Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

Η Ιδέα ενός Ανθρώπου Ανεξάρτητου

1,4

Προσπάθησε να πεις σε κάποιον (μη φανατικό) χριστιανό, μουσουλμάνο, καθολικό, μεθοδιστή κλπ  ό,τι ο αντίστοιχος θεός τους, είναι ένα τίποτε, κάτι ανύπαρκτο, απλώς μια εφεύρεση των δεσμωτών – επικυρίαρχων, για να κρατάει τις μάζες υπνωτισμένες και υπό έλεγχο το κοπάδι μέσα στο μαντρί και θα καταλάβεις για τι πράγμα μιλώ !

Πριν 2500 χιλιάδες χρόνια ο Πλάτωνας στην «Πολιτεία» στο 7ο κεφάλαιο παρουσιάζει την Θεωρία της «Σπηλιάς» και θέτει την αμφισβήτηση της πραγματικότητας, την απατηλότητα του κόσμου, των ιδεών, των λόγων και των πραγμάτων (ύλης) έτσι όπως τα αντιλαμβανόμαστε. Σίγουρα κάτι παραπάνω ήξερε, όμως ο άνθρωπος σήμερα ξεχνάει την σπηλιά και νομίζει πως είναι ελεύθερος επειδή απλώς δεν βλέπει τα κάγκελα της φυλακής του!

«Η ανθρώπινη ψυχή μοιάζει με ανθρώπους που κατοικούνε μέσα σε μια σπηλιά, που έχει ολάνοικτη είσοδο προς το φως. -Φαντάσου τους ανθρώπους αυτούς αλυσοδεμένους εκεί μέσα από την παιδική ηλικία στα πόδια και στο κεφάλι. -Δε μπορούν να σηκωθούν, αλλά ούτε και το κεφάλι τους να στρέψουν δεξιά κι αριστερά. – Κάθονται έτσι, ώστε να έχουν την είσοδο της σπηλιάς πίσω τους και είναι αναγκασμένοι να βλέπουν πάντα μπροστά χωρίς μπορούν ποτέ να δουν ούτε δεξιά ούτε αριστερά, ούτε προς το φως, αφού δε μπορούν να κουνήσουν το κεφάλι τους»

Ακόμη λέει ο Πλάτωνας, οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις αλυσίδες σαν κοσμήματα, σαν πολύτιμα εργαλεία που τους επιτρέπουν να είναι κυρίαρχοι του κόσμου τους όπως τον αντιλαμβάνονται, χωρίς να βλέπουν πως είναι κάγκελα φυλακής που δεν τους επιτρέπουν να βγουν έξω και να δουν το Φως και μια άλλη πραγματικότητα ζωής, Ούτε που φαντάζονται πως υπάρχει ζωή έξω από την σπηλιά.

Παρατήρησε -δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο- οι άνθρωποι ανήκουν σε μια θρησκεία απλά επειδή η θρησκεία αυτή είναι η επικρατούσα στην περιοχή που γεννήθηκαν και κάποιοι τους εκπαίδευσαν να ανήκουν εκεί. Καμία γνώση για άλλες θρησκείες, καμία αμφισβήτηση η έστω μια Σκέψη διαφορετική. Ανήκουν σε ένα κόμμα ή μια ομάδα γιατί είναι επηρεασμένοι από το περιβάλλον που βρίσκονται,  την εφημερίδα που διαβάζουν, τις εκπομπές που βλέπουν. Υιοθετούν ιδέες και συμπεριφορές άλλων γιατί έτσι το είπε η τηλεόραση. Ντύνονται με συγκεκριμένο τρόπο γιατί έτσι γράφουν τα έντυπα μόδας. Αγοράζουν -με δανεικά χρήματα- αντικείμενα που δεν τα χρειάζονται και δεν τα έχουν ανάγκη γιατί αυτό κάνουν και οι άλλοι. Γίνονται Μάζα, ομαδοποιούνται και εκφυλίζονται σε πολιτισμένα προβατάκια.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι άλλοι άνθρωποι. Οι σκέψεις τους είναι απόψεις άλλων ανθρώπων, η ζωή τους είναι μίμηση άλλων ζωών» Όσκαρ Ουάιλντ  Ακόμη και η ιδέα της ψευδαίσθησης, της απατηλότητας του κόσμου, αυτής της σπηλιάς, της φυλακής, έτσι  όπως την αντιλαμβάνεται -όποιος την αντιλαμβάνεται- ο άνθρωπος είναι ιδέα άλλου !

