά άδειες.
Οι ληστές που σύλησαν τους τάφους κατά τη διάρκεια των αιώνων, αφαίρεσαν από τους περισσότερους από αυτούς, ότι πολύτιμο υπήρχε αφήνοντας μόνο πέτρες.
Αλλά που βρίσκεται όλος αυτός ο θησαυρός που εκλάπη από τους τάφους των Φαραώ?

Μερικοί μελετητές πιστεύουν ότι οι θησαυροί ιδιοποιήθηκαν από τους ιερείς που διεύθυναν την κοιλάδα των βασιλιάδων κατά τη διάρκεια της περιόδου 425-343 π.χ.
Ένα ιδιαίτερο πρόσωπο, ο κυβερνήτης Herihor, ίσως να είναι το κλειδί. Ο Herihor ήταν υψηλός δικαστικός υπάλληλος κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ραμσή ΧΙ.
Μετά τον θάνατο του Ραμσή, ο Herihor σφετερίστηκε το θρόνο, μοιράζοντας το βασίλειο μαζί με τον γαμπρός του, Piankh.
Ο Herihor Έγινε υπεύθυνος στην κοιλάδα των βασιλιάδων και έτσι είχε την ευκαιρία να αρπάξει τους θησαυρούς από τους τάφους των Φαραώ.

Ο τάφος του δεν έχει βρεθεί ποτέ και πολλοί μελετητές θεωρούν ότι οι κλεμμένοι θησαυροί από πολλούς Φαραώ, είναι κρυμμένοι εκεί.

Ο θησαυρός του Αυτοκράτορα Montezuma
Ο αποδεκατισμός των Ισπανών από τους Αζτέκους στο Μεξικό έγινε στις 1 Ιουλίου του 1520, όταν ο Hernando Cortés και οι άντρες του εγκλωβίστηκαν στην πρωτεύουσα Tenochtitlán από τους εξοργισμένους Αζτέκους πολεμιστές .

Μετά από ημέρες άγριας μάχης, ο Cortés διέταξε τους άντρες του να συσκευάσουν τους θησαυρούς του Montezuma για να προσπαθήσουν να το σκάσουν την νύχτα. Δεν κατάφεραν όμως να φύγουν, αφού οι Αζτέκοι πρόλαβαν και τους επιτέθηκαν. Η σφαγή που ακολούθησε γέμισε τη λίμνη Tezcuco με τα νεκρά σώματα των Ισπανών και τους αμύθητους θησαυρούς του Montezuma.
Οι τρομαγμένοι στρατιώτες, πετούσαν τα κιβώτια με τον θησαυρό, που τον αποτελούσαν αμέτρητα χρυσά και ασημένια κομψοτεχνήματα καθώς και τεράστιες ποσότητες με πολύτιμους λίθους και κοσμήματα, στην προσπάθεια τους να ξεφύγουν από τους Αζτέκους .

Ο Cortés και μια χούφτα ανδρών του, κατάφεραν να γλυτώσουν, για να επιστρέψουν ένα χρόνο μετά για να πάρουν εκδίκηση. Όταν οι κάτοικοι του Tenochtitlán εντόπισαν τους εισβολείς, έθαψαν τον θησαυρό της πόλης γύρω από τη λίμνη Tezcuco.

Σήμερα, παρόλο που ήταν πολλοί αυτοί που τον έψαξαν, ένας αμύθητος θησαυρός παραμένει κρυμμένος για σχεδόν πέντε αιώνες κάτω από τις λάσπες στα περίχωρα της πόλης του Μεξικού.

Οι μυθοι που προκαλούν ανατριχιλα σε όλο τον κοσμο!!!

Εντυπωσιακές ιστορίες καλά κρυμμένες στον μανδύα φολκλορικών στοιχείων και λαϊκών παραδόσεων φιλοτεχνούν συναρπαστικούς αστικούς μύθους , γι' αυτό και εξαπλώνονται με αστραπιαία ταχύτητα μέσα στην κοινότητα αρχικά και κατόπιν σε όλη την κοινωνία που τους υποβαστάζει.

Η δραματουργική πλοκή των μύθων αυτών μασκαρεύεται βέβαια και αφορά πλέον σε πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν σε πραγματικούς ανθρώπους, παρά το γεγονός ότι τις περισσότερες φορές είναι κατασκευασμένοι στο εργαστήριο της προφορικής παράδοσης.

