Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Οι καλλιτέχνες της πλαστοπροσωπίας

Οι καλλιτέχνες της πλαστοπροσωπίαςΑπό τον «Γερμανό Ροκφέλερ», τον ανύπαρκτο γιο του Σίντνεϊ Πουατιέ και τον βρετανό και φρεσκοξυρισμένο Κιούμπρικ μέχρι και μια σειρά ακόμα από δανεικές περσόνες, η ιστορία της πλαστοπροσωπίας μετρά αξιοσημείωτα περιστατικά στα χρονικά της.

Οι απατεώνες της λίστας μας, όλοι τους του 20ού αιώνα, έκαναν ό,τι έκαναν με στιλ και χάρη!

Και βέβαια όλοι είχαν για πρότυπο τον περίφημο Frank Abagnale, που ενσάρκωσε στον κινηματογράφο ο ΝτιΚάπριο στην ταινία του Σπίλμπεργκ «Πιάσε με αν Μπορείς».

Ας δούμε λοιπόν τους κορυφαίους καλλιτέχνες της πλαστοπροσωπίας του τελευταίου αιώνα, αυτούς που έκαναν τη διαφορά στην υιοθέτηση πλαστών ταυτοτήτων...

Cassie Chadwick 




Η Καναδή Cassie Chadwick γεννήθηκε ως Elizabeth Bigsley το 1857 και δεν πήρε πολύ για να επιδοθεί σε μια ιδιαιτέρως επιτυχημένη καριέρα απατεώνα. Για να είμαστε ακριβείς, χρειάστηκαν μόλις 14 χρόνια ζωής για την πρώτη της σύλληψη, με το νεαρό κορίτσι να πλαστογραφεί επιταγές στο Οντάριο σταλμένες από υποτιθέμενο θείο στη Βρετανία! Το δικαστήριο θα την αποφυλάκιζε ωστόσο σύντομα, με τον ισχυρισμό ότι η νεαρά δεν ήταν στα καλά της, μόνο αυτό δεν συνέβαινε ωστόσο. Το 1882 θα παντρευτεί τον πρώτο της σύζυγο μεταμφιεσμένη ως πλούσια κυρία Lydia DeVere, με τον γάμο να φέρνει ωστόσο στην πόρτα της όσους είχε μέχρι τότε εξαπατήσει, απαιτώντας από τον σύζυγο αποζημίωση. Ο γάμος δεν θα κρατούσε φυσικά πολύ, με τον αντρούλη της να την ξαποστέλνει μόλις τον επόμενο χρόνο. Δεκαπέντε χρόνια και τρεις γάμους μετά, η Cassie Chadwick θα έκανε την απάτη που θα τη μετέτρεπε σε θρύλο: έπεισε τον κόσμο ότι ήταν η εξώγαμη κόρη του Andrew Carnegie, του κροίσου της χαλυβουργίας και των σιδηροδρόμων! Στα επόμενα 8 χρόνια, κατάφερε να συγκεντρώσει περισσότερα από 20 εκατομμύρια δολάρια από τραπεζικά δάνεια, χρησιμοποιώντας το όνομα του Carnegie, με τους διευθυντές να φοβούνται να ενοχλήσουν τον μεγιστάνα εξαιτίας του ευαίσθητου θέματος του νόθου παιδιού. Η απάτη αποκαλύφθηκε το 1904 και η ίδια καταδικάστηκε σε 14 χρόνια φυλάκισης, πέθανε ωστόσο το 1907 από καρδιακό επεισόδιο...

