Το πιο… φονικό βιβλίο!

Αυτό είναι σίγουρα το πιο περίεργο σύγγραμα στην παγκόσμια ιστορία. Κρύβει ένα απίστευτο φονικό «μυστικό», και είναι ο λόγος που κανένας μέχρι τώρα δεν έχει καταφέρει να διαβάσει το πρωτότυπο βιβλίο μέχρι το τέλος… Ποιός είναι ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από τη «συγγραφή» του;
Σίγουρα είναι το πιο «φονικό» βιβλίο στον κόσμο. Οι «Σκιές από τον τοίχο του θανάτου», δια χειρός Ρόμπερτ Κλαρκ Κέτζι (1874, «Shadows from the Walls of Death») είναι ένα «διαφορετικό» βιβλίο με θέμα το θάνατο…
Αυτό όμως που το κάνει να διαφέρει από άλλα αντίστοιχα βιβλία είναι το γεγονός ότι δεν εξιστορεί τον θάνατο, αλλά αναφέρεται στους κινδύνους που εγκυμονεί η χρήση αρσενικού!

Αυτό που αξίζει να αναφερθεί είναι το μόνο κείμενο που υπάρχει σε όλο το βιβλίο είναι ο πρόλογος και μερικά μόνο εδάφια από τη Βίβλο, τα οποία αναφέρονται στην «πανούκλα στους τοίχους των σπιτιών».
Ποιά είναι όμως η ιστορία που κρύβεται πίσω από το «μυστικό» του φονικού αυτού βιβλίου;
Την εποχή που έζησε ο Ρόμπερτ Κέτζι, οι ταπετσαρίες στους τοίχους αποτελούσε τάση της μόδας, αλλά βασικό τους συστατικό ήταν το ιδιαίτερα τοξικό αρσενικό, και η επίσης τοξική κόλα που χρησιμοποιούσαν για να την εφαρμόσουν στους τοίχους.
Εκατοντάδες ήταν οι άνθρωποι που πάθαιναν (επισήμως) από δηλητηρίαση μέσα στα σπίτια τους, ενώ κανείς δεν είχε εντοπίσει την αιτία.

Αυτός που πρώτος σκέφτηκε την πηγή του θανάτου ήταν ασφαλώς ο γιατρός Κέτζι.
Προκειμένου μάλιστα να αποδείξει στους ιδιαίτερα δύσπιστους συμπατριώτες του τους κινδύνους από τη χρήση αρσενικού στις βαφές, συγκέντρωσε εκατοντάδες τέτοιες ταπετσαρίες, τις οποίες έδεσε σε βιβλία!
Συγκέντρωσε αρκετές ταπετσαρίες, ώστε να «δέσει» 100 αντίτυπα των «Σκιών από τους Τοίχους του Θανάτου», τα οποία και έστειλε σε διάφορες βιβλιοθήκες των ΗΠΑ, ενώ δεν παρέλειψε, φυσικά, να ενημερώσει τα πανεπιστημιακά ιδρύματα και τις Αρχές για τον υγειονομικό αυτό κίνδυνο, αφού οι σελίδες τους ήταν γεμάτες από αρσενικό…
Όσοι φυλλομετρούσαν τις σελίδες του, σύντομα παρουσίαζαν πονοκέφαλο, σωματικούς πόνους, πυρετό, διάρροια, τριχόπτωση, αποχρωματισμό του δέρματος, σπασμούς. Παρουσίαζαν, ίδια δηλαδή συμπτώματα με όσους δηλητηριάζονταν μέσα στο σπίτι τους από τις ταπετσαρίες τους!

Από τα συνολικά 100 αντίτυπα, διασώζονται μόνο τα δύο, τα οποία φυλάσσονται σε ειδικές προθήκες στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, κάτω από αυξημένα μέτρα ασφάλειας.
Για να τα διαβάσει κάποιος θα πρέπει πρώτα να έχει λάβει ειδική άδεια από την πρυτανεία και να φορέσει μία ειδική προστατευτική στολή!

Δύο ολόκληρους αιώνες μετά τη «συγγραφή» τους, τα βιβλία αυτά παραμένουν ιδιαίτερα τοξικά, ενώ το εξώφυλλο αλλά και όλες οι σελίδες είναι πλέον τυλιγμένες με ειδική επένδυση, για ευνόητους λόγους.
newsit.gr

Τα ένοχα μυστικά της Σοβιετικής Ένωσης

Η Σοβιετική Ρωσία είναι γνωστή για πολλά πράγματα, με την αμφιλεγόμενη φύση του κομμουνιστικού καθεστώτος να εγείρει ακόμα και σήμερα συζητήσεις και έριδες…
Ένα ωστόσο είναι αναμφίβολο: η μυστικοπάθεια με την οποία περιέβαλαν οι Σοβιετικοί τα πεπραγμένα τους!

Πέπλο μυστηρίου και αποσιώπηση καλύπτουν πολλά από τα γεγονότα που συνέβησαν στον άλλοτε ερμητικό κόσμο του Παραπετάσματος, με τη Δύση να πληροφορείται δεκαετίες αργότερα μια σειρά από κολοσσιαία γεγονότα, που μας αφήνουν να διερωτόμαστε πώς στο καλό κατάφεραν να τα συγκαλύψουν.

Ήταν βέβαια και τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, που συσκότιζαν τις δράσεις ακόμα περισσότερο, συντελώντας σε μια κοινωνία που πρυτάνευε η μυστικοπάθεια.

Ας δούμε λοιπόν μια σειρά από γεγονότα που παρέμειναν στην αφάνεια για πολλά πολλά χρόνια…

Η χειρότερη πυρηνική καταστροφή του κόσμου (της εποχής)

Αν ζούσαμε στη δεκαετία του ’60 και συζητούσαμε για τα χειρότερα πυρηνικά δυστυχήματα του κόσμου, το πρώτο όνομα που θα μας ερχόταν στο μυαλό ήταν ο όλεθρος του Κιστίμ του 1957. Ο πυρηνικός σταθμός στην ομώνυμη πόλη της νότιας Ρωσίας παρουσίασε διαρροή, με τη βλάβη να μην μπορεί να διορθωθεί. Οι ιθύνοντες του εργοστασίου κατέβασαν λοιπόν απλά τους διακόπτες του, αφήνοντας τον σταθμό στην τύχη του για έναν ολόκληρο χρόνο! Η προοδευτική άνοδος της θερμοκρασίας θα προκαλούσε τελικά έκρηξη στον αντιδραστήρα, σπέρνοντας γενναίες δόσεις ραδιενέργειας σε μια ακτίνα 20.000 χιλιομέτρων. Οι εκτιμήσεις έκαναν λόγο για 270.000 ανθρώπους που εκτέθηκαν στη ραδιενέργεια, με τα σπίτια 11.000 ανθρώπων να γκρεμίζονται και περιοχές ολόκληρες να εκκενώνονται εσπευσμένα. Πότε έμαθε η υπόλοιπη ανθρωπότητα για το ζοφερό γεγονός; Το 1976, διά στόματος ρώσου απόδημου! Η CIA γνώριζε βέβαια για το πυρηνικό δυστύχημα, κράτησε ωστόσο το στόμα της κλειστό για τους δικούς της λόγους. Και έπρεπε να περιμένουμε μέχρι το 1989, τρία χρόνια μετά τον άλλο πυρηνικό όλεθρο του Τσερνόμπιλ, για να γίνουν γνωστές οι λεπτομέρειες της καταστροφής…

Το επανδρωμένο διαστημικό πρόγραμμα για την κατάκτηση της Σελήνης

Τον Μάιο του 1961, ο αμερικανός πρόεδρος Κένεντι ανακοίνωνε ότι μέχρι το τέλος της δεκαετίας οι ΗΠΑ θα έστελναν τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι. Η κατάκτηση του Διαστήματος ήταν ως τότε αποκλειστικά σοβιετική υπόθεση, με τους Ρώσους να έχουν σημειώσει μια σειρά από -ντροπιαστικές για τους Αμερικανούς- πρωτιές: το πρώτο αντικείμενο σε τροχιά γύρω από τη Γη, το πρώτο ζώο σε τροχιά, τον πρώτο άνθρωπο στο Διάστημα! Στις 20 Ιουλίου 1969 ωστόσο οι Αμερικανοί θα έπαιρναν το αίμα τους πίσω, νικώντας τους Σοβιετικούς στην κατάκτηση της Σελήνης. Μόνο που οι Ρώσοι επισήμως δεν είχαν χάσει, μιας και αρνούνταν ότι συμμετείχαν στην κούρσα για την πρώτη προσσελήνωση. Οι σοβιετικοί ισχυρισμοί ότι δεν διέθεταν ποτέ επανδρωμένο πρόγραμμα για την κατάκτηση του φεγγαριού θα γκρεμίζονταν μόλις το 1990, κι αυτό γιατί πάγια αρχή της ρωσικής μυστικοπάθειας ήταν να κρατά κάθε διαστημικό σχέδιο στο σκοτάδι μέχρι την επιτυχή του ολοκλήρωση. Κι όμως, είχαν πάρει μέρος στην ψυχροπολεμική κούρσα για τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι, με τις αποδείξεις να περικλείουν την κάψουλα Kosmos 434, που εκτοξεύτηκε το 1971 ως πειραματική σεληνιακή κάψουλα (και επέστρεψε στη γήινη ατμόσφαιρα τον Αύγουστο του 1981, κοντά στις ακτές της Αυστραλίας), δοκιμαστικές εκτοξεύσεις πρωτοτύπων, πειραματικές στολές (ήδη από το 1969) κ.ά. Για τους Σοβιετικούς πάντως τίποτα από αυτά δεν συνέβη, με το επανδρωμένο διαστημικό τους πρόγραμμα για τη Σελήνη να παύει επισήμως το 1976, σκύβοντας το κεφάλι ευλαβικά μπροστά στις έξι επιτυχημένες προσσεληνώσεις των Αμερικανών…

