Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2013

Bourtange: Το «αστέρι» του Βορρά!

Το Bourtange είναι μια ασυνήθιστη οχυρωμένη κωμόπολη στην Ολλανδία, κοντά στο Groningen, που... χτίστηκε κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Ογδόντα Ετών (περίπου 1568-1648), με σκοπό τον έλεγχο του μοναδικού δρόμου ανάμεσα στη Γερμανία και την πόλη Groningen. Αυτό που έκανε διάσημο το Bourtange εξ αρχής ήταν το παράξενο σχήμα αστεριού που είχε, ενώ σήμερα αποτελεί ένα υπαίθριο μουσείο. Με 133 μόλις κατοικίες και περίπου 267 κατοίκους η περιοχή φημίζεται για τη φυσική ομορφιά της αλλά και για το εξαιρετικό τοπίο.

Ποτάμια, καταπράσινα μονοπάτια, πλούσια βλάστηση, ανεμόμυλοι αλλά και παραδοσιακά σπίτια συνθέτουν σε λίγα τετραγωνικά μέτρα τη μέγιστη ομορφιά που μπορεί να έχει ένας τόπος. Πλήθος επισκεπτών κάνει μια στάση εδώ όλες τις εποχές του χρόνου για να θαυμάσει από κοντά το «αστέρι» του Βορρά αλλά και να ζήσει μια μοναδική εμπειρία μέσα σε ένα σύγχρονο ιστορικό φρούριο.









perierga.gr

20 πράγματα που ίσως να μη γνωρίζετε για τη βαρύτητα

Μπορεί να ξέρουμε για τη βαρύτητα όσα μας απέδειξαν ο Νιούτον και ο Αϊνστάιν, όμως τελικά η βαρύτητα είναι πιο αδύναμη από ό,τι σκέφτεστε και πιο παράξενη από ό,τι φαντάζεστε.



Διαβάστε παρακάτω είκοσι πράγματα που μάλλον δεν γνωρίζατε για τη βαρύτητα και φανείτε διαβασμένοι την επόμενη φορά που θα έρθει η κουβέντα στην παρέα στο συγκεκριμένο θέμα.