Stanley Clifford Weyman 




Αντίθετα με τον κοινό απατεώνα, ο Weyman δεν το έκανε για τα λεφτά, αλλά για την περιπέτεια και τη συγκίνηση! Όπως έλεγε και ο ίδιος: «Η ζωή του ανθρώπου είναι βαρετή. Εγώ έζησα πολλές ζωές. Δεν βαρέθηκα ποτέ». Μεταξύ των πλαστοπροσωπιών του από στρατιωτικούς και δημοσιογράφους μέχρι αι τον αμερικανό υπουργό Εσωτερικών(!), ο τύπος οργάνωσε ακόμα και διεθνή συνάντηση μεταξύ της πριγκίπισσας του Αφγανιστάν και του αμερικανού προέδρου Warren Harding! Μιλάμε για το 1921, με τη Βρετανία και το Αφγανιστάν να διαπραγματεύονται την κατάπαυση του πυρός, όταν η αφγανή πριγκίπισσα Fatima επισκέφτηκε τις ΗΠΑ χωρίς να το πάρει επισήμως μυρωδιά η αμερικανική κυβέρνηση. Τι έκανε ο Weyman; Επισκέφτηκε την πριγκίπισσα ως ανώτατος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και κανόνισε συνάντηση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, μην παραλείποντας φυσικά να την ξαλαφρώσει από 10.000 δολάρια ως δώρο στην αμερικανική κυβέρνηση! Κι εδώ είναι το ωραίο: την ώρα που οι περισσότεροι απατεώνες θα έπαιρναν τα χρήματα και θα γίνονταν καπνός, ο Weyman τήρησε την υπόσχεσή του κατά γράμμα: χρησιμοποίησε το ποσό που είχε αποσπάσει για τη διευκόλυνση της πριγκιπικής διαμονής, την ώρα που κατάφερε να φτάσει τελικά στον αμερικανό πρόεδρο κανονίζοντας τη συνάντηση. Κι όταν κυκλοφόρησε η φωτογραφία στις εφημερίδες, με τον ίδιο δίπλα στην πριγκίπισσα και τον πρόεδρο(!), αναγνωρίστηκε και συνελήφθη. Γιατί το έκανε; Είπαμε, για τη συγκίνηση του πράγματος...

Ferdinand Waldo Demara 


Εδώ μιλάμε για τη σπάνια περίπτωση που ο ένοχος για πλαστοπροσωπία συνεισφέρει θετικά στον κόσμο σώζοντας ανθρώπινες ζωές! Αυτή είναι η αξιοσημείωτη περίπτωση του Ferdinand Demara, του ανθρώπου που αποφάσισε να καλύψει τα κενά. Επαγγελματίας στρατιώτης, βαρέθηκε τη στρατιωτική ζωή και σκηνοθέτησε την αυτοκτονία του το 1942: ξαναγεννιέται λοιπόν ως Robert French και αρχίζει να διδάσκει ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια(!), ενώ κατόπιν περιδιαβαίνει τα αμερικανικά πανεπιστήμια κάτω από διαφορετικές ταυτότητες καθηγητή. Κάποια στιγμή συλλαμβάνεται και φυλακίζεται, όχι για πλαστοπροσωπία αλλά για λιποταξία από τον στρατό! Κι όταν αποφυλακίζεται καταμεσής του Πολέμου της Κορέας, εφευρίσκει τη νέα του περσόνα: μετατρέπεται σε στρατιωτικό χειρουργό και επιβιβάζεται στο καναδικό πολεμικό «Cayuga» με κατεύθυνση την Κορέα. Αποδεικνύεται δυστυχώς ότι είναι ο μόνο χειρουργός στο καράβι και αναγκάζεται να εκτελέσει περισσότερες από 60 σοβαρές εγχειρίσεις, με όλους τους ασθενείς του να σώζονται και να αναρρώνουν! Πώς τα κατάφερε; Διάβασε απλώς πάνω στο καράβι ένα ιατρικό βοήθημα για χειρουργούς...

George Dupre 



Η περίπτωση του George Dupre είναι μοναδική, καθώς ο μόνος άνθρωπος που πλαστογράφησε ήταν ο εαυτός του, πειράζοντας βέβαια την ιστορία της ζωής του και γινόμενος ένας από τους μεγαλύτερους ήρωες πολέμου του Καναδά στα χρόνια που ακολούθησαν τον Β' Παγκόσμιο! Μετά τον πόλεμο λοιπόν, ο Dupre ταξίδευε στον Καναδά περιγράφοντας τις αποστολές του ως κατάσκοπος στο Παρίσι και τις συναρπαστικές προσπάθειές του να βλάψει την Γκεστάπο, η οποία ωστόσο τον συνέλαβε, τον φυλάκισε και τον βασάνισε για εβδομάδες. Η ιστορία του έγινε τόσο δημοφιλής που κυκλοφόρησε βιβλίο για τα ανδραγαθήματά του («The Man Who Wouldn’t Talk»), μετατρέποντας τον Dupre σε διασημότητα διεθνούς κλίμακας! Τίποτα από αυτά δεν είχε φυσικά συμβεί στην πραγματικότητα, όταν άρχισαν να αποκαλύπτονται τα χρονικά της δράσης του: ο Dupre είχε περάσει όλο τον πόλεμο πίσω από ένα γραφείο στο Λονδίνο. Ο ίδιος δεν επωφελήθηκε μάλιστα ποτέ από τα δικαιώματα του βιβλίου, ενώ όσα χρήματα έβγαζε από τις διαλέξεις και τις δημόσιες εμφανίσεις του τα δώριζε σε αγαθοεργίες στον Καναδά...