Μεγάλη -και καλά κρυμμένη- συλλογή τέχνης

Στη δεκαετία του 1990, δυτικοί δημοσιογράφοι και διπλωμάτες γνώρισαν από πρώτο χέρι ένα μουσείο κρυμμένο στην ουζμπεκική πόλη Νούκους. Το μουσείο φιλοξενούσε εκατοντάδες έργα τέχνης, ήδη από τις πρώτες μέρες του καθεστώτος Στάλιν, όταν οι σοβιετικοί καλλιτέχνες υποχρεώθηκαν να συμμορφωθούν με τα κομμουνιστικά ιδεώδη. Η «παρακμασμένη τέχνη της μπουρζουαζίας» έδωσε τη θέση της στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, με τα πρώιμα έργα να κινδυνεύουν να χαθούν οριστικά αν δεν ήταν ο παθιασμένος συλλέκτης Ιγκόρ Σαβίτσκι, ο οποίος έπεισε τους καλλιτέχνες και τις οικογένειές τους να του εμπιστευθούν τους θησαυρούς τους, οι οποίοι φυλάσσονταν σε μια πόλη περικυκλωμένη από έρημο εκατοντάδων χιλιομέτρων. Τι το κάνει επτασφράγιστο μυστικό; Μα το γεγονός ότι η συλλογή τέχνης ήταν καλά κρυμμένη όχι μόνο από τα αδιάκριτα μάτια του κόσμου, αλλά και από το ίδιο το σταλινικό καθεστώς! Διπλό μυστικό δηλαδή, κάτω από τις μύτες της πλέον μυστικοπαθούς διακυβέρνησης που γνώρισε ποτέ ο κόσμος…

Ο θάνατος του κοσμοναύτη

Αν το διαστημικό πρόγραμμα των Σοβιετικών δεν στεφόταν με επιτυχία, μία ήταν η ενδεδειγμένη κίνηση: η οριστική διαγραφή του! Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν, οι Ρώσοι διέγραψαν από τα μητρώα τον πρώτο κοσμοναύτη που θα πέθαινε στο κυνήγι της κατάκτησης του Διαστήματος. Ο αστροναύτης Βαλεντίν Μπονταρένκο σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια άσκησης τον Μάρτιο του 1961, με την ύπαρξή του να γίνεται γνωστή στον υπόλοιπο κόσμο μόλις το 1982, την ώρα που αναγνωρίστηκε επισήμως από τους Σοβιετικούς το 1986. Ο άτυχος κοσμοναύτης έχασε τη ζωή του στη Γη, με τους Ρώσους να αρνούνται την ύπαρξή του για να αποφύγουν την κακή δημοσιότητα του γεγονότος. Μιλάμε άλλωστε για τα ζοφερά χρόνια του Ψυχρού Πολέμου…

Ένας από τους χειρότερους λιμούς της Ιστορίας

Η καταστροφή και ο όλεθρος που άφησε πίσω του ο μεγάλος λιμός του 1932-33 μπορεί να συγκριθεί μόνο με την τιτάνια προσπάθεια των Ρώσων να συγκαλύψουν το γεγονός τόσο σε διεθνές όσο και εθνικό επίπεδο! Η προσπάθεια ταχύτατης εκβιομηχάνισης μιας εν πολλοίς αγροτικής οικονομίας, και μια σειρά ακόμα κακών κυβερνητικών χειρισμών, θα οδηγούσαν στον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων, κάνοντας τη λιμοκτονία καθημερινή πρακτική. Πώς θα μπορούσε όμως να κρυφτεί κάτι τέτοιο; Ήταν χάρη στις προσπάθειες συσκότισης και υποβάθμισης του γεγονότος από πλευράς Σοβιετικών, αλλά και στην ηθελημένη «άγνοια» των Δυτικών, που ο λιμός πέρασε στα «ψιλά» της Ιστορίας. Ο αμερικανικός και ευρωπαϊκός Τύπος δεν κάλυψαν ως όφειλε το τραγικό γεγονός, με την ταυτόχρονη μαεστρική προσπάθεια των Ρώσων να αποδίδει καπνούς: ο Στάλιν οργάνωσε μια σειρά προσεκτικά διαλεγμένων ξεναγήσεων για σημαίνοντες ξένους, εφοδιάζοντας τα καταστήματα με προμήθειες (με τον κόσμο που τα πλησίαζε να συλλαμβάνεται επιτόπου), ξεπλένοντας τους δρόμους και στήνοντας εν ολίγοις ένα θεατρικό σκηνικό. Ακόμα και οι περίοικοι αντικαταστάθηκαν από ξένοιαστους μπολσεβίκους, που υποδέχονταν με πλατιά χαμόγελα τους ξένους. Οι φήμες για τον λιμό ήταν λοιπόν ανυπόστατες, με τον ίδιο τον πρωθυπουργό της Γαλλίας που επισκέφτηκε την Ουκρανία να την περιγράφει ως «κήπο σε πλήρη άνθιση»! Μέχρι το 1937, ο λιμός είχε περιοριστεί δραστικά και τα αρχεία έγιναν απόρρητα…

Το φοβερό και τρομερό Ekranoplan

Ήταν το 1966 όταν αμερικανικός κατασκοπευτικός δορυφόρος κατέγραφε τις πρώτες εικόνες από αυτό που φαινόταν να είναι ένα ημιτελές ρωσικό υδροπλάνο. Το σκάφος ήταν βέβαια θεόρατο, πολύ μεγαλύτερο από κάθε γνωστό αεροσκάφος των Δυτικών, την ίδια στιγμή που παραβίαζε μια σειρά από παραδεδομένες σχεδιαστικές νόρμες της αεροναυπηγικής. Το «θαλάσσιο τέρας της Κασπίας», όπως έγινε γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο το σοβιετικό Ekranoplan, παρέμεινε μάλιστα στο δυτικό σκοτάδι μέχρι και την κατάρρευση του Παραπετάσματος. Επρόκειτο για ένα υβρίδιο πλοίου και αεροπλάνου, το οποίο σχεδιάστηκε να πετά λίγο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και μπορούσε να μεταφέρει εκατοντάδες στρατιώτες και μια χούφτα αρμάτων μάχης κάτω από τις μύτες των ραντάρ, με ταχύτητα πτήσης δυσθεώρατη για τα τότε δεδομένα! Και σαν να μην έφτανε αυτό, η κατανάλωση καυσίμου ήταν αποτελεσματικότερη ακόμα και από τα πλέον σύγχρονα μεταφορικά αεροσκάφη. Όσο για το επόμενο φιλόδοξο πτητικό σχέδιο των Ρώσων, αφορούσε σε ένα αεροπλάνο που είχε 2,5 φορές το μέγεθος του Boeing 747, διέθετε 8 κινητήρες jet και ήταν εφοδιασμένο με 6 πυρηνικές κεφαλές…

Το χειρότερο πυραυλικό δυστύχημα της Ιστορίας

Στις 23 Οκτωβρίου 1960, οι Σοβιετικοί ετοιμάζονταν πυρετωδώς για την εκτόξευση του νέου τους, άκρως απόρρητου, πυραύλου R-16. Το καινοτόμο του καύσιμο άρχισε ωστόσο να παρουσιάζει διαρροή, με το νιτρικό οξύ να παραμένει στον ίδιο χώρο με τους επιστήμονες και τους κοσμοναύτες. Αντί λοιπόν να εκκενωθεί αυτόματα το κοσμοδρόμιο, ο υπεύθυνος του προγράμματος, Μιτροφάν Νεντελίν, διέταξε όλο το προσωπικό να ασχοληθεί με την επισκευή της διαρροής. Όταν λοιπόν συνέβη η μοιραία έκρηξη, το προσωπικό σκοτώθηκε επιτόπου, με την πύρινη κόλαση να κατακαίει ζωντανούς και άλλους υπαλλήλους μέσα στα γραφεία τους. Ο φόρος αίματος έφτασε τις 100 ζωές, με το δυστύχημα να παραμένει το χειρότερο στα χρονικά των πυραυλικών προγραμμάτων. Η σοβιετική προπαγάνδα θα αναλάμβανε βέβαια αμέσως δράση, ισχυριζόμενη ότι ο Νεντελίν είχε σκοτωθεί σε αεροπορικό δυστύχημα, με την κολοσσιαία έκρηξη να συγκαλύπτεται μαεστρικά. Έπρεπε να περιμένουμε το 1989 για να πληροφορηθεί η ανθρωπότητα για το φονικό δυστύχημα, με έναν οβελίσκο να αποτίει πλέον τιμή στους αδικοχαμένους υπαλλήλους…