1. Ο Obi-Wan Kenobi στο Star Wars είπε ότι η Δύναμη «μας περιβάλλει και μας διαπερνά, κράτα τον γαλαξία ενωμένο». Ίσως να μιλούσε τελικά για τη βαρύτητα, καθώς οι συναρπαστικές ιδιότητες της κυριολεκτικά κρατούν ενωμένο το γαλαξία, αλλά επίσης διαπερνούν τους πλανήτες, το σώμα μας, και μας κρατάνε δεμένους στη Γη.
2. Αντίθετα από τη Δύναμη, που έχει την κακή και την καλή της πλευρά, η βαρύτητα δεν έχει διττή φύση, μιας και μόνο έλκει, δεν απωθεί.
3. Η NASA προσπαθεί να αναπτύξει ακτίνες έλξης που θα μπορούν να μετακινήσουν φυσικά αντικείμενα, δημιουργώντας μια σημαντική δύναμη που θα κέρδιζε τη βαρύτητα.
4. Οι επιβάτες των γρήγορων τρένων στα λούνα παρκ και στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό βιώνουν τη μικροβαρύτητα –που είναι λανθασμένα γνωστή ως μηδενική βαρύτητα– καθώς πέφτουν με την ταχύτητα που πέφτουν και τα οχήματα χωρίς να αιωρούνται.
5. Κάποιος που ζυγίζει περίπου 70 κιλά στη Γη θα ζύγιζε περίπου 160 κιλά στον πλανήτη Δία, αν μπορούσε να σταθεί εκεί βέβαια. Οι μεγαλύτερες μάζες έχουν και μεγαλύτερη βαρύτητα.
6. Για να απαλλαγεί από την έλξη της βαρύτητας, ένα αντικείμενο θα πρέπει να ταξιδέψει με 11 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, που είναι η ταχύτητα διαφυγής του πλανήτη μας.
7. Η βαρύτητα είναι μακράν η πιο αδύναμη από τις τέσσερις κυρίαρχες δυνάμεις. Οι άλλες τρεις είναι ο ηλεκτρομαγνητισμός, η αδύναμη πυρηνική δύναμη, που ρυθμίζει την αποσύνθεση των ατόμων και η δυνατή πυρηνική δύναμη που συγκρατεί τους πυρήνες των ατόμων ενωμένους.
8. Ένας μαγνήτης στο μέγεθος ενός κέρματος έχει αρκετή ηλεκτρομαγνητική δύναμη για να ξεπεράσει όλη τη βαρύτητα της Γης και να κολλήσει στο ψυγείο.
9. Δεν χτύπησε τον Ισαάκ Νεύτων ένα μήλο στο κεφάλι, αλλά τον έκανε να αναρωτηθεί, αν η δύναμη που κάνει τα μήλα να πέφτουν, επηρεάζει την κίνηση του φεγγαριού γύρω από τη Γη.
10. Το μήλο του Νεύτωνα οδήγησε στον πρώτο νόμο αντιστρόφου τετραγώνου της επιστήμης, τον F = G * (mM)/r2. Αυτό σημαίνει ότι ένα αντικείμενο με τη διπλάσια απόσταση ασκεί ένα τέταρτο της έλξης της βαρύτητας.
11. Ο νόμος αντιστρόφου τετραγώνου της βαρύτητας επίσης δηλώνει και ότι η έκταση της έλξης της βαρύτητας είναι τεχνικά άπειρη.
12. Ο άλλος ορισμός της βαρύτητας (gravity), που σημαίνει κάτι που έχει βάρος και είναι σημαντικό, προήλθε αρχικά από τη λατινική λέξη gravis, δηλαδή βαρύς.
13. Η δύναμη της βαρύτητας επιταχύνει τα πάντα στον ίδιο βαθμό, ανεξαρτήτως του βάρους τους. Αν ρίξετε μπάλες του ίδιου μεγέθους, αλλά διαφορετικού βάρους από μια οροφή, θα πέσουν στο έδαφος την ίδια στιγμή. Η μεγαλύτερη αδράνεια του βαρύτερου αντικειμένου θα ακυρώσει την όποια επιπλέον ταχύτητα μπορεί να αποκτήσει έναντι του ελαφρύτερου αντικειμένου.
14. Η γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν ήταν η πρώτη που αντιμετώπισε τη βαρύτητα ως στρέβλωση του χωροχρόνου, το «υλικό» που ουσιαστικά δίνει μορφή στο σύμπαν.
15. Οτιδήποτε έχει μάζα παραμορφώνει το χώρο και το χρόνο που το περιβάλλει. Το 2011, το πείραμα Gravity Probe B της NASA απέδειξε ότι η Γη έλκεται και περιστρέφεται γύρω στο σύμπαν σαν μια ξύλινη μπάλα που περιτριγυρίζεται από μελάσα, ακριβώς όπως προέβλεψε ο Αϊνστάιν.
16. Παραμορφώνοντας το χώρο και το χρόνο που το περιβάλλει, ένα αντικείμενο με μάζα μερικές φορές ανακατευθύνει το φως που το διαπερνά, όπως κάνει κι ένας γυάλινος φακός. Η λειτουργία της βαρύτητας, που είναι αντίστοιχη των φακών, μπορεί να μεγεθύνει έναν μακρινό γαλαξία ή να απλώσει το φως του δημιουργώντας ένα παράξενο σχήμα.
17. Το Three-Body Problem, που καθορίζει όλα τα μοτίβα που τρία αντικείμενα μπορεί να πάρουν όταν βρίσκονται το ένα σε μια τροχιά γύρω από το άλλο, αν επηρεάζονται μόνο από τη βαρύτητα, έχει απασχολήσει τους επιστήμονες εδώ και 300 χρόνια. Μέχρι τώρα έχουν ανακαλύψει μόνο 16 είδη λύσεων, ενώ οι 13 από αυτές ανακαλύφθηκαν τον περασμένο Μάρτιο.
18. Παρόλο που οι άλλες τρεις κυρίαρχες δυνάμεις έχουν καλή σχέση με την κβαντομηχανική –την επιστήμη των πολύ μικρών δομών– η βαρύτητα αρνείται να συσχετιστεί αρμονικά. Αν προσπαθήσει κανείς να συμπεριλάβει και τη βαρύτητα, οι εξισώσεις της κβαντικής ακυρώνονται. Ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα της Φυσικής είναι πώς θα μπορέσουν να συμφιλιωθούν αυτές οι δυο εντελώς ακριβείς αλλά αντίθετες περιγραφές του σύμπαντος.
19. Προκειμένου να κατανοηθεί καλύτερα η βαρύτητα, οι επιστήμονες αναζητούν κύματα βαρύτητας, κύματα στο χωροχρόνο που προκύπτουν από στοιχεία, όπως οι μαύρες τρύπες που συγκρούονται και αστέρια που εκρήγνυνται, σύμφωνα με τον Amber Stuver, έναν φυσικό στο κέντρο Laser Interferometer Gravitational-Wave Observatory (LIGO) της Λουϊζιάνας.
20. Μόλις οι ερευνητές του LIGO καταφέρουν να εντοπίσουν κύματα βαρύτητας, θα μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν για να δουν το σύμπαν όπως δεν το έχει δει κανείς ποτέ. «Κάθε φορά που έχουμε δει το σύμπαν με έναν καινούργιο τρόπο», λέει ο Stuver, «έχει επέλθει επανάσταση στην κατανόησή του».
http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr

Ουράνια τόξα της φωτιάς!


Είναι γνωστά με την ονομασία «Fire Rainbows»! Δεν πρόκειται όμως ούτε για φωτιά αλλά ούτε και για ουράνιο τόξο. Ο λόγος για τα σπάνια σύννεφα που μοιάζουν με... ουράνια τόξα εξαιτίας των λαμπερών παστέλ χρωμάτων τους και το σχήμα τους θυμίζει φλόγες. 

Εμφανίζονται κυρίως κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού σε διάφορα γεωγραφικά πλάτη όταν συντρέχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις φυσικών καταστάσεων.

Για να σχηματιστούν τα «ουράνια τόξα της φωτιάς» πρέπει: Ο ήλιος να βρίσκεται ψηλά στον ορίζοντα (58° ή περισσότερο), να υπάρχουν χαμηλά σύννεφα με σχήμα πλάκας και το φως του ήλιου να εισάγεται στο σύννεφο υπό συγκεκριμένη γωνία. Αυτές οι προϋποθέσεις καθιστούν το φαινόμενο ιδιαίτερα σπάνιο ανάλογα βέβαια και με την περιοχή του πλανήτη που βρίσκεται κάποιος.




perierga.gr

Εκπληκτική καλλιγραφία στην άμμο!

Πολλές φορές έχουμε δει καλλιτέχνες να δημιουργούν εντυπωσιακά μοτίβα στην άμμο, αλλά αυτό που έκανε ο Andrew van der Merwe, ένας επαγγελματίας καλλιγράφος που ζει και εργάζεται στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Με μεγάλη λεπτομέρεια, υπομονή και επιμονή έφτιαξε... καλλιγραφικά μοτίβα στην άμμο τα οποία εκπλήσσουν. Ο Andrew ασχολείται με αυτή τη μορφή τέχνης τα τελευταία 8 χρόνια και έχει λάβει επάξια τον τίτλο «ο καλύτερος καλλιγράφος της παραλίας στον κόσμο»!

«Τα έργα μου είναι συνήθως διαχρονικά, αν και δεν διαρκούν περισσότερο από μία ώρα, μέχρι δηλαδή ο άνεμος και η παλίρροια να τα καταστρέψει. Τα περισσότερα μοτίβα είναι εμπνευσμένα από το αφρικανικό σύστημα γραφής, αν και σε μερικές περιπτώσεις λειτουργώ σαν τον μουσικό και κάνω παραλλαγές σε ένα σχέδιο», εξηγεί ο καλλιγράφος. Τα έργα του πάντως υποδηλώνουν και με το παραπάνω την αξία όχι μόνο της ικανότητάς του αλλά και της προσπάθειας…



Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2013

Bicheno Blowhole: Εκπληκτικό φυσικό σιντριβάνι!

Κοντά στη μικρή πόλη Bicheno στην ανατολική ακτή της Αυστραλίας, στο νησί της Τασμανίας, ένα σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο γνωστό ως...φυσητήρας (σ.σ. blowhole) προσφέρει ατελείωτες ώρες διασκέδασης στους επισκέπτες. Κάθε φορά που ο φυσητήρας «εκρήγνυται», ένα εντυπωσιακό φυσικό σιντριβάνι δημιουργείται που ποτέ δεν ξέρεις τι μέγεθος νερού αλλά και τι σχήμα θα πάρει. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, πάντως: Θα βραχείτε έτσι ή αλλιώς! Στην ουσία το νερό της θάλασσας βρίσκει δίοδο κάτω από τα βράχια και εκτινάσσεται προς την επιφάνεια.