Πρέπει οπωσδήποτε λοιπόν ο πιστός, να σε κατατάξει κάπου, να σου κολλήσει ετικέτα. Μόνο τότε ηρεμεί. Μόνον τότε αισθάνεται σίγουρος για την εμφύτευση της μυθοπλασίας που αποκαλεί πραγματικότητα και με άκρατη μεγαλομανία «μοναδική αλήθεια».

Η ιδέα ενός ανθρώπου ανεξάρτητου από δογματισμούς, ο οποίος δεν έχει προσκολλήσεις ή τοποθετήσεις, δεν χωράει στο μυαλό του πιστού. Αν του μιλήσεις σχετικά με αυτό, καταφεύγει στην λεγόμενη«βαθύτερη ψυχανάλυση» και με το κατάλληλο ύφος του μπουρδολογείν σου λέει …

«Νομίζεις ότι είσαι αδέσμευτος, αλλά κατά βάθος είσαι Ψ». Όπου το Ψ είναι σχετικό με τη δική του τοποθέτηση, τα δικά του εμφυτεύματα, τους δικούς του δογματισμούς, αυτά που ο ίδιος πιστεύει, χωρίς όμως να γνωρίζει τίποτε … Αν είναι αριστερός, αυτόκλητα σε αποκαλεί δεξιό  ή ακροδεξιό– αν όμως είναι δεξιός, θα σου πει ότι είσαι σοσιαλιστής  ή και κατά βάθος (πολύ βάθος) αριστερός. Η πιθανότητα να μην είσαι τίποτε απολύτως απ αυτά δεν υπάρχει ούτε … σαν πιθανότητα.

Αν είναι ολυμπιακός κι εσύ δεν ασχολείσαι με το ποδόσφαιρο και δεν ξέρεις καν τι είναι το να «είσαι ολυμπιακός» και δεν καταλαβαίνεις γιατί πρέπει να πηδάς σαν μαϊμού που κάποια ομάδα κάπου κέρδισε κάτι, θα σου πει πως είσαι σίγουρα Παναθηναϊκός ή ακόμη χειρότερα ΑΕΚ! Σύμφωνα με αυτά που συμβαίνουν μέσα στο κεφάλι του «είσαι σίγουρα και οπωσδήποτε κάτι και σιγουρότατα εχθρός αν δεν είσαι το ίδιο με αυτόν»

Αν είναι ο ίδιος χριστιανός και του επισημάνεις τα αίσχη των χριστιανών στην πορεία της ύπαρξης τους πάνω στην γη και τα ανοσιουργήματα που γράφονται μέσα στο «θεόπνευστο βιβλίο τους» τότε αυτόματα είσαι δωδεκαθεϊστής !!!  Έχει γίνει η κουβέντα αυτή, ξανά και ξανά με τα ίδια αποτελέσματα. Αν δεν είσαι χριστιανός και αφού δεν είσαι άραβας, άλλα έλληνας είσαι αρχαίο-ελληνιστής  … ΝΑΙ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΠΛΑΚΑ !!!

Η πιθανότητα να μην είσαι τίποτε δεν χωράει στην εξίσωση που του έδωσαν για τον κόσμο και τους ανθρώπους.  Η πιθανότητα να ΜΗΝ είσαι οπαδός, πιστός, ψηφοφόρος να μην χρωστάς στις τράπεζες, στην εφορία, στην ΔΕΗ, να μην γκρινιάζεις και να δημιουργείς μια αξιοπρεπή εργασία σε κάνει αυτομάτως ύποπτο και επισύρεις την καχυποψία !