Επιδημία ευλογιάς (και κολοσσιαίο πρόγραμμα καραντίνας)

Ήταν το 1948 όταν η Σοβιετική Ένωση κατασκεύασε ένα άκρως απόρρητο εργαστήριο βιοχημικού πολέμου σε ένα νησάκι της λίμνης Αράλης. Ο στόχος; Να μετατραπεί ο άνθρακας και η πανώλη σε χημικά όπλα! Με τον καιρό, ανέπτυξαν και ένα χημικό όπλο ευλογιάς, και το 1971 διεξήγαγαν μια δοκιμή του στην ύπαιθρο. Κανείς δεν ξέρει γιατί αποφασίστηκε μια τέτοια πειραματική δοκιμή ενός όπλου που ήταν σχεδιασμένο να μεταδίδει τον ιό της ευλογιάς σε ανοιχτό χώρο(!), συνέβη ωστόσο: 10 άνθρωποι αρρώστησαν αμέσως (με τους 3 να πεθαίνουν), εκατοντάδες άλλοι τέθηκαν σε καραντίνα, ενώ 50.000 ακόμα κάτοικοι των γειτονικών περιοχών εμβολιάστηκαν αμέσως. Πότε έγινε γνωστή η τραγική δοκιμή; Το 2002! Παρά το γεγονός ότι η καταστροφή περιορίστηκε δραστικά και σχετικά αμέσως, η Μόσχα ποτέ δεν παραδέχτηκε το γεγονός…

Εκατοντάδες κρυμμένες πόλεις

Υπάρχει μια πόλη στα νότια της Ρωσίας που δεν αναφέρεται σε κανέναν χάρτη. Τα μέσα μεταφοράς δεν κάνουν στάση εκεί, κανένα οδικό σήμα δεν την υποδεικνύει, ενώ και το ταχυδρομείο της έχει διεύθυνση Chelyabinsk-65, μόνο που η πόλη Chelyabinsk βρίσκεται 80 χιλιόμετρα μακριά της! Το όνομά της είναι Ozyorsk και παρά το γεγονός ότι είναι σπίτι για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, η ύπαρξή της ήταν άγνωστη ακόμα και μέσα στη χώρα μέχρι το 1986! Προς τι η μυστικοπάθεια; Μα εξαιτίας του γεγονότος ότι οι κάτοικοί της απασχολούνταν σε πυρηνικό εργοστάσιο! Ο συγκεκριμένος πυρηνικός σταθμός μάλιστα εξερράγη το 1957, εξαιτίας όμως της μυστικότητας της τοποθεσίας του, η καταστροφή πήρε το όνομα της γειτονικής πόλης Κιστίμ! Η Ozyorsk ήταν μία μόνο από τις δεκάδες μυστικές πόλεις των Σοβιετικών: 42 από αυτές είναι σήμερα γνωστές, υπάρχουν ωστόσο καμιά 15αριά ακόμα που οι εκτιμήσεις υποδεικνύουν ως μυστικές. Οι κάτοικοι των πόλεων αυτών πριμοδοτούνταν από το σταλινικό καθεστώς με καλύτερο φαγητό, καλύτερη εκπαίδευση και μια σειρά ανέσεων ανύπαρκτες για τον υπόλοιπο πληθυσμό. Η λειτουργία των πόλεων ήταν φυσικά να φιλοξενούν τους εργαζομένους και τις οικογένειές τους σε κολοσσιαία μυστικά πλάνα των Σοβιετικών, όπως απόρρητα ναυπηγεία, κοσμοδρόμια και εργοστάσια παραγωγής όπλων…

Η σφαγή του Κατίν

Το 1940, οι Σοβιετικοί δολοφόνησαν περισσότερους από 22.000 πολωνούς αιχμαλώτους πολέμου, παραχώνοντάς τους σε μαζικούς τάφους. Εννοείται ότι κατηγόρησαν τους Ναζί και δεν αποδέχτηκαν επισήμως τη σφαγή μέχρι το 1990, 50 χρόνια αργότερα! Η συγκάλυψη περιλάμβανε φυσικά και τη συμμετοχή των άλλων συμμάχων στον Β’ Παγκόσμιο, κυρίως των Άγγλων και των Αμερικανών. Ο Τσόρτσιλ παραδέχτηκε σε κατ’ ιδίαν συζήτηση τη σφαγή, την οποία απέδωσε στο έργο των μπολσεβίκων, οι οποίοι «μπορούν να γίνουν πολύ αδίστακτοι», πριν λογοκρίνει όλες τις πολωνικές εφημερίδες και φιμώσει οποιαδήποτε προσπάθεια αποκάλυψης του μυστικού. Μέχρι και την ανεξάρτητη έρευνα του Ερυθρού Σταυρού διέκοψε, με τον Ρούσβελτ να αποδεικνύεται εξίσου απρόθυμος να αφήσει να βαρύνει η ευθύνη τον Στάλιν. Η μόνη μάλιστα επίσημη φωνή που μιλούσε για τη σοβιετική σφαγή των Ρώσων ήταν η ναζιστική Γερμανία!

Το μυστικό συστατικό της γερμανικής μπίρας τύπου lager

Όσο παράξενο και αν ακούγεται η γερμανική μπίρα τύπου lager κρύβει τις ρίζες της στα δάση της Νοτίου Αμερικής, όπως αποκαλύπτουν τώρα οι ειδικοί.Νέα μελέτη έδειξε ότι το μυστικό συστατικό που ευθύνεται για την ιδανική ζύμωση της συγκεκριμένης μπίρας είναι ένα σπάνιο είδος...σακχαρομυκήτων το οποίο ταξίδεψε από τη Νότιο Αμερική στην Ευρώπη κατά λάθος πριν από περίπου 500 χρόνια.

Πέρα από τη ζύμωση σε χαμηλές θερμοκρασίες, η άγρια μαγιά επιτρέπει και την διατήρηση της μπίρας για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

«Μεθυσμένοι» μύκητες αγνώστου ταυτότητας

Για χρόνια οι επιστήμονες γνώριζαν ότι η μαγιά που χρησιμοποιείται για την παρασκευή της γερμανικής μπίρας (Saccharomyces carlsbergensis) δεν είναι φυσική: αποτελεί ένα υβρίδιο ευρωπαϊκής μαγιάς και ενός άλλου είδους «μεθυσμένων» μυκήτων που δεν είχε βρεθεί ποτέ στην Ευρώπη.

Το συγκεκριμένο είδος είχε εντοπιστεί για πρώτη φορά από Βαυαρούς μοναχούς όταν κατά την προσπάθειά τους να παρασκευάσουν παγωμένη μπίρα, τοποθέτησαν το μείγμα σε βαρέλι που είχε μάλλον κατασκευαστεί στην Παταγονία.

Γερμανική μπίρα με αργεντίνικο ταμπεραμέντο

Τα νέα ευρήματα τώρα, έρχονται να ενώσουν την «αλυσίδα» της παγωμένης απόλαυσης. Ο πολυπόθητος συνδετικός κρίκος είναι ένα είδος σακχαρομυκήτων που εντοπίζεται στις οξιές της Παταγονίας, στην Αργεντινή και μεταφέρεται από μύγες που τρέφονται από αυτές.

Οι ερευνητές πιστεύουν τώρα ότι το σπάνιο είδος μυκήτων ενδεχομένως να ταξίδεψε εν πλω μέσω ξυλείας στην Ευρώπη, ή ακόμη και στο στομάχι μιας …μύγας!

«Οι μοναχοί φαίνεται ότι έφτιαχναν ένα ελαφρύτερο ποτό το οποίο μπορούσε να διατηρηθεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα και με τον καιρό γινόταν μπίρα» αναφέρει ο Πορτογάλος ερευνητής Χοσέ Πάουλο Σαμπάιο.

Από επιστημονικές αναλύσεις φάνηκε ότι το νέο είδος άγριας μαγιάς δεν έμοιαζε με κανένα άλλο γνωστό είδος.

«Το συγκεκριμένο είδος μυκήτων αναζητάται εδώ και δεκαετίες» εξηγεί ο καθηγητής Κρις Χίτινγκερ από το Πανεπιστήμιο του Ουινσκόνσιν-Μάντισον. «Και τώρα το εντοπίσαμε. Πρόκειται ξεκάθαρα για το άγνωστο μυστικό συστατικό της γερμανικής μπίρας» προσθέτει. 