Και είναι τέλος και οι ντόπιες πινελιές που προσκολλώνται στον θρύλο για να δώσουν την απαραίτητη ιθαγένεια, παρά το γεγονός ότι ακριβώς ίδιες ιστορίες φιγουράρουν σε διάφορα μέρη του πλανήτη.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι ανατριχιαστικότεροι των αστικών μύθων έχουν αφήσει μπόλικους ανθρώπους ξάγρυπνους στις τέσσερις γωνιές της οικουμένης...

Το ντόμπερμαν που πνίγεται - Αυστραλία



Ο αστικός αυτός μύθος μάς έρχεται από το μακρινό Σίδνεϊ και έχει να κάνει με μια περίεργη ιστορία πνιξίματος ενός ντόμπερμαν. Ένα βράδυ λοιπόν ένα ζευγάρι επέστρεψε στο σπίτι του για να δει τον σκύλο του να πνίγεται στο σαλόνι. Ο άντρας πανικοβλήθηκε και λιποθύμησε, η γυναίκα ήταν ωστόσο πιο γενναία και μετέφερε αμέσως το άτυχο σκυλί σε κλινική ζώων. Επέστρεψε κατόπιν στο σπίτι για να βοηθήσει τον άντρα της, προσπαθώντας να τον μεταφέρει στο κρεβάτι. Όσο συνέβαινε αυτό, ο κτηνίατρος τηλεφώνησε και ούρλιαξε υστερικά από το ακουστικό να εγκαταλείψουν αμέσως την οικία τους. Χωρίς να ξέρουν τι συνέβη, το αντρόγυνο βγήκε έντρομο έξω, για να συναντήσουν στις σκάλες την αστυνομία που τους γύρευε: ο αστυνομικός ενημέρωσε το ζευγάρι ότι ο σκύλος είχε πνιγεί από ανθρώπινο δάχτυλο και ότι ο διαρρήκτης πρέπει να ήταν ακόμα εντός της οικίας! Πράγματι, ο κλέφτης βρέθηκε αναίσθητος στο υπνοδωμάτιό τους...

O κρεμασμένος σύντροφος - Γαλλία



Άλλος ένας περίφημος αστικός μύθος που εμφανίζεται σε διάφορες παραλλαγές στα πέρατα του κόσμου, ο δικός μας ωστόσο έχει να κάνει με το Παρίσι της δεκαετίας του '60. Μια κοπέλα και ο φίλος της λοιπόν, αμφότεροι φοιτητές, επιδίδονταν σε ερωτικές περιπτύξεις μέσα στο αμάξι, το οποίο είχαν παρκάρει βολικά μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα. Κάποια στιγμή το αγόρι βγαίνει από το αυτοκίνητο για να καπνίσει ένα τσιγάρο, με την κοπέλα να τον περιμένει υπομονετικά στη θέση της να επιστρέψει. Καθώς αργούσε, η κοπέλα βγήκε να τον ψάξει, μόνο για να δει έντρομη μια σκιά μέσα στην ερημιά. Παγωμένη, επιστρέφει ταχύτατα στο αυτοκίνητο και προσπαθεί να φύγει, μόνο που το αμάξι αρνείται να την υπακούσει. Κάθε φορά που μαρσάρει ακούει περίεργα τριξίματα, με το αυτοκίνητο να μένει καθηλωμένο. Κάποιος είχε δέσει ένα σχοινί στον προφυλακτήρα του αυτοκινήτου και το είχε ασφαλίσει στο γειτονικό δέντρο. Βγαίνοντας να δει γιατί δεν ξεκινούσε το αμάξι, η κοπέλα συνειδητοποίησε ότι ο φίλος της κρεμόταν από το δέντρο...

Η γυναίκα με το σκισμένο στόμα - Ιαπωνία και Κίνα



Ο πασίγνωστος λαϊκός θρύλος της Κίνας/Ιαπωνίας αφορά σε μια γυναίκα, την Kuchisake-Onna, που κάποιοι ισχυρίζονται ότι ήταν σύζυγος σαμουράι. Μια μέρα λοιπόν απάτησε τον άντρα της με έναν νεότερο τύπο και όταν ο σύζυγος το έμαθε, την τιμώρησε παίρνοντας το σπαθί του και σκίζοντας στο στόμα της από αυτί σε αυτί. Η συνέχεια του αστικού μύθου ποικίλει από δω κι έπειτα. Άλλοι λένε ότι η γυναίκα ήταν καταραμένη να μην πεθάνει ποτέ, και ακόμα συνεχίζει να περιδιαβαίνει τον κόσμο για να εξιστορεί το πάθημά της. Άλλοι πάλι αναφέρουν ότι πρόκειται για μια πολύ ωραία γυναίκα που ρωτάει τους περαστικούς αν είναι όμορφη. Κι όταν παίρνει θετική απάντηση, αφαιρεί τη χειρουργική μάσκα που φορά αποκαλύπτοντας τη φρικιαστική ουλή της. Ο περαστικός που δεν συνεχίζει να τη βρίσκει πλέον όμορφη βρίσκει τραγικό θάνατο από τα χέρια της!