Ακόμα κι όταν η θάλασσα είναι ήρεμη το σιντριβάνι δεν χάνει τη δύναμή του αλλά ούτα και την ομορφιά του. Όταν πάντως η θάλασσα είναι μανιασμένη, το ύψος της εκτίναξης του νερού μπορεί να φτάσει μέχρι και 6 μέτρα. Ο φωτογράφος Andrew Wallace έγινε κυριολεκτικά μούσκεμα για να τραβήξει τις συγκεκριμένες λήψεις, ενώ η γυναίκα του το καταδιασκέδασε, όπως λέει ο ίδιος. «Το μόνο πρόβλημα που είχα ήταν με την κάμερα, η οποία, αφού πήρα τις φωτογραφίες, αρνήθηκε να ξαναλειτουργήσει», συμπληρώνει.



Τι υπάρχει στο μυαλό ενός άντρα;

Μια απλή, απλούστατη, εικόνα κολλημένη στον τοίχο ενός βρετανικού πανεπιστημίου δίνει την απάντηση στο ρητορικό ερώτημα του Φρόυντ: «Τι υπάρχει στο μυαλό ενός άντρα;»!Ο φοιτητής, που σίγουρα πέρασε με Άριστα το μάθημα και έκανε περήφανο τον Αυστριακό ψυχίατρο, αποτύπωσε στην εντέλεια όλη τη φιλοσοφία των αντρών σε ένα μόνο σκίτσο. Ευφυέστατο, απίθανο, επεξηγηματικό και αληθινό… Διαφωνείτε;

Το πιο ακριβό γλυκό στον κόσμο

Κοστίζει 645 λίρες και θεωρείται το πιο ακριβό γλυκό στον κόσμο. Το γλύκισμα πωλείται σε κατάστημα του Ντουμπάι και είναι φτιαγμένο από...
την πιο ακριβή σοκολάτα του κόσμου, ενώ είναι διακοσμημένο με βρώσιμα φύλλα χρυσού.

Δείτε τις φωτογραφίες…



Η παράξενη φοβία για τις… τρύπες!

Ο ενστικτώδης φόβος στη θέα πολλών μικρών τρυπών, συγκεντρωμένων η μία δίπλα στην άλλη, η επιστημονικά λεγόμενη τρυποφοβία, αποτελεί μια από τις πιο... παράξενες και άγνωστες φοβίες μεταξύ των ανθρώπων που οι περισσότεροι δεν τη συνειδητοποιούν. «Η τρυποφοβία είναι η πιο κοινή φοβία που δεν έχετε ακούσει ποτέ» αναφέρει χαρακτηριστικά ο ψυχολόγος Geoff Cole του βρετανικού Πανεπιστημίου του Essex, ο οποίος, μαζί με τον καθηγητή Άρνολντ Γουίλκινς, έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχολογίας «Psychological Science». Η τρυποφοβία, που δεν αναγνωρίζεται ως ψυχική διαταραχή ούτε καν από τη νέα έκδοση της «βίβλου» των ψυχιάτρων, το «Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών» (DSM-5), αφορά στις αντιδράσεις κάποιου όταν βλέπει οποιαδήποτε αντικείμενα που περιέχουν ή δημιουργούν πολλές μικροσκοπικές τρύπες ή φουσκάλες, όπως σοκολάτες, σαπούνια κ.ά.

Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ημικρανίες, επιθέσεις πανικού, ίδρωμα, ταχυπαλμία κ.λπ.. Οι ψυχολόγοι εκτιμούν ότι μπορεί η φοβία να έχει βαθιές εξελικτικές ρίζες, καθώς οι μικρές τρύπες ίσως αναβιώνουν υποσυνείδητα την ανάμνηση επικίνδυνων δηλητηριωδών ζώων, όπως σκορπιών, φιδιών, αραχνών κ.ά. «Πιστεύουμε ότι ο καθένας έχει τρυποφοβικές τάσεις, ακόμα κι αν δεν το συνειδητοποιεί. Έχουμε μια εγγενή προδιάθεση να ανησυχούμε για πράγματα που μπορούν να μας βλάψουν» δήλωσε ο Κόουλ (ο οποίος ήταν ο ίδιος τρυποφοβικός, γι’ αυτό ασχολήθηκε με το θέμα). Ακόμα και όσοι άνθρωποι δεν φοβούνται ή δεν αηδιάζουν με τις πολλές μικρές τρύπες, συχνά δεν νιώθουν άνετα όταν τις βλέπουν.