Το Μυστικό Βουνό

Το Βουνό που βλέπετε στην Φωτο

ονομαζεται 'Καγιέν Μάουνταιν' ( CheyenneMountain ) και βρίσκεται στο Κολοράντο των ΗΠΑ. Αυτο το βουνο κρύβει ενα απο τα μεγαλύτερα Μυστικά αυτης της Χωρας και αν θελετε να το μαθεται απλώς...

Διαβάστε.

....Στο Βουνό αυτό βρισκεται Η Αεροπορική διοίκηση των ΗΠΑ Καθως και το κέντρο επιχειρησεων των ενόπλων δυναμεων των ΗΠΑ.

Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ

Η Κατασκευή του πραγματοποιήθηκε το 1956 στην περίοδο του ψυχτού πολέμου. Σε ενα τεράστιο ενισχυμένο καταφυγιο λοιπόν που βρισκεται κάτω απο αυτό το Βουνό η ΗΠΑ Βλεπουν και ακούν ολον τον κόσμο σε πραγματικό χρόνο με την Βοήθεια Δορυφόρων , Ραντάρ , αισθητηρων αλλα και πολλών αλλων τεχνολογικων μέσων που χρησιμοποιούν.

ΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ

Μεσα σε αυτό το Καταφύγιο υπάρχουν 15 κανονικα Κτηρια κατασκευασμένα απο χοντρό χαλυβα που συνδέονται μεταξυ τους.Η Εισοδος στα Τουνελ μέσα στο Βουνό ειναι απο ατσάλι και ζυγίζει 25 τόνους. Το κεντρο επιχειρήσεων Βρισκεται σχεδόν ένα χιλιόμετρο σε μηκος μεσα στην καρδιά του βουνού περικυκλωμένο απο στερεό γρανίτη . Οι Εγκαταστασεις το καθιστούν το πιό οχυρωμένο μερος του κοσμου.Ειναι κατασκευασμένο σε βάθος 600 μέτρων αποτελειται απο πολλά Τουνελ και το φυλανε κάθε ώρα 200 φρουροί. Καθε σημειο αυτού του Καταφυγιου εχει σχεδιαστεί να αντέχει σε εκρηξη πυρηνικής βομβας υσχίος 30 μεγατονων και εχει λοιπόν σχεδιαστεί με τετοιον τρόπο ωστε να εξασφαλίζεται η λειτουργία του ΟΤΙ και να γινει.

Ατσαλένιες πόρτες σε κάθε σημείο των εγκαταστάσεων εμποδίζουν τους ηλεκτομαγνητικούς παλμούς να επηρεασουν την λειτουργια των υπολογιστων και των ηλεκτρικών συστηματων του καταφυγιου.Το ρευμα τροφοδοτείται με έξι γεννήτριες ντίζελ 1,750 κιλοβάτ ,το νερό με 4 δεξαμενές χωρητικότητας 1,5 εκατομμύριων γαλόνιων και ο αερας με εναν τεράστιο φωταγωγό στην Νοτια πλευρά του συγκροτηματος οπου υπαρχουν ειδικα φιλτρα καθαρισμού σε περίπτωση βιολογικόυ και χημικόυ πολεμου.Ένα ετιατόριο, μια ιατρική μονάδα με φαρμακείο δυο κέντρα γυμναστικής με εξοπλισμό άσκησης , σάουνα , κουρείο καθώς και αλλα καταστήματα βρίσκονται όλα μέσα στο συγκρότημα. Ειναι αυτονόητο να αναφέρουμε πως αποτελει ενα απο τα καταφυγια του Προέδρου των ΗΠΑ σε περίπτωση εκτακτης αναγκης.

Οι ισχυρότερες μυστικές υπηρεσίες

Δείτε  τις 10 ισχυρότερες μυστικές υπηρεσίες στον κόσμο, ξεκινώντας από την λιγότερο ισχυρή..

10. RAW (Ινδία)

Η RAW ιδρύθηκε το 1968 με αποκλειστικό σκοπό την εξάρθρωση δικτύων υποστήριξης ένοπλων πακιστανικών ομάδων που δρούσαν στην Ινδία. Με τα χρόνια εξελίχθηκε σε μια από τις πιο αποτελεσματικές υπηρεσίες εκτείνοντας τις δραστηριότητες της σε γειτονικές χώρες όπως η Σρι Λάνκα, το Νεπάλ, το Μπανγκλαντές και αλλού.

Οι αρχές του Πακιστάν έχουν κατηγορήσει πολλές φορές τη RAW για τρομοκρατικές επιθέσεις στο έδαφος της. Αν και δεν έχουν προσκομιστεί αποδείξεις, η RAW έχει ένα ιστορικό υποστήριξης ένοπλων ομάδων στο Κασμίρ, στο Αφγανιστάν και τη Σρι Λάνκα

Το 1996 βρέθηκε στη μέση ενός σκανδάλου παράνομης χρηματοδότησης Αμερικάνων υποψηφίων για τις εκλογές του Κογκρέσου. Περιπτώσεις διείσδυσης σε αμερικανικά και κινεζικά δίκτυα έχουν γίνει πολλές φορές το αντικείμενο δημόσιας κριτικής και τα μέσα ενημέρωσης ζητούν τώρα περισσότερη διαφάνεια στις δραστηριότητες της.

9. ASIS (Αυστραλία)

Ιδρύθηκε στις 13η Μαΐου του 1952. Η αυστραλιανή υπηρεσία πληροφοριών είναι υπεύθυνη για τη συλλογή πληροφοριών από το εξωτερικό. Κύριος σκοπός της,φυσικά η προστασία των πολιτικών και των οικονομικών συμφερόντων της χώρας.

8. ISI (Πακιστάν)

Γνωστή ως κράτος εν κράτη, η ISI είναι πιο γνωστή για την προστασία του στρατιωτικού κατεστημένου από την εσωτερική αντιπολίτευση στο Πακιστάν. Κατά καιρούς έχει κατηγορηθεί για τη διπρόσωπη στάση που κράτησε στο θέμα της ισλαμικής τρομοκρατίας καταπολεμώντας τη στο εσωτερικό και ενισχύοντας τη στο εξωτερικό.

Είτε προπαγανδίζοντας κατά της Ινδίας στο Κασμίρ, είτε χρηματοδοτώντας αυτονομιστές Σιχ στο Πουντζάμπ, η ISI έχει μεθοδικά υπονομεύσει τη σταθερότητα στην Ινδία για δεκαετίες. Η κυβέρνηση της Ινδίας την έχει κατηγορήσει για δεκάδες επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένης και αυτής στο Μουμπάι το 2006 στην οποία σκοτώθηκαν 187 άνθρωποι. Την ίδια στιγμή η ISI συνεργαζόταν με τις ΗΠΑ για την καταπολέμηση της Αλ Κάιντα και των Ταλιμπάν μέσα στο Πακιστάν.

7. BND (Γερμανία)

Ιδρύθηκε την 1 Απριλίου του 1956 και οι εργαζομένοι της φτάνουν τους 6.050 σε όλο τον κόσμο. Η BND λειτουργεί ως σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης για την γερμανική κυβέρνηση. Οι υπηρεσίες της επικεκντώνονονται περισσότερο στις  υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και στην ηλεκτρονική επιτήρηση των διεθνείς επικοινωνιών.

6. DGSE (Γαλλία)

Ιδρύθηκε στις 2 Απριλίου του 1982. Λειτουργεί  υπό τη διεύθυνση του Γαλλικού Υπουργείου Άμυνας, παρέχοντας πληροφορίες σημαντικές για την εθνική ασφάλεια της χώρας.
Θεωρείται ένα από τα πιο εκτεταμένα δίκτυα κατασκοπείας τόσο  στην Ευρώπη όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

5. MSS (Κίνα)

Η MSS είναι υπεύθυνη για την εσωτερική ασφάλεια και την εξωτερική κατασκοπεία στη Κίνα έχοντας δομή αντίστοιχη της KGB. Οι δραστηριότητες της εστιάζονται στη βιομηχανική κατασκοπεία, κυρίως στους τομείς των οπλικών συστημάτων και της πληροφορικής. Η κινεζική κατασκοπεία όμως είναι τελείως διαφορετική από τη δυτική.

Αντί να βασίζονται σε ένα μικρό σχετικά αριθμό πολύ εκπαιδευμένων κατασκόπων, οι Κινέζοι πράκτορες προτιμούν να συλλέγουν πολύ μικρά κομμάτια πληροφορίας από διάφορες πηγές όπως φοιτητές, επιχειρηματίες και όσους έχουν επαφές με τη δύση. Οι πηγές τις περισσότερες φορές δεν γνωρίζουν καν ότι συνεργάζονται με την MSS. Στη συνέχεια γίνεται σύνθεση των πληροφοριών.