Η γέφυρα των βρεφικών στεναγμών - ΗΠΑ



Σύμφωνα με τον περίφημο αστικό μύθο της Αμερικής, ένα ζευγάρι κατευθυνόταν στο σπίτι του από την εκκλησία, έχοντας στο πίσω κάθισμα το μωρό τους. Η βροχή έπεφτε με το τουλούμι και το ζευγάρι αναγκάστηκε να περάσει μια γέφυρα που είχε υπερχειλίσει. Το νερό ήταν ωστόσο βαθύτερο απ' όσο είχαν υπολογίσει, με το αυτοκίνητο να μένει καταμεσής της γέφυρας και το ζευγάρι να βγαίνει από το αμάξι για να αναζητήσει βοήθεια. Η γυναίκα έμεινε βέβαια πίσω, για να δει έντρομη εντός ολίγου το μωρό της να παρασύρεται από τα ορμητικά νερά. Ο θρύλος λέει ότι όποιος περάσει από τη συγκεκριμένη γέφυρα (η τοποθεσία της οποίας παραμένει βολικά άγνωστη) θα ακούσει το κλάμα του μωρού...

Η εξωγήινη απαγωγή - Ιταλία



Η ιστορία απαγωγής του Fortunato Zanfretta έχει μετατραπεί στον πλέον περιώνυμο αστικό μύθο της Ιταλίας εδώ και μερικές δεκαετίες! Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ιδίου, ο Zanfretta κρατήθηκε όμηρος από μια εξωγήινη φυλή που ονομάζονται Dragos και κατοικούν στον πλανήτη Teetonia, με τις απανωτές απαγωγές του να λαμβάνουν χώρα στο χρονικό διάστημα 1978-1981. Στις αναρίθμητες υπνώσεις του μάλιστα ο «όμηρος» ανέφερε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τους εξωγήινους, με τις λεπτομερέστατες αναφορές του να έχουν πυροδοτήσει παγκόσμιο ενδιαφέρον για την υπόθεση. Μέχρι και σήμερα, η περίπτωση Zanfretta παραμένει η πιο εντυπωσιακή και περίεργη υπόθεση «X-Files» του κόσμου, με τον αστικό μύθο να αναλαμβάνει κατόπιν χρέη γενίκευσης της ιστορίας, με κάθε Ιταλό να γνωρίζει πλέον απ' έξω και ανακατωτά τα «γεγονότα»...

Ο λευκός θάνατος - Σκοτία



Η ιστορία έχει να κάνει με ένα κορίτσι της Σκοτίας που μισούσε τόσο πολύ τη ζωή που αποφάσισε να εξαφανίσει κάθε ίχνος της ύπαρξής της. Όταν ολοκλήρωσε τη ζοφερή προετοιμασία, ήταν πλέον έτοιμη να αυτοκτονήσει, με την οικογένειά της να ανακαλύπτει σύντομα το δραματικό χρονικό της. Σε μια περίεργη τροπή της μοίρας, κάθε μέλος της οικογένειας πέθανε μέσα σε λίγες μέρες από τον χαμό του κοριτσιού, βρίσκοντας μάλιστα τραγικό θάνατο. Η υπόθεση πήρε το παρατσούκλι «λευκός θάνατος», με τον αστικό μύθο να υποδεικνύει πλέον ότι όποιος μάθει τις λεπτομέρειες της εξαφάνισης της οικογένειας είναι καταδικασμένος να τον επισκεφτεί το πνεύμα της κοπέλας: το φάντασμά της σκοτώνει τον περίεργο, από τον φόβο μήπως και αποκαλυφθεί η ύπαρξή της! Ο στόχος της είναι να αποτρέψει τον οποιονδήποτε να μάθει ότι κάποτε έζησε, με το πνεύμα της να είναι έτοιμο να κάνει ό,τι χρειαστεί για να κλείσει το στόμα του φαφλατά μια και καλή...