David Hampton 



Η ιστορία του καλλιτέχνη της πλαστοπροσωπίας David Hampton έχει αποτυπωθεί στην ταινία «Six Degrees of Separation». Το κόλπο του; Παρίστανε τον γιο του Σίντνεϊ Πουατιέ, παρά το γεγονός ότι ο σπουδαίος ηθοποιός είχε έξι κόρες και κανένα γιο! Ήταν το 1983 λοιπόν όταν ο Hampton προσπαθώντας να μπει σε πριβέ κλαμπ του Μανχάταν έκανε χρήση του ονόματος του Πουατιέ και είδε τις πόρτες να ανοίγουν διάπλατα: μια νέα ταυτότητα είχε μόλις γεννηθεί. Ο τύπος έτρωγε σε πολυτελή εστιατόρια, ισχυριζόμενος πάντα ότι είχε ραντεβού με τον πατέρα του, κι όταν είδε ότι η απάτη έπιανε εύκολα έβαλε στο στόχαστρο μεγαλύτερους στόχους. Ο Ντέιβιντ Πουατιέ, όπως αυτοαποκαλούταν, έγινε φίλος με τον Κάλβιν Κλάιν και τον Γκάρι Σινίζ, ανάμεσα σε άλλους, αποσπώντας χρηματικά ποσά ή απολαμβάνοντας τη δωρεάν φιλοξενία σε διαμερίσματα της Νέας Υόρκης. Όταν βέβαια κυκλοφόρησε η ταινία το 1990, του χάλασε το γλυκό, και αναγκάστηκε να αλλάξει και πάλι ταυτότητα, πλαστογραφώντας γιους άλλων διάσημων προσώπων. Ο Hampton έπαιξε το παιχνίδι της πλαστοπροσωπίας ιδανικά μέχρι το 1993, όταν και πέθανε από AIDS...

Christian Karl Gerhartsreiter



Ο 18χρονος Γερμανός Christian Gerhartsreiter μετακόμισε στις ΗΠΑ το 1979 με την ελπίδα να βρει δουλειά ως ηθοποιός, χωρίς βίζα φυσικά ούτε λεφτά ούτε και διασυνδέσεις. Αποφάσισε λοιπόν να παντρευτεί για να πάρει την πολυπόθητη πράσινη κάρτα: βρίσκει ένα θύμα, την παραμυθιάζει με ρωσικές απειλές (ήταν τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου) και την πείθει να τον παντρευτεί. Αντί για μήνα του μέλιτος όμως ο Christian την εγκατέλειψε για χάρη της Καλιφόρνια. Κι ενώ ήθελε να γίνει ηθοποιός, χρησιμοποίησε το υποκριτικό του ταλέντο για να μετατραπεί σε... Clark Rockefeller, στον πολυεκατομμυριούχο δηλαδή της αμερικανικής ελίτ! Ο «Γερμανός Ροκφέλερ», όπως ονομάστηκε, πέρασε τις επόμενες δύο δεκαετίες (1985-2006) ισχυριζόμενος ότι ήταν μέλος της οικογένειας των κροίσων και όλα πήγαιναν καλά μέχρι να αρχίσει να τον υποψιάζεται η εδώ και 11 χρόνια πλούσια σύζυγός του Sandra Boss! Η γυναίκα τον είχε γνωρίσει ως Ροκφέλερ, τον παντρεύτηκε και το ζευγάρι ζούσε αποκλειστικά από το δικό της εισόδημα. Τι έκανε όταν το έμαθε; Τον χώρισε επιτόπου και πήρε και την κόρη τους το 2006, ενώ δύο χρόνια αργότερα ο Clark θα συλλαμβανόταν επειδή απήγαγε την κόρη του στη Βοστόνη. Όπως αποδείχτηκε, ο «Γερμανός Ροκφέλερ» είχε σκοτώσει και έναν άντρα που απειλούσε να αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα...