4. MI6 – SIS (Ηνωμένο Βασίλειο)

Μετά από μια δεκαετία περικοπών, η θρυλική MI6 βρέθηκε απροετοίμαστη για τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Την 11η Σεπτεμβρίου μονο 30 από τους 1600 υπαλλήλους είχαν αντιτρομοκρατικές δραστηριότητες. Από τότε πραγματοποιήθηκε μια μεγάλης κλίμακας εκστρατεία στρατολόγησης με ορθόδοξα και μη ορθόδοξα μέσα όπως οι αγγελίες σε εφημερίδες.
Παρά τον εξωραϊσμό της υπηρεσίας από τις ταινίες του Τζέιμς Μποντ, η ΜΙ6 έχει γίνει κατά καιρούς στόχος των βρετανικών μέσων ενημέρωσης κυρίως για τη συνδρομή που παρείχε στη CIA για την απαγωγή και βασανισμό πιθανών υπόπτων. Το Κρεμλίνο έχει επίσης κατηγορήσει τη ΜΙ6 για δραστηριότητες σε ρωσικό έδαφος και παρέμβαση στην πολιτική σκηνή. Σήμερα μπορεί να μην έχει την αίγλη του παρελθόντος αλλά σίγουρα υπάρχει μια αλλαγή προτεραιοτήτων κυρίως προς τη Μέση Ανατολή.

3. CIA (Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής)

Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ, γνωστότερη ως CIA, είναι η κύρια κρατική υπηρεσία συλλογής, επεξεργασίας και ανάλυσης πληροφοριών που μπορεί να αφορούν οποιονδήποτε, οτιδήποτε και οπουδήποτε εκτός της επικράτειας των Η.Π.Α.. Πρόκειται για τη σημαντικότερη υπηρεσία του είδους της στον κόσμο με το μεγαλύτερο υφιστάμενο δίκτυο συλλογής πληροφοριών.

Η βασική αποστολή της υπηρεσίας είναι η συλλογή, ανάλυση και διακόμιση ξένων πληροφοριών βοηθώντας τον Πρόεδρο και ανώτερα στελέχη της κυβέρνησης να λάβουν αποφάσεις για την εθνική ασφάλεια της χώρας και όχι μόνο. Η υπηρεσία δημιουργήθηκε το 1947 από τον πρόεδρο Χάρρυ Τρούμαν με την απόφαση Εθνικής Ασφάλειας του Κογκρέσου. Η CIA είναι μετεξέλιξη της υπηρεσίας OSS (Office of Strategic Services) που έδρασε κατά την περίοδο του Β” Παγκοσμίου Πολέμου.

2. KGB (Ρωσία)

Η Ρωσία έχει μια πλούσια παράδοση στις υπηρεσίες πληροφοριών από την εποχή των Τσάρων και την Τσέκα. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η πάλαι ποτέ κραταιά KGB χωρίστηκε σε μικρότερες υπηρεσίες με σχετικά μικρές αρμοδιότητες.

Μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον πρώην πρόεδρο Πούτιν, που υπηρέτησε στα κλιμάκια της KGB, η Sluzhba Vneshney Razvedk όπως είναι γνωστή στα ρωσικά, ανέκτησε την παλιά της αίγλη. Η κατασκοπεία στις ΗΠΑ είναι πλέον σε ψυχροπολεμικά επίπεδα, σύμφωνα με Αμερικάνους αξιωματούχους.

Η SVR θεωρείται ότι έχει παίξει ρόλο στη δολοφονία του Αλεξάντερ Λιτβινένκο στο Λονδίνο αν και ο Πούτιν έχει αρνηθεί κατηγορηματικά κάτι τέτοιο. Με τόσους όμως πρώην πράκτορες της KGB σε θέσεις κλειδιά στο Κρεμλίνο είναι δύσκολο να γίνει πιστευτός.

1. Mossad (Ισραήλ)

Από την ίδρυση το 1951, το «Ινστιτούτο» όπως είναι η μετάφραση του στα Ελληνικά, έχει χτίσει την φήμη της πιο αποτελεσματικής και επιθετικής υπηρεσίας πληροφοριών στον κόσμο. Μερικές από τις γνωστές της επιχείρησης είναι η απαγωγή του ηγέτη των Ναζί, Αντολφ Αίχμαν, από την Αργεντινή το 1950, οι δολοφονίες μερικών από τους οργανωτές της επίθεση στους Ολυμπιακούς του Μονάχου το 1972 και η δολοφονία ενός υψηλόβαθμου στελέχους της Χαμάς με ένα κινητό τηλέφωνο – βόμβα το 1996.

Μια από τις δραστηριότητες της Μοσάντ είναι η διευκόλυνση της μεταφοράς της εβραϊκής διασποράς που επιθυμεί να μετοικήσει στο Ισραήλ. Στα πλαίσια αυτά, διεξήχθη η «Επιχείρηση Μωυσής» το 1984, όπου έγινε μαζική αερομεταφορά χιλιάδων Εβραίων από την Αιθιοπία το 1984.

Αν και υπήρξε μια περίοδος διαφάνειας μετά το 1990, υπό την προεδρία του Αριέλ Σαρόν η Μοσάντ επέστρεψε στις μαύρες επιχειρήσεις για τις οποίες είναι πιο γνωστή.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ

Η αποστολή μηνυμάτων σε «φίλους», με τη φροντίδα να μην τα διαβάσουν οι «εχθροί», είναι γνωστό ότι απασχολεί τους ανθρώπους από τα ιστορικά χρόνια. Στη σύγχρονη όμως εποχή αποτελεί πια στοιχείο της καθημερινής ζωής, από τη λειτουργία των κινητών τηλεφώνων ως τη διενέργεια τραπεζικών πράξεων μέσω του Διαδικτύου.

Πόσο άραγε έχει εξελιχθεί η επιστήμη της κρυπτογραφίας από τις πρώτες ιστορικές αναφορές και πόσο ασφαλή είναι τα συστήματα που χρησιμοποιούμε σήμερα για παρόμοιους σκοπούς;

Μια από τις παλαιότερες αναφορές στην αποστολή «κρυφών» μηνυμάτων είναι σίγουρα το περιστατικό που διηγείται ο Ηρόδοτος σχετικά με την κήρυξη της επανάστασης των ιωνικών πόλεων κατά των Περσών, η οποία απετέλεσε και την αφορμή για τους ελληνοπερσικούς πολέμους.

Σύμφωνα λοιπόν με τον Ηρόδοτο, ο Ιστιαίος, πρώην τύραννος της Μιλήτου και «φιλοξενούμενος» στην αυλή του Δαρείου για λόγους προληπτικής επιτήρησης, ήθελε να ειδοποιήσει τον διάδοχό του στη διοίκηση της Μιλήτου, Αρισταγόρα, να κηρύξει επανάσταση κατά των Περσών. Την άνοιξη του 499 π.Χ. λοιπόν κούρεψε έναν έμπιστο δούλο του και έγραψε στο δέρμα του κεφαλιού του το μήνυμα «Ιστιαίος Ἀρισταγόρᾳ· Ἰωνίαν ἀπόστησον» (ο Ιστιαίος προς τον Αρισταγόρα: ξεσήκωσε σε αποστασία την Ιωνία). Στη συνέχεια περίμενε να μεγαλώσουν τα μαλλιά του δούλου και τον έστειλε στον Αρισταγόρα, με την προφορική οδηγία να ζητήσει από τον Αρισταγόρα να τον κουρέψει, για να φανεί το μήνυμα που μεταφέρει.

Από τη σκυτάλη στον Καίσαρα

Ωστόσο η μέθοδος του Ιστιαίου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κρυπτογραφία με τη στενή έννοια, αφού ο αποστολέας είχε αποκρύψει το ίδιο το μήνυμα αντί να το έχει σε κοινή πρόσβαση και να έχει αποκρύψει το «κλειδί» της ανάγνωσής του.

Η πρώτη ιστορική καταγραφή κρυπτογραφικής μεθόδου, και μάλιστα με εφαρμογές σε στρατιωτικές επιχειρήσεις, ήταν η σκυτάλη. Το μήνυμα γραφόταν σε οριζόντια διεύθυνση σε μια δερμάτινη λουρίδα, που ήταν τυλιγμένη γύρω από τη σκυτάλη, έναν στενό ξύλινο κύλινδρο γνωστό στη σημερινή εποχή από τη σκυταλοδρομία. Στη συνέχεια η λουρίδα ξετυλιγόταν και στελνόταν στον παραλήπτη του μηνύματος. Αν αυτός είχε μια πανομοιότυπη σκυτάλη, με την ίδια διάμετρο, τότε μπορούσε να διαβάσει το μήνυμα τυλίγοντας τη δερμάτινη λουρίδα γύρω της. Το τύλιγμα της λουρίδας σε σκυτάλη διαφορετικής διαμέτρου έδινε μια σειρά ανακατεμένων γραμμάτων σε, φαινομενικά, τυχαία σειρά. Φυσικά ένας υπομονετικός «εχθρός» μπορούσε να δοκιμάζει διαδοχικά σκυτάλες διαφορετικής διαμέτρου, ώσπου να πετύχει τη «σωστή».