Το μαύρο Volga - Πολωνία


Ένα κατάμαυρο αυτοκίνητο της άλλοτε θρυλικής μάρκας «περιπολούσε» τους δρόμους της Βαρσοβίας στη δεκαετία του '60 με ζοφερό στόχο την απαγωγή παιδιών. Σύμφωνα με τον αστικό μύθο, οι επιβάτες του ύποπτου αυτοκινήτου ήταν από ανώτατα σοβιετικά στελέχη -που έκλεβαν παιδιά για τους σκοτεινούς σκοπούς τους- μέχρι βρικόλακες, πωλητές ανθρώπινων οργάνων ή και ο ίδιος ο Σατανάς! Στις πολυάριθμες εκδοχές του μύθου, τα παιδιά χρησιμοποιούνταν ως σεξουαλικοί σκλάβοι στα πόδια της άρχουσας σοβιετικής τάξης, ως πάροχοι ανθρώπινων οργάνων ή ακόμα και αίματος για πλούσιους που υπέφεραν από λευχαιμία. Τίποτα δεν έχει φυσικά αποδειχθεί ποτέ, ο αστικός μύθος ζει ωστόσο και βασιλεύει στην Πολωνία...

Elisa Day - Μεσαιωνική Ευρώπη


Ένας παλιός αστικός θρύλος σκορπούσε τον τρόμο στη δεισιδαιμονική Ευρώπη του Μεσαίωνα. Μια πανέμορφη κοπέλα λοιπόν, η Elisa Day, η ομορφιά της οποίας συγκρινόταν μόνο με τα άγρια ρόδα, γνώρισε έναν νεαρό άντρα που μόλις είχε καταφτάσει στο χωριό της. Ο άντρας, που την ερωτεύτηκε φυσικά με την πρώτη ματιά, της ζήτησε ραντεβού. Στην πρώτη τους συνάντηση, την επισκέφτηκε στο σπίτι της. Στη δεύτερη, της έφερε ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο και της παρήγγειλε να τον συναντήσει εκεί που φυτρώνουν τα άγρια ρόδα. Στο τρίτο τους λοιπόν ραντεβού, την πήγε στο ποτάμι, όπου τη σκότωσε φωνάζοντας «η ομορφιά πρέπει να πεθάνει». Έβαλε κατόπιν ένα κόκκινο τριαντάφυλλο στα δόντια της και άφησε το νεκρό της σώμα να γλιστρήσει στο ποτάμι. Εννοείται ότι οι μεσαιωνικοί άνθρωποι συναντούσαν το πνεύμα της να περιπλανιέται στο ποτάμι, με το αίμα να ρέει από το κεφάλι της και το κόκκινο τριαντάφυλλο περασμένο στα χέρια της...

Το Πηγάδι της Κολάσεως - Ρωσία



Κάποια στιγμή το 1989, ρώσοι επιστήμονες διάνοιξαν μια γεώτρηση στη Σιβηρία κάπου 14,5 χιλιόμετρα βάθος. Το γεωτρύπανο χάλασε βέβαια κάποια στιγμή ανεξήγητα και η ερευνητική ομάδα κατέβασε εξοπλισμό στην τρύπα για να δει τι έγινε. Η θερμοκρασία ήταν κοντά στους 1.000 βαθμούς Κελσίου, το πραγματικό σοκ ήταν ωστόσο ο ήχος που κατέγραψαν τα μηχανήματα: 17 τρομακτικότατα δευτερόλεπτα μπόρεσε να ηχογραφήσει το μικρόφωνο πριν λιώσει, με τους απόκοσμους ήχους να πείθουν τους επιστήμονες ότι ήταν πράγματι κραυγές από την Κόλαση! Οι περισσότεροι παραιτήθηκαν αμέσως από την αποστολή, με όσους ωστόσο παρέμειναν στο σημείο να ζουν ακόμα μεγαλύτερο σοκ αργότερα εκείνη τη νύχτα: ένα νέφος ενός κατάφωτου αερίου άρχισε να βγαίνει από τη γεώτρηση, παίρνοντας προοδευτικά σχήμα γιγαντιαίου φτερωτού δαίμονα, με το ρωσικό αντίστοιχο του «έχω κατακτήσει...» να ακούγεται μέσα στις φλόγες. Παρά το γεγονός ότι σήμερα θεωρείται φάρσα, ο αστικός μύθος παρέμεινε και δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι το περιστατικό πράγματι συνέβη. Ο θρύλος του Πηγαδιού της Κολάσεως παραμένει ζωντανός και ακμαίος...

newsbeast.gr