Αν και μια περιήγηση στο Διαδίκτυο αποκαλύπτει ότι πολλοί άνθρωποι παραπονιούνται για την τρυποφοβία, ελάχιστες επιστημονικές έρευνες έχουν ασχοληθεί μαζί της. Μάλιστα, μόλις πρόσφατα έγινε αποδεκτό το σχετικό λήμμα στη Wikipedia, οι συντάκτες της οποίας φοβούνταν ότι επρόκειτο για φάρσα. Μια μέθοδος για το ξεπέρασμα της τρυποφοβίας, όπως και άλλων φοβιών, είναι να εκτεθεί κάποιος στο θέαμα που τον φοβίζει, ώσπου να αναισθητοποιηθεί.

Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2013

«Στοιχειωμένη» γκαλερί Τέχνης για παιδιά!

Σε μια προσπάθεια να προσελκύσουν ευκολότερα τους νεότερους επισκέπτες του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του Τόκιο, η ομάδα Torafu Architects δημιούργησε... μια ειδική γκαλερί μόνο για παιδιά που ονομάζεται «Στοιχειωμένο Σπίτι». Με την είσοδο στην έκθεση όλοι καταλαβαίνουν ότι κάτι δεν πάει καλά καθώς γνωστά έργα τέχνης φαίνονται παράξενα στα μάτια των επισκεπτών.

Ένα ζευγάρι χέρια βγαίνει από το πρόσωπο της Mona Lisa, σκιές εμφανίζονται πίσω από τους πίνακες, άδεια κάδρα κρύβουν μυστικά περάσματα, κάτι φαίνεται να κινείται δίπλα στις ζωγραφισμένες μορφές και άλλα πολλά… τρομακτικά! Και κάπως έτσι τα παιδιά συνειδητοποιούν πως η Τέχνη δεν είναι καθόλου βαρετή, το αντιθετο μάλιστα. Μπορεί να αγγίξει τα παιδιά πιο εύκολα, αφού είναι ελεύθερα να γελάσουν, να τρέξουν και να παίξουν, αλληλεπιδρώντας άμεσα με μερικά από τα πιο διάσημα έργα ζωγραφικής στον κόσμο. Μια ομολογουμένως καταπληκτική ιδέα.





perierga.gr

Τι συμβαίνει όταν πεθαίνουμε;

Η φύση δεν είναι ευγενική με το ανθρώπινο σώμα μετά το θάνατό του. Αν και η παραδοσιακή φυσική αποσύνθεση έχει αντικατασταθεί από πιο σύγχρονες μεθόδους και ο άνθρωπος μπορεί να...
επιλέξει να καθυστερήσει τη διαδικασία, η αλήθεια παραμένει πικρή: η αποσύνθεση είναι σκληρή.

Το 2003, οι αρχαιολόγοι κατάφεραν να ανακαλύψουν στοιχεία αρχαίων πολιτισμών, που έθαβαν τους νεκρούς τους στη βόρεια Ισπανία περίπου 350.000 χρόνια πριν.

Αυτό από μόνο του δίνει μία πρώτη εντύπωση για το γεγονός ότι ο άνθρωπος μάλλον πάντα προσπαθούσε να «αποχαιρετίσει» τους αγαπημένους του με έναν πιο …ανθρώπινο τρόπο. Τι συμβαίνει όμως κατά τη διάρκεια της αποσύνθεσης;

Τα ανθρώπινα κύτταρα ανοίγουν διάπλατα

Η διαδικασία κατά την οποία το ανθρώπινο σώμα αποσυντίθεται ξεκινάει μόλις λίγα λεπτά μετά το θάνατο. Όταν η καρδιά σταματά να χτυπά, ο άνθρωπος βιώνει την λεγόμενη «ψύχρα του θανάτου», όταν δηλαδή η θερμοκρασία του σώματος πέφτει περίπου 1,5 βαθμούς Κελσίου την ώρα μέχρι να φτάσει σε θερμοκρασία δωματίου.

Σχεδόν αμέσως, το αίμα γίνεται πιο όξινο, καθώς συσσωρεύεται το διοξείδιο του άνθρακα. Αυτή η διαδικασία προκαλεί τα κύτταρα να «ανοίξουν» διάπλατα, αδειάζοντας στην ουσία τους ιστούς από τα ένζυμα, τα οποία αρχίζουν να αφομοιώνουν τους ιστούς εκ των έσω.