Η επόμενη, ιστορικά, μέθοδος κρυπτογραφίας είχε επινοηθεί από τον Ιούλιο Καίσαρα και στην αρχή της βασίζονται όλες οι σημερινές σχετικές μέθοδοι. Ο Καίσαρας αντικαθιστούσε κάθε γράμμα του μηνύματος με κάποιο επόμενο, συνήθως το τρίτο κατά σειρά. Έτσι, για παράδειγμα, το όνομά του θα γραφόταν ως «Μσψνμσφ Νδμφδυδφ». Η μέθοδος της αντικατάστασης είναι ευαίσθητη στη στατιστική ανάλυση του κρυπτογραφημένου μηνύματος, όπως πρώτος ανακάλυψε ο άραβας μαθηματικός Αλ Κιντί (ελληνικά Αλκιντος) τον 9ο αιώνα μ.Χ. Για παράδειγμα, από το κρυπτογραφημένο όνομα του Καίσαρα είναι εύκολο να φανταστεί κανείς ότι το «φ» αντιστοιχεί στο τελικό «ς» και ότι το «δ» αντιστοιχεί στο «α», το γράμμα με τη μεγαλύτερη συχνότητα στις περισσότερες γλώσσες (και στα ελληνικά, όπως θα γνωρίζουν οι φανατικοί λύτες σταυρολέξων).

Για τον λόγο αυτόν από την εποχή του Καίσαρα η μεγάλη προσπάθεια των κρυπτογράφων ήταν να πετύχουν μεθόδους αντικατάστασης που να «καλύπτουν» τη συχνότητα εμφάνισης των γραμμάτων, έτσι ώστε ο μοναδικός τρόπος για να διαβαστεί ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα να είναι η γνώση του «κλειδιού» της αντικατάστασης.

Γερμανική τεχνογνωσία, Αίνιγμα και Λόρεντς

Ένας κανόνας αντικατάστασης που δεν είναι τόσο εύκολο να «σπάσει» είναι η τοποθέτηση γραμμάτων, συλλαβών ή και ολόκληρων λέξεων σε έναν πίνακα γραμμών και στηλών. Η επιλογή του γράμματος, συλλαβής ή λέξης που θέλουμε να αντικαταστήσουμε ορίζεται από τις «συντεταγμένες» του στον πίνακα, δηλαδή από ένα ζευγάρι αριθμών, ο ένας από τους οποίους ορίζει τη θέση της γραμμής και ο άλλος τη θέση της στήλης.

Ως τέτοιου είδους πίνακας μπορεί να ληφθεί και ένα βιβλίο, οπότε για συντεταγμένες δίνουμε τον αριθμό της σελίδας και τον αύξοντα αριθμό του γράμματος ή της λέξης στη σελίδα αυτή. Έναν τέτοιο κώδικα χρησιμοποιούσε το δίκτυο του γερμανού κατασκόπου Ζόργκε στην Ιαπωνία, με κλειδί ένα γερμανικό βιβλίο στατιστικής. Οι Ιάπωνες δεν κατάφεραν να «σπάσουν» τον κώδικα, ακόμη και μετά τη σύλληψη του Ζόργκε και του ασυρματιστή του.

Μια βελτίωση της μεθόδου αντικατάστασης ήταν οι κρυπτογραφικές μηχανές των Γερμανών κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι μηχανές αυτές χρησιμοποιούσαν διαδοχικούς δίσκους για την αντικατάσταση των γραμμάτων. Έτσι, για παράδειγμα, το γράμμα «α» αντικαθίσταται από τον πρώτο δίσκο με το «ζ», το «ζ» με τον δεύτερο με το «π» κ.ο.κ. Η θέση των δίσκων άλλαζε με κάθε αντικατάσταση, έτσι ώστε η αποκρυπτογράφηση να γίνεται εξαιρετικά δύσκολη με στατιστική ανάλυση.

Ο κώδικας της μηχανής Αίνιγμα «έσπασε» ύστερα από επίμονες προσπάθειες πολωνών κρυπταναλυτών πριν από τον πόλεμο, ενώ ο κώδικας της μηχανής Λόρεντς έσπασε κατά τη διάρκεια του πολέμου, όταν ένας χειριστής έστειλε από την Αθήνα στη Βιέννη το ίδιο μήνυμα και δεύτερη φορά, επειδή η πρώτη δεν είχε ληφθεί καλά, με αποτέλεσμα να γίνει αντιληπτός ο κανόνας αντικατάστασης.

Εικονικοί πίνακες και κβαντομηχανική

Οι σύγχρονοι κώδικες αντικατάστασης βασίζονται σε «εικονικούς πίνακες» απίστευτα μεγάλου αριθμού γραμμών και στηλών.

Έτσι, ενώ από το μήνυμα μπορεί να προκύψει ο αριθμός των στοιχείων που έχει ο πίνακας, δεν είναι εύκολο να βρεθεί ο αριθμός των γραμμών και των στηλών. Για παράδειγμα, αν ο αριθμός των στοιχείων του πίνακα είναι 1038 (δηλαδή η μονάδα ακολουθούμενη από 38 μηδενικά), τότε υπάρχουν 1036 διαφορετικά δυνατά ζευγάρια αριθμού γραμμών – στηλών.

Ακόμη και αν ένας υπολογιστής μπορούσε να ελέγξει ένα τρισεκατομμύριο συνδυασμούς το δευτερόλεπτο, θα χρειαζόταν περισσότερο χρόνο από την ηλικία του Σύμπαντος για να πετύχει το σωστό ζευγάρι αριθμών.

Επομένως το μοναδικό ασθενές σημείο αυτού του είδους της κρυπτογραφίας είναι η ενημέρωση του λήπτη του μηνύματος για το ζευγάρι των αριθμών, που είναι το «κλειδί» της αποκρυπτογράφησης. Εδώ έρχεται να βοηθήσει η Κβαντομηχανική, η οποία υπόσχεται την ασφαλέστερη δυνατή μετάδοση του «κλειδιού».

Σύμφωνα με τους νόμους της Κβαντομηχανικής, αν κάποιος προσπαθήσει να υποκλέψει το μήνυμα που μεταφέρει το «κλειδί», τότε το μήνυμα αλλοιώνεται και ο λήπτης αντιλαμβάνεται ότι η μετάδοση δεν είναι πια ασφαλής. Η μέθοδος αυτή δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί σε πρακτικό επίπεδο, αλλά και χωρίς αυτήν σήμερα τα κρυπτογραφημένα μηνύματα θεωρούνται άκρως ασφαλή.

Ο κ. Χάρης Βάρβογλης είναι καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ.

Πηγή

technovas

D

Οι τρείς μυστικές πόλεις - Είναι ιδιωτικές,έχουν το δικό τους Σύνταγμα,την δική τους αστυνομία,δεν φορολογούνται

Οι τρείς μυστικές πόλεις - Είναι ιδιωτικές,έχουν το δικό τους Σύνταγμα,την δική τους αστυνομία,δεν φορολογούνται







Δείτε το βίντεο ...

Αναδημοσίευση απο ΑΠΟΡΡΗΤΟ

Από το antipliroforisi

Μυστικές υπόγειες στρατιωτικές βάσεις (Ερωτήματα)

Μου κίνησε την περιέργεια η δυναμική των θεωριών σχετικά με τις μυστικές υπόγειες στρατιωτικές βάσεις. Ειδικά για αυτές που ισχυρίζονται ότι οι εξωγήινοι και οι άνθρωποι έχουν από κοινού τον έλεγχο και την απόδοση αυτών των υπόγειων εγκαταστάσεων.

Η πιο αξιοσημείωτη από αυτές τις βάσεις είναι η βάση Dulce της Πολεμικής Αεροπορίας που βρίσκεται στο Νέο Μεξικό και εδώ και καιρό φημολογείται ότι έχει τουλάχιστον 7 επίπεδα, και περιγράφεται ως μία κοινή μυστική βάση εξωγήινων και ανθρώπων,για τα πειράματα βιογενετικών που διενεργούνται εκεί.

Το ερώτημα δεν είναι εάν ή όχι η κυβέρνηση δημιουργεί τις μυστικές υπόγειες βάσεις. Η κυβέρνηση έχει ήδη αποκαλύψει ότι κάνουν πράγματι υπόγειες βάσεις για τους σκοπούς της COG. Μια έκθεση στις 7 Αυγούστου του 1989 έκδοση του «US News & World Report"» αποκάλυψε το μυστικό σχέδιο ως ένα "Armageddon" που μπορεί πραγματικά να συμβεί. Και οι θεωρητικοί συνωμοσίας βγήκαν υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση στην πραγματικότητα πίστευε ότι φοβόταν ότι ίσως τις 21 Δεκεμβρίου του 2012 θα έχουν πραγματικά κάποιο περιστατικό,και ότι έπρεπε να προετοιμαστούν.Ή για και άλλα σενάρια, όπως Ηλιακές καταιγίδες, σεισμούς,έκρηξη Yellowstone,ή και πιθανή επίθεση από εξωγήινους, κ.α.