Alan Conway 




Ο περίφημος σκηνοθέτης Στάνλεϊ Κιούμπρικ δεν χρειάζεται συστάσεις. Κι ενώ ήταν σε όλους γνωστό ότι ο Κιούμπρικ απέφευγε τις δημόσιες εμφανίσεις ζώντας σαν ερημίτης, ήταν στις αρχές της δεκαετίας του '90 όταν άρχισε να εμφανίζεται σε κέντρα διασκέδασης του Λονδίνου. Και ήταν μάλιστα φρεσκοξυρισμένος και εμφανώς Βρετανός, ενώ όλοι γνώριζαν ότι ο σκηνοθέτης ήταν Αμερικανός και γενειοφόρος! Ο νέος Κιούμπρικ ήταν λοιπόν ο Alan Conway (πραγματικό όνομα Eddie Alan Jablowsky), ο οποίος παρά το γεγονός ότι δεν είχε καμία φυσική ομοιότητα με τον σκηνοθέτη ούτε και είχε δει ποτέ ταινία του(!), κατάφερε να περνά ως Κιούμπρικ στην Αγγλία. Μέχρι και τον περίφημο κριτικό κινηματογράφου Frank Rich έπεισε, ο οποίος βασισμένος στη συμπεριφορά του νέου Κιούμπρικ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο σκηνοθέτης ήταν ομοφυλόφιλος (όπως ήταν ο Conway). Η ιστορία θα ήταν ξεκαρδιστική αν δεν είχε τραγική κατάληξη: ο Conway ήταν αλκοολικός με βίαια ξεσπάσματα και αποδείχτηκε ότι οι πλαστοπροσωπίες του ήταν αποτέλεσμα παραισθήσεων παρά καλοσχεδιασμένων πλάνων. Ο ίδιος πέθανε το 1998 από καρδιακά προβλήματα...

Anoushirvan D. Fakhran 



Το 1992 ο Ιρανός από την Τεχεράνη Anoushirvan Fakhran μετακόμισε στις ΗΠΑ με σπουδαστική βίζα, περνώντας τα επόμενα χρόνια ζώντας μια ζωή που συνήθως αρμόζει σε διασημότητες και βασιλικά μέλη! Κι αυτό γιατί κανείς δεν τον ήξερε με το πραγματικό του όνομα, καθώς κυκλοφορούσε ως Jonathan Taylor Spielberg, παριστάνοντας τον ανιψιό του διάσημου σκηνοθέτη. Έφτασε μάλιστα μέχρι το σημείο να αλλάξει επισήμως το όνομά του σε Σπίλμπεργκ το 1997, ενώ το 1998 άρχισε να φοιτά σε πανάκριβο ιδιωτικό σχολείο δωρεάν, ισχυριζόμενος ότι ο θείος του θα γύριζε στις εγκαταστάσεις του σχολείου τη νέα του ταινία. Κατόπιν, έφερε και τη μητέρα του στην Αμερική, με τους δυο τους να διαμένουν σε πολυτελές διαμέρισμα του Μπέβερλι Χιλς και τον «Τζόναθαν» να οδηγεί πολυτελές αυτοκίνητο. Κανείς δεν παραπονέθηκε, καθώς ήταν συγγενής διασημότητας! Όταν βέβαια το σχολείο επικοινώνησε με τον Στίβεν Σπίλμπεργκ για την αργοπορία των γυρισμάτων, αποκαλύφθηκε η απάτη και ο Fakhran καταδικάστηκε σε 11 μήνες φυλάκισης για πλαστογραφία επίσημων ντοκουμέντων...