Το εκρού του νεκρού

Η βαρύτητα κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία της στο ανθρώπινο σώμα, από τις πρώτες κιόλας στιγμές μετά το θάνατο. Ενώ το υπόλοιπο σώμα γίνεται εκρού, τα πιο βαριά ερυθρά αιμοσφαίρια κινούνται στα μέρη του σώματος, που είναι πιο κοντά στο έδαφος.

Αυτό συμβαίνει επειδή έχει σταματήσει η κυκλοφορία του αίματος. Αποτέλεσμα αυτής της μετακίνησης είναι οι μωβ κηλίδες στα μέρη του σώματος που αγγίζουν το έδαφος (π.χ στην πλάτη αν το πτώμα είναι ξαπλωμένο ανάσκελα). Στην πραγματικότητα, τα σημάδια αυτά βοηθούν τον ιατροδικαστή για να εξακριβώσει την ώρα θανάτου.

Το ασβέστιο συστέλλει τους μυς

Πρόκειται για τη λεγόμενη νεκρική ακαμψία, κατά την οποία ένα νεκρό σώμα γίνεται σκληρό και δύσκολο να κινηθεί. Η νεκρική ακαμψία, σε γενικές γραμμές, ξεκινά μέσα σε περίπου τρεις έως τέσσερις ώρες μετά το θάνατο, κορυφώνεται στις 12 ώρες και εξαλείφεται μετά από 48 ώρες.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Στις μεμβράνες των κυττάρων των μυών υπάρχουν κάποιες αντλίες, που ρυθμίζουν το ασβέστιο. Όταν αυτές οι αντλίες σταματούν να εργάζονται μετά το θάνατο, το ασβέστιο πλημμυρίζει τα κύτταρα, προκαλώντας τη συστολή και τη σκλήρυνση των μυών, άρα και τη νεκρική ακαμψία.

Τα όργανα αφομοιώνονται

Η σήψη είναι η διαδικασία που ακολουθεί της νεκρικής ακαμψίας. Αυτή η φάση μπορεί να καθυστερήσει, στην περίπτωση της ταρίχευσης, αλλά τελικά το σώμα θα υποκύψει κάποια στιγμή. Και η αιτία είναι τα ίδια τα ένζυμα που υπάρχουν στο πάγκρεας, τα οποία θα αναγκάσουν το όργανο να αρχίσει να αφομοιώνεται.

Τα μικρόβια θα «επιτεθούν» ομαδικά σε αυτά τα ένζυμα, δίνοντας στο σώμα ένα πρασινωπό χρώμα, ξεκινώντας από την κοιλιά. Όπως αναφέρουν οι ειδικοί, «αυτοί που επωφελούνται αυτής της διαδικασίας είναι τα περίπου 100 τρισεκατομμύρια βακτήρια που έχουν περάσει τη ζωή τους αρμονικά μέσα στα ανθρώπινα εντόσθια».

Καθώς όμως τα βακτήρια αυτά προκαλούν τη διάσπαση του ανθρωπίνου σώματος, απελευθερώνουν πουτρεσκίνη και καδαβερίνη, τις ενώσεις δηλαδή που προσδίδουν τη μυρωδιά σε έναν νεκρό άνθρωπο.

Κέρινη επικάλυψη

Μετά τη σήψη, ακολουθεί η διαδικασία της παρακμής, η οποία είναι αρκετά γρήγορη και στην ουσία μετατρέπει το σώμα σε σκελετό. Ωστόσο, στη διαδικασία αυτή υπάρχουν διάφοροι εξωτερικοί παράγοντες που παίζουν σημαντικό ρόλο.

Εάν ένα σώμα έρχεται σε επαφή με κρύο έδαφος ή με νερό, μπορεί να αναπτυχθεί αδιπόκηρος ή πτωματόκηρος, ένα λιπαρό, κηρώδες υλικό που προκύπτει από την αλλοίωση των λιπιδίων κατά την αποσύνθεση των πτωμάτων.