Κατ 'αρχάς, υπάρχουν υποτίθεται ότι είναι πάνω από 128 μυστικές υπόγειες βάσεις ήδη γνωστές. Οι βάσεις αυτές είναι στη Νέα Υόρκη, Αριζόνα, Κολοράντο, Γιούτα, Νέο Μεξικό, Τέξας, Όρεγκον, Βιρτζίνια, Ουάσιγκτον, Καλιφόρνια, Βόρεια Καρολίνα, και έξω από τις ΗΠΑ στον Καναδά, Βραζιλία, Πουέρτο Ρίκο, την Αυστραλία και την Πορτογαλία. Και ίσως και περισσότερες.

Τέλος πάντων, ας σκεφτούμε πόσοι άνθρωποι εργάζονται / ή παρέχουν υπηρεσίες σε αυτές τις βάσεις, πέρα ​​από τις βάσεις των ΗΠΑ Θα χρειάζονταν χιλιάδες άνθρωπους και εκατοντάδες βιομηχανίες να υποστηρίξουν αυτές τις βάσεις. Και ξέρω ότι οι περισότεροι θα γνώριζαν ακριβώς τι συμβαίνει σε αυτές τις βάσεις,αν όχι όλοι. Θα χρειάζονταν για την κατασκευή, μηχανικοί, βιολόγοι, επιστήμονες, υπάλληλοι γραφείου, λογιστές,για την απογραφή και παρακολούθηση παραγγελιών,για τα τρόφιμα, επιστάτες, γιατροί, στρατιωτικοί, φύλακες, ασφάλεια, προγραμματιστές υπολογιστών, εταιρείες ενέργειας, σωλήνες νερού, και ούτω καθεξής και ούτω καθεξής. Κάποιος πρέπει να πληρώσει αυτούς τους λογαριασμούς. Και πολλές εταιρείες θα πρέπει να Τιμολόγησουν στη βάση για όλα αυτά τα αγαθά και τις υπηρεσίες.


Μιλάμε χιλιάδες ανθρώπους που εργάζονται σε αυτές τις βάσεις. Αυτό που είναι το πρώτο μου πρόβλημα είναι το πώς μπορεί η κυβέρνησή να κρατήσει το στόμα τους κλειστό για τόσο πολύ καιρό;

Επόμενο πρόβλημα μου είναι οι απαιτήσεις των εξωγήινων. Εντάξει, πιστεύω ακράδαντα ότι υπάρχουν και άλλα όντα και μορφές ζωής εκεί έξω. Εμείς δεν μπορεί να είμαστε η μόνη ζωή στο Σύμπαν. Και πιστεύω ακράδαντα ότι οι εξωγήινοι έχουν επισκεφτεί τη Γη παλαιότερα,ή και ίσως να είναι ακόμα εδώ. Αλλά οι αξιώσεις για τη βάση Dulce περιλαμβάνουν εξωγήινες φυλές των γκρι, Reptoids, insectoids,και ακόμα κάνουν λόγο και για δρακονιανούς.Όλες αυτές οι φυλές δηλαδή ζουν στην ίδια βάση, στο ίδιο επίπεδο (το επίπεδο # 5) μαζί σαν μια οικογένεια; Δεν έχει νόημα.

Οι αλλοδαποί θα πρέπει να είναι πολύ πιο προηγμένη από ότι είμαστε εμείς. Αν έχουν τη δυνατότητα να ταξιδεύουν μεταξύ του αστρικού χώρου, τότε είναι πιο προηγμένη από ότι είμαστε εμείς. Δεν χρειάζεται συζήτηση. Γιατί, λοιπόν,να ζουν εκεί στη βάση; Γιατί θα πρέπει να υπογράψουν συμβάσεις με μας για τη συγκομιδή μαγνητικής δύναμης; Θα μπορούσαν να πάρουν μόνοι τους ότι θέλουν, δεν μας χρειάζονται εμάς για τίποτα. Έτσι, απλά αυτό δεν έχει νόημα για μένα.

Κώδικας 250 ετών «σπάει» και αποκαλύπτει μυστική αδελφότητα

Ο μύστης φοράει ένα φυλαχτό με ένα γαλάζιο μάτι στο κέντρο. Μπροστά του κείτεται γονατιστός ένας υποψήφιος, μέσα σε ένα δωμάτιο με κεριά, μικροσκόπια και χειρουργικά εργαλεία. Ήμαστε περίπου στο 1746. Η τελετή μύησης μόλις ξεκίνησε…

Το κρυπτογραφημένο βιβλίο που κρατούσε επτασφράγιστα μυστικά τα τελετουργικά και τα πρακτικά του μυστικού τάγματος. 

Για περισσότερα από 250 χρόνια, το περιεχόμενο αυτής της σελίδας και οι λεπτομέρειες του τελετουργικού παρέμεναν επτασφράγιστα μυστικά. Ήταν καλά κρυμμένα πίσω από τον κώδικα του χειρογράφου, ένα μόνο από τα χιλιάδες που άφησαν παρακαταθήκη οι μυστικές κοινότητες και τα απόκρυφα τάγματα του 18ου και 19ου αιώνα. Στον κολοφώνα της δόξας τους, οι ερμητικές αυτές αδελφότητες, με πιο γνωστούς τους Μασόνους, μετρούσαν χιλιάδες μέλη, από την αποικιοκρατική Νέα Υόρκη μέχρι και την αυτοκρατορική Αγία Πετρούπολη. 

Εξαιτίας φυσικά της μυστικής τους δράσης, λίγα είναι γνωστά για τις περισσότερες από τις οργανώσεις αυτές. Η «κάρτα μέλους» έληξε για τη συντριπτική πλειονότητα των μυστικών αυτών ταγμάτων εδώ και έναν αιώνα -με εξαίρεση τα διαπρεπέστερα εξ αυτών-, αφήνοντας τους κώδικές τους άθικτους, καθώς οι ιστορικοί εξόρισαν από το επιστημονικό τους πεδίο τα απόρθητα αυτά «μυθιστορήματα». 

Πώς ήρθε στο φως

Η μάσκα που φορούσαν τα μέλη της αδελφότητας και τους επέτρεπε να «βλέπουν»...

Η προσπάθεια αποκωδικοποίησης του χειρογράφου ξεκίνησε ως παιχνίδι ανάμεσα σε δύο φίλους, το οποίο θα κατέληγε βέβαια να εμπλέξει μια σειρά από ειδικούς σε διαφορετικά επιστημονικά αντικείμενα, από ιστορία των ιδεών μέχρι και μηχανές μετάφρασης. Όσο για τη σημαντικότητα του εγχειρήματος, ξεπερνά κατά πολύ το μεμονωμένο αυτό χειρόγραφο: κρυμμένες καλά στις δομές κωδίκων σαν κι αυτόν, βρίσκονται ιστορίες ριζοσπαστικών επιστημονικών, φιλοσοφικών, θεολογικών και πολιτικών ιδεών. Αυτό τουλάχιστον πιστεύουν οι ειδικοί και ο μόνος τρόπος να φανεί αν έχουν δίκιο είναι να «σπάσουν» αυτοί οι κώδικες. 

Στην περίπτωσή μας, η αποκωδικοποίηση ξεκινά σε ένα εστιατόριο της Γερμανίας. Για χρόνια, η Christiane Schaefer και ο Wolfgang Hock θα συναντιόνταν σε τακτά διαστήματα στην ίδια ιταλική τρατορία του Βερολίνου. Οι δύο φιλόλογοι, ειδικοί στις αρχαϊκές γραφές, συζητούσαν για νεκρές γλώσσες και «σκοτεινούς» παπύρους.

Ο μύστης τοποθετεί ένα κομμάτι χαρτί μπροστά στον υποψήφιο και τον καλεί να φορέσει ένα ζευγάρι γυαλιά. «Διάβασε», τον προστάζει. Ο υποψήφιος προσπαθεί, αλλά το έργο φαίνεται μάταιο: η όρασή του είναι θολή και η σελίδα λευκή!

Ο υποψήφιος πληροφορείται ότι δεν πρέπει να πανικοβληθεί. Υπάρχει τρόπος να φτιάξει η όρασή του. Ο μύστης σκουπίζει τα μάτια του υποψηφίου με ένα πανί και διατάζει να ξεκινήσει το προπαρασκευαστικό στάδιο της εγχείρισης. Διαλέγει μια χειρουργική λαβίδα από το τραπέζι, την ώρα που τα υπόλοιπα μέρη της αδελφότητας ανάβουν τα κεριά τους.

Ο μύστης αρχίζει να αφαιρεί τρίχες από το φρύδι του υποψηφίου. Πρόκειται για τελετουργική διαδικασία: η σάρκα παραμένει ανέπαφη. Είναι η πρώτη από μια σειρά συμβολικές ενέργειες, «καμία εκ των οποίων δεν στερείται σημασίας», ενημερώνει τον υποψήφιο καθησυχαστικά ο μύστης. Ο υποψήφιος βάζει το χέρι του στο φυλαχτό του δασκάλου. «Προσπάθησε να το διαβάσεις τώρα», παροτρύνει ο μύστης τον υποψήφιο, αντικαθιστώντας ταυτόχρονα τη λευκή σελίδα με μια άλλη, γραμμένη στο χέρι. «Συγχαρητήρια, αδελφέ», λέει ο μύστης, «τώρα μπορείς να δεις»…

Τρία χειρόγραφα σημειώματα από αριστοκράτες της πόλης που ζητούσαν την είσοδό τους στην ερμητική κοινότητα.