Steven Jay Russell 



Το 1990, ο Russell χάνει τη δουλειά του και σκηνοθετεί ατύχημα για να λάβει αποζημίωση από την ασφαλιστική του. Αυτό θα τον έφερνε στη φυλακή, κανένα πρόβλημα όμως για τον Russell: το 1992 υποδύεται τον φύλακα του σωφρονιστικού καταστήματος και περνά ανενόχλητος την πόρτα της ελευθερίας. Στη δεύτερη απάτη του, που λίγο έλειψε να υπεξαιρέσει 1 εκατομμύριο δολάρια, ορίστηκε εγγύηση 950.000 δολαρίων. Κι ενώ άλλοι θα κατέληγαν στη φυλακή, ο καλλιτέχνης της πλαστοπροσωπίας ενσάρκωσε τον δικαστή και τηλεφώνησε στο δικαστήριο, απαιτώντας να μειωθεί η εγγύηση του Russell σε 45.000 δολάρια, τα οποία και πλήρωσε! Όταν αποκαλύφθηκε η απάτη του και κινδύνευε πλέον με 40 χρόνια κάθειρξης, ήταν ώρα για δραστικά μέτρα: έβαψε τη στολή του φυλακισμένου που φορούσε με πράσινους μαρκαδόρους κάνοντάς τη να μοιάζει με ποδιά χειρουργού, περνώντας και πάλι ανενόχλητος την κεντρική είσοδο της φυλακής. Κι όταν συνελήφθη λίγο αργότερα, δεν το έβαλε κάτω: με τη γραφομηχανή που είχε στο κελί του, έφτιαξε πλαστό ιατρικό ιστορικό που τον ήθελε να πάσχει από AIDS. Τηλεφώνησε κατόπιν στον διευθυντή των φυλακών παριστάνοντας ερευνητή που έψαχνε ασθενείς με AIDS ως εθελοντές σε ιατρικό πείραμα: όταν ο διευθυντής ανακοίνωσε στον κρατούμενο τα νέα, ο Russell δέχτηκε με χαρά! Την επόμενη φορά που πιάστηκε, σκηνοθέτησε έμφραγμα και διαμετακομίστηκε στο νοσοκομείο με συνοδεία πρακτόρων του FBI. Τι έκανε αυτή τη φορά; Τους τηλεφώνησε από το δωμάτιο του νοσοκομείου παριστάνοντας τον διευθυντή του FBI ενημερώνοντάς τους ότι δεν χρειαζόταν πλέον η φύλαξη του κρατουμένου! Ο Russell είναι σήμερα πίσω από τα κάγκελα περιμένοντας τη μέρα της αποφυλάκισής του, το... 2140, με την ταινία «I love you Phillip Morris» να βασίζεται στη ζωή του...

Christophe Thierry Rocancourt 



Οι Ροκφέλερ δεν μπορούν να ησυχάσουν από τα επίδοξα μέλη της οικογενείας τους! Πριν από τον «Γερμανό Ροκφέλερ» υπήρξε ο «Γάλλος Ροκφέλερ», κατά κόσμον Christophe Rocancourt, ο οποίος έκανε τον κόσμο άνω-κάτω. Ξεκίνησε πουλώντας κτήμα της οικογένειας στο Παρίσι, κίνηση που του απέφερε 1,4 εκατομμύρια δολάρια, με τα οποία πέρασε τον Ατλαντικό και ανακάτεψε την κοινωνία του Χόλιγουντ! Με το βαρύ όνομα στο τσεπάκι του, έπεισε πλήθος χορηγών να χρηματοδοτήσουν τα φανταστικά σχέδιά του, συγκεντρώνοντας το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 40 εκατομμυρίων δολαρίων. Μέχρι και ο ηθοποιός Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ έπεσε θύμα του απατεώνα, αφού κατάφερε να τον πείσει ότι θα γινόταν ο παραγωγός της νέας του ταινίας. Ο Rocancourt συνελήφθη το 1998, συνεχίζοντας ωστόσο ακάθεκτος τις απάτες του ως Ροκφέλερ πίσω από τα κάγκελα της φυλακής. Το 2009 δήλωσε μάλιστα από τις φυλακές του Βανκούβερ όπου κρατείται: «Δεν έκλεψα ποτέ. Είπα ψέματα, ναι, αλλά ποτέ δεν έκλεψα»...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...