Ο αδιπόκηρος λειτουργεί ως φυσικό συντηρητικό για τα εσωτερικά όργανα, γεγονός που μπορεί να παραπλανήσει τους ερευνητές αναφορικά με την ακριβή ώρα θανάτου. Χαρακτηριστικό, αν και σπάνιο παράδειγμα, είναι η περίπτωση του πτώματος ενός άνδρα 300 ετών, που βρέθηκε πρόσφατα στην Ελβετία.
clickatlife.g

Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2013

Το μικρότερο εστιατόριο σερβίρει μόλις 2 άτομα!

Αν ψάχνετε για την πιο ιδιωτική εμπειρία σε εστιατόριο, το Solo Per Due είναι αυτό που ζητάτε!Το μικρότερο εστιατόριο στον κόσμο βρίσκεται στο Vacone της Ιταλίας και διαθέτει μόνο ένα τραπέζι και δύο καρέκλες, αποκλειστικά για δύο, όπως άλλωστε δηλώνει και το όνομά του. Δέχεται μόλις δύο άτομα κάθε φορά και αυτό το μοναδικό χαρακτηριστικό είναι που το καθιστά ένα από τα πιο δημοφιλή εστιατόρια στην Ιταλία αλλά και στον κόσμο. Δεν υπάρχουν ουρές ούτε αναμονή αλλά η κράτηση γίνεται τηλεφωνικώς και το προσωπικό φροντίζει να κατανείμει έτσι το χρόνο ώστε να εξυπηρετήσει όσο περισσότερα ζευγάρια μπορεί.

Το Solo Per Due βρίσκεται σε ένα κτήριο του 19ου αιώνα, με παραδοσιακή διακόσμηση, τζάκι και κρυστάλλινους πολυελαίους, ενώ ο περιβάλλων χώρος του είναι καταπράσινος και όμορφα διακοσμημένος. Προσφέρει ποιοτικό φαγητό αλλά και όλη την προσοχή του προσωπικού στους πελάτες, επίσης ιδιωτικότητα και αποκλειστικότητα. Η τιμές, βέβαια, είναι λίγο τσουχτερές, αφού για ένα πλήρες δείπνο (χωρίς ποτό) το άτομο καλείται να πληρώσει περί τα 250 ευρώ! Το μενού βασίζεται σε μια ποικιλία από φρέσκα τοπικά προϊόντα, όπως πρόβειο τυρί, φρέσκα ζυμαρικά και ντόπια γλυκά και αρτοσκευάσματα.

O γεμάτος φιλιά τάφος του Όσκαρ Ουάιλντ στο Παρίσι!

Ό Όσκαρ Ουάιλντ, σπουδαίος λογοτέχνης και συγγραφέας, πέθανε το 1900 σε ηλικία 46 μόλις ετών στο Παρίσι, και τάφηκε στο νεκροταφείο Père Lachaise. Για χρόνια οι επισκέπτες περιορίζονταν να αφήνουν μόνο κάποια αφιερώματα στο μνημείο αλλά από το 1990 και μετά άλλαξαν τα πράγματα. Ένας επισκέπτης –μια επισκέπτρια για την ακρίβεια- είχε τη φαεινή ιδέα να φιλήσει τον τάφο, αφήνοντας το κατακόκκινο αποτύπωμα των χειλιών της πάνω στην πέτρα. Αυτό ήταν. Από τότε χιλιάδες φιλιά γέμισαν τον τάφο από τους θαυμαστές του και όλο αυτό αποτελεί πλέον ένα μαζικό γράφιτι που προσδίδει διαφορετικότητα.

Με το πέρασμα των χρόνων ο τάφος άρχισε να παρουσιάζει σοβαρές ζημιές, καθώς η πορώδης πέτρα απορροφούσε το κραγιόν και καταστρεφόταν. Ο Δήμος του Παρισιού αποφάσισε να καλύψει το μνημείο με ένα γυάλινο περίβλημα, που προστετεύει πλέον την πέτρα αλλά διατηρεί κιόλας τα… φιλιά ανέπαφα. Μόνο που τώρα πια όσοι φιλάνε το προστατευτικό πρέπει να γνωρίζουν πως το αποτύπωμά τους είναι προσωρινό, καθώς κάθε μέρα αυτό καθαρίζεται…





Μπορείτε να μαντέψετε τι κάνει αυτό το μέρος ξεχωριστό;

Κι όμως δεν είναι το προφανές…
Στην πραγματικότητα πρόκειται για σκηνικά σε ένα studio παραγωγής ταινιών που βρίσκεται στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας και ονομάζεται «Lenfilm».



otherside.gr

ShareThis



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...