Το φθινόπωρο του 1998, η Schaefer θα εγκατέλειπε το Βερολίνο μετακομίζοντας στο τμήμα Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου της Ουψάλα, βόρεια της Στοκχόλμης. Ο Hock είχε ένα δώρο για την καλή του φίλη, για «τις μακρές χειμερινές νύχτες της Σουηδίας»: ένας μεγάλος καφέ φάκελος με περίεργα σύμβολα και την ένδειξη «άκρως απόρρητο» φιλοξενούσε εντός 100 και πλέον φωτοτυπίες από χειρόγραφο κείμενο που δεν έβγαζε απολύτως κανένα νόημα.

Βέλη, σχήματα, μαθηματικά σύμβολα, λατινικά γράμματα, φιγούρες του Κρόνου και της Αφροδίτης, ελληνικά γράμματα («π» και «α»), σημεία που δεν έβγαζαν κανένα νόημα: ήταν ξεκάθαρα ένα κρυπτογράφημα. Στις επίμονες ερωτήσεις της Schaefer για την προέλευση του χειρογράφου και το περιεχόμενό του, ο Hock απαντούσε ότι θα πρέπει να τα βρει μόνη της.

Λίγες μέρες αργότερα, στην Ουψάλα πλέον, η Schaefer θα ξανάνοιγε το φωτοτυπημένο χειρόγραφο και θα επιδιδόταν σε μια μάταιη προσπάθεια αποκωδικοποίησής του. Λίγους μήνες μετά, θα παρατούσε την απόπειρα μια και καλή.

Πότε αποκωδικοποιήθηκε

Η σφραγίδα της μυστικής αδελφότητας.

Δεκατρία χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 2011, η Schaefer θα παρακολουθούσε ένα σεμινάριο στην Ουψάλα για την υπολογιστική γλωσσολογία. Ο κύριος ομιλητής ήταν ο Kevin Knight, ειδικός του Πανεπιστημίου της Δυτικής Καλιφόρνιας στη μηχανική μετάφραση – ένα είδος χρήσης αλγορίθμων για την αυτόματη μετάφραση από μια γλώσσα σε μια άλλη. Είχε μόλις συλλάβει έναν αλγόριθμο που μπορούσε να μεταφράσει την «Κόλαση» του Δάντη με βάση το μέτρο και τον ρυθμό της! 

Ο Knight ειδικευόταν μάλιστα στα μεταφραστικά εγχειρήματα κρυπτογραφημένων κειμένων και είχε ήδη αναπτύξει αλγορίθμους για «σπάσιμο» κωδίκων, όπως ανέφερε και στη διάλεξή του. Όσο μεγαλύτερης έκτασης μάλιστα το κρυπτογράφημα, τόσο το καλύτερο, ανέφερε ο καθηγητής, ζητώντας παράλληλα από το κοινό να μάθει αν διέθετε κανείς κάνα τέτοιο χειρόγραφο.

«Παράξενο», είπε η Schaefer στον Knight στη δεξίωση που ακολούθησε τη διάλεξη, «συμβαίνει να έχω ακριβώς ένα τέτοιο πράγμα». Ένα αντίγραφο του κρυπτογραφήματος έφτανε στο γραφείο του Knight λίγες εβδομάδες αργότερα...

Δείγμα του αρχικού κειμένου.

Στις 31 Μαρτίου, ο Knight ενημέρωνε με email τη Schaefer και το αφεντικό της, Beáta Megyesi, κοσμήτορα του τμήματος Φιλολογίας και Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου της Ουψάλα, ότι είχε σημειώσει μια μικρή πρόοδο, παραθέτοντας και δύο «σπασμένες» φράσεις από το χειρόγραφο. Η Schaefer κοίταξε την οθόνη με έκπληξη: είχε περάσει 12 χρόνια με το κρυπτογράφημα και ο Knight είχε «σπάσει» το όλο πράγμα μέσα σε λίγες εβδομάδες! Όσο για τη φράση, ήταν η αρχή της τελετής μύησης των νεοεισερχομένων μελών. 

Τους επόμενους μήνες, οι Megyesi και Knight θα αντάλλαζαν άπειρα e-mails στην προσπάθεια πλήρους αποκρυπτογράφησης του κώδικα. Έμεναν ωστόσο κάποια σύμβολα που δεν είχαν «σπάσει», και η Schaefer κατάφερε μόνη της να αποκωδικοποιήσει μια σειρά σχημάτων που θα ολοκλήρωναν το παζλ: ψάχνοντας στα αρχεία του πανεπιστημίου, θα έβρισκε ότι πίσω από το χειρόγραφο κρυβόταν το μυστικό τάγμα της Γερμανίας που αποκαλούταν «Great Enlightened Society of Oculists». 

Σημείωμα από τις 30 Οκτωβρίου 1775: «Αυτό το κουτί αφορά στο Τάγμα των Oculists και δεν πρέπει να ανοιχτεί παρά αν το διατάξει ο Δούκας»...

Ήταν πράγματι τεράστια ανακάλυψη! Το τάγμα των Oculists [«οφθαλμίατροι»] έδρασε τον 18ο αιώνα, με σημαντικές για την εποχή έρευνες στην ανατομία του ματιού και τη συμβολική του, όπως εγχειρίσεις οφθαλμών για τη θεραπεία του καταρράκτη. Εγκατεστημένοι στην πόλη Wolfenbüttel της Γερμανίας, οι Oculists προήγαγαν την οφθαλμολογική έρευνα, συνάμα με τις μυστικιστικές τελετές τους. Το σύμβολό τους, το «χέρι», αντιπροσώπευε τις χειρουργικές ικανότητες των μελών του, ενώ ήταν από τα λίγα προωθημένα τάγματα που επέτρεπαν και γυναίκες στις τάξεις τους. Η Schaefer επικοινώνησε με τα δημοτικά αρχεία της πόλης Wolfenbüttel, τα οποία διέθεταν συλλογή αντικειμένων των Oculists, καθώς και κωδικοποιημένα αρχεία σαν και το δικό της.

Παρά την αποκωδικοποίησή του ωστόσο, το χειρόγραφο δεν έβγαζε νόημα στον αμύητο του 20ού αιώνα. Τελετουργικά και διαδικασίες παρέμεναν στο σκοτάδι, γι' αυτό και ζητήθηκε η συνδρομή ιστορικών των ιδεών, όπως ο Andreas Önnerfors. Αποδείχτηκε λοιπόν πως στον σκοταδισμό της εποχής, οι κρυφές αυτές κοινότητες ήταν οι θεματοφύλακες της δημοκρατίας, της σύγχρονης επιστήμης και της «οικουμενικής» θρησκείας. 

Στο απόσπασμα αυτό του κώδικα των Oculists, τα κωδικοποιημένα σύμβολα παριστάνουν αριθμούς, όχι γράμματα.

Οι Oculists ωστόσο ήταν περισσότερο ριζοσπάστες από τα περισσότερα μυστικιστικά τάγματα: καλούσαν τα μέλη τους σε επανάσταση κατά της τυραννίας της εκκλησίας και του σκοταδισμού που στερεί τον άνθρωπο από την πραγματική του ελευθερία. Στα όρια της εποχής του, περί τα 1740, η δράση του τάγματος θα έμοιαζε με συνωμοσία τρομοκρατικής οργάνωσης. 

Για τον ιστορικό Önnerfors, η αποκωδικοποίηση του χειρογράφου Copiale ήταν σημαντική συνεισφορά στο πεδίο της γνώσης. Οι Oculists θεωρούνταν από τους ιστορικούς επί μακρόν ως οι πρόδρομοι των χειρουργών, πλέον όμως ήταν και πολλά περισσότερα από ερασιτέχνες γιατροί. 

Στις 25 Οκτωβρίου 2011, η εφημερίδα New York Times δημοσίευσε άρθρο για την ιστορία του χειρογράφου Copiale, εστιάζοντας κυρίως στις τεχνικές αποκωδικοποίησης του Knight. Πριν από την αποκρυπτογράφηση του κειμένου, οι Oculists ήταν σχεδόν άγνωστοι. Τώρα αποκαλυπτόταν η πλούσια δράση τους, καθώς και η συνεισφορά τους στην οφθαλμολογική επιστήμη. 

Η μελέτη του χειρογράφου, παρά το αρχικό «σπάσιμο» του κρυπτογραφημένου κώδικα, δεν έχει ακόμα αποκαλύψει το πλήρες νόημα του κειμένου, ούτε και φώτισε τη δράση του μυστικού τάγματος. Ελέγχονται οι σχέσεις τους με τους Μασόνους, αν και το κείμενο ανθίσταται σθεναρά στις απόπειρες ουσιαστικής πρόσβασης στις πληροφορίες του. Ό,τι λάμβανε χώρα στις τελετές τους ίσως να μείνει για πάντα μυστικό...