Φυσικό είναι, γιατί εγώ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ μια εργασία κι αυτός ψάχνει για μια δουλειά-δουλεία και παρακαλάει να του την δώσουν νοιώθοντας άχρηστος αν δεν είναι σκλάβος-υπάλληλος κάποιου !!!! Αυτό το θεωρεί φυσιολογικό και το αποκαλεί ζωή!!!  Αντί να αναλαμβάνει την ευθύνη της ζωής του, την παρέδωσε στους δεσμώτες του και βολεύτηκε να γκρινιάζει μυξοκλαίγοντας σαν φτηνιάρικο ανθρωπάκι.

«Πολύ καλή είναι, αλλά δεν ελέγχεται» είχε πει κάποτε για μένα μια ανώτερη υπάλληλος σε έναν οργανισμό-εταιρία.  Ο έλεγχος δεν γίνεται μόνο μέσα από τις πεποιθήσεις και τους δογματισμούς σου, αλλά και από όλες τις εξαρτήσεις σου, για αυτό αναφέρομαι ξανά και ξανά στην ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.

Εξαρτήσεις από ανάγκες, χρέη, οφειλές, οικογένεια, παιδιά, γονείς, φίλοι, υποχρεώσεις, τα σωστά δόγματα, οι σωστές στάμπες και οι κατάλληλες εμφυτεύσεις, είναι προσόντα για διορισμό-υπαλλήλου σε θέση ανώτατη,  μαζί με την κατάλληλη κομματική ταυτότητα.

Είσαι Φυλακή, απλά δεν το θυμάσαι, φροντίσουν οι δεσμώτες σου, κι ΕΣΥ επαναπαύεσαι και σε βολεύει να το ξεχνάς. Ανεξάρτητος σημαίνει άνθρωπος, όχι ελεύθερος – γιατί πάλι μέσα στην φυλακή της ύλης βρίσκεται – μα ΑΝ-ΕΞΑΡΤΗΤΟΣ, άνθρωπος χωρίς εξαρτήσεις και είναι μια καλή, πολύ καλή, αρχή στο μονοπάτι για την ελευθερία.

Αν είσαι οικονομικά ανεξάρτητος, είσαι άτομο επικίνδυνο. Οικονομικά ανεξάρτητος, όχι γιατί από κάπου προέκυψε, αλλά γιατί δημιουργείς μια εργασία, είναι κάτι που σαν πρόταση χρειάζεται να εξηγηθεί, να αναλυθεί, για να κατανοηθεί –δεν ξαφνιάζομαι πια- όχι στον μέσο άνθρωπο αλλά ακόμη και σε αυτούς που αποκαλούνται «μορφωμένοι» και σκεπτικιστές.

Όταν είσαι ανεξάρτητος, είσαι δυνατός, μπορείς να λες «όχι» να μην συμφωνείς στο παράλογο, ακόμα και να κάνεις κάτι επί καλό, χωρίς να χρειάζεσαι πιστοποίηση και έγκριση.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, γεμίσαμε άχρηστους, σε κάθε κλάδο της κοινωνίας. Αρκεί να είναι κάποιος πράσινος με μπλε βούλες ή γαλάζιος με κόκκινα πουά για να γίνει ανώτερος υπάλληλος σε μια κρατική θέση!  Για να είναι «ικανός» και «άξιος» γι αυτήν την θέση … ούτε λόγος!

Χρόνια τώρα τα ίδια, αν διαβάσεις λίγη ιστορία, πάντοτε γίνονται τα ίδια και τα ίδια μέχρι σήμερα, ουδέποτε κυβερνούσαν οι ικανοί, μα οι δημαγωγοί και οι ελεγχόμενοι … Άλλωστε η μάζα αυτούς τους δημαγωγούς θέλει, αυτούς επιλέγει, γιατί αυτοί καθρεφτίζουν  τα ταπεινά κι ασήμαντα θέλω, την πίστη και τους δογματισμούς τις.

Το να κυβερνούν οι ΑΡΙΣΤΟΙ πάντα ανάγεται στην σφαίρα της ουτοπίας, γιατί απαιτείται ένας άριστος λαός για να επιτευχθεί, κάτι που ανάγεται όχι στην ουτοπία, μα στην εξωπραγματικότητα και στην μεταφυσική. Σε άλλα σύμπαντα πιθανόν να συμβαίνει στο δικό μας όχι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...